Semua Bab ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM): Bab 41 - Bab 50

คาร์เตอร์ไม่ได้รับฟังคำห้ามปรามของหญิงสาว เขายังคงออกแรงบดขยี้ติ่งแหลมนั้น ก่อนที่เขาจะกัดเข้าที่ไหล่มนอย่างเอาแต่ใจ ตั่บๆ ตั่บๆ ตั่บบ!! ๆ สะโพกสอบบด ควงท่อนเอ็นใหญ่ ยาวสลับโยกคลึง อย่างเร่าร้อน ทุกจังหวะของมาเฟียหนุ่มยังคงเชื่องช้า แต่หนักหน่วงกดลึกเข้าถึงทรวงใน “โอ้วววว มิลินเธอ..อย่าพึ่งควงพี่แบบนั้น ซี๊ด! อ้าส์” “อ๊ะๆ อ๊ะๆ ลินเสียวมาก...แทบขาดใจ อ๊ะๆ อ๊ะๆ ” มิลินร่อนสะโพกไปมาอย่างลืมอาย รูสวาทดูดดึงท่อนเอ็นใหญ่ลึกแทบกลืนกินหายไป เธอควงมันเป็นวงกลมตั้งใจให้ปลายหัวเห็ดขูดชนที่ผนังมดลูก ซึ่งการกระทำของเธอสร้างความทรมานให้กับมาเฟียหนุ่มไม่น้อย เมื่อเขาอยากจะเสยอัดกระแทกตอกกลับออกไปแรงๆ พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! ๆ “อู้ววส์... ลิน เธอมันแม่มด ชัดๆ” "อ๊าส์ๆๆ อ๊ะๆๆ" "โอ้ว....ลินกำลังทำให้พี่คลั่ง อ้าส์~ ไม่ว่าจะยามหลับหรือตื่นเธอก็ทำให้พี่แทบหยุดหายใจ....” ใบหน้าหวานเห่อร้อนขึ้นมาทันที พวงแก้มใสขึ้นสีแดงเมื่อเสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูของเธอ คาร์เตอร์ถอดถอนความเป็นชายออกมา และพล

“ฮึก ฮื้อออ” มิลินพยักหน้าหงึกหงัก พร้อมปล่อยหยดน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่อาย เมื่อผู้ชายตรงหน้าที่เหมือนอ่านใจเธอออกหมดทุกอย่าง มันทำให้เธอปลดล็อกความคิดสิ่งที่ยังคงติดที่อยู่ในใจไปได้มาก “นี่ครับโทรศัพท์...นายหญิงจะให้ผมไปรับคุณพริบพราว หรือโทรหา...เจ้านายผมก็ตามสบายเลยนะครับ” “......” “ผมจะรออยู่ที่หน้าห้อง ให้เวลานายหญิงคิดได้เต็มที่เลยนะครับ” “ขอบคุณ...” “ด้วยความยินดีครับ” ดีนก้มหัวให้กับผู้เป็นนายอีกคนของเขา ก่อนที่จะออกไปจากห้องปล่อยให้เธอมีเวลาส่วนตัวคิดไตร่ตรอง ปัง.. มิลินก้มมองโทรศัพท์ในมือ เปิดเลื่อนดูรายชื่อและกดโทรออกไปหาคนที่เธออยากคุยด้วยมากที่สุด ‘แม่พุดซ้อน’ “แม่....” “ลิน..เป็นไงบ้าง คาร์เตอร์โทรมาบอกแม่ว่าลินฟื้นแล้ว แม่ดีใจมากเลยนะ เดี๋ยวมินนี่สอบเสร็จแม่กับน้องจะรีบกลับไปหา” “ฮึก!” “ลิน! ลินเป็นอะไรลูก หนูร้องไห้ทำไม” “แม่คะ หนูสับสน...ฮือออ” “....เรื่องคาร์เตอร์เหรอลูก มีอะไรก็ค่อยๆคุยกันนะ” “ฮึก.. แม่คะ...เขาเคยทำร้ายหนู

