All Chapters of ของหวงพี่ชายแสนร้าย: Chapter 101 - Chapter 110

ภาคินเคลียร์งานเสร็จ เดินออกจากห้องเพื่อกินข้าวด้านนอก เห็นลูกน้องแต่ละคนมีกาแฟชาเย็นกันคนละแก้วนึกแปลกใจ คงไม่ใช่นัดกินเหมือนกันหมดหรอกนะแล้วไหนล่ะ ร้านน้ำที่มักมาขายทุกวันไปไหนแล้ว ทุกคนได้คนละแก้วแล้วเขาล่ะ ไม่เห็นมีใครเข้าไปถามเลยว่าเอากาแฟไหมเดินไปตักข้าวราดแกงมานั่งกินข้างคนงาน ถามแกมเหน็บ"ร้านน้ำมาขายไม่เห็นเรียกผมเลย""แฮๆ โทษทีครับคุณคิน ผมว่าจะไปถามแล้วว่าคุณคินจะกินน้ำอะไรไหม แต่คุณนายบอกว่าคุณคินอารมณ์ไม่ดีอยู่ พวกเราเลยไม่มีใครกล้าเข้าไปครับ"ภาคินขบกรามตัวเองแน่น พลางคิดไปถึงยัยผู้หญิงร้ายกาจ ไม่สนใจแล้วก้มหน้ากินข้าวภาคินกลับมาถึงบ้าน เขาไม่รับอาหารเย็นแต่เดินขึ้นห้องไปเลย เงียบจนน้ำหนึ่งต้องยกกับข้าวขึ้นไปส่งบนห้องเปิดเข้าไปเห็นเขานั่งอยู่ระเบียงกับกางเกงขาสั้นตัวเดียวคุ้นตา ในมือมีกระป๋องเบียร์กำลังยกขึ้นจิบเจ้าของห้องปรายตามองไปด้านข้างเพียงนิดเมื่อได้ยินเสียงประตูบานเลื่อนถูกเปิดออก แล้วถาดใส่กับข้าวสองอย่างกับข้าวเปล่าจานหนึ่งก็ถูกวางลงมา"หนึ่งเอามื้อเย็นมาให้ค่ะ""ทำไมชอบยุ่มย่ามนักฮะ หิวก็จะหากินเอง" เขากำลังดื่ม ใครมันจะไปกินข้าวเวลานี้"ไม่ต้องหาหรอกค่ะหน

"โอ๊ย!"น้ำเสียงที่ดังออกมาจากทางห้องน้ำทำให้คนที่นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงหันขวับไปดู ขายาวรีบตวัดลงจากเตียงนอนแล้วเดินดุ่มๆ ไปเปิดประตูห้องน้ำออกเห็นร่างบอบบางพันผ้าเช็ดตัวรอบอกอวบปิดความสวยงามเอาไว้นั่งกุมข้อเท้าตัวเองอยู่บนพื้น ภาคินรีบสาวเท้าเข้าไปคุกเข่าลงด้านข้างทันที"หนึ่งเป็นอะไร" คนตัวโตถามด้วยความเป็นห่วง มองใบหน้าหวานเงยขึ้นมาสบตามีน้ำตาคลอเบ้าอยู่ในนั้น พอเห็นหญิงสาวในสภาพนี้ใจมันอ่อนยวบลงไป ไม่อยากโกรธเธออีกต่อไปแล้วลืมไปเลยว่าเราทั้งคู่ทะเลาะกัน ลืมว่าเขากำลังโกรธน้ำหนึ่งมากที่เลือกจากเขาไปในวันนั้น"หนึ่งลื่นล้มค่ะ ลุกไม่ไหว" หญิงสาวส่ายหน้าเล็กน้อย มันปวดข้อเท้าภาคินไม่รอช้ารีบอุ้มภรรยาสาวขึ้นแนบอกแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป วางน้ำหนึ่งนั่งบนเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง ส่วนตัวเองนั่งคุกเข่าด้านล่างจับเท้าอีกฝ่ายขึ้นมาดู"เจ็บตรงนี้เหรอ" เขาแตะข้อเท้าเบาๆ แต่คนตัวเล็กชักกลับ"หนึ่งเจ็บค่ะคุณคิน" คนตัวเล็กน้ำตาเต็มป้อเพียงแค่เขาสัมผัสนิดเดียว เธอคิดว่าพรุ่งนี้เช้ามันต้องบวมแน่"งั้นเดี๋ยวฉันไปเอายามานวดให้รอแป๊บ" ภาคินรีบลงไปเอายาที่ตู้ด้านล่างขึ้นมานวดให้ เขามียาแก้ปวดติดมือม

