Library

Search

Home / Romance / Chasing What's Gone: Husband's Regrets / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of Chasing What's Gone: Husband's Regrets: Chapter 31 - Chapter 40

63 Chapters

31

Nang marinig ni Solene ang mahinang pag-ubo ni Axel, agad siyang napuno ng pag-asa. Mabilis siyang yumuko at hinawakan ang maliit nitong mukha, nanginginig ang boses sa sobrang saya at kaba.“Axel… gising na, baby. Open your eyes and look at me…”Hirap na hirap huminga si Axel habang marahas na inuubo, ngunit makalipas ang ilang segundo ay dahan-dahan nitong iminulat ang mga mata. Namumutla pa rin ito, ngunit malinaw na buhay na buhay na muli.“M-Mommy…”Parang tumigil ang oras sa paligid.Lahat ng naroon ay natigilan sa eksenang nasa harapan nila.Halos hindi makapaniwala ang lahat. Maging si Natalyn ay natulala, hindi agad makapag-react habang nakatitig kay Solene na para bang may nakita siyang bagay na hindi niya matanggap.Samantala, tuluyan nang bumigay ang emosyon ni Solene. Napaluha siya habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ni Axel.“Axel… thank God, gising ka na…”Mabilis siyang lumingon kay Aries.“Mr. Barrios, dalhin natin siya agad sa hospital!”Agad namang binuhat ni A

32

Nanlaki ang mga mata ni Solene habang nakatitig kay Kael.Kitang-kita niya ang bahagyang pang-aasar sa mukha nito, na para bang sinasadya talaga siyang ilagay sa alanganin sa harap ng lahat. At halatang nag-e-enjoy pa ito sa reaksyon niya.Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Kael bago ito tamad na nagsalita.“Actually,” kalmado nitong saad, “lahat naman ng tao rito ay adults na. Hindi na siguro mahirap hulaan kung ano ang ginagawa namin.”Boom.Parang biglang uminit ang buong katawan ni Solene.Mula leeg hanggang tenga niya ay namula nang todo ang mukha niya. Gusto na lang niyang lamunin siya ng lupa sa sobrang hiya.At dahil nga puro matatanda at sanay sa social gatherings ang naroon, natural na mabilis nilang naintindihan ang ibig sabihin ni Kael.Maging si Natalyn ay agad na nakabuo ng imahe sa isip niya, si Kael at si Solene na magkasama sa side hall, magkadikit ang katawan, intimate habang nasa gitna ng banquet.Sa isang iglap, nagliyab ang dugo niya sa selos.Halos maputol an

33

Natakot si Solene kaya sunod-sunod siyang umatras. Hanggang sa tuluyan nang sumandal ang likod niya sa dingding at wala nang matakbuhan pa.Dahan-dahang lumapit si Kael sa kaniya. Nang makita nito ang halatang kaba at pagkapahiya sa mukha niya, hindi nito napigilang matawang mahina.“Mrs. Vidal,” mababa at may halong amusement nitong sabi, “ano bang iniisip mo?”Bahagyang yumuko si Kael upang mas mapalapit sa mukha niya.“Sinabi ko lang namang gutom ako…” bulong nito. “O baka gusto mong sa ibang paraan ko busugin ang sarili ko?”Agad na namula si Solene.“H-Hindi iyon ang iniisip ko!”Halatang defensive ang tono niya habang iniiwas ang tingin.“Kung gutom ka pala, bakit hindi mo utusan si Aunt Yang na magluto?”“Nag-leave si Aunt Yang,” kalmadong sagot ni Kael. “Hindi siya papasok nitong mga susunod na araw.”“Eh di mag-order ka ng takeout.”Kasasabi pa lang niya noon nang biglang umugong ang sariling tiyan niya.Tahimik na napatingin si Kael sa kaniya bago bahagyang ngumiti.“Mukhang

