Lahat ng Kabanata ng ในนามแฟนเก่าคนโปรด: Kabanata 21 - Kabanata 30

บทที่ 21“เอกสารกองนี้ขอเสร็จก่อนบ่ายสองนะคะ เพราะต้องส่งใบนี้คืนให้อีกบริษัท เป็นสัญญาดีลงานล่าสุดของเดือนที่แล้ว” เลขาสาวรายงานยืดยาว“ล่าสุดแต่ของเดือนที่แล้ว?”“ค่ะ พอดีเอกสารเก่ามีปัญหา ทางนั้นบอกใบสัญญาที่เราส่งไปให้มันชำรุดและเปียกน้ำเลยมาขอให้เซ็นใหม่”“ตอนนั้นส่งไปวันที่เท่าไร”“สักครู่นะคะ” พราวด์กดไล่หาข้อมูลดูจากไอแพดในมือ “วันที่สี่ของต้นเดือนนี้ค่ะ”“นี่มันก็จะสิ้นเดือนแล้วทำไมเพิ่งมาขอ” ปฐพีขมวดคิ้วใส่ “ได้ตรวจเอกสารไหมว่าฉบับเดิมหรือมีอะไรเพิ่มมาอีก”“เอ่อ….”เลขาสาวอึกอัก เขาจึงคว้าแฟ้มเอกสารไปอ่านเอง ดวงตาคมไล่อ่านตัวอักษรอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างไม่พอใจ“ส่งเมลบอกทางนั้นไปว่าถ้าจะทำแบบนี้ผมขอไม่ร่วมงานด้วยอีกต่อไป”“คือ…ยังไงนะคะ”“เอกสารเก่าผมจำได้ว่าภาษีที่คิดนำเข้ามันแค่สิบเปอร์เซ็นที่เขาขอแบ่งให้ทางเราช่วยจ่าย แต่เอกสารนี้มันเพิ่มขึ้นมาเป็นสี่สิบเปอร์เซ็น เท่ากับว่าเขาไม่ต้องจ่ายอะไรเลยมีแต่เราที่เสียให้ฝั่งนั้นไป”“…” พราวด์ยืนเงียบลอบกลืนน้ำลายลงคอช้า ๆ“คราวหน้าตรวจสอบเอกสาร

บทที่ 23“ทำหน้าบูดแบบไม่จอยเลยอะแก” เมญ่านั่งมองหน้าเพื่อนที่ทำสีหน้าบูดบึ้งไม่หยุดตั้งแต่มาถึงนับดาวและเพื่อนสนิทนั่งอยู่ในร้านอาหารที่มีมุมบาร์เงียบ ๆ อยู่ชั้นสอง เป็นบาร์ที่ค่อนข้างราคาสูงคนในร้านจึงแต่งกายต่างจากเวลาเธอไปเที่ยวตามผับ แต่โซนสำหรับไว้เต้นไว้โยกตามจังหวะเพลงก็มี แต่ถูกจัดแบ่งไว้อีกชั้น นับดาวมองไปรอบตัวอย่างไร้อารมณ์สองสามวันมานี้เธออยู่กับปฐพีจนเอือมไปหมด ทะเลาะกันทุกวันจนเส้นประสาทเต้นตุบ ๆ ชวนให้ปวดหัวตลอดเวลาห้องนอนของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยของของเขา ปฐพีขนย้ายเสื้อผ้าและของใช้เข้ามาโดยไม่ถามความสมัครใจของเธอสักคำ บอกให้ขนออกก็ทำหน้ามึนจับเธอกดลงกับเตียงอยู่ร่ำไปปากบอกให้โทรตามเขาเวลาเหงาหรือเวลาที่ต้องการมีเพศสัมพันธ์ แต่ทุกวันนี้ยังไม่ได้จับโทรศัพท์เขาก็เสนอหน้ามาให้เห็นได้ทุกวัน หรือเรียกง่าย ๆ ว่าปฐพีมานอนกับเธอทุกคืนนั่นแหละเพิ่งจะมีเมื่อคืนก่อนที่เขาไม่ได้มา เพระที่บริษัทดันมีงานด่วนเอกสารเร่งอะไรไม่รู้เข้ามา ศิลาเป็นคนโทรตามเขาเลยรีบร้อนออกไปจนตอนนี้ทั้งเธอและเขาก็ยังไม่ได้เจอกันเหมือนจะเป็นโชคดีสำหรับเธอ เพราะตอนที่

