All Chapters of ของหวงพี่ชายแสนร้าย: Chapter 111 - Chapter 120

"เย็นนี้เจอกันมั้ย" กลับจากตัดผมรีบอาบน้ำอาบท่าเพราะระคายตามเนื้อตัว นุ่งผ้าเช็ดตัวครึ่งท่อนออกมายืนระเบียงหน้าห้องต่อสายหาธีรดนย์(เพิ่งกินไปเมื่อวานมั้ย พรุ่งนี้ทำงาน) พวกเขานัดเจอกันอาทิตย์ละครั้งสองครั้งวันศุกร์เสาร์ หากเป็นวันปกติที่ต้องไปทำงานจะไม่ค่อยดื่มเพราะไม่อยากพกสติไม่เต็มร้อยไปเจอผู้คน"กูก็สอนมั้ยล่ะ" พูดอย่างกับว่ามันทำงานคนเดียว(สอนยังไง แจกแต่เกรดแย่ๆ ให้เด็ก แล้วก็จับมาเย็บแลกเกรด)"ไอ้ห่า กูไม่ได้นิยมเย็บเด็กแล้วส่งเรียนแบบมึงนี่"(มึงนี่นะ)ธนาขำออกมาเมื่อธีรดนย์เจอตอ พวกเขาก็ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ ไม่ได้ดีมากกว่ากันสักเท่าไหร่ และต่างฝ่ายต่างเก็บความลับกันได้เงียบสนิทมาก(ว่าแต่มีอะไรจะเล่าถึงโทรมา) ธีรดนย์ถาม"เรื่องไอ้คินกับเมียมัน"(ใครเมียมัน?)"ก็มันมีเมียคนเดียวจะให้เป็นใคร"(คุณน้ำหนึ่งน่ะเหรอ) ก็เลิกกันไปแล้วนี่ เขาไม่รู้เรียกว่าเมียได้ไหม (เห็นมีข่าวกับลูกผู้ใหญ่บ้านกูก็นึกว่าจะได้ไปผูกแขนอีกครั้ง)"มึงคิดว่ามันจะเอาคนนั้นจริงเหรอ" ทำไมธีรดนย์คิดแบบนั้น(ไม่รู้สิ พักนี้ข้าวบ้านมันคงไม่แซ่บมั้งถึงไปกินบ่อยมาก)"งานมั้ย" ถึงพวกเขาจะเป็นเพื่อนแต่ต่างคนต่

เสียงรถยนต์วิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านทำให้คนที่นั่งฟุบหน้าหลับเพราะเคยนอนเร็วและตื่นเช้ายังคงชินเวลา ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองดวงตาเป็นประกายเมื่อจำได้ว่าเป็นรถของสามีจึงรีบวิ่งไปเปิดประตูให้รถวิ่งผ่านหน้าเข้ามา เธอปิดมันลงตามพร้อมทั้งล็อกอย่างที่พยูบอก กลางคืนบ้านเราจะล็อกประตูทุกวันเดินเร็วกลับไปหาสามีกำลังจะอ้าปากถามว่าเขาจะทานอะไรไหม แต่ร่างเล็กกลับถูกอุ้มขึ้นไปอยู่บนแขนแกร่งในท่าเจ้าสาวอย่างไวน้ำหนึ่งตกใจรีบคว้าคอเขาเพราะกลัวตก ใจเต้นตึกตักกับเหตุการณ์ไม่รู้ที่มาที่ไป ว่าจะทักท้วง ทว่ากลับตื่นเต้น ดีใจลึกๆ ที่เขาแตะต้องตัวเธอเธอไม่สนว่าทั้งตัวเขามีแต่เหล้า มันไม่เคยเหม็น แต่มันกลับมีเสน่ห์มาก มองใบหน้าคมคายเวลานี้เหมือนคนกำลังเครียดเกร็งร่างบอบบางถูกโยนลงบนเตียงอย่างไม่ถนอมมือจนน้ำหนึ่งเบ้หน้า ทว่าไม่ทันได้ถาม คนที่ยืนอยู่ปลายเตียงนอนกลับรีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างไวน้ำหนึ่งกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อได้มองสัดส่วนของสามี เธอไม่กล้าเอ่ยอะไรทั้งนั้นเพราะกลัวไปต่อต้านการกระทำของเขามันคิดถึง โหยหา อยากให้สองเรากลับมาเป็นอย่างเดิม เธออยากให้เขาทำแบบนี้กับเธออยู่แล้วถึงได้นอนมองนิ

