แชร์

บทที่ 27

ผู้เขียน: สว่างสดใส
อูเจียงหนิงหันไปยกเก้าอี้มานั่งลงตรงหน้าโต๊ะ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับฟู่เชียนเจ๋อ ก่อนจะโบกมือและพูด “แต่ละคนมีไลฟ์สไตล์ของตัวเอง ไม่แต่งงานก็ไม่เป็นไรค่ะ”

“แล้วคุณล่ะ?”

ฟู่เชียนเจ๋อยื่นตะเกียบให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ

อูเจียงหนิงรับไว้ แล้วยิ้มบางๆ “บอกตรงๆ แบบไม่กลัวคุณหัวเราะเยาะเลยนะ ตอนนี้ฉันอยากทำงานอย่างเดียว ยังไม่เคยคิดเรื่องอื่น! แต่ถ้าให้เดาจากสถานการณ์ของฉันในตอนนี้ ฉันก็น่าจะไม่แต่งงานค่ะ”

นี่เป็นเรื่องจริง

ไม่ใช่คำพูดที่เธอพูดเพื่อเอาใจเขา

เพราะต่อให้น้องชายของเธอได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูก หมอก็บอกแล้วว่า อาจมีโอกาสกลับมาเป็นได้อีกทุกเมื่อ!

ไม่ว่าจะรักษาแบบประคับประคอง หรือหาคนบริจาคไขกระดูกต่อไป ทั้งหมดล้วนเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลย

ลองถามดูสิ ในบรรดาผู้ชายธรรมดา จะมีสักกี่คนที่ยินดีช่วยแฟนเลี้ยงน้องชายของเธอ? พอถึงเวลา เธอคงถูกตราหน้าว่าเป็น “ผู้หญิงแบกน้องชาย” เป็นแน่

อูเจียงหนิงไม่อยากลำบากคนอื่น และไม่มีทางทอดทิ้งน้องชาย ดังนั้นความรักเอย การแต่งงานเอย สำหรับเธอแล้ว มันเลื่อนลอยเกินเอื้อม

ชีวิตบีบคั้นเธอจนไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้

“คุณ…มีปัญหาส่วนตัวอะไรหรือเปล่า?
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 30

    “ประ ประธานฟู่?”“คุณเต็มใจย้ายตำแหน่ง?”สมองของอูเจียงหนิงในเวลานี้เหมือนนาฬิกาที่สปริงหลุด หยุดทำงานไปในทันที!ลำคอของเธอเกร็งฉับพลัน ไม่รู้ว่าตัวเองควรพยักหน้าหรือส่ายหน้าดีดวงตาของฟู่อวี้เฉินราวกับเหวลึก เอาแต่จ้องอูเจียงหนิง แต่ไม่พูดอะไรสักคำ…หลังจากนั้นเกือบหนึ่งนาที ในที่สุดเขาก็เอ่ยปาก“ออกไป”……อูเจียงหนิงกับฟู่อวี้เฉินเริ่มสงครามเย็นกันแล้วพูดให้ถูกคือ เขาเย็นชาใส่ เธอทำหน้างงหลังจากเกิดเหตุการณ์ย้ายตำแหน่งในช่วงบ่าย ฟู่อวี้เฉินก็ไม่เคยพูดกับอูเจียงหนิงสักคำ แม้แต่ตอนประชุมผู้ถือหุ้น เขาก็เรียกผู้ช่วยโครงการไปเอาเอกสารแทนที่จะเรียกเธอในที่สุดอูเจียงหนิงก็ทนรอจนเลิกงาน เธอคิดเอาไว้ว่า รอกลับถึงบ้านค่อยลองหยั่งเชิงเขาดู แต่เมื่อเธอออกจากบริษัท และนั่งรถไฟใต้ดินกลับถึงวิลล่า เมื่อเปิดประตู ก็พบว่าฟู่อวี้เฉินทำอาหารเย็นเสร็จ และยกมาวางไว้บนโต๊ะอาหารแล้วไม่รู้ว่าเขากินหรือยังนะ แต่ตัวเขาอยู่ในห้องทำงานแล้ว!ประเด็นคือวันนี้อูเจียงหนิงทำเรื่องที่ผิดต่อเขาไว้ ดังนั้นหัวใจของเธอจึงกระสับกระส่ายเธอค่อยๆ เดินย่องไปแอบฟังที่ประตูห้องทำงาน…อืม ฟู่อวี้เฉินน่าจะกำล

