All Chapters of เชลยรักสองพยัคฆ์: Chapter 151 - Chapter 160

190 Chapters

บทที่ 61 รอยอาลัยในสายลม 3

          ณ ค่ายพิทักษแดนเหนือ เมืองเหลียงโจว บรรยากาศภายในห้องบัญชาการเต็มไปด้วยความอึดอัดกดดัน อิงเฟิงในชุดเกราะเต็มยศยืนกอดอกมองลอดช่องหน้าต่างลงไปยังลานฝึกทหารเบื้องล่าง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเครียดแค้นและหวาดระแวง หลังจากที่จวนแม่ทัพถูกลอบวางเพลิงและของสำคัญถูกขโมยไปเมื่อคืนก่อน          “รายงาน!” อิงเฟิงตวาดเสียงแข็งเมื่อทหารคนสนิทเดินเข้ามา          “เรียนท่านแม่ทัพ จนถึงป่านนี้เรายังไม่พบร่องรอยของหลี่เฉียงและพรรคพวกในเมืองเหลียงโจวเลยขอรับ เราค้นทุกตรอกซอกซอยแล้ว”          “บัดซบ!” อิงเฟิงทุบโต๊ะบัญชาการจนถ้วยชาสั่นสะเทือน “มันต้องหนีออกไปแล้วแน่ หลี่เฉียงมันรู้ทางหนีทีไล่ดีกว่าใครในเมืองนี้”          เขากวาดสายตามองแผนที่แผ่นดินใหญ่ที่กางอยู่บนโต๊ะ นิ้วมือลากเส้นจากเมืองเหลียงโจวตรงดิ่งไปยังทิศใต้&
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 62 ด่านมัจจุราชหน้าประตูเมือง 1

          ตะวันชิงพลบ ท้องนภากว้างใหญ่ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานราวกับโลหิตที่สาดกระเซ็น แสงสุดท้ายของวันทาทาบลงบนกำแพงเมืองหลวงอันสูงตระหง่าน เงาทะมึนของป้อมปราการทอดยาวปกคลุมพื้นดินดุจดั่งปากของสัตว์ร้ายที่อ้ากว้างรอคอยเหยื่อผู้หลงทาง          แม้ว่าทั่วทั้งเมืองหลวงจะเริ่มประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงและธงทิวหลากสีเพื่อต้อนรับงานเฉลิมฉลองวันพระราชสมภพขององค์ฮ่องเต้ที่กำลังจะมาถึง แต่บรรยากาศบริเวณหน้าด่านตรวจคนเข้าเมืองทิศเหนือนั้นกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและหนาทึบไปด้วยกลิ่นอายของความหวาดกลัว          เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านช่องกำแพง หอบเอาฝุ่นทรายและเสียงก่นด่าของชาวบ้านที่ต่อแถวรอการตรวจค้นมาเข้าหู ผู้คนนับพันเบียดเสียดยัดเยียด รถม้าและเกวียนสินค้ายาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา          ทหารเกราะเหล็กนับร้อยนายยืนตรึงกำลังแน่นหนา แววตาคมกริบกวาดมองผู้คนราวกับฝูงหมาป่าที่จ้องจับผิดแกะหลงฝูง
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 62 ด่านมัจจุราชหน้าประตูเมือง 2

          สมุนไพรแห้งราคาแพงร่วงกราวลงบนพื้นดินสกปรก ถูกรองเท้าหนาหนักเหยียบย่ำจนแหลกละเอียด          “ท่านนายกอง! ของซื้อของขาย!” หลี่เฉียงร้องเสียงหลง รีบก้มลงไปกอบโกยสมุนไพรด้วยความเสียดาย มือไม้สั่นเทา “ได้โปรดเมตตาด้วยขอรับ ข้าน้อยลงทุนไปหมดเนื้อหมดตัวแล้ว... ฮือ...”          “หุบปาก!” นายทหารเตะกระสอบสมุนไพรอีกครั้งจนกระจัดกระจาย “ข้าต้องตรวจดูว่ามีอาวุธซ่อนอยู่หรือไม่! อย่ามาสำออย!”          จากนั้นสายตาอำมหิตของมันก็เหลือบไปเห็นรถม้าคันกลางที่มีม่านผ้าฝ้ายสีทึบปิดสนิท          “แล้วในนั้นมีอะไร! ทำไมเงียบเชียบนัก!” นายทหารชี้ปลายดาบไปที่รถม้าของลี่อิน “ลงมาให้หมด! ข้าจะตรวจค้น!”          หัวใจของหลี่เฉียงกระตุกวูบ เย็นเยียบไปถึงไขสันหลัง เขาและมู่ตานที่ปลอมเป็นสาวใช้ยืนก
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 62 ด่านมัจจุราชหน้าประตูเมือง 3

