Semua Bab เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น: Bab 51 - Bab 60

"พวกเจ้าทำอะไรไม่ได้แล้ว คนของเราบุกเมืองหลวงควบคุมสถานการณ์ไว้หมดแล้ว ยอมลงจากบัลลังก์เสียเถอะเจ้าสองชาย"อ๋องสามเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ ฮองเต้เกาจงมองพระเชษฐาด้วยสายตานิ่งเฉย "ท่านไม่มีคุณสมบัติสมบัต ถ้าท่านได้บัลลังก์แล้วกลับคิดยกดินแดนให้แคว้นเหย่ว ข้าสืบมาหมดแล้ว ตอนนี้องค์ชายห้าก็ก่อกบฏไม่สำเร็จเช่นกัน ท่านวางมือเสียเถอะ"อ๋องแปดพยายามเกลี้ยกล่อมพระเชษฐาให้หยุดแผนร้าย แต่อ๋องสามกลับไม่เชื่อ ไหนจะกองกำลังของตนที่นอกเมืองอีก แล้วป่านนี้แม่ทัพเชียนควรจะมาสมทบพระองค์ได้แล้วอ๋องแปดเห็นถึงสายตาที่พระเชษฐามองออกไปตรงประตู พระองค์จึงตรัสออกมา"แม่ทัพเชียนถูกจับแล้วพะยะคะ คนที่รอเปิดประตูวังก็ถูกจับแล้วเช่นกัน พอเถอะพะยะคะ"แล้วในขนาดที่กำลังเจรจากันสนมเกาก็เดินเข้ามา"ฝาบาท..""หลินเอ๋อ..เจ้ามาได้เช่นไร"ฮองเต้เกาจงเห็นสนมคนโปรดก็รีบเข้าไปปลอบขวัญ"หม่อมฉันได้ข่าวว่าท่านอ๋องสามคิดก่อกบฏ จึงเป็นห่วงพระองค์เพคะ"สนมเกาห่วงความปลอดภัยขององค์เหนือหัวจนลืมนึกถึงตนเอง "เราไม่เป็นไร..เจ้าไม่ควรมาในเวลานี้ อาจเกิดอันตรายต่อเจ้าได้"ฮองเต้เกาจงรู้สึกตื้นตันใจที่มีคนห่วงใยพระองค์อย่างแท้จริงอ๋องสาม

มาถึงบ้าน พอแม่ฮวนเห็นหน้าบุตรชายก็ดีใจที่บุตรชายเพียงคนเดียวกลับมาบ้าน"กลับมาแล้วหรือลูก"แม่ฮวนถามบุตรชายเมื่อเห็นเดินเข้ามาในบ้านโดยมีเจ้าหมาป่าสองตัวพันแข้งพันขา"ลูกกลับมาแล้วขอรับ""เป็นไงบ้างเรียบร้อยดีหรือไม่?"แม่ฮวนที่มือปักชุดเด็กอ่อนไว้รอรับหลานที่จะออกมาในอีกไม่กี่เดือน มองบุตรชายว่ามีส่วนไหนบาดเจ็บมั้ย พอเห็นปกติดีเลยวางใจ "เรียบร้อยดีขอรับ..แล้วเสวียนเอ๋อไปไหนละขอรับ"เมื่อไม่เห็นภรรยาก็อดถามถึงไม่ได้"แม่เห็นนางสีหน้าเพลียๆเลยให้ไปนอนพักผ่อนนะ นางนั้งเย็บถุงเท้าให้เจ้าตัวเล็กๆไม่ได้หยุดมือ""ท่านแม่ขอรับ"จือถานมองหน้ามารดาก่อนจะพูดขึ้น"ว่าไงหรือ""เออ..มีรับสั่งให้ลูกกลับไปรับตำแหน่งเดิมขอรับ"พูดพร้อมมองหน้าผู้เป็นมารดา แม่ฮวนที่พอบุตรชายบอกว่าจะต้องกลับไปทำงานที่เมืองหลวงเช่นเดิมก็ถอนหายใจ แต่ก็ยิ้มบางๆส่งกลับไป "ลูกอยู่ไหนแม่ก็อยู่นั้นลูก""ลูกพยายามบอกปัดแล้ว แต่ฝาบาทยังยืนยันจะให้ลูกกลับไปทำงานขอรับ""ก็ลูกแม่เป็นคนมีฝีมือ ฝาบาทจึงเล็งเห็นความสามารถนี้ไงลูก ไม่ต้องคิดมาก คิดเสียว่าที่เรามาอยู่นี้เป็นการพักผ่อนก็ได้ลูก""ขอบคุณท่านแม่ที่เข้าใจลูกขอรับ""แต่ว่าการเ