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 29

    “งั้นแสดงว่าแค่เธอยอม นายก็จะให้ฉันเป็นเลขานายใช่ไหม?”ลีน่าแอบบิดเบือนประเด็นเล็กน้อย หวังคว้าโอกาสให้ตัวเอง!จัดการฟู่อวี้เฉินนั้นไม่ง่าย แต่จัดการเลขาของเขา น่าจะไม่ได้ยากขนาดนั้นมั้ง! เป็นแค่เรื่องที่ต้องเสียเงินเพิ่มอีกหน่อยเองเธอคิดเอาไว้แล้วว่า ผู้หญิงที่อยู่รอบตัวอวี้ฟู่เฉิน คงไม่มีใครที่ไม่หวั่นไหวหรอก! แต่เชื่อว่าไม่นานพวกเธอก็จะเข้าใจเองว่า นอกเหนือจากเรื่องงานแล้ว ฟู่อวี้เฉินไม่มีทางมีความสัมพันธ์อย่างอื่นกับพวกเธอ!ตอนนี้ยังสามารถได้เงินจากเธอก้อนหนึ่ง และถอนตัวอย่างเงียบๆ คิดว่าน่าจะเกลี้ยกล่อมได้ไม่ยากขณะที่ฟู่อวี้เฉินกำลังจะเอ่ยปาก ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากข้างนอก…“ประธานฟู่ ฉันเองค่ะ”พูดถึงใคร ใครก็มาพอดีอูเจียงหนิงที่ไปงีบมาแล้ว มาส่งเอกสาร“เข้ามา”เมื่อได้ยินเสียงท่านประธานของตัวเอง เธอจึงจะเปิดประตู และรายงานโดยตรงตามความเคยชิน “ประธานฟู่ เอกสารการสอบทานธุรกิจที่คุณต้องการ ฉัน…หามาครบแล้วค่ะ”ที่เสียงของอูเจียงหนิงชะงัก เป็นเพราะสังเกตเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องทำงานประธานผู้หญิงนี่จะโทษว่าเธอเห็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องแปลกไม่ได้นะ เพร

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 28

    “ข้ออ้าง! ต้องเป็นข้ออ้างแน่ๆ!” ฉินซือเย่กัดฟันอย่างผิดหวังในตัวเขา “อวี้เฉิน นายลองมองลีน่าดีๆ อีกที! ฉันกล้าพูดเลยว่า ในโลกนี้แทบไม่มีผู้หญิงคนไหนที่สวยกว่าเธออีกแล้ว นายแน่ใจเหรอว่าไม่เอา?”ฟู่อวี้เฉินหมดคำจะพูดแล้วเขาถอยหลังสองสามก้าว เว้นระยะห่างจากอีกฝ่ายเล็กน้อย “นายว่างจนจับคู่ให้คนอื่นมั่วไปหมดแบบนี้ ฉันควรโทรหาลุงฉินไหม?”เมื่อฉินซือเย่ได้ยินแบบนี้ ก็รีบส่ายหน้าทันที “อย่าๆๆ! นายดูนายสิ ล้อเล่นกันแค่นี้ นายชอบเล่นแรงตลอดเลย!”เขายังจะกล้าพูดต่อซะที่ไหนล่ะ?ได้แต่รีบดึงฟู่อวี้เฉินกลับมา แล้วพูดกับลีน่าด้วยรอยยิ้ม “พวกเธอน่าจะมีเรื่องงานต้องคุยกัน ฉันไปก่อนนะ! ทางโน้นมีเพื่อนเรียกฉันไปดื่มน่ะ!”ลีน่าพยักหน้า “โอเค แต่นายจำไว้นะ ดื่มแล้วอย่าขับรถ”“ไม่ต้องห่วง ฉันน่ะ เคารพกฎจราจรที่สุดแล้ว!”หลังจากเธอยิ้มอย่างจนปัญญา ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองฟู่อวี้เฉินนี่แหละผู้ชายที่แม้จะผ่านไปหลายปี เธอก็ยังลืมไม่ได้…ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว หัวใจของเธอก็เต้นเร็วจนเกินจะควบคุม!ฟู่อวี้เฉินเปิดประตูห้องทำงาน แล้วพูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ “เชิญ”ลีน่าเดินตามเข้าไป จากนั้นตั้งใจมองไปที่

