All Chapters of ข้ามมิติมารวย: Chapter 11 - Chapter 20

เช้าวันต่อมาหนิงเฉินก็ทำหน้าที่พาหลี่จวินไปชมแปลงทดลองและโรงเพาะชำพืชผักใหม่ๆ พร้อมอธิบายโครงการที่เธอเริ่มทำไปบางส่วนแล้วให้หลี่จวินฟัง ในขณะที่พ่อ ห่าวหมิง ห่าวเยว่เข้าไปทำงานในสวนกับคุณปู่แล้ว ส่วนแม่กับย่าก็ทำงานที่บ้านไปตามปกติหนิงเฉินเริ่มจากนำหลี่จวินมายังเรือนเพาะชำเห็ดหลากหลายชนิดเป็นอันดับแรก ซึ่งภายในโรงเพาะเห็ดจะมีเห็ดหูหนูดำ เห็ดหูหนูขาว เห็ดหอม เห็ดนางฟ้า เห็ดเยื่อไผ่ เห็ดฟาง เห็ดนางฟ้าและเห็ดอื่นๆอีกหลากหลายพันธุ์ทีเดียว“นี่คุณสร้างโรงเพาะขึ้นมาเพาะเห็ดพวกนี้โดยตรงงั้นหรือ” หลี่จวินถามอย่างสนใจ“ใช่ค่ะ เพราะเห็ดเป็นอาหารที่คนนิยมทานกันเยอะ แต่ส่วนใหญ่มักจะหาเก็บเอาจากในป่า ส่วนที่เพาะขายก็มีไม่กี่ชนิด ฉันเลยเพิ่มการเพาะเห็ดชนิดใหม่ๆ มากขึ้นโดยเฉพาะเห็ดป่าบางชนิดที่รสชาติดีเป็นที่นิยมแต่มีจำนวนจำกัดเพราะหาซื้อได้จากพวกพ่อค้าของป่า ฉันเลยเอามาเพาะที่เรือนเพาะเห็ดนี่เสียเลย” หนิงเฉินอธิบาย“ดีมากเลยล่ะ พวกผักสดจากป่าจะมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์ สดอร่อยและเป็นที่นิยมกันมาก เพียงแต่มีจำนวนจำกัดตามคุณว่าจริงๆนั่นแหละผมจ

หลังจากป้าลู่ขอตัวออกไปเดินเล่นแล้วยามนี้จึงเหลือเพียงแค่เธอกับลี่หยางตามลำพัง“ไม่ทราบว่าพี่ลี่หยางต้องการจะสั่งซื้อสินค้าอะไรมาลงที่ร้านฮวาซินบ้างงั้นหรือคะ” หนิงเฉินเอ่ยถามขึ้นก่อน“พี่อยากได้ชาผลไม้ทุกชนิดที่เธอมี แล้วก็คุกกี้ทุกอย่างที่เธอทำมาลงในร้านน่ะ ไม่ทราบว่าเธอพอจะแจกแจงให้ฟังหน่อยได้ไหมว่ามีอะไรบ้าง” ลี่หยางถามเป็นการเป็นงาน“ได้สิค่ะ ชาที่ฉันขายอยู่ตอนนี้ก็มีชาส้ม, ลูกพลับ, สาลี่, หยางเหมย, แอปเปิล, ลิ้นจี่ ส่วนคุกกี้จะมีคุกกี้ส้ม, ลูกพลับ, พุทรา แล้วกำลังจะทำคุกกี้เนยถั่ว, คุกกี้ข้าวโพดสำหรับคนรักสุขภาพด้วยค่ะ”“คนรักสุขภาพหมายความว่ายังไงงั้นหรือครับ” ลี่หยางสงสัย“ก็อย่างเนยถั่วนี่อุดมไปด้วยกากใย ไขมันดี วิตามินและแร่ธาตุต่างๆเป็นแหล่งโปรตีน เสริมสร้างกล้ามเนื้อ และมีประโยชน์อีกเยอะเลยค่ะ ส่วนข้าวโพดก็มีกากใยเยอะดีต่อระบบขับถ่าย อุดมไปด้วยวิตามินและแร่ธาติ ทั้งยังช่วยบำรุงสายตาด้วย ประโยชน์คร่าวๆเพียงเท่านี้ก็เยอะแล้วนะคะ ฉันถึงได้เรียกว่าอาหารสำหรับคนรักสุขภาพยังไงล่ะ”&nb

