جميع فصول : الفصل -الفصل 30

36 فصول

ตอนที่21.เหนือฟ้ายังมีฟ้า

หลังจากทานอาหารเช้า ภาสันต์ก็เดินเข้าไปในห้องนอน เพื่อเตรียมตัวไปทำงาน ปนันชิตาล้างจานชามและอุปกรณ์ทำขนมเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย หญิงสาวนำขนมที่เหลือใส่ตู้เย็น โดยไม่ลืมใส่กล่องให้ภาสันต์เอาไปกินที่ทำงานด้วย ความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนนี้คืออะไร เธอก็บอกตัวเองไม่ได้ รู้เพียงแต่ว่านอกจากเรื่องเงินแล้ว เธอก็รู้สึกดีที่ได้อยู่กับเขา “ว้าย!” ปนันชิตาร้องออกมาสุดเสียง เมื่อถูกอุ้มจากทางด้านหลัง ผิวเนื้อสัมผัสกับความเย็นของน้ำ ที่เกาะอยู่บนแผงอกของเขา “คุณใหญ่! ทำอะไรของคุณเนี่ย ฉันเปียกหมดแล้ว” ร้องโวยวายเมื่อภาสันต์พาเธอเข้ามายืนใต้สายน้ำด้วยกัน มือหนาดึงเสื้อผ้าเธอออกอย่างใจร้อน ความต้องการพุ่งสูงขึ้น เมื่อเห็นเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่เธอใส่ เปียกน้ำแนบไปกับลำตัว ทำให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน “หยุดนะคุณใหญ่ ฉันบอกให้หยุด” ปนันชิตาขัดขืน แต่ไม่ได้ออกแรงสู้ ต่อต้านเพื่อให้มีจริตเท่านั้น “ผมต้องการคุณ” เสียงแหบพร่ากระซิบชิดปากอิ่ม ปากหนาโน้มลงมาปิดปากเธอเอาไว้ แล้วบดจูบอย่างหิวกระหาย มือทั้งสองข้างลูบไล้บนแผ่นหลังเปล่าเปลือย ใช้ช่วงอกดันเธอจนไปชิ
last updateآخر تحديث : 2025-12-18
اقرأ المزيد

ตอนที่22.ห่วงหรือหวงกันแน่

ภาสันต์ปรายตามองคนที่นั่งข้าง ๆ แล้วแอบหัวเราะในใจ เมื่อเห็นใบหน้าที่งอง้ำของเธอ ตั้งแต่นั่งรถมาด้วยกันปนันชิตาไม่พูดกับเขาสักคำ เขาถามอะไรเธอก็ไม่ตอบ คงโกรธเรื่องเมื่อเช้า “เข้าประตูหลังค่ะ” เธอบอกหลังจากนั่งเงียบมานาน ภาสันต์ตีไฟเลี้ยว แล้วนำรถเข้าไปจอดที่ลานจอดรถของพนักงาน “ขอบคุณค่ะ” บอกพร้อมกับเปิดประตูลงไป ภาสันต์ตามลงมาช่วยเธอยกตะกร้าขนมให้แม่ครัว “หนูปั้น ทำไมวันนี้มาช้าล่ะครับ” คำทักทายที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให้ภาสันต์ต้องหันไปมอง ปนันชิตายิ้มหวานพร้อมกับยกมือไหว้บุรุษสูงวัย การกระทำของเธอทำให้คนที่กำลังยกของลงจากรถหน้าตึง นายวิสุทธิ์คนนี้เป็นเสือผู้หญิง สาเหตุที่สั่งขนมจากเธอน่าจะมาจากความสวยเป็นหลัก ปนันชิตาสวยมาก ขนาดมีคู่หมั้นแล้ว เสือเฒ่าก็ยังไม่เว้น “รถติดนะคะ ปั้นเลยมาช้า” ปนันชิตาตอบถามของเขา “นั่นคุณภาสันต์นี่ครับ” วิสุทธิ์พูดขึ้นเมื่อเห็นภาสันต์เดินเข้ามาหาหญิงสาว แล้วยืนซ้อนหลังเธอ ไม่สนใจและไม่ทักทายเจ้าของโรงแรมสักคำ “คุณภาสันต์ ยินดีที่ได้เจอครับ” เสือเฒ่าทักทายคนมาใหม่ แล้วมองหน้าหญิงสา
last updateآخر تحديث : 2025-12-18
اقرأ المزيد