           เมืองหลวงยามราตรีช่างแตกต่างจากบรรยากาศเมืองหน้าด่านราวฟ้ากับเหว ถนนหนทางกว้างขวางคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่ออกมาจับจ่ายใช้สอย ร้านรวงประดับประดาด้วยโคมไฟหลากสีสวยงามตระการตา เสียงดนตรีบรรเลงขับกล่อมจากหอนางโลมและเสียงหัวเราะเริงร่าดังแว่วมาตามสายลม          แต่สำหรับคณะของหลี่เฉียง แสงสีเหล่านี้ไม่ได้นำมาซึ่งความรื่นรมย์ มันกลับดูเหมือนภาพมายาที่ฉาบทาอยู่บนความเน่าเฟะ นี่คือแดนศัตรู ทุกย่างก้าวคืออันตราย          พวกเขาลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยที่มืดสลัว หลีกเลี่ยงถนนสายหลักที่มีทหารเดินตรวจตรา เพื่อมุ่งหน้าไปยังเขตชุมชนแออัดทางทิศตะวันตก ที่ซึ่งความเจริญของเมืองหลวงส่องแสงไปไม่ถึง         โรงย้อมผ้าเก่า"ท้ายตรอกลึกปรากฏขึ้นเบื้องหน้า สภาพของมันทรุดโทรม ประตูไม้ผุพังและผนังหลุดล่อน ส่งกลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นฉุนกึกของน้ำยาหมักและสีย้อมผ้าเก่าเก็บโชยออกมา
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 63 เงาทมิฬปกคลุมเมืองหลวง 1

          ราตรีกาลแผ่ปกคลุมเมืองหลวงราวกับผืนผ้ากำมะหยี่สีดำสนิท เมฆฝนก้อนใหญ่ลอยต่ำบดบังแสงจันทร์และดวงดาวจนมิดชิด ทำให้ทั่วทั้งเมืองหลวงตกอยู่ในความมืดมิดและหนาวเหน็บ ลมกรรโชกแรงพัดพาใบไม้แห้งปลิวว่อนไปตามท้องถนนที่เงียบสงัด          ทว่าในความเงียบนั้น กลับเต็มไปด้วยสายตาที่จ้องมอง          เงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวผ่านความมืดบนหลังคาเรือนด้วยความเร็วและแผ่วเบาดุจวิญญาณ อาหลงใช้วิชาตัวเบาอันเป็นเลิศที่ฝึกฝนมาทั้งชีวิต แตะปลายเท้าลงบนกระเบื้องหลังคาเพียงแผ่วเบาเพื่อไม่ให้เกิดเสียง ลัดเลาะผ่านเวรยามของทหารรักษาการณ์ที่เดินตรวจตราอย่างเข้มงวดผิดปกติ          ทุกตรอกซอกซอยเต็มไปด้วยทหารเกราะดำของหน่วยองครักษ์ซึ่งขึ้นตรงต่อมหาเสนาบดีเหยียนซ่ง การจะแทรกซึมเข้าไปยังจุดนัดพบนั้นยากลำบากราวกกับการเดินไต่ลวดเส้นบาง ๆ บนปากเหว เพียงก้าวพลาดก้าวเดียวอาจหมายถึงชีวิต   &nbs
last updateLast Updated : 2026-02-16
Read more

