All Chapters of ไวท์ช็อกกลิ่นละมุน|mpreg : Chapter 11 - Chapter 20

คิมหันต์ขับรถพาไวน์ซ้อนท้ายไปยังร้านขายกิ๊ฟช็อป ตัวเองคิดว่าจะซื้อของให้น้องมันสักชิ้นปกติแล้วเสียงหัวใจคนเราจะดังตึกตัก แต่ตอนนี้ถูกกอดจากคนซ้อน แม่งดังวี้หว่อ วี้หว่อ เหมือนใจจะวายเฉียบพลัน คิมจึงขับรถช้าๆ ชมวิวด้วยหน้าระรื่น ไวน์เองก็ไม่ต่างกัน ที่กอดเพราะเห็นคนขับตัวใหญ่ อยากรู้จะอุ่นเหมือนที่คิดหรือเปล่าแค่นั้น แต่พอได้สัมผัสจริงๆอุ่นกว่าที่คิดอีกนี่สิ เขาสูดกลิ่นเข้มๆราวกับกาแฟดำยามเช้าของหนุ่มหล่อที่ลืมถามแม้กระทั่งชื่อ 'หิ้วไปดมต่อที่บ้านได้มั้ยนะ?' ไวน์คิดเป็นการเดินทางที่เพลินจนกระทั่งถึงร้านกิ๊ฟช็อปคิมเริ่มชะลอรถ เคลื่อนตัวจอดเทียบฟุตบาทหน้าร้านเป็นร้านกระจกใสตกแต่งภายในเป็นโทนชมพูขาวดูน่ารักสดใส ไวน์ลงจากรถถอดหมวกกันน็อคคืนเจ้าของ"นี่ครับ"คิมหันต์ยื่นมือไปรับ ทันใดนั้นเองก็็เผลอจับมือนุ่มๆของน้องอย่างไม่ตั้งใจ มือไวน์นุ่มจริงๆ นุ่มเหมือนเกิดมาไม่เคยผ่านมรสุมในชีวิต คงเอาแต่อ่านหนังสืออย่างเดียวเลยสินะ ต่างจากเขาที่หยาบกระด้างเพราะชีวิตสมบุกสมบันตั้งแต่เด็ก เขาสัญญาเลยว่าจะไม่มีวันให้มือของไวน์หยาบกระด้างเป็นอันขาด ฟังดูน้ำเน่าแต่จริงใจนะเว้ยคิมหันต์จูงมือคนตัวเล็ก

สามทุ่มวันต่อมาลูกเขยในอนาคตของแม่ยายมานั่งตัวเกร็งตรงหน้าเป็นที่เรียบร้อย บนโต๊ะอาหารในครัวมีกับข้าวมากมายวางเรียงต้อนรับรุ่นพี่ของลูกชายเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้าลูกชายชอบคนแบบไหน ที่ผ่านมาไม่เคยพาใครเข้าบ้าน เจ้าหนุ่มคนนี้เป็นคนแรกเลย"คุณแม่สวยจังเลยนะครับ" ทั้งที่เมื่อคืนคิมหันต์ดีใจจนเนื้อเต้น แต่พอมาถึงกลับเกร็งจนไม่รู้ควรเริ่มยังไง ไอ้เตบอกอันดับแรกให้ชมแม่ยาย(ในอนาคต)"ชื่อไรล่ะพ่อหนุ่ม" กลิ่นเข้มๆแตะจมูกเธอ ไม่ใช่หนุ่มธรรมดา แต่ดาร์กช็อกเสียด้วย"คิมหันต์ครับ""ทำงานอะไร?" ดูโตกว่าเจ้าลูกชาย"เรียนอยู่ครับ มหาลัยปีสุดท้าย"ไวน์มองคนพี่ที่กำลังเลิ่กลั่ก เขาอมยิ้มขณะคิมถูกแม่ทำหน้าตึงใส่ คนเป็นแม่ย่อมหวงแหนลูกเป็นธรรมดา เกิดลูกชายเจอคนไม่ดีเธอคงเจ็บปวด เพราะชีวิตที่ผ่านมากับสามีเก่าก็มืดมนมากพออยู่แล้วใครบอกว่าในโลกที่ประชากรหญิงมีน้อย ผู้หญิงมีทางเลือกล้้นเหลือ ก็จริงอยู่...แต่ใครที่ไหนจะรู้ว่าเบื้องหลังหน้ากากสุภาพบุรุษเหล่านั้นจะดีหรือเลวกันเล่าประสบการณ์ชีวิตสอนให้รู้ว่าเวลาเป็นสิ่งไม่แน่นอนแรกๆอาจจะรักกันดี สุดท้ายอาจตีกันตาย หากแต่ชีวิตเป็นของลูกชายไม่ใช่ตัวเธอเอง

