Semua Bab เสน่หารักลวง: Bab 21 - Bab 30

เมื่อคุยกันเข้าใจแล้วเอื้อตะวันก็อาสา ไปส่งพนิดาที่บ้าน เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ แต่พนิดาปฏิเสธเพราะไม่อยากรบกวนเขา เอื้อตะวันจึงขอร้องให้เธอนอนค้างที่คลินิก รู้ว่าไม่เหมาะสมแต่เขาก็ปล่อยให้เธอกลับคนเดียวไม่ได้จริง ๆ “ฉันต้องเลือกใช่ไหมคะ” ถามพร้อมกับยิ้มให้คนตรงหน้า เมื่อเขาเสนอตัวเลือกให้เลือกได้แค่ตัวเดียวเท่านั้น “ผมรู้ว่าไม่สมควร แต่ผมเป็นห่วงนี่ครับ ถ้าไม่ค้างผมจะไปส่งให้ถึงบ้าน ดูจนนิดปลอดภัยแล้วจะกลับ” คำพูดของหมอหนุ่มทำให้เธอหนักใจ เธอก็เป็นห่วงเขามากเช่นกัน มาวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ อาจจะทำให้เขาเดือดร้อนไปด้วย คราวก่อนก็ภูริคราวนี้จะใครอีก “นะครับนิด ค้างที่นี่นะครับ ไม่ต้องกลัวนะ มีเฌออยู่ด้วยปลอดภัยครับ” พนิดาหัวเราะปลอดภัยของเอื้อตะวัน คงหมายถึงเธอจะปลอดภัยจากเขาสินะ “ตกลงค่ะ ฉันจะค้างที่นี่ ขอบคุณนะคะเอื้อ ขอบคุณมากจริง ๆ” พนิดาเอ่ยขอบคุณก่อนจะแยกไปอีกทาง เมื่อหมอหนุ่มเรียกเฌอเอมให้มาดูแลเธอ เฌอเอมคุยเก่งคืนนี้เธอคงไม่เหงา พนิดาสัญญากับตัวเองไว้ว่าภายในปีนี้เธอจะหาเงินมาคืนเอื้อตะวันให้ได้ ถ้าธุรกิจขับเคลื่อนไปได้อย่าง

“คิดจะทำอะไร!” น้ำเสียงที่ใช้เข้มจัด ขัดกับสายตาที่มองมาด้วยความอ่อนโยน ริมฝีปากบางเฉียบบิดขึ้นเมื่อได้ยินคำถามของเขา “มาถึงนี่แล้ว ยังต้องให้ฉันพูดอีกเหรอ” เธอจ้องหน้าท้าทาย ไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด ถ้ามีอาวุธอยู่ในมือ ภูริคงตายไปแล้ว เธอไม่ลังเลเลยสักนิด ถ้าจะต้องฆ่าเขา “เป็นบ้าหรือไง!” ภูริตะคอกกลับ “ใช่ฉันมันบ้า! และฉันก็บ้าได้มากกว่าที่คุณคิด” “แต่เขาเป็นลูกของคุณนะ!” คำว่าลูกที่ได้ยินจากเขา เป็นเหมือนน้ำมันที่ราดลงมาบนกองไฟ กระตุ้นให้พนิดาเดือดดาลมากขึ้นไปอีก “พูดอะไรอย่างนั้นคะ มันไม่ใช่ลูกของฉัน” แสยะยิ้มเย้ยหยันให้คนตรงหน้า “นิด!” “หรือไม่จริง สิ่งที่อยู่ในท้องฉันมันไม่ใช่ลูก แต่มันเป็นมาร มารหัวขน ได้ยินชัดไหมว่ามันเป็นมารหัวขน!” พนิดาจงใจเน้นคำพูดให้คนตรงหน้าได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ สะใจที่เห็นใบหน้าของเขาเปลี่ยนสี เขาจะเป็นอะไรก็เรื่องของเขา ความเสียใจของเขา คือความสุขของเธอ “นิด!” “หรือไม่จริง!” ภูริพูดไม่ออกเมื่อเธอพูดประโยคนี้ออกมา พนิดาเกลียดเขามาก จนทำให้เธอไ