หนิงเฉินพาลี่หยางมาที่โรงเพาะเห็ดทำให้เขาถึงกับต้องตกตะลึงเมื่อได้เห็นเห็ดมากมายหลายชนิดถึงเพียงนั้น“เฉินเอ๋อ เธอเอาเห็ดที่นี่ไปทำพายให้พวกเรากินใช่ไหม”“ใช่แล้วค่ะ เป็นไงล่ะคะ รสชาติดีมากเลยสินะ”“ใช่ สดหวานให้รสสัมผัสที่ดีมาก”“งั้นเดี๋ยวพี่ลี่หยางก็จะได้ทานเห็ดสดๆ นำมาทำอาหารมื้อเย็นในวันนี้ด้วย ถ้าชอบก็ทานให้เยอะๆเลยนะคะ อ้อ..ตอนกลับอย่าลืมเอาผักผลไม้สดกับเห็ดที่ช่วยกันเก็บกลับไปที่บ้านด้วยล่ะ คุณลุงคุณป้าแล้วก็พี่ลี่หยางเองจะได้กินผักหวานๆกรอบๆสดอร่อยของสกุลซูยังไงล่ะคะ”“ได้สิ ขอบใจนะ” ลี่หยางกล่าวขอบคุณ หนิงเฉินยิ้มตอบอย่างใจดี ทำให้ลี่หยางเองก็ยิ้มตามไปด้วย ภายในใจรู้สึกดีมากที่ได้รู้จักกับหนิงเฉินและมาเยี่ยมครอบครัวเธอในวันนี้หลังจากเก็บพืชผักผลไม้สดๆจากสวนเสร็จแล้วหนิงเฉินก็เข้าครัวมาเตรียมอาหารกับแม่ของเธอรวมทั้งป้าลู่และห่าวเยว่ที่เข้ามาช่วยด้วยเนื่องจากต้องทำอาหารสำหรับสิบคนด้วยกัน โดยวันนี้หนิงเฉินอาสาเป็นแม่ครัวหลักในการทำอาหารเลี้ยงทุกคนหนิงเฉินเตรียมวัตถุด

หลังจากทุกคนช่วยหนิงเฉินทำอาหารแปรรูปพร้อมนำไปขายเสร็จก็แยกย้ายกันไปทำงานอื่นของตัวเองต่อ ส่วนหลี่จวินกับห่าวหรานก็ลาทุกคนเพื่อกลับเข้าไปในตัวเมืองเช่นกันหนิงเฉินใช้ชีวิตอย่างปกติสุขในยุค 80 นี้ มีครอบครัวอบอุ่นที่คอยสนับสนุนเธอทุกอย่าง ได้ทำทุกสิ่งตามใจปรารถนา ทั้งการหาเงิน ทำการเกษตร ส่งเสริมครอบครัวและตัวเองให้มั่งคั่งร่ำรวยตามความต้องการ อีกทั้งยังมีมิตรสหายที่ดีมากมายตอนนี้หนิงเฉินมีเงินเก็บหลายแสนหยวนซึ่งส่วนใหญ่มาจากสมุนไพรล้ำค่าที่ได้มาจากห้วงมิติเวลาในกำไลวิเศษ นอกนั้นก็มาจากสินค้าอื่นที่เธอนำออกมาขายเช่นพวกชาชั้นดีชนิดต่างๆ ที่เหลือก็จะเป็นผลิตภัณฑ์แปรรูปอาหารจากผลผลิตของสวนสกุลซู รวมทั้งคุกกี้ที่เธอยังคงทำส่งให้ร้านฮวาซินของลี่หยางเป็นประจำด้วยหลังจากที่เธอไปเรียนในเมืองแล้วครอบครัวเธอโดยเฉพาะเย่าหลินแม่ของเธอจะทำหน้าที่ขายผลิตภัณฑ์แปรรูปต่อไป ส่วนหนึ่งป้าลู่อาสารับหน้าที่นำไปขายให้ซึ่งแน่นอนว่าเป็นตลาดมืดเช่นเดิมแต่ครอบครัวเธอยกเว้นห่าวหมิงยังคงไม่รู้เรื่องนี้ อีกส่วนจะนำส่งให้ภัตตาคารกับร้านอาหารสกุลโจวเป็นหลักนอกเหนือจากพืชผักผลไม้ที่มีกำลั

หลังทานของว่างเสร็จทุกคนก้พากันเดินไปที่แปลงปลูกผักใต้หิมะที่หนิงเฉินเป็นคนจัดการลงมือเพาะปลูกดูแลต้นกล้ารวมทั้งบำรุงดินด้วยตัวเองจนกระทั่งเสร็จสิ้นทุกกระบวนการ ยามนี้เพียงแค่รอดูรอชิมผลผลิตที่เติบโตขึ้นมาเท่านั้นเมื่อมาถึงแปลงปลูกผักหนิงเฉินก็เริ่มที่แปลงปลูกผักกาดขาวที่คิดว่าจะเติบโตได้ที่ก่อนพืชผักชนิดอื่น โดยหนิงเฉินลงมือใช้พลั่วค่อยๆขุดหิมะที่ปกคลุมอยู่ด้านบนตรงมุมหนึ่งของแปลงปลูกผัก จากนั้นเธอก็เห็นผักกาดขาวต้นอวบดูสดกรอบน่ากินอยู่ข้างใต้ เธอลงมือขุดและตัดมันขึ้นมาทันที“พี่ห่าวหมิง ดูเหมือนว่าผักกาดของเราจะงามมากและคงจะหวานมากทีเดียวค่ะ” หนิงเฉินเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ พลางยกผักกาดขาวขนาดใหญ่ดูสดน่ากินขึ้นมาให้ทุกคนเห็น จากนั้นเธอก็ลงมือเด็ดก้านใบรอบนอกออกเหลือก้านสีขาวสะอาดด้านในและลงมือหั่นชิมดู“หวานมากเลยทีเดียว อร่อยจัง ทานเปล่าๆก็อร่อยแล้ว” หนิงเฉินเอ่ยอย่างดีใจ จากนั้นห่าวหมิงและคนอื่นๆก็ลองชิมดูบ้าง“อร่อยมาก หวานสดกรอบ คุณภาพเยี่ยม เป็นผักกาดขาวที่ดีที่สุดเท่าที่เคยได้กินมาเลยล่ะ” หลี่จวินเอ่ยหลังจ