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 27

    อูเจียงหนิงหันไปยกเก้าอี้มานั่งลงตรงหน้าโต๊ะ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับฟู่เชียนเจ๋อ ก่อนจะโบกมือและพูด “แต่ละคนมีไลฟ์สไตล์ของตัวเอง ไม่แต่งงานก็ไม่เป็นไรค่ะ”“แล้วคุณล่ะ?”ฟู่เชียนเจ๋อยื่นตะเกียบให้เธออย่างเป็นธรรมชาติอูเจียงหนิงรับไว้ แล้วยิ้มบางๆ “บอกตรงๆ แบบไม่กลัวคุณหัวเราะเยาะเลยนะ ตอนนี้ฉันอยากทำงานอย่างเดียว ยังไม่เคยคิดเรื่องอื่น! แต่ถ้าให้เดาจากสถานการณ์ของฉันในตอนนี้ ฉันก็น่าจะไม่แต่งงานค่ะ”นี่เป็นเรื่องจริงไม่ใช่คำพูดที่เธอพูดเพื่อเอาใจเขาเพราะต่อให้น้องชายของเธอได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูก หมอก็บอกแล้วว่า อาจมีโอกาสกลับมาเป็นได้อีกทุกเมื่อ!ไม่ว่าจะรักษาแบบประคับประคอง หรือหาคนบริจาคไขกระดูกต่อไป ทั้งหมดล้วนเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลยลองถามดูสิ ในบรรดาผู้ชายธรรมดา จะมีสักกี่คนที่ยินดีช่วยแฟนเลี้ยงน้องชายของเธอ? พอถึงเวลา เธอคงถูกตราหน้าว่าเป็น “ผู้หญิงแบกน้องชาย” เป็นแน่อูเจียงหนิงไม่อยากลำบากคนอื่น และไม่มีทางทอดทิ้งน้องชาย ดังนั้นความรักเอย การแต่งงานเอย สำหรับเธอแล้ว มันเลื่อนลอยเกินเอื้อมชีวิตบีบคั้นเธอจนไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้“คุณ…มีปัญหาส่วนตัวอะไรหรือเปล่า?

