All Chapters of ของหวงพี่ชายแสนร้าย: Chapter 121 - Chapter 130

มือเรียวกำรอบท่อนเอ็นเบาๆ สาวขึ้นลงช้าๆ ลิ้นเรียวแตะลงมาบนหัวบานแดงก่ำสัมผัสรสชาติในวันวาน ความรู้สึกกลับมาทั้งหมดน้ำหนึ่งครอบริมฝีปากสีสดลงไปช้าๆ จนลึกสุดคอ ทำเอาคนนั่งเกร็งทั้งลุ้นดูอยู่วางมือค้ำไปที่ด้านหลัง เงยหน้าขึ้นเผยอปากครางเบาๆ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ถูกสัมผัสแบบนี้ มันเสียวหัว มวนท้องน้อย อยากจับศีรษะน้ำหนึ่งกดลงแรงๆเขาก็ผู้ชายคนหนึ่ง มีความรู้สึกต้องการเป็นปกติ แต่เขาไม่ใช่คนชอบเอาใครไปเรื่อยมีเมียก็อยากเอาแต่เมีย พอไม่มีมันก็ไม่เห็นตาย แค่รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ่อยๆ มันก็ต้องระบายออกตามวิธีของผู้ชายแก้ขัดได้ แต่ไม่สามารถทดแทน ยังไงผู้หญิงกับผู้ชายก็ถูกสร้างให้เกิดมาคู่กัน เขาไม่คิดจะเอามือมาทำหน้าที่แทนเมียอยู่แล้ว"อ๊ะ" ร่างสูงห่อท้องน้อยเมื่อกล่องดวงใจทั้งสองถูกริมฝีปากครอบแล้วดูดเข้าไป จะว่าจุกก็ไม่ใช่ แต่โคตรเสียวแน่นอนมันต้องการสัมผัสเบาๆ เวลาที่น้ำหนึ่งไล้เลียท่อนเอ็นให้เขาเธอไม่ลืมตรงนี้ด้วยเขามั่นใจว่ามีผู้หญิงไม่กี่คนที่จะใส่ใจคู่นอน และเป็นน้ำหนึ่งที่ไม่เคยให้เขาต้องติดค้างสักครั้งในการร่วมรักกันมองริมฝีปากบางกลับมาครอบท่อนเอ็นของเขาอีกครั้งแล้วรูดลงสุดคอ จ

ภาคินหันขวับกลับไปมองข้างหลัง เห็นคนตัวเล็กส่งยิ้มหวานให้แม่ค้าก่อนสายตาจะมาหยุดที่เขา จิ๊ปากใส่คนไม่เชื่อฟัง บอกให้รอบนรถ จะลงมาทำไมไม่ทราบ"ขอบคุณจ้ะป้า วันนี้มากับสามีน่ะ" ชี้ใส่ตัวเขาที่ยืนห่างสามเมตร "มาซื้อข้าวไปให้คนงานจ้ะ""อ้อ ขยันจริงๆ ผัวเมียคู่นี้ อย่างนี้ที่เขาเรียกว่ากิ่งทองใบหยก คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน จากกันไปก็ได้กลับมาเจอกันอีก"น้ำหนึ่งยิ้มเหยเก บรรยากาศกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวป้าเอ่ยเรื่องที่เธอจากไปทำไมเนี่ย นู่นเห็นไหม! สามีเธอเดินสะบัดตูดไปไกลแล้ว"ไปก่อนนะจ๊ะป้า""เอ่อๆ"ภาคินสั่งข้าวเหนียวเนื้อทอด น้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ ก่อนจะเดินไปสั่งกาแฟสองตายายเพื่อเรียกความสดชื่น น้ำหนึ่งกำลังจะเดินตามแต่ถูกสั่งห้าม"รออยู่นี่ รอเอาน้ำเต้าหู้กับเนื้อทอด นี่เงิน ได้แล้วเอาไปไว้ที่รถ" ภาคินยัดเงินสดหนึ่งพันบาทใส่มือน้ำหนึ่ง ในเมื่อบอกไม่ฟังก็หิ้วของกลับไปใส่รถให้เขาแล้วกันน้ำหนึ่งยิ้มกว้างเมื่อเขาเป็นฝ่ายพูดกับเธอก่อน ใจใหญ่ทำในสิ่งที่ภาคินแทบไม่เชื่อหู"หนึ่งขอจ่ายเองนะคะ หนึ่งมีเงินเยอะค่ะ" ยัดเงินในมือกลับคืนแล้วยืนรอ ภาคินค่อยๆ คลี่ออกดู เงยหน้ามองคนที่หันไปคุยกับพ่อค้าอย่