"งั้นดูดนมก็ได้ค่ะ จะได้ไม่ต้องมองหน้า""นมก็เกลียด ไม่ชอบ"น้ำหนึ่งปล่อยมือออกจากรอบคอเขาแล้วดันหน้าอกทั้งสองข้างเข้าหากัน มันทั้งเบียดทั้งทะลัก ยอดอกสีชมพูแข็งเป็นไตโชว์เด่นหรา"ไม่ดูดจริงเหรอคะ นมหนึ่งน่าดูดน้า จุกสีชมพูสุดๆ""ไม่ นมบูด""ไม่บูดค่ะ ชิมก่อน""ไม่ชิม!""ลองดูดก่อนค่ะจะได้รู้ว่าไม่บูด" น้ำหนึ่งกดใบหน้าเขาลงทันทีแล้วแอ่นอกขึ้นป้อน ภาคินพยายามผลักหนี ทว่าน้ำหนึ่งไม่ยอมปล่อยคอสองขาเรียวเกี่ยวกระวัดเอวเขาให้เขาสอดเข้าลึกๆ ไม่ดูดก็ไม่ดูด ทว่าอมไว้ก็ฟินดีทั้งจมูกทั้งปากถูกปิดด้วยฟาร์มโคนมจนหายใจไม่ออก ภาคินรีบปลดสองแขนเรียว"จะฆ่าฉันหรือไงฮะ!" ถามเสียงติดหอบ หน้าแดงหูแดง"คุณต่างหากที่บอกจะฆ่าหนึ่งให้ตายคาเตียง" น้ำหนึ่งทำสีหน้าไร้เดียงสาบอกกลับคืน"ก็เห็นๆ ว่าเธอจะฆ่าฉัน" เอานมอุดปากอุดจมูกเขาขนาดนั้น ยังคิดว่าเขาจะฆ่าตัวเองอีก"หนึ่งไม่มีทางทำร้ายคุณหรอกค่ะ ถ้าหนึ่งฆ่าคุณตาย หนึ่งก็กำพร้าผัว จะหาผัวที่ไหนได้เท่าคุณอีกคะ ไม่เอาค่ะหนึ่งไม่เอา"หึ มารยา ได้ยินแล้วหมั่นไส้ว่ะ!ทีงี้เล่าสารพัดความดีของเขา ตอนอยากไปเคยพูดมั้ย เคยเอาใส่สมองหรือเปล่าภาคินยืดตัวขึ้นเต็มความสูงแ