34

Maingat na kinapa ni Solene ang sarili niyang katawan, lalo na ang kanyang tiyan. Bahagya siyang napapikit nang maramdamang wala namang kakaibang sakit o discomfort doon. Nakahinga siya nang maluwag, ngunit hindi tuluyang nawala ang takot sa dibdib niya. Kung may nangyari sa batang dinadala niya, hinding-hindi niya mapapatawad si Kael.Marahang hinaplos ni Kael ang kanyang bewang habang nakahiga sila sa kama. “I’ll carry you to the bathroom. Maligo muna tayo, hm?”Sanay na si Solene sa ganoong routine nito pagkatapos nilang magsiping. Ngunit alam din niyang kadalasan, hindi doon nagtatapos ang lahat. Madalas, habang nasa banyo sila, muli siyang ididikit ni Kael sa malamig na dingding at hihingi na naman ng isa pang round.Bahagyang nanginig ang balikat niya sa pag-aalala.“Hindi na kailangan…” mahina niyang tugon habang pilit pinipigilan ang pagod sa boses. “Pagod na pagod ako. Gusto ko nang matulog agad.”Napangiti si Kael, may halong amusement sa mga mata nito. “Hindi mo man lang ini

35

Bahagyang nanginig si Solene sa takot at agad na natahimik. Hindi na siya nagtangkang sumagot pa dahil kitang-kita niya ang babala sa malamig na mga mata ni Kael.Mukhang nasiyahan naman ang lalaki sa naging reaksyon niya. Bahagya itong sumandal sa upuan habang walang emosyon na nagsalita.“Mula ngayon, saan man ako pumunta, sasama ka.”Huminto ito sandali bago muling tumingin sa kanya.“At huwag mo nang kitain si Aries.”Napakunot-noo si Solene.“Babalik din naman sila sa Haicheng,” mahinahon ngunit may halong pagtitimpi niyang sagot. “Sa susunod na ilang araw ko lang aalagaan si Axel.”Malamig siyang tinitigan ni Kael.“I don’t want to repeat myself a second time.”Parang may bumara sa lalamunan ni Solene. Napairap na lamang siya at tumingin sa kabilang bintana, pilit pinipigilan ang inis na gusto niyang ilabas.Tahimik na nagpatuloy ang biyahe.Ilang sandali pa, huminto ang Rolls-Royce sa underground parking ng Vidal Group. Hindi na siya nabigyan ng pagkakataong tumanggi dahil agad

36

“Ayoko nang makipag-usap sa’yo!”Halos mapasigaw si Solene habang desperado siyang itinulak si Kael palayo.Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, ni minsan ay hindi siya nagtaas ng boses dito. Kahit gaano siya nasasaktan noon, pinipili niyang manahimik. Pinipili niyang magtimpi.Pero ngayon… hindi na niya kaya. Pakiramdam niya ay unti-unting pinunit ang puso niya ng isang hindi nakikitang kamay. Sobrang sakit na halos hindi siya makahinga.Sampung taon niyang minahal si Kael.Kahit alam niyang si Natalyn lang ang laman ng puso nito, pilit pa rin siyang kumapit sa munting pag-asa. Ginawa niya ang lahat para maging mabuting Mrs. Vidal. Tahimik siyang nagtiis, naghintay, at umasa na balang araw… kahit kaunti, matututunan din siyang lingunin ng lalaking iyon.Pero ngayong araw… Tuluyan nang winasak ni Kael ang lahat ng pinanghahawakan niya.Siya mismo ang nagsabi na hindi niya kailanman kayang mahalin o protektahan siya.Parang isang death sentence na personal nitong ipinataw sa kanya

37

Mahigpit na kinagat ni Solene ang ibabang labi niya, pinipigilan ang lahat ng gusto niyang sabihin.Nanatili siyang tahimik.Samantala, walang ekspresyong tumayo si Kael at diretsong umalis ng sala, tila walang pakialam sa bigat ng atmosphere na iniwan niya.“Mian girl, huwag mo nang damdamin ang sinabi niya.”Malambing na hinawakan ni Madam Concepcion ang kamay ni Solene, halatang nag-aalala rito.“Kakausapin ko nang maayos si Kael mamaya.”Bahagyang ngumiti si Solene.Ngunit puno iyon ng pagod.“Grandma, huwag na po.” Mahina siyang umiling. “Ayokong dahil sa akin, masira pa ang samahan ninyong mag-lola.”Tunay siyang minamahal ni Madam Concepcion.At dahil doon, mas lalo niyang alam na hindi niya puwedeng hayaang magkaroon ng hidwaan ang maglola dahil lamang sa kanya, lalo na’t alam niyang balang araw, aalis din siya sa pamilya Vidal.Biglang sumingit si Kenneth.“Gutóm ako.”Padabog itong sumandal sa sofa bago walang hiya na nagsalita.“Sister-in-law, ipagluto mo naman ako.”Dahan-