ตอนที่23.ความเจ็บปวด

ริสามองคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงด้วยความสงสาร ขยับผ้าห่มให้กระชับตัวคนหลับ แล้วยืนมองอยู่อย่างนั้น ชินานาง ออกจากร้านไปตั้งแต่ตอนหัวค่ำ กลับมาตอนเช้ามืด เธอรู้ว่าชินานางเสียใจที่รู้ว่าเธอท้องกับกันต์ เพราะชินานางรักเธอมานานแล้ว เธอไม่เคยคิดกับชินานางแบบชู้สาว เธอรักและเอ็นดูชินานางเหมือนน้องจากที่เป็นห่วงอยู่แล้วก็ต้องเป็นห่วงมากขึ้น เมื่อเห็นคราบเลือดที่ติดอยู่บนเสื้อผ้าที่ชินานางใส่เมื่อคืน เช้านี้มีไข้สูง อยากรู้เหลือเกินว่าเกิดอะไรขึ้นกับชินานางกันแน่ “จ๋าเป็นไงบ้าง” กันต์ถามเมื่อเห็นริสาเดินออกมาจากห้องนอนของชินานาง ด้วยท่าทางกังวล ว่าที่คุณแม่นั่งลงบนเก้าอี้ ตักอาหารเช้าที่กันต์เตรียมไว้ให้เข้าปาก ไม่อยากอาหารเลยสักนิด แต่เพราะมีใครอีกคนที่ต้องดูแล เลยต้องฝืนกิน “เป็นไข้” ตอบพร้อมกับถอนหายใจออกมา อาการที่ชินานางเป็นอยู่ ทำให้เธอคิดเตลิดไปไกล “หนักไหม ต้องไปหาหมอหรือเปล่า” กันต์ถามด้วยความห่วงใย เพราะรู้ว่าริสารักและเป็นห่วงชินานางมาก “ดูก่อน ให้กินยาแก้ไข้ไปแล้ว” ตอบแล้วลุกจากเก้าอี้ ยกจานที่ใส่ของกินไปล้าง กันต์มองตามหลังริสา
last updateآخر تحديث : 2025-12-18
اقرأ المزيد

ตอนที่24.ปรับความเข้าใจ

“จ๋าฉันรู้ว่าแกเสียใจ แต่แกช่วยมองข้ามเรื่องของฉันไปก่อนได้ไหม แกเป็นอะไร แกบอกฉันมาสิ” เมื่อชินานางไม่ยอมพูดริสาก็เสียงดัง ที่เป็นแบบนี้เพราะเธอเป็นห่วงชินานางนั่นเอง ถ้าชินานางถูกข่มขืนจริง ๆ จะได้หาทางป้องกันและแก้ไข ขอแค่ชินานางบอกเท่านั้น พี่สาวคนนี้เต็มใจช่วยเหลือจนสุดกำลัง ไม่ว่าคนที่ทำมันเป็นใคร เธอจะลากคอมันเข้าคุกให้ได้ “ไม่เห็นกับฉันก็เห็นกับหลานเถอะนะ แกจะให้ฉันทำยังไง ที่ผ่านมาฉันก็ชัดเจนนะจ๋า แกก็รู้ว่าฉันรักหมอคิม รู้ว่าฉันชอบผู้ชาย เรื่องระหว่างฉันกับกันต์มันเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว แกช่วยทำใจและเข้าใจฉันด้วยนะ ฉันรักแกเหมือนน้อง แกคือน้องสาวของฉัน และมันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป” ว่าที่คุณแม่น้ำตารื้นหัวตา เมื่อพูดจบประโยค ต่อให้ไม่มีกันต์เข้ามา เธอก็ไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่นกับชินานาง เธอชอบผู้ชายและไม่คิดเปลี่ยนใจมาชอบเพศเดียวกัน คำพูดของริสาทำให้ชินนานางเจ็บปวด เธอรู้ว่าริสาชอบผู้ชาย และไม่ได้คิดอะไรกับเธอ ที่ทำให้เธอเสียใจมากก็คือ ริสากับกันต์ทำเหมือนเกลียดกันมาตลอด แล้วมีลูกด้วยกันได้ยังไง ถ้ารักถ้าชอบกันก็เปิดเผยมาเลย ไม่หลอกก็เหมือนหลอก ริสาแสดงออกว่าเกลีย
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่25.ความเป็นจริง