"ร่าน?" ไวน์ถามย้ำ"ใช่ ตอนนี้นายกำลังเข้าสู่สภาวะร่าน ตูดสั่นริกๆแอ่นหาเจ้าของ แนะนำให้ฝึกทเวิร์ค""ทเวิร์ค?" มันคือไรวะ เขาขมวดคิ้วไม่เข้าใจ ก่อนเสียงกรุ๊งกริ๊งของประตูร้านจะดังขึ้นอีกครั้ง..."แค่นี้ก่อนนะ แต๊งกิ้ว" เขากดวางทันทีหนุ่มผมทองตาฟ้าลูกค้าประจำ เดินตรงไปหาพนักงาน "อร่อยมั้ย?""ครับ?" ไวน์ถึงกับงง พูดเรื่องไร?"ช็อกแลตที่ให้ไป"อ๋าา... เขาพยักหน้าไว้ก่อน ไม่ได้กินเลยไม่รู้รส นับดูแล้วคงได้ช็อกแลตจากอีกฝ่ายไม่ต่ำกว่าสิบกล่องที่แน่ๆ ทเวิร์คคืออะไร?ไวน์ขมวดคิ้วจนหนุ่มตรงหน้านึกสงสัย"มีอะไรหรือเปล่า?" เขาถามอย่างใคร่รู้ หรือช็อกแลตที่ให้ไปไม่อร่อย"แค่สงสัยว่าทเวิร์คคืออะไรน่ะครับ""ทเวิร์ค หมายถึงเขย่าบั้นท้ายป้ะ?"หัวคิ้วขมวดกว่าเดิม ห๊ะ? มันหมายความแบบนั้นเองเหรอ พอรับรู้ไว้ก็เริ่มงง เกี่ยวอะไรกับร่านวะ"ทำไมเหรอ?""เปล่าๆครับ" ไวน์รีบโบกไม้โบกมือ หลังหายข้องใจ"ให้ครับ ใกล้หน้าหนาวแล้วอากาศเริ่มเปลี่ยน" ผ้าพันคอ...วันนี้ไม่ใช่ช็อกโกแลตแต่เป็นกล่องใสภายในบรรจุผ้าพันคอสีแดง ดูนุ่มและราคาแพงจนเขาไม่กล้ารับ"ให้ผมทำไมเหรอครับ"ลึกๆในใจเขาอึดอัดที่ต้องรับของแพงๆแต่ไม่มี