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 26

    [หัวหน้าทีมโครงการพิเศษ-ฟู่เชียนเจ๋อ : ไม่ต้องห่วง ผมไม่ให้อาเล็กรู้เรื่องนี้ ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?]อูเจียงหนิงคิดไม่ถึงว่าจะมี ‘ลาภลอย’ แบบนี้ด้วย ถ้าเธอยังปฏิเสธอีก ไม่เท่ากับทิ้งโอกาสที่ฟ้าประทานเหรอ!เธอตอบฟู่เชียนเจ๋อกลับไปว่าโอเคอย่างไม่ลังเลทันทีหลังจากการประชุมช่วงเช้าจบลง ฟู่อวี้เฉินก็ไปคุยเรื่องบริษัทสาขาต่างประเทศกับบรรดาผู้ถือหุ้นแล้ว อูเจียงหนิงเคลียร์งานบนโต๊ะจนเสร็จ หลังจากนั้นโทรหาเฉิงซิน“ทางเหยียนอันเป็นไงบ้าง? วันนี้เธอได้ไปเยี่ยมไหม?”“สบายใจได้เลย ช่วงวันทำงานของเธอ ฉันไปทุกวัน! และยังได้ถามหมอเจ้าของคนไข้ของเขาเป็นพิเศษ เกี่ยวกับเรื่องการปลูกถ่ายไขกระดูกด้วย! จนถึงตอนนี้ ครอบครัวน้าชายเธอให้ความร่วมมือดีมาก” เฉิงซินอดไม่ได้ที่จะบ่น “พอรับเงินแล้ว ท่าทีก็เปลี่ยนไปจริงๆ!”อูเจียงหนิงเม้มปาก ไม่อยากพูดถึงครอบครัวน้าชาย “ฉันหวังแค่ว่าเหยียนอันจะหายดี”เฉิงซินถอนหายใจ “ใช่แล้ว ภารกิจของเธอมีความคืบหน้าบ้างไหม? มีโอกาสรุกฟู่เชียนเจ๋อบ้างไหม?”เงินชดเชยสองร้อยล้าน เธอถึงกับปาดเหงื่อแทนเพื่อนสนิท!“ตอนนี้พวกเราถือว่าเป็นเพื่อนกันมั้ง อีกทั้ง…รอบตกไข่ของฉันในเดือ

  • รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา   บทที่ 25

    ผลจากการปลดปล่อยทั้งคืนคือ…วันรุ่งขึ้น ขณะที่อูเจียงหนิงมาทำงาน เธอรู้สึกเหมือนถูกสูบพลังชีวิตออกไปจนหมด!ปวดเอว ขาชา เสียงแหบแล้วหันมาดูฟู่อวี้เฉินในตอนประชุมช่วงเช้า เขากลับอยู่ในสภาพที่อิ่มเอมเปรมปรีดิ์ แม้แต่เสียงพูดก็ยิ่งทุ้มและมีพลังขึ้นหลังจากฟังผู้บริหารระดับสูงรายงานการดำเนินงานจนจบ เขาชำเลืองมองอูเจียงหนิงแวบหนึ่ง หลังจากนั้นใช้ซอฟต์แวร์ภายในของบริษัทบนโน้ตบุ๊คส่งข้อความให้เธอ[ประธานกรรมการบริหาร-ฟู่อวี้เฉิน : ถ้าง่วงมาก ไปนอนพักในห้องพักผ่อนของผมได้นะ]ไม่นานนัก บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของอูเจียงหนิงก็มีข้อความนี้เด้งขึ้นเธอรีบกวาดมองรอบตัวทันที เมื่อพบว่าไม่มีใครสนใจเธอ จึงจะคลิกเปิดเพื่อตอบกลับ[เลขาประธาน-อูเจียงหนิง : ไม่เป็นไรค่ะประธานฟู่ แบบนี้มันดูไม่ดี]แม้ห้องพักผ่อนของอวี้ฟู่เฉิน ก็อยู่ส่วนในของห้องทำงานประธาน ถ้าเขาไม่อนุญาต ไม่มีใครเข้าไปได้แต่…ปัญหาคือ ในสายตาของฟู่อวี้เฉินนั้น ฟู่เชียนเจ๋อเป็นหลานชายแท้ๆ ไม่ใช่คนนอกสักหน่อย!ถ้าหากเธอไปนอน ตอนตื่นเดินออกจากห้องพักผ่อนส่วนตัวของประธาน แถมยังเจอฟู่เชียนเจ๋อที่อยู่ข้างนอกพอดี! นั่นคงเป็นหายนะระดับนรก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status