บทที่ 63 เงาทมิฬปกคลุมเมืองหลวง 2

          รุ่งสาง ณ จวนแม่ทัพจ้า แสงแดดยามเช้าสาดส่องขับไล่ความมืดมิดของค่ำคืน แต่ไม่อาจขับไล่ความอึมครึมที่ปกคลุมจวนแม่ทัพเฒ่าได้ จ้าวอู๋จี๋ ขุนศึกผู้เฒ่าผมสีดอกเลา ยืนตัวสั่นเทาอยู่กลางห้องหนังสือ ในมือกำเศษผ้าสีมอซอไว้แน่นราวกับของล้ำค่า          พ่อบ้านชราที่แสร้งทำทีออกไปจ่ายตลาดในตอนเช้าตรู่ เพิ่งลอบนำสิ่งนี้กลับเข้ามาให้เมื่อครู่ สัญลักษณ์เขี้ยวพยัคฆ์คาบดาบที่วาดด้วยถ่านไม้สีดำตัดกับเนื้อผ้าสีขาวซีด มันคือลายมือของหลานชายที่เขาเฝ้ารอคอยมาตลอด          หลังจากมีคนรายงาน ประตูห้องหนังสือถูกเปิดออกเบา ๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชราในชุดขุนนางฝ่ายบุ๋นเต็มยศ ใบหน้าของเขาดูภูมิฐานและทรงปัญญา แม้ริ้วรอยแห่งวัยจะปรากฏชัดแต่ดวงตายังคงฉายแววเฉลียวฉลาด หลินป๋อหยวนเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ปิดประตูลงกลอนอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะ สายตาเหลือบมองเศษผ้าชิ้นนั้น แล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก    &nbs
last updateLast Updated : 2026-02-16
Read more

บทที่ 64 ภัยร้ายใต้เงา 1

          หลังจากผ่านพ้นค่ำคืนอันตึงเครียดมาได้ ปัญหาใหม่ก็ประดังเข้ามาทันที นอกจากเรื่องยาที่ขาดแคลนแล้ว เสบียงอาหารก็ร่อยหรอลงจนแทบไม่เหลือ ข้าวสารก้นถุงที่ติดรถม้ามามีเพียงน้อยนิด ไม่เพียงพอที่จะประทังชีวิตคนห้าคนได้เกินสองวัน โดยเฉพาะลี่อินที่ร่างกายอ่อนแอ ต้องการอาหารอ่อน ๆ และน้ำแกงบำรุงกำลังเพื่อต่อสู้กับพิษไข้          ภายในห้องครัวเก่าที่เต็มไปด้วยเขม่าควัน เสี่ยวเหลียนเขย่าถุงข้าวสารเบา ๆ เสียงเมล็ดข้าวกลิ้งกระทบกันเพียงแผ่วเบาทำให้หัวใจของนางหนักอึ้ง          “ข้าวเหลือแค่ต้มโจ๊กได้สองมื้อ” เสี่ยวเหลียนพึมพำกับตัวเอง “แป้งหมั่นโถวก็หมดเกลี้ยง หากเป็นเช่นนี้ คุณหนูจะเอากำลังที่ไหนไปสู้กับโรค”          นางตัดสินใจเดินออกมาที่โถงกลางเรือน ซึ่งหลี่เฉียงและเว่ยกัวเฉินกำลังปรึกษาหารือเรื่องแผนการกันอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด        
last updateLast Updated : 2026-02-17
Read more