ปนันชิตามองไปที่ถนนเบื้องหน้า เพราะไม่อยากเห็นหน้าคนขับรถ ขามาเธอไม่พูดกับเขา แต่ขากลับกลายเป็นเขาที่ไม่ยอมคุยกับเธอ หลังจากออกมาจากโรงแรมคุณวิสุทธิ์ ภาสันต์ก็หน้าบูดบึ้ง ระหว่างที่เธอคุยงานกับวิสุทธิ์ เขาก็กลายเป็นอากาศสำหรับเธอ ผู้ชายที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางอย่างภาสันต์ ถูกขัดใจบ้างก็ดี “จะไปไหนคะ” ถามเมื่อเขาพารถออกนอกเส้นทาง ทางที่ภาสันต์กำลังไปไม่ใช่ทั้งทางไปบริษัทและทางไปคอนโดของเขา หรือเขาจะเปลี่ยนใจพาเธอกลับไปส่งที่บ้านคุณย่า อยู่ ๆ หัวใจก็กระตุกเมื่อคิดว่าเขาคงเบื่อเธอแล้ว ภาสันต์ไม่ตอบคำถาม ยังคงขับรถด้วยความเร็วสูง ตาคู่คมมองไปยังถนนเบื้องหน้า โดยไม่สนใจคนที่นั่งข้าง ๆ เลยสักนิด เมื่อเธอไม่เห็นหัวเขา เขาก็จะไม่สนใจเธอ “ฉันถามไม่ได้ยินเหรอคะ” เมื่อเห็นว่าเริ่มมาไกลกว่าที่คิดเอาไว้ ปนันชิตาก็ถามอีก พรุ่งนี้เธอมีออร์เดอร์ขนมลูกชุบกับชิฟฟ่อนหม้อแกงเป็นร้อย ๆ ชิ้น จนป่านนี้ยังไม่ได้เตรียมของ จะทำทันได้ยังไง “ได้ยินแต่ไม่อยากตอบ” “จะไปไหนคะ คืนนี้ฉันต้องทำขนมนะ” “เลิก! ไม่ต้องทงต้องทำมันแล้ว ดู
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่26.เปิดใจ

“ลงมาเดี๋ยวนี้!” ภาสันต์เสียงดังเมื่อเธอยังดื้อดึง เขาหาที่อยู่ใหม่เพราะอยากใช้ชีวิตร่วมกัน แต่พอถึงเวลากลับมางอนให้เสียเรื่อง แทนที่จะจับมือไปด้วยกัน “ก็บอกแล้วไงว่าจะกลับบ้าน” “ปั้นผมไม่มีเวลามาเล่นกับคุณหรอกนะ ชอบไม่ชอบอะไรก็บอกกัน หันหน้ามาคุยกัน เราเป็นคนเดียวกันแล้วนะ” “แล้วเมื่อกี้คุณพูดอะไรออกมา!” “ผมแค่เตือน ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าที่คุณทำมันไม่น่ารักเลยสักนิด มาถึงขนาดนี้แล้ว ผมก็ให้คุณทุกอย่างนั่นแหละ ผมแค่อยากให้คุณจริงใจกับผมบ้าง ไม่ใช่หาแต่ผลประโยชน์ ผมเป็นคนนะปั้น มีหัวใจเหมือนคุณ อ่อยผู้ชายอื่นต่อหน้าผมก็ต้องหึงต้องหวง แต่ในทางกลับกัน คุณไม่รู้ตัวเหรอว่ากำลังลดคุณค่าตัวเองอยู่ ในสายตาไอ้วิสุทธิ์มันก็มองคุณเป็นแค่ขนมหวาน เป็นของเล่นชั่วคราว ยิ่งคุณแสดงออกว่าอยากได้มัน มันยิ่งไม่เห็นคุณค่าของคุณ ไม่ให้เกียรติผมไม่เป็นไร แต่คุณต้องให้คุณค่าตัวเอง ผมรักคุณนะ” คำพูดของภาสันต์ทำให้ปนันชิตาสะอึก เธอทำแบบที่เขาพูดจริง ๆ แต่เธอทำแค่วันนี้เพราะเห็นว่าเขาอยู่ด้วย อยากประชดอยากให้เขาเห็นว่าเธอไม่จำเป็นต้องเลือกเขา เพราะมีตัวเลือกอื่นรออยู่ ภาสัน
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่27.คุกคาม

