All Chapters of เชลยรักสองพยัคฆ์: Chapter 161 - Chapter 170

190 Chapters

บทที่ 66 พยัคฆ์ซ่อนเล็บและมังกรจำศีล 1

          เมืองหลวงในยามนี้กลับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความหวาดระแวงที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า บรรยากาศรอบกำแพงวังหลวงชั้นในเงียบสงัดจนน่าขนลุก เวรยามถูกสับเปลี่ยนถี่ขึ้นเป็นเท่าตัว และทุกผู้ที่เดินผ่านประตูวังล้วนเป็นทหารในสังกัดของหน่วยราชองครักษ์ที่ถูกสับเปลี่ยนมาเป็นคนของมหาเสนาบดีเหยียนซ่งทั้งสิ้น          ณ ตำหนักลับท้ายจวนรุ่ยอ๋อง กลิ่นกำยานหลงเหยียน ซึ่งเป็นของใช้สงวนสิทธิ์เฉพาะองค์ฮ่องเต้ กลับลอยคลุ้งอยู่ภายในห้องหนังสือลับของรุ่ยอ๋องเซียวเจี้ยน บ่งบอกถึงความทะเยอทะยานที่ทะลุปรุโปร่งจนไม่ต้องปิดบังอีกต่อไป          รุ่ยอ๋องในชุดคลุมสีม่วงเข้มปักลายมังกรสี่เล็บ นั่งอยู่หน้ากระดานหมากรุกที่ทำจากหยกขาวและนิลดำ นิ้วชี้ที่สวมแหวนหยกสลักลายลูบคลำหมากตัวขุนสีดำอย่างอารมณ์ดี          ฝั่งตรงข้ามของกระดานคือมหาเสนาบดีเหยียนซ่ง ขุนนางเฒ่าผู้เปรียบเสมือนมันสมองของแผนการกบฏครั้งนี้ กำลัง
last updateLast Updated : 2026-02-19
Read more

บทที่ 66 พยัคฆ์ซ่อนเล็บและมังกรจำศีล 2

          ห่างออกไปจากวังหลวง จวนของราชครูผู้ทรงเกียรติถูกล้อมกรอบอย่างแน่นหนาไม่แพ้จวนแม่ทัพจ้าว ทหารในชุดเกราะยืนเฝ้าทุกตรอกซอกซอย ทว่าภายในจวน บรรยากาศกลับดูสงบเงียบอย่างประหลาด          ที่ลานสวนหินกลางจวน หลินป๋อหยวนในชุดผ้าไหมพลิ้วไหวกำลังนั่งดีดพิณเจ็ดสายอย่างอารมณ์ดี เสียงดนตรีไพเราะกังวานไปทั่วจวน ราวกับเจ้าตัวไม่ได้สะทกสะท้านกับกรงขังที่มองไม่เห็นนี้เลย          คนรับใช้ชราผู้หนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับกรงนกเขาขนาดใหญ่ ค้อมศีรษะลงต่ำ          “เรียนนายท่าน นกเขาที่ท่านสั่งซื้อจากพ่อค้าต่างเมืองมาส่งแล้วขอรับ”          หลินป๋อหยวนหยุดมือจากสายพิณ ลืมตาขึ้นมองกรงนกด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “ดีมาก นำมาวางตรงนี้”          เขาไล่คนรับใช้ออกไปจนหมด แล้วเปิดกรงนกออก ทว่าสิ่งที่เขาหยิบออกม
last updateLast Updated : 2026-02-19
Read more

