Semua Bab เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น: Bab 31 - Bab 40

ที่วังอุดร อ๋องแปดรับฟังรายงานจากสือเจ้าพรัอมทั้งดูภาพที่เจอเยียนให้ไว้"เขาวาดภาพออกมาได้เหมือนจริงมาก ""หวังเจอเยียนผู้นี้ฝีมือใช้ได้พะยะคะ ""คนแบบนี้เราอยากได้มาไว้ใช้งาน""แต่ดูทั้งสองจะไม่อยากมาเมืองหลวงนะพะยะคะ""ไม่เป็นไร..เรื่องนั้นไว้ก่อน ตอนนี้ปัญหาคือหาตัวคนปลูกดอกไม้พิษก่อน เพราะนางกำนันที่ดูแลอุทยานบอกเป็นเสียเดียวกันว่าไม่เคยเห็นดอกไม้ต้นนั้นมาก่อน..""สถานการณ์ตอนนี้ไม่น่าไว้ใจพะยะคะ ฮวนจือถานแนะนำให้เราอยู่นิ่งไว้ก่อน เพราะท่านอ๋องสามคงเฝ้าระวังทางเราอยู่ตลอดเวลาพะยะคะ""เช่นนั้นเจ้ามาสืบหาหนอนบ่อยใส้ในวังเราก่อน..เราสงสัยว่าที่โอรสทั้งสองของเราป่วยอาจมีคนจงใจทำ""พะยะคะ"จือถานกำลังนั้งวิเคราะเอกสารที่สือเจ้าเอามาให้ให้ในห้องทำ จนไป๋เสวียนนำน้ำแกงเข้ามาให้สามี"ท่านพี่พักกินน้ำแกงก่อนเจ้าคะ""ลำบากเจ้าแล้ว""เป็นหน้าที่ข้าอยู่แล้วเจ้าคะ""ข้าดีใจที่ได้แต่งงานกับเจ้า""ข้าก็ดีใจ แต่ว่าข้ามีความลับจะบอกท่าน""ความลับอะไร!"จือถานทำหน้าสงสัยแล้วมองผู้เป็นภรรยา ก่อนที่เขาจะเห็นไป๋เสวียนจะเปลี่ยนเป็นชื่อเยียหลิน จือถานตกใจที่ภรรยาอยู่ๆก็เปลี่ยนไป "นี้คือตัวจริงของข้า..ท

หลังจากนั้นทั้งสองครอบครัวก็ทำงานในแปลงนาโดยไม่ได้คิดถึงเรื่องอ๋องสามกับอ๋องแปด เพราะถือว่ายังไม่ใช้ธุระสำคัญ พวกเขาให้ความสำคัญกับแปลงนามากกว่า พวกเขาเป็นชาวนามิใช่ขุนนางส่วนไป๋หย่างหลังจากวันนั้นนางก็ยังคงนอนโดยมีพี่สาวค่อยกกอยู่ข้างๆ ไป๋เฟิ่งทำหมอนใบน้อยให้น้องสาวเอาไว้กอด ทำให้ตนเองสามารถนั้งเย็บชุดให้นัองสาวสาวได้ แต่ก็ต้องนั้งอยู่ใกล้ๆเมื่อน้องสาวตื่นต้องเห็นนางตอนนี้ไป๋เฟิ่งมีงานแค่นั้งเย็บชุดให้ไป๋หย่าง หนูน้อยโตขึ้นทุกวัน ชุดจึงคับเร็ว นางจะใช้เวลาส่วนใหญ่เย็บชุดให้น้องสาว มีบ้างที่ต้องเย็บที่นอนใหม่ให้นางเพราะไป๋หย่างฉี่รดที่นอน จึงต้องมีที่นอนสามถึงสี่ผืนไว้เปลี่ยนตอนกลางคืน เพราะพอนางฉี่ก็ต้องเปลียนทั้งที่นอนและชุด ดีว่าตอนจับเปลี่ยนชุดนางจะไม่งอแงแค่งัวเงียพอเปลี่ยนเสร็จก็หลับต่ออย่างว่าง่าย ขอแค่มีคนคอบตบก้นให้เบาๆส่วนแม่ลูกหวนก็คอยดูแลแปลงผักและฝุงแพะที่อยู่ที่คอกหลังบ้าน สวนหลังบ้านที่เจอเยียนออกแบบให้พี่ภรรยาถือว่าสวยงามจนบ้านฮวนต้องสร้างกังหันน้ำตาม แถมยังมีปล่อยปลาทำสระบัวแบบเดียวกัน สวนต้นไม้ทั้งเจอเยียนและจือถานจะไปหาต้นผลไม้จากในป่าเอามาปลูก หนึ่งเพื่อสร้างค