บทที่ 25“หนีเที่ยวหรือไง!!” ปฐพีเดินเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง คิ้วเข้มขมวดหมุ่นบ่งบอกว่าเขากำลังหงุดหงิดแน่นอน“ทำไมต้องบอก” นับดาวตอบกลับพลางยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม “ไปไหนก็ไป”“ทำไมต้องไล่ นัดใครไว้หรือไง” ปฐพีเลิกคิ้วถาม เขามองหน้าเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งเขาเพิ่งกลับจากบริษัทและรีบตรงดิ่งไปที่คอนโดของเธอ แต่กลับไม่เจอนับดาวอยู่ในห้องมีเพียงเชอรีนที่เดินออกมาถูไถไปตามขาของเขาปฐพีจึงดูจากสัญญาณในโทรศัพท์ที่แอบติดตั้งแอพลิเคชั่นสำหรับการแจ้งเตือนที่อยู่ของอีกคนว่าตอนนี้กำลังอยู่ที่ไหน เขาถึงได้รู้ว่าเธอแอบออกมาที่นี่“ไม่เกี่ยวกับนาย ให้ฉันมีเวลาส่วนตัวบ้าง” นับดาวตอบกลับเสียงนิ่ง เธอดื่มไวน์ต่อโดยไม่มองหน้าเขาสักนิด“ก็มีมาพักนึงแล้วไม่ใช่หรือไง” คนตัวโตเดินเข้ามาทิ้งกายลงข้างเธอ เขานั่งเบียดเสียดร่างบางอย่างไม่สนใจว่าธอจะอึดอัดหรือเปล่า“กลับไป ไม่อยากเห็นหน้า” นับดาวบอกเขา “ไม่เจอกันก็ดีอยู่แล้วจะมาทำไมก็ไม่รู้!”“ไม่อยากอยู่ด้วยกันขนาดนั้นเลย?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างไม่พอใจ “เอะอะไล่ตลอด”“ฉันไม่อยากอยู่ใกล้นาย”“รังเกียจหรือยังไง”“ก็รู้ตัวนี่พี”“แต่ฉันอยากอยู่ใกล้เธอนะ” นั

บทที่ 27กึก ๆ “อืม” นับดาวครางอื้ออึงในลำคอเคร้ง!“อืมมม~”โครม!“โอ๊ยยย จะนอนเนี่ย!!” นับดาวเปิดผ้าห่มที่คลุมโปงตัวเองในตอนแรกออกอย่างหงุดหงิดคนตัวโตหันมามองหน้าเธอก่อนจะหันกลับไปจัดของเข้าที่เช่นเดิม นับดาวกรอกตาอย่างหงุดหงิด กระเป๋าเสื้อผ้าใบโตของปฐพีกองรวมกันแทบจะมากกว่าเสื้อผ้าในตู้เธอเสียอีกมันจะย้ายมาทั้งบ้านเลยมั้งปฐพีเก็บหนังสือและกองเอกสารไว้ที่โต๊ะไม้ตัวใหญ่ที่ตัวเองอุตส่าห์เลือกซื้อใหม่ให้เข้ากับโทนสีของห้องนอนเธอ รวมถึงของตกแต่งโต๊ะทำงาน เขาก็หอบมาจากบ้านเช่นกันรองเท้า เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวต่าง ๆ ปฐพีก็ขนมาด้วยเช่นกัน ประหนึ่งว่าจะย้ายมาอยู่ที่นี่ตลอดชีพเสียอย่างนั้น ทั้งที่ตอนแรกที่มันขนมาก็เยอะมากพออยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งเยอะมากขึ้นไปอีกตอนนับดาวเดินไปเปิดประตูเธอถึงกับผงะ ไม่คิดว่าเขาจะเอาของมาเพิ่มที่ห้องของเธอเยอะขนาดนี้ ลูกน้องคนสนิทถึงสามคนช่วยกันแบกของมาให้อย่างทุลักทุเลหลังจากที่ตกลงกันได้ว่านับดาวและปฐพีจะอยู่ในสถานะคู่นอนที่เขาสามารถเข้ามายุ่งวุ่นวายชีวิตของเธอได้ส่วนหนึ่ง และเธอเองก็สามารถวุ

บทที่ 29“กรี๊ดดดด~”ปฐพีที่กำลังนั่งเซ็นเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงานถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดของนับดาวดังมาจากห้องน้ำ เขาทิ้งปากกาแล้วรีบลุกวิ่งไปหาเธออย่างรวดเร็ว“เป็นอะไรนับดาว!” ปฐพีเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงภาพตรงหน้าคือคนตัวเล็กกำลังเอามือบังก๊อกน้ำที่มีน้ำพวยพุ่งออกมาอย่างโชกโชน เหมือนว่าก๊อกน้ำจะแตก แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือนับดาวกำลังยืนกรี๊ดอยู่ตรงหน้า ด้วยชุดนอนสีขาวเนื้อผ้าแนบลู่ไปตามตัว เผยให้เห็นผิวขาวเนียนของเธอ ปฐพียืนกลืนน้ำลายลงคออย่างหื่นกระหาย แม้จะเคยเห็นบ่อยครั้งแต่ก็ยังไม่ชินกับความยิ่งใหญ่ของเธอสักที“นี่ จะมองอีกนานไหม!!” นับดาวหันมาแหวใส่ เมื่อเขาเอาแต่ยืนมองไม่ขยับตัวสักที“ฮะ?”“ช่วยหน่อย เปียกหมดแล้ว!” นับดาวตะคอกกลับมาอย่างหัวเสียปฐพียืนมองอยู่สักพักก่อนจะเข้าไปกอดตัวเธอแล้วดึงออกมาให้ยืนรออยู่หน้าประตู เขาเดินเข้าไปด้านในก่อนจะปิดวาล์วน้ำเพื่อไม่ให้น้ำไหลอีก“โคตรช้าเลยพี ฉันเปียกหมดแล้ว!” นับดาวบ่น“แล้วใครใช้ให้ไปยืนอยู่แบบนั้น ก๊อกมันแตกยืนเอามือปิดมันก็ไม่ช่วยอะไรหรอก โง่จริง ๆ”“นายว่าใคร