เมื่อสิ้นเสียงของลูกสะใภ้ ฮูหยินใหญ่ก็หันมามองด้วยความตกใจ "ไปตามหมอตำแยมาด่วน"นางสั่งคนสนิทก่อนจะให้เหยาฉีสาวใช้ส่วนตัวลูกสะใภ้ช่วยกันประคองลูกสะใภ้เข้าไปในห้องคลอด เมื่อไป๋เฟิ่งรู้ข่าวก็เดินอุ้ยอ้ายมานั้งรอหน้าห้องคลอดพร้อมไป๋หย่างและเจ้าหมาป่าสามตัว"เฟิ่งเอ๋อมาทำไมกันเจ้า เดี๋ยวได้ยินพี่เจ้าร้องจะพานใจเสียขึ้นมาได้นะ"ฮูหยินใหญ่เห็นน้องสาวลูกสะใภ้ก็อดห่วงไม่ได้ แต่ไป๋เฟิ่งที่เป็นห่วงพี่สาวก็ส่ายศีรษะไม่ยอมกลับ"ให้ข้าอยู่เถอะเจ้าคะท่านป้า กลับไปที่เรือนข้าก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีเจ้าคะ""เอาละๆ..เช่นนั้นก็นั้งข้างๆป้า อย่าลุกเดินรู้มั้ย""เจ้าคะ"เมื่อได้รับอณุญาตให้อยู่ต่อไป๋เฟิ่งก็นั้งลุ้นด้วยใจระทึกโดยมีชื่อหลิวคอยอยู่ข้างๆนางหลิงและนางหวนต่างเข้าไปในห้องเพื่อช่วยดูฮูหยินน้อย จนพ่อหารไปรับหมอตำแยมาถึงก็รีบพามาที่ห้อง"นางปวดท้องนานหรือยัง?"หมอตำแยมาถึงก็จับท้อง เพื่อดูว่าเด็กกลับตัวหรือยัง"ทำไมนางท้องใหญ่เช่นนี้ ท้องแฝดหรือเปล่า?""ท้องแฝดหรือเจ้าคะ"นางหลิงไม่เคยคิดว่าฮูหยินน้อยจะท้องแฝด เพราะฮูหยินน้อยไม่มีอาการแพ้ท้อง แถมนางยังกินง่ายกินอร่อยทุกเมนูที่นางทำให้จนต่างคิดกันไ