บทที่ 67 ความลับใต้โรงย้อมผ้า 1

          สายลมยามดึกพัดกรรโชกแรงหวีดหวิวผ่านช่องหน้าต่างที่ผุพัง ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับวิญญาณแค้นที่วนเวียนขอลมหายใจคืนจากคนเป็น บรรยากาศภายในโรงย้อมผ้าเก่าท้ายตรอกสลัมในคืนนี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก แม้แต่เสียงแมลงกลางคืนที่มักจะส่งเสียงระงมก็ยังเงียบหายไป ราวกับพวกมันรับรู้ถึงลางร้ายบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามาปกคลุมผืนแผ่นดิน          แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันดวงเล็กที่ตั้งอยู่กลางห้องโถงสั่นไหววูบวาบตามแรงลม ทอดเงาของคนทั้งห้าคนให้ยาวเหยียดไปบนผนังไม้เก่าคร่ำครึ          ลี่อินนอนพักผ่อนอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่ปูด้วยผ้าหนา แม้ใบหน้าจะยังซีดเซียว แต่แววตาของนางกลับดูแจ่มใสขึ้นกว่าเมื่อวานมากนัก ฤทธิ์ยาของมู่ตานช่วยดึงนางกลับมาจากปากประตูนรกได้อย่างปาฏิหาริย์ ข้างกายของนางคือเสี่ยวเหลียนที่นั่งป้อนน้ำแกงไก่ร้อน ๆ ที่นางเพิ่งเสี่ยงชีวิตไปซื้อมาจากตลาด          “คุณหนูดื่มอีกนิดนะเจ้าคะ” เสี
last updateLast Updated : 2026-02-20
Read more

บทที่ 67 ความลับใต้โรงย้อมผ้า 2

          โรงย้อมผ้าแห่งนี้เป็นเรือนเก่าแก่ที่สร้างมาหลายชั่วอายุคน พื้นทำจากไม้เนื้อแข็งสีดำมะเมื่อมที่ผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนาน แต่มีอยู่จุดหนึ่งบริเวณใต้ถังหมักครามขนาดใหญ่ยักษ์ที่ตั้งชิดผนัง พื้นไม้ตรงนั้นดูยุบตัวลงเล็กน้อยและมีลมเย็นยะเยือกพัดสวนขึ้นมาต้องขาของนาง          “ท่านแม่ทัพ ท่านลองมาดูตรงนี้สิเจ้าคะ” มู่ตานเรียกเสียงเบา          หลี่เฉียงและเว่ยกัวเฉินเดินตามเสียงเรียกเข้าไป มู่ตานชี้ไปที่ฐานของถังหมักคราม          “ข้ารู้สึกว่าลมมันพัดขึ้นมาจากใต้ถังนี้เจ้าค่ะ”          หลี่เฉียงคุกเข่าลง เอาแก้มแนบกับพื้นไม้ เขาพยักหน้า “จริงด้วย มีลมเย็นพัดขึ้นมา แสดงว่าข้างล่างต้องมีช่องว่าง หรือโพรงขนาดใหญ่”          “กัวเฉิน ช่วยข้าขยับถังนี้หน่อย” หลี่เฉียงสั่งการ
last updateLast Updated : 2026-02-20
Read more

บทที่ 68 โรงย้อมสีเลือด 1

          ตูม!!!          เสียงประตูไม้สักบานใหญ่ของโรงย้อมผ้าถูกกระแทกจนแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยพละกำลังมหาศาลจากภายนอก เศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วห้องโถงพร้อมกับฝุ่นควันคลุ้งตลบ          ยังไม่ทันที่ฝุ่นจะจางหาย เงาร่างของทหารเกราะดำนับสิบนายก็พุ่งทะยานเข้ามาภายในราวกับฝูงหมาป่าที่หิวกระหาย พวกมันถือดาบโค้งคมกริบและโล่เหล็กกล้า แววตาภายใต้หน้ากากเหล็กฉายแววอำมหิตไร้ความปรานี          “ฆ่าพวกมันให้หมด! อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!” นายกองร่างยักษ์ตะโกนสั่งการเสียงกึกก้อง          “เข้ามา!”          เสียงคำรามตอบโต้ดั่งพญาราชสีห์ดังสนั่นหวั่นไหว เว่ยกัวเฉินที่ยืนตระหง่านขวางทางอยู่กลางห้องโถงไม่ถอยหนีแม้แต่ครึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ของเขายืนปักหลักมั่นคงดุจขุนเขา สองมือกระชับด้า
last updateLast Updated : 2026-02-21
Read more