เลือดเนื้อภายในของคิมหันต์สูบฉีดจนเลือดขึ้นหน้า "ถ้าเจ็บก็บอกนะ เข้าใจมั้ย?" ก่อนโน้มตัวลงลูบกรอบหน้าคนใต้ร่างอย่างแผ่วเบา "..." ไวน์พยักหน้าแทนคำตอบ หัวใจเต้นถี่รัว ตื่นเต้นพอๆกับตื่นกลัว กระพริบตาจ้องคนค่อมไม่หยุด เขาคิดว่า'คงไม่เจ็บขนาดนั้นหรอกมั้ง'คิมหันเริ่มปลดกระดุมกางเกง แล้วรูดซิปลงเผยให้เห็นรูปทรงขนาดของลับปูดนูนภายใต้ชั้นในสีเนื้อแล้วดึงมันลงจนเห็นขนาดที่แท้จริงไวน์ตาค้าง... O0O เขาแปลกใจกับขนาดและปลายหยักแดงๆ เผลอใช้มือแตะเบาๆด้วยความอยากรู้ 'ใหญ่จัง' เกิดกังวลใจขึ้นมาว่า มันจะเข้ามาได้จริงๆใช่ไหม?ตั้งใจมองจนคนถอดยังอาย คิมหันต์กัดปากหน้าแดงถึงหู ใบหน้าจิ้มลิ้มนั่นทำให้เขาอยากสอดเข้าไปจะแย่ แต่รอมาได้ขนาดนี้แล้วรออีกหน่อยจะเป็นไรไป"ซี๊ด" เขาสูดร้องด้วยความเสียวซ่านเมื่อมือนุ่มๆลูบไล้ท่อนเอ็นขึ้นลงด้วยใบหน้าใสซื่อ "มันรู้สึกยังไงเหรอครับ?" ไวน์เงยหน้าขึ้นถามคิมหันต์อย่างใคร่รู้"เสียว" และคำตอบของคนพี่ก็ทำให้ไวน์เขิน เขานึกสนุกใช้มือรวบแก่นกายแล้วขยับขึ้นลงเร็วๆ คิมหันต์ตะบะแตกความเสียวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ขมวดคิ้วกัดปากตาหวานเยิ้ม ก่อนทนไม่ไหวจับข้อเท้าคนใต้ร่างพาดบ่่

เขาจำได้ดีเพราะไอ้หน้าฝรั่งนี่บอกว่าเป็นเพื่อนร่วมห้องสมัยเรียน "อืม จำได้" ไวน์พยักหน้า "แฟนไม่มาด้วยเหรอ?""ดูลูกอยู่" ไวน์ตอบตรงๆ รู้สึกเสียอรรถรสในการชมทิศทัศน์ยามค่ำคืน"อืม..." ธีร์พยักหน้ารับทราบ เขาดูไม่ค่อยสนใจคำตอบคนตรงหน้ามากนัก "งั้นไปเที่ยวกันป่ะ""ไม่" ไวน์ปฏิเสธเสียงแข็ง "ว่าแล้ว...งั้นรับนี่ไว้ดิ" จู่ๆหนุ่มผมทองตาฟ้าก็โผล่มาพร้อมกล่องของขวัญเหมือนกับตอนสมัยที่ทำงานพาร์ทไทม์ไม่มีผิด โผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ตอนนั้นเขาอึดอัดแต่เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกค้าจึงรับไว้เพื่อถนอมน้ำใจ ต่างกับตอนนี้ คนตรงหน้าไม่มีสถานะอะไรคงไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม"ไม่ครับ แล้วช่วยไปนั่ง..." ไกลๆแชะ! ยังไม่ทันพูดจบ ธีร์ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาเซลฟี่ตนเองกับไวน์หน้าตาเฉย ทำไวน์ตกใจเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์แต่กลับจับได้เพียงมือเปล่าแทน"ทำบ้าไรเนี่ย! ลบ!"ธีร์จับแบบไม่ยอมปล่อยด้วย"มือนิ่มมากเลย" แถมยังทำหน้าทะเล้นเมื่อเห็นใบหน้าหวานยับยู่ยี่ มันน่ารักจนน่ามันเขี้ยว"ปล่อย!""ปล่อยแล้ว" คนแกล้งยอมปล่อยแต่โดยดีไม่มีข้อกังขา อะไรของมันวะ! ไวน์ขมวดคิ้วมุ่นไม่ชอบแถมรำคาญ เสียอรรถรสในการชมบรรยากาศรสชาติอาหารเ