เมื่อถึงกำหนดคลอด พนิดาเลือกวิธีผ่าคลอด เพราะไม่อยากมีความทรงจำใด ๆ กับเด็กคนนี้ เก้าเดือนที่อยู่ด้วยกัน สายใยแห่งรักที่เธอคิดว่าไม่เคยมี ก็ผูกมัดเธอไว้พอสมควร เมื่อเลือกที่จะลืม ก็ต้องทำให้ดีที่สุด ภูริมาโรงพยาบาลทันที เมื่อรู้ว่าพนิดากำลังจะคลอด หัวใจแกร่งกระตุก ตอนที่รู้ว่าพนิดาไม่ต้องการพบเขา ชายหนุ่มรออย่างใจจดใจจ่อ เพราะอีกไม่นานจะได้เห็นหน้าลูก แอบตั้งความหวังในใจว่าสายใยแห่งรัก จะเปลี่ยนใจพนิดาได้บ้าง แต่เขาคิดผิด นอกจากพนิดาจะไม่ให้เขาเข้าพบ เธอยังไม่ต้องการเห็นหน้าลูกอีกด้วย หมอที่พาเขาไปดูลูกแจ้งว่า คุณแม่ออกจากโรงพยาบาลทันทีหลังจากผ่าคลอดเสร็จ “นิดหัวใจคุณทำด้วยอะไร” ภูริเฝ้าถามตัวเองซ้ำ ๆ ถึงสาเหตุที่ทำให้พนิดาเกลียดเขาถึงเพียงนี้ ที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพราะรักเธอ “อีกสองวันคุณพ่อมารับเจ้าตัวเล็กกลับบ้านได้เลยนะคะ” คุณหมอบอกกับชายหนุ่ม หลังจากเข้าไปพบเพื่อคุยรายละเอียดต่าง ๆ “ผมขอเข้าไปหาลูกได้ไหมครับ” บอกกับพยาบาลหน้าห้อง เมื่อได้รับคำอนุญาตจึงเปลี่ยนชุดเข้าไปหาลูก เขาได้ลูกสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม น่าเกลียดน่าชัง ถึงจะหนักแค่สองกิโลกว่า ๆ แ

ภูริยังคงทำหน้าพ่อของเขาอย่างแข็งขัน แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ตั้งใจมอบให้ ลูกจะรับได้มากแค่ไหน เขาเป็นพ่อคงไม่ละเอียดอ่อนเท่าคนเป็นแม่ โชคดีที่มีพิมพ์มาดากับพสิกา ภรรยาของพุฒิพัฒิน์และภรรยาของปภังกรมาช่วยดูแล เดือนอ้ายเลี้ยงง่ายและฉลาดสมวัย ลูกเพิ่งครบสี่เดือน แต่เขาอยากให้ลูกเดินได้เร็ว ๆ มีกิจกรรมอีกมากมายรอให้เขากับลูกออกไปผจญภัย นอกจากทำงานและเลี้ยงลูก อีกกิจกรรมที่ภูริทำไปด้วยนั่นก็คือ ถ่ายรูปและคลิปวีดีโอลูกลงโลกโซเซียล นอกจากดูพัฒนาการของลูก และเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ให้เดือนอ้ายดูตอนโต ลูกสาวของเขายังมีแฟนคลับอีกมากมาย สาวแก่แม่หม้ายพากันตกหลุมรัก ถ้าไม่ได้ลงรูปวันไหน แม่ยกก็จะส่งข้อความมาทวง เขากับลูกสาวกลายเป็นคนดังในโลกโซเชียลไปแล้ว นอกจากความน่ารักของลูก ความหล่อของพ่อก็มีส่วน เพราะมีสาว ๆ หลายคนอาสามาดูแลลูกสาวของเขา มือหนาลูบลงบนแผ่นหลังคนตัวเล็ก ห่มผ้าให้ลูกน้อย จูบลงที่หน้าผากเล็ก เดือนอ้ายหลับแล้ว หลังจากนี้ชีวิตก็วนกลับมาอยู่ที่เดิม หน้าจอมือถือเครื่องบาง ถูกปัดอย่างไร้จุดหมาย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แต่พยายามห้ามความรู้สึกเอาไว้ คนเลวอย่างเขาก็สมควรแล้วที่

หลังจากได้รับคำแนะนำจากคุณหมอ พนิดาใช้เวลาคิดทบทวนอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจมาหาภูริ อาการซึมเศร้าหลัง คลอดที่เธอเป็นอยู่เริ่มหนักขึ้นทุกวัน แม้จะใช้ชีวิตได้เหมือนคนปรกติ แต่พักหลัง ๆ มานี้เธอมักจะรู้สึกว่าตัวเองเครียด และโทษตัวเอง ทั้งที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็มีเรื่องให้รู้สึกว่าชีวิตเริ่มไร้ค่าลงทุกวัน หมอแนะนำให้เธอแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ เมื่อสาเหตุมาจากลูก ก็ต้องแก้ไขที่ตรงนั้น เอื้อตะวันและคนอื่น ๆ เห็นด้วย ให้เธอไปคุยเรื่องลูกกับภูริก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป เดือนอ้ายยังไร้เดียงสา ไม่รับรู้ปัญหาที่เกิดขึ้น กลับไปแก้ไขตอนนี้ดีกว่าปล่อยทิ้งเอาไว้ เพราะเธอแน่ใจแล้วว่ารักและอยากดูแลลูกเช่นเดียวกับเขา ต่อให้ต้องเสียศักดิ์ศรี และถูกภูริดูถูกเหยียดหยามเธอก็ยอมร่างบางพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของเขา เอื้อตะวันอาสามาเป็นเพื่อน แต่เธอก็เลือกที่จะมาคนเดียว บ้านหลังนี้เธอเคยเข้าออก และคิดว่าเดือนอ้ายน่าจะเกิดที่นี่ เพราะครั้งสุดท้ายมันเกิดในบ้านหลังนี้ มือบางกำเข้าหากัน เมื่อภาพในวันวานย้อนกลับเข้ามาในหัว การกระทำของภูริโหดร้ายที่สุด ตอนที่รู้ว่าธุรกิจล้มเธอแทบเป็นบ้า และก็ต้องบ้าจริง ๆ เมื่อ