"ไปค่ะ"ทั้งคู่เดินโซนร้านขายเสื้อผ้า มีให้เลือกชมเลือกซื้อทั้งสองฝั่งเรื่อยๆ เดินสวนกับผู้คนที่รู้จักน้ำหนึ่งทักทายเป็นเรื่องปกติ"พยู!" น้ำหนึ่งดวงตาลุกวาว กวักมือเรียกพยูที่กำลังจ่ายเงินร้านผ้าซิ่นไวๆ"อะไรคะคุณน้ำหนึ่ง" พยูรีบเดินมาหาทันที"ชุดคอสเพลย์" น้ำหนึ่งพยักพเยิดหน้าไปทางร้านก่อนจะลากแขนพยูไปด้วย ชุดทหารหญิงน้ำหนึ่งจับมาทาบบนตัวน้องทันที"เอาไว้ใส่ยั่วสามีสิพยู""พยูยังไม่มีแฟนเลยค่า" เด็กสาวทำหน้าเศร้า วันๆ ทำแต่งานอยู่ในบ้านได้ไปเจอผู้คนที่ไหนกันอ่ะเจอก็ได้เวลาไปตลาด ผู้ชายส่วนมากแก่ๆ รุ่นพ่อ รุ่นเธอเขาไม่ไปกัน โน่น ตามห้างในเมือง"งั้นก็เอาไว้ใส่ยั่วเจ้าที่เวลาขอหวย" น้ำหนึ่งเอ่ยขำๆพยูหน้าเหวอเมื่ออีกฝ่ายว่าอย่างนั้น "เอ่อไม่ดีกว่าค่าคุณน้ำหนึ่งขา""เอาเถอะพยู เจ้าที่ชอบแน่นอน ฉันซื้อให้""แต่..""ฉันก็จะซื้อ" น้ำหนึ่งขยิบตาเดียวให้พยู ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ที่ชุดๆ หนึ่ง สีขาวสะอาดซะจนไม่กล้าเอามือไปลูบเพราะกลัวเปื้อน"ชอบนักเหรอนางพยาบาล" น้ำหนึ่งยิ้มร้าย เดี๋ยวจัดให้! เจอพยาบาลน้ำหนึ่งเข้าไปรับรองมีฟ้าเหลือง "เอาชุดนี้ค่ะ" ชี้มือให้แม่ค้าคิดตังค์แล้วนำไปใส่ถุงทั้งคู

ไล่เลียกลับมาแล้วอ้างับเอาท่อนเอ็น อมรูดเข้าปากจนสุดโคนลำคอ มือหนากดศีรษะสวยพร้อมเผยอปากครางลั่นน้ำหนึ่งผงกศีรษะขึ้นลงเร็วๆ เมื่อสัมผัสได้ว่าเขากำลังจะเสร็จ มือเรียวดันสะโพกแน่นเข้าหาตัวเอง ส่วนตัวเขาเกร็ง ไม่ถึงนาทีน้ำหนืดเหนียวรสเข้มพวยพุ่งเข้าสู่ลำคอใบหน้าสวยถูกดันออกห่าง ไม่ทันตั้งตัวเขาก้มลงมาอุ้มเธอลอยขึ้นเหนือพื้น ใจสาวเต้นตึกตักเมื่อเขาพาวางเธอลงบนที่นอนแล้วตามลงมาคร่อม รุกจูบเธออย่างรวดเร็วส่วนล่างทาบทับลงมา ลูกชายของเขาเปียกชื้นด้วยน้ำลายของเธอถูไถกับดอกไม้งาม น้ำหนึ่งเสียวซ่าน แอ่นอกป้อนปากเมื่อเขาเปลี่ยนเป้าหมายมาดูดดึงเม็ดทับทิมคนตัวเล็กครางเสียงหวิว สองขายกขึ้นเกี่ยวเอวสอบของเขาให้ขยับแรงขึ้น ทว่าถูกมือหนาแกะออกจากเอวทำเอาน้ำหนึ่งหน้าเสียภาคินเคลื่อนตัวลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว หญิงสาวใจเต้นแรงกว่าเก่าเมื่อใบหน้าของเขาเสมอกันกับน้องสาวของเธออย่าบอกนะว่าคราวนี้เขาจะ.."อื้อออ" กายสาวบิดม้วนเมื่อลิ้นสากวัดลงที่ติ่งเนื้อ มันเสียวแทบขาดใจ เธอไม่ได้สัมผัสความรู้สึกนี้นานเท่าไหร่ ก็นานพอๆ กับที่ไม่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้สะโพกมนถูกล็อกไม่ให้เคลื่อนหนี ริมฝีปากหนาตะโบมดูดสลับ

ตอนเช้าซื้อข้าวเลี้ยงทีมงานไปแล้ว เที่ยงนี้น้ำหนึ่งมีความคิดอยากทำอาหารให้กินบ้าง เธอก็แม่ค้าขายอาหารเหมือนกันรสมือย่อมอร่อยไม่แพ้ใครให้พยูพากลับไปที่ตลาดสดอีกครั้ง สั่งปลาขอดเกล็ดหั่นชิ้นอย่างสวยงาม ตั้งใจจะทำปลาชิ้นทอดราดพริกกับหลนเต้าเจี้ยวหมูสับมีชุดผักลวกระหว่างรอไปซื้อของใช้ต่างๆ เครื่องปรุง หม้อ ไห กะละมัง ทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้เธอสังเกตเห็นที่ร้านมีเพียงตาแก๊ส หม้อกับกระทะอย่างละใบ คงไม่เพียงพอกับการทำอาหารเลี้ยงคนงานจำนวนมากหมดไปเยอะ แต่คิดว่าการลงทุนครั้งนี้คุ้มแน่เพราะจะได้ใช้ระยะยาว ดูว่าทั้งตอนกลางคืนและเช้า มีอะไรให้ไม่สำเร็จไม่ต้องรอถึงเดือนครึ่ง วันนี้เธอชนะขาดลอยทีแรกว่าจะกลับบ้าน เลยเปลี่ยนใจกลับไปที่ร้านทำอาหารรอคนงานดีกว่าพยูเอาด้วยขอไปเป็นลูกมือ เพราะดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ มันก็สบายดี แต่สบายไปจนน่าเบื่อในเวลาสิบโมงสองสาวมาถึงที่ร้าน ส่วนของใช้ต่างๆ เอากลับไม่ไหวจึงให้คนมาส่งครัวถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ กระทะถูกตั้งบนเตาแก๊สใส่น้ำมันเรียบร้อย ชิ้นปลาโตๆ ถูกนำลงไปทอดโดยฝีมือพยูน้ำหนึ่งเป็นคนปรุง สองสาวทำอย่างคล่องแคล่ว ใช้เวลาไปแล้วกว่าหนึ่งชั่วโมงเสร็จเมนูปล