เมื่อไป๋เฟิ่งอยู่เดือนครบ แต่ฮูหยินใหญ่ก็ยังคอยให้นำน้ำแกงบำรุงน้ำนมมาให้นางกินทุกวัน เพราะหลานๆยอมกินนมของน้าสาว เด็กแฝดทั้งสามเริ่มอวบอ้วนน่าฟัดไม่เหี้ยวเหมือนตอนแรกคลอด จือถานพอภรรยาออกเดือนก็ย้ายกลับมานอนห้องกับภรรยาและลูกๆ ตอนนี้เด็กๆจะนอนห้องข้างๆเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนผู้เป็นบิดาพักผ่อน ช่วงดึกๆพอทารกสลับกันตื่น ก็จะมีสาวใช้มาปลุกให้ฮูหยินน้อยไปให้นมคุณหนูๆทั้งสาม ไป๋เสวียนก็จะค่อยๆขยับลุกแล้วไปหาลูกๆ เพราะนางอยากให้สามีพักผ่อนเต็มที่ไม่ต้องคอยกังวลเรื่องลูกๆทารกทั้งสามจะสลับกันตื่น มีบ้างที่ตื่นพร้อมกัน เหล่าสาวใช้ก็จะคอยหลอกล่อไม่ให้คุณหนูๆร้องไห้เป็นการรบกวนบิดา ในทารกทั้งสาม คนที่กินนมเก่งที่สุดกับเป็นซีฮันคนเล็กสุดท้อง ที่ตัวเล็กกว่าพี่ๆ แต่ตอนนี้ตัวอวบกลมตามพี่ๆทันแล้ว แถมยังเป็นเด็กอารมณ์ดีที่สุด ซีฮันน้อยจะส่งยิ้มแจกเหล่าพี่เลี้ยงให้ได้ปลื้มทั้งวัน ส่วนซีซวนพี่ชายคนโตจะนิ่งๆทารกน้อยจะงอแงก็ต่อเมื่อไม่สบายตัว ส่วนคนกลางชิงหยานหน้าตาหวานกว่าพี่น้อง ทารกน้อยยิ้มหวานได้ท่านย่ามาเต็มๆ ยิ่งทำให้ฮูหยินใหญ่รักและเอ็นดูมากยิ่งขึ้น จนเวลาผ่านไปจนเด็กๆอายุครบ100วัน ฮูหยิน

สามปีผ่านไปที่วังอุดรก็ได้มีข่าวมงคล พระชายาหมี่ฮัวได้คลอดองค์ชายสามมีนามว่าเฟยหลง และอีกไม่กี่เดือนชายารองก็ได้คลอดองค์หญิงน้อยสร้างความตื่นเต้นในวังอุดรไม่ใช่น้อย อ๋องแปดถึงขนาดต้องรีบกลับวังเพื่อมาอุ้มธิดาน้อย ส่วนชายาเอกก็มักให้ชายารองไปเลี้ยงองค์หญิงน้อยเฟยเซียนที่ห้องของตนเพื่อนางจะได้สลับอุ้มองค์หญิงน้อยด้วย องค์ชายน้อยกับองค์หญิงน้อยจึงถูกเลี้ยงเหมือนฝาแฝด องค์ชายใหญ่อู้หลงหรือองค์รัชทายาทต้องศึกษาการปกครองและการทหาร ซึ่งองค์รัชทายาทก็ไม่ทำให้ทั้งพระบิดาและเสด็จลุงฮองเต้ผิดหวัง ส่วนสนมเกาก็ยังไม่ตั้งครรภ์มังกร แต่องค์ฮองเต้ก็ไม่ได้คิดอะไร ทุกวันนี้ฮองเต้เกาจงจะประทับแต่กับสนมเกาไม่ไปหาใครอีกเลย แต่ก็ยังดูแลสนมอื่นตามปกติ ฮองเฮาทีรู้สึกไม่ยินยอมก็เคยคิดสังหารรัชทายาท แต่ถูกฮองเต้เตือนไว้"ถึงเจ้าจะสังหารหลานเรา เราก็ไม่คิดตั้งโอรสของตนเองเป็นองค์รัชทายาท บัลลังก์นี้ไม่ใช่ของเราแต่แรก มันถึงเวลาที่ต้องคืนเจ้าของ อย่าให้เรารู้ว่าเจ้าคิดทำอะไร ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าเราอำมหิต"ฮองเต้เกาจงรับสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แต่ฮองเฮาก็ไม่คิดหยุด พระนางคิดแค่ว่าเพื่ออำนาจของโอรสนางยอมแลก"จ