Pagmulat pa lamang ni Solene ng mga mata, agad lumambot ang ekspresyon ni Kael. Halatang buong gabi itong hindi nakatulog; may bakas ng pagod at pamumula ang mga mata nito, ngunit nang makita siyang nagising, tila nabunutan ito ng tinik.“Gising ka na…” paos ngunit mahinahon nitong sabi habang agad lumalapit sa kama. “May masakit ba? Saan ka hindi komportable? Tatawagin ko ang doktor.”Ngunit bago pa ito makatalikod, mabilis na hinawakan ni Solene ang kamay niya.Mahina ang puwersa ng hawak niya, pero nanginginig iyon.“Nasaan ang bata?” hirap na hirap niyang tanong, paos ang boses na tila nauubusan ng hangin. “Buhay pa ba ang anak natin?”Biglang natahimik si Kael.Saglit siyang napatigil bago dahan-dahang nagsalita.“Solene…” mababa niyang sambit, “hindi ka buntis.”Agad nagsalubong ang mga kilay ni Solene.“Impossible…” agad niyang bulong. “Kahit hindi ako OB specialist, hindi ako puwedeng magkamali sa pulso. Gumamit din ako ng pregnancy test…”Unti-unting namuo ang luha sa mga mat
Read more