จือถานกับเจอเยียนเดินทางถึงเมืองหลวงก็ติดต่อสือเจ้า ทั้งสองพักที่โรงเตี้ยมโดยให้เจอเยียนเป็นผู้ออกไปติดต่อเพราะเกรงว่าคนจะจำจือถาน "เจอเยียนเจ้ามาได้เช่นไร?""ข้ามีข่าวมาเตือนเจ้านายเจ้า"เจอเยียนพูดขึ้นโดยไม่ระบุชัด แต่แค่นั้นสือเจ้าก็เข้าใจความหมาย "เช่นนั้นเราไปหาที่คุยกัน "ทั้งสองไปที่โรงน้ำชาและเข้าห้องพิเศษ เจอเยียนนำเครื่องกันขโมยมาบางไวรอบๆห้อง ถ้าใครเข้ามาใกล้รัศมี2เมตรมันจะส่งสัญญาณเตือน"เจ้ามีข่าวอะไรหรือ"" เมื่อครึ่งเดือนก่อนข้ากับพี่จือถานไปเมืองซีซาน ระหว่างทางกลับได้เจอคนของฟงจี้เฉียนแล้วแอบได้ยินพวกมันคุยกันว่ามีคำสังให้ลอบปลงพระชนม์ท่านอ๋องแปด พวกข้าเลยสังหารพวกมันเสีย ""เช่นนี้พระองค์ก็อยู่ในอันตราย ตอนนี้ในวังอุดรก็มีหนอนบ่อนใส้ด้วย องค์ชายทั้งสองถูกวางยาจนร่างกายอ่อนแอ ""แล้วรู้ตัวคนลงมือหรือไม่"เขาที่กำลังจะเป็นพ่อคนรู้สึกอ่อนไหวในเรื่องนี้เป็นพิเศษ "ข้ามีผู้ต้องสงสัยแล้ว แต่ยังไม่มีหลักฐานเอาผิดเท่านั้น "สือเจ้าพยายามตามสอดส่องดูนางกำนันนางหนึ่งที่ถวายงานใกล้ชินพระชายาแต่ยังจับคาหนังคาเขาไม่ได้เท่านั้น"เดี๋ยวข้าช่วยเอง..เรื่องจับผิดผู้ร้ายงานถนัดข้าเลย""