บทที่ 64 ภัยร้ายใต้เงา 2

         ในขณะที่เสี่ยวเหลียนออกไปเผชิญอันตรายข้างนอก มู่ตานก็กำลังทำสงครามของนางอยู่ในสวนรกร้างท้ายเรือน สวนแห่งนี้รกร้างมานาน เต็มไปด้วยวัชพืชสูงท่วมหัวและเถาวัลย์มีหนาม มู่ตานใช้เสียมอันเล็กขุดคุ้ยหาสมุนไพรตามคำสั่งของหลี่เฉียง          “หญ้าลิ้นงู...ไม่ใช่...นี่มันหญ้าคา...” มู่ตานพึมพำ เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายบนหน้าผากขาวเนียน มือของนางเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากหนาม          ทันใดนั้นสายตาของนางก็สะดุดเข้ากับดอกไม้สีม่วงเข้มดอกเล็ก ๆ รูปทรงคล้ายหมวกนักรบโบราณที่ขึ้นแซมอยู่ในกอหนาม นางเบิกตากว้างด้วยความดีใจระคนตกใจ          “ดอกอูโถว...”          นางจำได้แม่นจากตำราของแม่เฒ่าซาง มันคือสมุนไพรที่มีพิษร้ายแรงที่สุดชนิดหนึ่ง หากกินเข้าไปสด ๆ จะทำให้หัวใจหยุดเต้นและตายได้ในทันที แต่ถ้านำหัวรากของมันมาต้มเคี่ยวกับกานเฉ่าและข
last updateLast Updated : 2026-02-17
Read more

บทที่ 65 คำสั่งเสียในเงามืด 1

          รัตติกาลอันมืดมิดปกคลุมโรงย้อมผ้าเก่าท้ายตรอก เสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านรอยแตกของผนังไม้ผุพังราวกับเสียงกรีดร้องของภูตพราย แต่สรรพเสียงเหล่านั้นไม่อาจดังกลบเสียงเดือดพล่านของหม้อยาที่ตั้งอยู่บนเตาไฟกลางห้องได้ กลิ่นฉุนกึกของสมุนไพรลอยอบอว]ผสมปนเปไปกับความตึงเครียดที่อัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก          มู่ตานนั่งคุกเข่าอยู่หน้าเตาไฟ ใบหน้าขาวเนียนเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามไรผม ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่เปลวไฟสีส้มที่กำลังเลียไล้ก้นหม้อดินเผาอย่างไม่วางตา มือข้างหนึ่งถือพัดสานคอยโบกสะบัดเพื่อควบคุมความร้อน อีกมือหนึ่งกำสมุนไพรแห้งเตรียมพร้อม          “ไฟต้องนิ่ง ห้ามแรงไปแม้แต่เศษเสี้ยว ห้ามอ่อนไปแม้แต่ธุลี” มู่ตานพึมพำกับตัวเองในใจ ราวกับกำลังท่องมนต์สะกด ความกดดันมหาศาลกดทับลงบนบ่าเล็ก ๆ ของนาง          หัวอูโถวที่นางขุดมาได้ถูกหั่นเป็นแว่นบางเฉียบและใส่ลงไปในหม้อพร้
last updateLast Updated : 2026-02-18
Read more

บทที่ 65 คำสั่งเสียในเงามืด 2

          “มู่ตานเจ้าช่วยชีวิตนางไว้ ข้าเป็นหนี้ชีวิตเจ้าอีกครั้ง”          “ท่านแม่ทัพดูแลนางเถิดเจ้าค่ะ” มู่ตานปาดน้ำตา “นางต้องการความอบอุ่น ส่วนข้า...ข้าเหนื่อยแล้วย ขอตัวไปพักสักครู่”          มู่ตานรู้ดีว่าที่ตรงนั้นไม่ใช่ที่ของนาง นางลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เดินโซซัดโซเซออกจากห้องไป ทิ้งให้หลี่เฉียงได้ดูแลหญิงที่เขารัก ภาพที่บาดใจแต่ก็งดงามในความรู้สึก ****************************************           หลายชั่วยามต่อมา เสียงลมหนาวกรรโชกแรงด้านนอกเริ่มสงบลง เหลือเพียงความเงียบงันของยามค่อนรุ่ง หลี่เฉียงที่เฝ้าไข้มาตลอดทั้งคืนเผลอหลับไปที่ข้างเตียงด้วยความเหนื่อยล้าสะสม มือของเขายังกุมมือของลี่อินไว้แน่น          บนเตียงเปลือกตาบางใสขอ ลี่อินค่อย ๆ ขยับ นางลืมตาขึ้นช้า ๆ ท่ามกลางความสลัวรางของแส
last updateLast Updated : 2026-02-18
Read more
PREV
1
...
141516171819
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status