1เดือนผ่านไป…@เพนท์เฮ้าส์ คาร์เตอร์          “ทำอะไร!”          “ว๊าย! ตกใจหมดเลย ลินกำลังอบขนมให้แด๊ดดี๊ค่ะ”          ตั้งแต่วันที่มิลินออกจากโรงพยาบาล คาร์เตอร์ก็ตามใจหญิงสาวทุกอย่างถึงขนาดยอมให้คุณครูมาสอนเธอทำขนมถึงในพื้นที่ส่วนตัว แต่คุณครูทุกคนที่จะเข้ามาได้ก็ต้องผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยเป็นอย่างดี จึงทำให้เพนท์เฮ้าส์ของมาเฟียหนุ่มตอนนี้มีห้องทำขนมสีหวานสดใส และอีกอย่างที่เปลี่ยนไปจนน่าตกใจ คือมาเฟียหนุ่มได้กินขนมฝีมือหญิงสาวทุกวันอย่างที่เขาเคยได้ลั่นวาจาไว้ พอจะรู้ตัวอีกทีคาร์เตอร์ก็ชอบขนมหวานของเธอไปแล้ว....          “ทำไมไม่ปลุกพี่ด้วย”          มิลินหันหลังกลับมามองผู้ชายตรงหน้าที่แสดงน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจเธอมากนัก เธอมองสำรวจมาเฟียหนุ่มที่อยู่ในชุดคลุมท

“คาร์เตอร์ แม่กลับก่อนนะ ว่างๆลูกก็พาน้องลินไปหาแม่บ้าง ยังไง...ก็ไปดูสถานที่กันก่อนจะไทยหรือต่างประเทศก็ค่อยว่ากันอีกทีนะ” กานดาชักชวนลูกชายตรงหน้า ยิ้มๆให้กับลูกชายอย่างรู้กัน “ครับ...ผมขอถามลินก่อนแล้วกัน” “จ้า... / หนูลินแม่ไปแล้วนะ ฝากลูกชายแม่ด้วย ถ้าลูกชายแม่เกเรไลน์มาบอกแม่ได้เลยนะเดี๋ยวแม่จะจัดการให้ และแม่สามารถจัดการได้ทั้งลูก...และพ่อเลยนะ” “ดา...” ปีเตอร์เอ่ยห้ามปรามภรรยาตนเอง เพราะตอนนี้เขารู้สึกอายจนจะไม่เหลือคาบของมาเฟียรุ่นใหญ่ที่ใครๆก็ต่างเคารพและเกรงกลัวกันแล้ว “อิอิ โอเคๆ แม่ไปแล้วจ้า กอดหน่อย” กานดาหัวเราะชอบใจให้กับผู้เป็นสามี ก่อนที่จะกอดลาลูกชายที่แสนรักและลูกสะใภ้คนโปรด มิลินยิ้มตอบรับให้กับแม่ของมาเฟียหนุ่ม เธอดีใจมากที่ครอบครัวของเขายินดีต้อนรับเธอ ถึงแม้ตอนแรกจะตะกุกตะกักอยู่บ้าง แต่การได้เจอและได้พูดคุยกันไม่กี่ชั่วโมงกลับทำให้เธอรู้สึกสนิทสนม สนิทใจจนมองกานดาเป็นเหมือนแม่ของเธอเพิ่มอีกคนหนึ่ง ปัง.... “แด๊ดดี๊คะ คุณแม่บอกว่าแด๊ดดี๊รักลินมานานแล้ว หมายความว่ายังไงคะ” มิลินเอ่ยถามส

@ปัจจุบัน           “งื้อ...คนบ้า จูบแรกของลิน~”          “หึ เธอมันแก่แดด...”          “อืออ...แด๊ดดี๊ล่อลวงเด็กอายุสิบหกตั้งหากละ”          “หึ ก็พี่ไม่รู้..ใครจะคิดว่าเด็กสิบหกจะออกมาเดินเล่นดึกๆ แบบนี้..”          “แล้ว...ทำไมแด๊ดดี๊ถึงหายไป ไม่ส่งข่าวมาหาลินบ้างเลย ตอนนั้นลินเป็นห่วงแทบแย่”          “พี่รักษาตัวได้ไม่กี่วัน พ่อก็ส่งพี่กลับไปอยู่บ้านที่อังกฤษเลย”          “อ่อ...”          “แต่พี่ ก็ยังคง...คอยแอบตามเธออยู่นะ”          “ห๊ะ หมายความว่าไงคะ”   &nb