บทที่ 68 โรงย้อมสีเลือด 2

         ปึก!          เว่ยกัวเฉินเซถอยหลังไปสองสามก้าว ความจุกเสียดแล่นพล่านไปทั่วอก แต่เขาไม่ยอมล้ม กัดฟันแน่นแล้วเหวี่ยงดาบกลับไปในแนวขวางหมายจะตัดลำตัวอิงเฟิงให้ขาดสองท่อน          อิงเฟิงกระโดดลอยตัวข้ามวิถีดาบอย่างง่ายดาย กลางอากาศเขาตวัดกริชลงมาเฉือนเข้าที่หัวไหล่ขวาของเว่ยกัวเฉิน          “อึก!” เว่ยกัวเฉินร้องในลำคอ เลือดไหลซึมออกมาจากแผลที่หัวไหล่ แม้จะไม่ลึกถึงกระดูก แต่ก็แสบสันและทำให้แขนข้างถนัดชาหนึบ          “ช้าเกินไป!” อิงเฟิงหัวเราะเยาะ “ดาบเจ้าหนักจริง แต่ถ้าฟันไม่โดน ก็ไร้ค่า”          เขากำลังจะพุ่งเข้าไปซ้ำ แต่ทันใดนั้นประกายดาบสีเงินสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาขัดจังหวะจากด้านข้าง         ชิ้ง!&n
last updateLast Updated : 2026-02-21
Read more

บทที่ 69 การหลบหนีและคมมีดที่ซ่อนเร้น 1

          ความมืดมิดในอุโมงค์ดินใต้ดินนั้นหนาวเหน็บและเงียบสงัด มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงฝีเท้าที่ย่ำลงบนพื้นดินแข็ง ๆ ดังสะท้อนก้องไปมาราวกับเสียงกระซิบของวิญญาณบรรพชน แสงไฟจากคบเพลิงในมือของอาหลงสั่นไหววูบวาบทอดเงาของคนทั้งห้าให้ยาวเหยียดและบิดเบี้ยวไปตามผนังอุโมงค์ที่ถูกค้ำยันด้วยไม้เนื้อแข็งเก่าแก่ กลิ่นอับชื้นของดินผสมปนเปกับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยออกมาจากบาดแผลของเหล่านักรบ          หลี่เฉียงเดินรั้งท้ายขบวน มือขวาที่ยังดีอยู่กระชับดาบแน่น แม้แขนซ้ายจะมีเลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด แต่เขาก็ยังคงทำหน้าที่ระวังหลังอย่างแข็งขัน สายตาคมกริบกวาดมองความมืดเบื้องหลังเป็นระยะ ราวกับกลัวว่าอิงเฟิงจะพังทลายปากทางตามลงมาได้ทุกเมื่อ          เว่ยกัวเฉิน เดินกะเผลกอยู่กลางขบวน ร่างกายสูงใหญ่ที่เคยตระหง่านดุจขุนเขาบัดนี้โอนเอนเล็กน้อย ขาขวาที่ถูกฟันมีเลือดไหลโชกจนขากางเกงแนบติดไปกับเนื้อ แต่เขาก็ยังกัดฟันเดินต่อไปโดยไม่ปริปากบ่นสักคำ คอยช่วยพ
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 69 การหลบหนีและคมมีดที่ซ่อนเร้น 2