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในร้าน เท้าหนาภายใต้รองเท้าผ้าใบราคาแพงหยุดชะงักอยู่กับที่ ตาคู่คมจับจ้องไปยังคนที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ “เชิญค่า” เจ้าของร่างบางยังเอ่ยเชื้อเชิญลูกค้าตามความเคยชิน โดยไม่สังเกตเลยว่าคนที่เข้ามายังยืนมองเธออยู่อย่างนั้น “รับอะไรดีค่ะ” “หายดีแล้วเหรอ” คำถามของลูกค้า ทำให้ชินานางต้องเงยหน้าขึ้นมาดู ก่อนจะต้องตกใจ เมื่อเห็นหน้าของคนถามเต็มสองตา “คุณ!” ร่างบางถอยจนไปติดผนัง ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก “ไม่สบาย หายดีแล้วเหรอ” ภัทรดนัยยังคงถามคำถามเดิม หลังจากวันนั้นเขามาที่นี่ทุกวัน และวันนี้เพิ่งจะเห็นหน้าเธอ “ค่ะ” เธอตอบเสียงเบา ตากลมโตมองเลยเขาไปที่ประตู อยากให้ใครสักคนเข้ามา จะได้พาเธอออกไปจากบรรยากาศที่แสนอึดอัดนี่เสียที ผู้ชายคนนี้มาที่นี่ทำไม “เชิญนั่งก่อนค่ะ” “ฉันไม่ได้มากินกาแฟ” ตอบเสียงเข้มไม่พอใจกับท่าทางเมินเฉย เธอทำเหมือนเขาเป็นอากาศ “คะ” “ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” คำพูดของเขาทำให้มือที่จัดแก้วลงถาดสั่นขึ้น “หนูไม่มีอะไรจะคุ
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่28.คลุ้มคลั่ง

ชุดแต่งงานสีขาวสะอาดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในตู้มานานหลายปี ลอยฟุ้งไปในอากาศ เมื่อเจ้าของจงใจใช้มีดกรีดมันจนกลายเป็นเศษผ้า ก่อนจะโยนไปในอากาศ เมื่อคนที่ตัวเองรักไม่กลับบ้าน น้อมจิตจึงให้นักสืบตามดูจนแน่ใจว่า สาเหตุที่ภาสันต์ไม่กลับบ้านมาจากอะไร และที่ทำให้นางเจ็บปวดมากที่สุดก็คือ คนที่ภาสันต์พาไปอยู่ด้วยนั่นต่างหาก ปนันชิตาบอกกับนางว่ากลับไปดูแลพ่อและเตรียมงานแต่งงาน แต่แท้จริงแล้วสองคนนั่นไปอยู่ด้วยกัน แผนที่นางวางไว้พังลงไม่เป็นท่า เพราะสุดท้ายนางก็แยกสองคนนี้ออกจากกันไม่ได้ ภาสันต์รักปนันชิตา เรื่องนี้นางรู้มาตลอด แต่ไม่คิดว่าสองคนนี้จะแอบทำอะไรลับหลังแบบนี้ “กรี๊ดดด!!!” กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เลือดสีข้นไหลทะลักมาตามข้อมือ เมื่อต้อมจิตจงใจใช้ใบมีดเหล็มคมกรีดลงที่ข้อมือตัวเอง “คุณน้อม! เกิดอะไรขึ้นคะ เปิดประตูให้พี่เดี๋ยวนี้!” ป้าพร้อมเคาะประตูพร้อมกับส่งเสียงเรียก เป็นห่วงคนในห้องมากที่สุด นางรู้ว่าน้อมจิตเสียใจมากที่ถูกหักหลัง โรคที่น้อมจิตเป็นอยู่อาจจะทำให้เธอทำร้ายตัวเองก็ได้ “คุณน้อม! เปิดประตูสิคะ” ร้องเรียกด้วยความห่วงใย ก่อนจะวิ่งลงบัน
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่29.ชีวิตคู่