การถ่ายเลือดรอบแรกผ่านไปได้ด้วยดี สี่วันผ่านไปองค์ชายทั้งสองก็มีสุขภาพที่ดีขึ้น ทั้งสองออกมาวิ่งเล่นในสวนบุพาได้โดยไม่มีอาการอ่อนเพลียแบบแต่ก่อนที่เพียงแค่ออกมาเดินยังไม่ทันได้วิ่งก็หอบหน้าซีดจนต้องพาเข้าไปพักเช้านี้ทั้งสองวิ่งเล่นรำดาบกับองครักษ์จนแก้มแดง ชายาทั้งสองกลัวอาการโอรสจะซุดจึงเรียกให้หยุดเล่น"พอแล้วลูก..เล่นมากเดี๋ยวป่วยอีก ร่างกายเพิ่งเริ่มดีขึ้น เดี๋ยวท่านหมอดุเอา"พระชายาหมี่ฮัวเอ่ยเรียกโอรสทั้งสององค์ชายน้อยมีหรือจะไม่เชื่อฟัง ทั้งสองวิ่งมาหาพระมารดาเพื่อให้เช็ดเหงื่อให้"ลูกไม่เคยเล่นสนุกอย่างนี้มานานแล้วพะยะคะ"องค์ชายใหญ่อู้หลงนั้งข้างๆพระมารดา ส่วนองค์ชายน้อยหยวนหลงปีนนั้งตักท่านแม่ของตนเองเพื่อให้มารดาเช็ดเหงื่อที่ออกเต็มหน้า" พวกเจ้าไปเตรียมน้ำอาบให้องค์ชายทั้งสอง "พระชายาหมี่ฮัวสั่งนางกำนันกับขันทีก่อนจะยกยาที่ท่านหมอเจียงนำมาให้เพื่อปรับเลือดให้สมดุล ให้โอรสองค์โตและองค์เล็กกิน องค์ชายใหญ่กินยาง่ายไม่มีงอแง แต่องค์ชายน้อยมีต่อรองขอบ๊วยหวานมากินแก้ความขมของยา "นี้แค่ถ่ายเลือดครั้งแรกองค์ชายก็ดูดีขึ้นขนาดนี้ ถ้าครบ3ครั้งต้องหายแนนอนเพคะ"เหยาจีคนสนิทของพระชายา

อ๋องแปดออกจากวังหลวงด้วยสีหน้าหนักใจ ดีว่าโอรสสวรรค์ให้จัดงานแต่งเดือนหน้า ถึงตอนนั้นการถ่ายเลือดก็น่าจะครบ แต่พระองค์จะให้นางอยู่เรือนไหนดี "ชื่อถ่านหยงเป็นบุตรเขยของกัวกงอี๋ น่าจะไว้ใจได้"อ๋องแปดคิดว่าการได้แต่งกับบุตรสาวรองแม่ทัพที่เป็นบุตรเขยของกังกงที่เคยรับใช้ใกล้ชินอดีตฮองเต้คงไม่น่ามีอะไร"ชื่อหลิวหลูผู้นี้เคยหมั่นหมายกับกระหม่อมพะยะคะ พวกเขาไว้ใจไม่ได้ทั้งพ่อและลูก"จือถานรีบบอก สกุลชื่อไว้ใจไม่ได้ และเล่าเรื่องราวของบิดาและรองแม่ทัพให้อ๋องแปดได้ฟัง "เช่นนั้นเราจะให้นางอยู่ไหนดี ถ้าอยู่เรือนไกลเกินก็จะดูผิดสังเกต "เมื่อรู้เรื่องราวแล้ว มีหรือที่อ๋องแปดจะไว้ใจ"ให้นางอยู่เรือนทิศใต้ก็ได้นะเพคะ กระหม่อมเห็นมีเรือนว่างอยู่"พระชายาหมี่ฮัวที่นำน้ำแกงมาถวายก็เสนอขึ้นมา "เจ้าทำไมไม่ให้ข้ารับใช้ยกมาให้ ยกมาเองเช่นนี้ลำบากเจ้าแล้ว"ถึงจะมีนางกำนันถือเดินตามมา แต่พระองค์ก็ยังห่วงชายารักอยู่ดี"ไม่ลำบากเพคะ แต่ต้มน้ำแกงบำรุงถวายแค่นี้"พระชายาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน "แล้วลูกๆเป็นเช่นไรบ้าง ""ทั้งสองร่าเริงดีเพคะ..ท่านหมอให้มาแจ้งพระองค์ว่าเตรียมสุขภาพให้พร้อมถ่ายเลือดครั้งที่สองด้วยเพ