“ท่านรองแม่ทัพมีเสี่ยวเหลียนดูแลแล้วเจ้าค่ะ” มู่ตานยืนกราน สายตาดุเล็กน้อย “ท่านอย่าดื้อกับหมอเลย ยื่นแขนมาเถอะ” หลี่เฉียงยอมจำนน เขาค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมตัวนอกที่ขาดวิ่นออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อท่อนบนที่แข็งแกร่งแต่เต็มไปด้วยแผลเป็นจากการรบ แผลใหม่ที่ต้นแขนซ้ายเป็นรอยกรีดยาว แม้จะไม่ลึกถึงกระดูกแต่ก็เปิดปากแผลกว้างน่าหวาดเสียว มู่ตานใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดคราบเลือดรอบ ๆ แผลอย่างเบามือ ทุกสัมผัสของนางแผ่วเบาราวกับกลัวว่าเขาจะเจ็บ “ท่านเจ็บมากไหม” นางถามโดยไม่เงยหน้า “ไม่เท่าไหร่ เทียบกับตอนที่ข้าเห็นลูกธนูพุ่งไปหาพวกเจ้าไม่ได้หรอก” หลี่เฉียงตอบเสียงเรียบ “ตอนนั้นหัวใจข้าเจ็บกว่านี้ร้อยเท่า” มู่ตานชะงักมือ นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของนางไหววูบด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น “ท่านไม่ควรเอาตัวมารับลูกธนูแทนพวกเรา” เสียงของนางสั่นเครือ “ท่านเป็นแม่ทัพ เป็นความหวังของแผ่นดิน หากท่านเป็นอะไรไป...” “ถ้าข้าปกป้องคนรักและคนที่ข้าห่วงใยไม่ได้ ข้าจะมีหน้าไปปกป้องแผ่นดินได้อย่างไร” หลี่เฉียงสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมกล้าจ้องลึกเข้าไปใ
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 69 การหลบหนีและคมมีดที่ซ่อนเร้น 3

          เมื่อนายกองวิ่งออกไปสั่งการ อิงเฟิงก็หันหลังเดินหลบฉากไปยังมุมมืดของตรอก ซึ่งมีบุรุษผู้หนึ่งยืนรออยู่เงียบ ๆ บุรุษผู้นั้นสวมชุดทหารธรรมดา แต่ที่ข้อมือมีรอยสักรูปหมาป่า          “ท่านอิงเฟิง ดูเหมือนท่านจะทำงานพลาดอีกแล้วนะ” ชายคนนั้นเอ่ยด้วยสำเนียงแปร่งหู แฝงความเย้ยหยัน          อิงเฟิงหันขวับไปมอง แววตาเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเย็นชาและเจ้าเล่ห์          “พลาดรึ? เจ้าคิดว่าข้าพลาดจริง ๆ หรือมู่กู่”          ชายชาวซยงหนูที่ชื่อมู่กู่เลิกคิ้ว “ท่านหมายความว่าอย่างไร”          “การปล่อยให้หลี่เฉียงหนีรอดไปได้ ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการ” อิงเฟิงแสยะยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ “หากหลี่เฉียงตายวันนี้รุ่ยอ๋องและเหยียนซ่งก็จะสบายใจเกินไป พวกมันจะขึ้นครองบัลล
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 70 การพบกันในดงดาบ 1

          ยามสายของวันใหม่ แสงแดดสาดส่องกระทบผิวน้ำของแม่น้ำฮู่เฉิงเป็นประกายระยิบระยับจับตา ทว่าบรรยากาศภายในเมืองหลวงกลับตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด ประตูเมืองทุกบานถูกสั่งปิดตายชั่วคราว ทหารราชองครักษ์ในชุดเกราะยืนประจำการตรวจค้นเกวียนสินค้าและผู้คนอย่างเข้มงวด ชนิดที่เรียกว่ามดสักตัวก็ไม่อาจเล็ดลอดสายตาไปได้          ทว่าภายใต้ความเข้มงวดนั้น เงามืดมักมีหนทางของมันเสมอ          ณ โรงเตี๊ยมจุ้ยเซียนซึ่งตั้งอยู่ในย่านการค้าเก่าแก่ของเมืองหลวง ด้านหน้าโรงเตี๊ยมยังคงเปิดรับแขกตามปกติ เสียงจอแจของลูกค้าและกลิ่นสุราหมักโชยเตะจมูก แต่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ภายใต้ห้องเก็บสุราใต้ดินที่ลึกและเย็นเยียบนั้น ได้กลายเป็นฐานที่มั่นสุดท้ายของกลุ่มคนที่ทางการกำลังพลิกแผ่นดินหา          เถ้าแก่เกา ชายชราร่างท้วมผู้มีใบหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา กำลังสั่งให้ลูกจ้างนำถังสุราเปล่ามาวางเรียงซ้อนกันเพื่อปิดบังป
last updateLast Updated : 2026-02-23
Read more
PREV
1
...
141516171819
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status