น้ำหนึ่งอาบน้ำเสร็จออกมาแต่งตัวด้านนอก เธอเอากระเป๋าเสื้อผ้าพร้อมของใช้ขึ้นมาด้วยเดินผ่านคนที่นอนบนเตียงเล่นโทรศัพท์มือถือไปยืนอยู่ปลายเตียงแล้วหันหลังให้หยิบครีมโลชั่นขึ้นมาทา ปกติเธอจะเว้นส่วนด้านในเพราะสามีสัมผัสเธอทั้งตัว ให้ลิ้นของเขารับรสชาติของโลชั่นดูไม่เข้าท่า ทว่าเวลานี้เขาไม่แตะเธอเลยไม่ทาก็เปล่าประโยชน์ เพราะฉะนั้นทาดีกว่าจะได้ถนอมอายุผิวล้วงข้างในเสร็จแล้วก็มาล้วงข้างนอกต่อ แต่ไอ้ท่าก้มๆ เงยๆ ของเธอกับผ้าขนหนูผืนสั้นกุดทำให้คนที่มีสายตาเล็ดลอดออกจากหน้าจอมือถือเห็นอะไรวับๆ แวมๆแล้วไอ้ที่เขาเพิ่งทำให้สงบไปได้ไม่นาน แม่ง! ดันตื่นขึ้นมาอีกแล้วผ้าห่มจึงถูกกระชากขึ้นมาคลุมตั้งแต่ช่วงเอวลงไปยังด้านล่างแล้วนอนตะแคงข้างไม่นานก็ได้ยินเสียงกุกกัก ว่าจะไม่มองก็ทำให้อยากรู้ภาคินมีใบหน้าขึ้นสีมากกว่าเมื่อกี้ เมื่อน้ำหนึ่งสวมยืดสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงขาสั้นกุดสีเดียวกัน แถมด้านในโคตรบาง ยิ่งชัดเมื่อเธอหันมาแล้วมีจุกสีชมพูกับเงาดำๆ ด้านล่าง ภาคินถีบผ้าห่มทันทีเมื่อทนไม่ไหว"ชุดดีๆ กว่านี้ไม่มีใส่หรือไง!"น้ำหนึ่งเลิกคิ้วแล้วก้มลงสำรวจตัวเอง ก็ปกติของเธอ ชุดนอนน้อยชิ้น ผ้าเนื้อบาง

ภาคินพยายามดึงแขนเรียวนั้นออกเพราะได้กลิ่นหอมๆ ของเนื้อสาวจุดประกายความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามหักห้ามแต่น้ำหนึ่งกลับฉวยโอกาสกดจูบแล้วสอดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากเขาอย่างไวมือเรียวข้างหนึ่งจับมือของเขาให้กุมที่หน้าอกของเธอแล้วออกแรงขยำ สะโพกก็บดเบียดจนด้านล่างตัวเองชุ่มฉ่ำ ไม่ปฏิเสธว่าเธอมีอารมณ์และพร้อมให้เขาทำทุกอย่างได้ตามอำเภอใจภาคินหยุดนิ่ง ปล่อยให้เรียวลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวลิ้นเขาไปมา ปากเล็กของเธอดูดปากของเขาอย่างหิวกระหาย เหมือนที่เขาเคยจูบเธอแบบไหนน้ำหนึ่งตอบสนองเขากลับมาได้อย่างรู้งานพอเห็นอีกคนไม่ต่อต้านแล้ว น้ำหนึ่งปล่อยมือออกจากศีรษะของเขาแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกจนหมด ปล่อยไหล่ตกลงไปทีละข้าง เหลือแค่ความอวบที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราเซียสีขาวตัวเดียวน้ำหนึ่งปลดตะขอชุดชั้นในตัวเองอย่างชำนาญก่อนค่อยๆ ผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ใช้สายตาออดอ้อนให้เขาเห็นใจ แขนคล้องคอ มือดันท้ายทอยของเขาให้โน้มเข้าหา แอ่นอกตัวเองยกขึ้นป้อนปาก อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นจะแตะปากเขาแล้ว"เลิกพยายามสักทีได้ไหมฉันไม่อิน" ภาคินเอ่ยเสียงเรียบทำเอาน้ำหนึ่งชะงักไป เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ให้เขาโมโหหงุดหงิดเ

"หวัดดีจ้ะป้าพิณ" น้ำหนึ่งลงจากเบาะมอเตอร์ไซต์แล้วนำเครื่องดื่มไปวางลงบนโต๊ะ บอกในสิ่งที่คิดว่าผู้ใหญ่สงสัย"หนึ่งขอฝากท้องบ้านนี้สักมื้อนะจ๊ะ""ข้าให้เอ็งมากินทุกวันได้เลย ถ้าผัวเอ็งไม่ว่านะ" คนแก่เอ่ยขำๆ"ไม่ว่าจ้ะไม่ว่า คุณคินน่ะเขาตามใจเมีย" น้ำหนึ่งจำต้องสร้างเรื่องราวหัวเราะกลบเกลื่อน ส่วนเรื่องจริงกำลังจะเอาเหล้าย้อมใจเจ๊นกเดินไปล้างผักที่ซื้อมาจากตลาดสดใส่หม้อ น้ำหนึ่งก็รีบหยิบเหล้าโซดาที่ซื้อมาออกมาชงอย่างรู้งานบ้านหลังนี้ชอบชนแก้วกันบ่อยๆ ทำให้ครัวของเจ๊นกอยู่หน้าบ้าน พ่อของเจ๊นกเป็นหัวหน้าคนงานรับเหมาก่อสร้าง เสร็จงานคราใดเลี้ยงข้าวเลี้ยงเหล้าลูกน้อง ทำไปด้วยกินไปด้วยเพราะแบบนี้ น้ำหนึ่งจึงได้คุยกับคนพี่สะดวก"คุณคินเขาบอกว่ามีใจให้คนอื่นไปแล้วอ่ะเจ๊ เขา..ไม่ได้รักหนึ่งแล้ว ฮึก" เพราะความอัดอั้นมันสะสมมาตั้งแต่เมื่อเที่ยง พอมีจังหวะมันพร้อมทะลักออกมา น้ำตาอาบสองข้างแก้มปนมากับเสียงสะอึกสะอื้นเจ๊นกรีบเขยิบเข้าไปโอบคนที่นั่ง เอามือลูบหัว"หนึ่งพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรากลับมาคืนดีกัน หนึ่งก็ว่าหนึ่งรู้ใจสามีของหนึ่งนะ เขาชอบอะไรหนึ่งพยายามงัดออกมาง้อ แต่เหมือนเขารู้ทันแล