ภาสันต์เข้ามาช่วยปนันชิตาจัดขนมลงกล่องอย่างขมักเขม้น เมื่อห้ามให้เธอเลิกทำไม่ได้ ก็ช่วยทำเสียเลยจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนาน ๆ ฟอด “อุ้ยคุณใหญ่!” ร่างบางสะดุ้ง เมื่อถูกขโมยหอมแก้มฟอดใหญ่ “หึ หึ” ภาสันต์หัวเราะ เมื่อคนตัวเล็กหันมาค้อน อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน แต่เขายังมันเขี้ยวเธอไม่หาย ใครใช้ให้ปนันชิตาน่ารักขนาดนี้ ได้แล้วก็อยากได้อีก ไม่มีวันสิ้นสุด “เยอะขาดนี้จะสั่งทันไหม” ถามเมื่อเห็นออร์เดอร์วางอยู่บนโต๊ะ “ทันคะ ปั้นว่าจะให้คุณใหญ่ออกไปส่งรอบแรกให้ก่อน แล้วปั้นค่อยออกไปส่งรอบสอง” “เอ้า ผมมาเกี่ยวไรด้วย ค่าจ้างก็ไม่ได้” ภาสันต์แกล้งโวยวาย แต่มือยังจัดลูกชุบใส่กล่องให้หญิงสาวไม่หยุด “หาคนมาช่วยไหม” ถามด้วยความห่วงใย เพราะงานของเธอล้นมือจริง ๆ “แค่ช่วงนี้แหละค่ะ หมดเทศกาลก็ไม่เยอะขนาดนี้แล้ว มีคุณใหญ่ช่วยจะจ้างคนอื่นทำไมคะ” “แล้วผมได้อะไร” “เดี๋ยวปั้นทิปให้ค่ะ ทิปให้หนัก ๆ เลยดีไหมคะ” คำว่าทิปที่ได้ยิน ทำให้คนงอแงยิ้มขึ้นมาได้ ตาคู่คมมองคนตรงหน้าด้วยสายตาแพรวพราว เมื่อ
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد

ตอนที่.30ทำร้าย

ติ๊งต๊อง เสียงกริ่งหน้าบ้านที่ดังขึ้นทำให้ปนันชิตาล่ะมือจากงานที่ทำ เหลือไม่อีกกี่กล่องก็จะครบตามจำนวน “ใครมานะ” พูดกับตัวเอง นอกจากพนักงานส่งของแล้ว ก็ไม่มีใครรู้จักที่นี่ ภาสันต์คงสั่งของไว้ คิดพร้อมกับเดินออกไปหน้าบ้าน ภาพที่เห็นทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นคร่อมจังหวะ “คุณย่า...” น้อมจิตยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าของคุณสูงวัยส่งยิ้มอบอุ่นอ่อนหวานมาให้ ปนันชิตาแน่ใจว่าไม่เคยบอกที่อยู่นี้กับใคร แล้วน้อมจิตรู้ได้ยังไง ความดีใจทำให้เธอลืมเรื่องนี้ไปเลย ลืมแม้กระทั่งคำเตือนของภาสันต์ “คุณย่ามากับใครคะ ตรงนี้แดดร้อนเข้าบ้านก่อนค่ะ” เปิดประตูให้คนมาเยือนด้วยความกระตือรือร้น “ย่ามาคนเดียวจ้ะ พอดีพร้อมเขามีงาน ย่าเลยขับรถมาเอง เป็นไงจ้ะสบายดีไหม” “คุณย่า ปั้นขอโทษนะคะที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณย่า” ประนมมือไหว้คนตรงหน้า พร้อมกับเอ่ยคำขอโทษออกมาจากใจจริง “ไม่ต้องขอโทษย่าหรอกจ้ะ ใหญ่กับปั้นรักกัน และกำลังจะมีความสุข ย่าต้องดีใจถึงจะถูก บ้านน่าอยู่มากเลยจ้ะ ย่าเดาว่าใหญ่เป็นคนเลือกบ้านหลังนี้” น้อมจิตชวนคุย ตาวาวแสงสำรวจไปรอบ ๆ บ้านอย่
last updateآخر تحديث : 2025-12-22
اقرأ المزيد
السابق
1234
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status