"หนึ่งแค่เป็นห่วงค่ะ""ออกไปได้แล้วอย่ามายุ่ง""ให้หนึ่งนวดให้ไหมคะ หนึ่งนวดเก่งน้า""ไม่ต้อง""เมื่อก่อนคุณชอบให้หนึ่งแก้ผ้าแล้วเอาร่างกายนวดคุณ"ภาคินถลึงตาใส่ เรื่องในอดีตเอามาเล่าทำไมเขาไม่อยากรู้น้ำหนึ่งอมยิ้ม "นวดให้ค่ะ" รั้งอีกฝ่ายให้ลุกเดินตามแล้วผลักลงนอนที่โซฟาตัวยาว ทำคนขี้เกียจห้ามปล่อยตัวให้ทำ แล้วแต่ วันนี้เหนื่อยไม่มีแรงทะเลาะทว่านวดไปนวดมา มือกลับป้วนเปี้ยนที่ขาด้านใน ลืมตาพรึบขึ้น เห็นใบหน้าใสอมยิ้มอยู่ ลุกขึ้นผลักมือออกอย่างหงุดหงิด"ไม่ต้องนวดแล้ว""งั้นกินข้าวนะคะหนึ่งป้อน""มีมือไม่ต้องมาป้อน" ไม่ต้องมาเอาอกเอาใจ"ก็อยากป้อนสามีไงคะ""เลิกพูดคำนี้สักที" ลุกเดินไปเปิดลิ้นชักก่อนจะโยนกล่องอะไรบางอย่างลงบนโต๊ะกระจก"อะไรคะ""มีตาก็อ่านดูสิ"น้ำหนึ่งจับมันขึ้นมาดู'ยาคุมฉุกเฉิน'"คุณคิน.." น้ำหนึ่งอึ้งที่อีกฝ่ายทำแบบนี้"เธอโตแล้ว ไม่ใช่เด็กสามขวบที่ฉันต้องอธิบาย เธอต้องกินยาคุมฉุกเฉิน ฉันไม่อยากมีลูกกับเธอ" ภาคินยืนกอดอกรออีกฝ่ายแกะกิน ทว่าไม่ น้ำหนึ่งยังคงนิ่งเฉยภาคินก้มลง แต่ก็ต้องเอามือคว้ำเอวอย่างไวเพราะมันลั่นปั๊ด!"อ๊ะ!""คุณเป็นอะไรคะ!" น้ำหนึ่งถามด้วยความเ

"ไม่มีอะไรทั้งนั้น! ไม่ใช่แบบที่มึงคิด" จะให้เขาโมโหเหรอวะ แสดงออกมากพวกมันก็หาว่าไปทำแบบนั้น ยิ่งดิ้นยิ่งมีพิรุธ ได้แต่กรอกเหล้าลงคอย้อมความรู้สึก ถือแก้วออกห่างอย่างระแวง"ไม่มี กูไม่ได้เอามา" ธนาเอ่ยขำๆ@เวลาต่อมา @บ้านภาคิน"จ๊ะเอ๋!"ภาคินเดินไม่ทันระวังสะดุ้งตกใจ ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย รู้แล้วว่าไล่ยังไงก็ไม่ไป ทำยังไงน้ำหนึ่งก็ไม่มีทางไปจากที่นี่เดินเลี่ยงขึ้นบนบ้าน หยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ ออกมาแม่นางยั่วก็มานั่งอยู่บนเตียง แถมยังส่งสายตาปริบๆ เป็นตาขยิบมดเหรอภาคินทำเมินเดินไปแต่งตัว หยิบบ๊อกเซอร์มาสวมแล้วเดินออกไปตากผ้า จังหวะที่เขาเดินกลับมาน้ำหนึ่งคว้าหมับเข้าที่เอว ทั้งกอดทั้งหอม"ปล่อย" ภาคินบอกด้วยความรำคาญ ถ้าไม่กลับบ้านก็ช่วยต่างคนต่างอยู่"แหม..ทีเมื่อคืนไม่เห็นบอกอย่างนี้เลยนะคะ เอะอะจับ เอะอะกด""ฉันบอกตลอดแหละ เธอหูพิการเอง""ไม่พิการค่ะ เพราะเมื่อคืนได้ยินเสียงคุณครางด้วย อิอิ"ก็ถ้าพวกมันไม่ใส่ยาเขา เขาก็ไม่เป็นแบบนั้นหรอกนะ ไอ้ดนย์ ไอ้ธนา ไอ้เพื่อนเวร!"หนึ่งมีอะไรอยากขอคุณค่ะ""ไม่มีสิทธิ์ เป็นเมียเหรอถึงจะมาขอ""อยากเป็นค่ะ ก็เลยอยากขอโอกาสไงคะ""ไม