38

Bahagyang napakunot ang noo ni Solene habang nakikinig kay Aries. Hindi niya maiwasang kabahan sa takbo ng mga pangyayari, lalo na’t pakiramdam niya ay may mas malalim pang nangyayari sa likod ng lahat.“Kaya ano’ng gagawin natin ngayon?” mahina niyang tanong habang mahigpit na hawak ang telepono.Sa kabilang linya, sandaling natahimik si Aries bago sumagot. “Na-imbestigahan ko na lahat ng waiter. May isa akong napagdiskitahan na kahina-hinala. Bigla siyang nag-leave overnight, at nang magpadala ako ng tao para hanapin siya, wala na siya sa tinutuluyan niya.”Lalong bumigat ang pakiramdam ni Solene. “Kung gano’n, malamang siya nga ang may problema. Mr. Barrios… sigurado ba kayong hindi tatawag ng pulis?”Mababa at malamig ang tono ni Aries nang sumagot ito. “Kapag pulis ang pinasok dito, mas magiging komplikado ang maraming bagay. Pero…” bahagya siyang huminto, “walang makakatakas sa akin.”Hindi man lubos na panatag, kahit paano’y gumaan ang loob ni Solene. “Mabuti naman.”Makalipas

39

Sa sandaling marinig ni Natalyn ang sinabi ng katulong, tila biglang naglaho ang lahat ng sama ng loob sa dibdib niya. Halos hindi niya maitago ang tuwang sumilay sa mga mata niya.Sa wakas, may pagkakataon na naman siyang idiin si Solene.Bahagya niyang itinaas ang baba habang kunwang napapailing.“Solene,” sarkastiko niyang sabi, “talagang hindi mo marunong mag-ingat, no? Pati mga lalaking nakikilala mo sa labas, diretsong pumupunta rito sa bahay ng pamilya Vidal para hanapin ka.”Bahagya siyang natawa bago nagpanggap na nag-aalala.“Kapag may nakarinig nito, saan pupulutin ang kahihiyan ng pamilya Vidal? Paano si Kael?”Pagkarinig ni Kenneth, agad din itong sumiklab.“Ano bang ibig sabihin nito, Solene?” galit nitong sigaw habang nakaturo sa kanya. “Niloloko mo ang kapatid ko?!”Lalong tumindi ang inis sa mukha nito habang padabog na tumayo.“Huwag n’yong papasukin dito ang kung sinong lalaki!” sigaw niya sa mga katulong. “Paalisin n’yo siya!”“How dare you!”Malamig ngunit mabigat

40

Mahigpit na nakakapit si Natalyn sa armrest ng wheelchair niya, pilit kinokontrol ang panginginig ng katawan. Ngunit gaano man niya subukang magmukhang kalmado, hindi niya maitago ang matinding takot na bumabalot sa kanya sa sandaling iyon.Kitang-kita iyon sa maputla niyang mukha.Samantala, tahimik lamang na pinindot ni Aries ang cellphone niya.“Narito ang audio recording,” malamig nitong sabi habang iniangat nang bahagya ang telepono. “Pakinggan nating mabuti… at alamin kung boses ba talaga ito ni Natalyn.”Ngunit bago pa niya mapatugtog ang recording, isang mababa at malamig na boses ang biglang pumutol sa katahimikan.“Enough.”Sabay-sabay na napalingon ang lahat kay Kael, na kanina pa tahimik na nakaupo sa sofa.Dahan-dahan itong tumayo.Mabigat ang aura nito, at ang malamig nitong mga mata ay diretsong nakatingin kay Aries.“President Barrios,” malamig nitong sabi, “can we talk privately?”Bahagyang ngumiti si Aries, para bang matagal na niyang hinihintay ang sandaling iyon. P

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status