ซีรีส์ผัวสองสนองรัก NC20+의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

เทียนหอมหลับตาส่ายหน้าไปมา เธอแอ่นแผ่นหลังขึ้น บิดส่ายตัวหนีปากร้ายกาจ แต่ไม่อาจหนีพ้น เธอเสียวจัดจนยอดถันหดเกร็ง อารมณ์สาวปั่นป่วนจนไม่อาจปิดกลั้นเสียงครางไว้ได้“อ๊า!” เสียงครางหวานหู ทำให้คนที่กำลังฟัดเต้านมอวบเธออยู่พอใจ เขาดูดเต้านมสองข้างจนฉ่ำวาว และทั้งกัดขย้ำไปทั่วจนเต้าขาวๆเป็นรอยแดงไปหมด พออิ่มเอมจากเต้าสาวแล้ว เขาก็เลื่อนใบหน้าลงไปจูบหน้าท้องเนียนและฟุบหน้าอยู่ตรงนั้น เสียงหอบหายใจแรงของคนสองคนดังประสานกัน คนที่ถูกจับกดพยายามดิ้นรนหนีอีกครั้ง และครั้งนี้เขายอมปล่อยข้อมือบางให้เป็นอิสระ เทียนหอมดีใจนึกว่าเขาจะพอแค่นี้แล้ว แต่เปล่าเลย เขากลับทำในสิ่งที่เธอต้องร้องเสียงหลงเขาจับข้อพับขาเรียวสองข้างแล้วดันขึ้นจนก้นเธอลอยโด่ง กลีบเนื้อนวลแบอ้าถ่างจนสุด แล้วเขาก็ซุกหน้าลงดูดเลียกลางร่องเธออย่างรุนแรง เทียนหอมตะโกนออกไปสุดเสียง “อย่า!”กลีบเนื้อสาวฉ่ำแฉะถูกปาดเลียและดูดอย่างรุนแรง เขาซุกหน้าเข้าหาซุกไซ้สูดดมกลิ่นนวลนางอย่างหลงใหล เนื้อสาวนุ่มนวลฉ่ำหวาน น้ำสวาทสาวยั่วเย้าราคะให้อยากกระสันรุนแรงเทียนหอมหลับตาส่ายหน้าไปมา เธอกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก ทว่าพอถูกลิ้นและปากช่ำชองยัด

“อ๊าย!” เทียนหอมหวีดร้องเสียงหลง เธอเบี่ยงหน้ากลับไปหวังจะอ้อนวอน ทว่าเขากลับบดปากลงมาจูบเธออย่างจาบจ้วง เขาทั้งจูบ ทั้งบีบกำขยำนมเธอ ทั้งกระเด้าเอ็นเต็มรูไม่หยุดพัก วงแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกอดเธอเอาไว้แน่น เทียนหอมไม่อาจหนีไปไหนได้ เธอรองรับอารมณ์ชายหนุ่มอยู่ทั้งคืน ยามเขาถึงจุดสุดยอดและแตกในใส่ร่องเธอ เขาจะพักเพียงชั่วครู่ก่อนจะเริ่มเพลงกามบทใหม่ แต่ละครั้งไม่ซ้ำท่วงท่าลีลาและเขาเอานานมาก เทียนหอมถูกจับพลิกซ้ายขวาหน้าหลังตามแต่เขาต้องการ เธอเสียวจนแทบขาดใจตาย ครั้งสุดท้ายที่เขากระเด้าอัดแล้วปล่อยน้ำกามใส่ตัวเธอ เทียนหอมครางเสียงแหบโหยน่าสงสาร ร่างสาวอ่อนระทวยไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือแล้ว และเพราะความเมื่อยล้าจากการเสร็จสมหลายครั้งติดกัน ผสมความมึนและเมาทำให้ ในที่สุดเทียนหอมก็ผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของชายแปลกหน้า3 ข่มขู่ขย่มโยก“ปวดหัวจัง” เทียนหอมบ่นเสียงแหบ เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนสายของวันใหม่ แต่พอขยับตัว เธอก็ปวดเมื่อยไปทั้งร่างกาย โดยเฉพาะจุดบอบบางซ่อนเร้น ทั้งเจ็บแสบและระบมจนเธอต้องสูดปาก เทียนหอมค่อยๆลืมตาขึ้นก็พบว่าเพดานห้องไม่ใช่ห้องพักที่เธอนอนกับมิรา คิ้วเรีย

“เทียนขอย้ายไปทำงานแผนกอื่น” เทียนหอมไม่อยากทำงานร่วมกับเพื่อนทรยศ แต่เธอไม่อยากลาออกจากบริษัท หากคุณเกื้อเบื่อเธอเมื่อไร อย่างน้อยเธอก็ยังมีงานทำเลี้ยงตัวเองและพ่อแม่ ก็แค่เซ็กซ์ แค่การหาความสุขจากร่างกาย ไม่เห็นต้องคิดมากอะไร ขนาดเพื่อนกับแฟนเธอยังทำเรื่องแบบนี้กันได้ โดยไม่เกรงกลัวต่อบาปอะไรเลย แล้วทำไมเธอจะทำบ้างไม่ได้ แถมยังได้ตังค์ด้วย“มาเป็นผู้ช่วยเลขาของผม จะได้คอยดูแลผมใกล้ๆ”“ค่ะ ได้” “เด็กดี” คุณเกื้อยิ้มพอใจ เขารับขวัญผู้หญิงของเขาด้วยจูบดูดดื่มดุดัน ก่อนจะถอนจูบออกมาแล้วสั่งเสียงแหบพร่า“ขย่มผัวหน่อย เอาแรงๆนะครับ”เทียนหอมหอบหายใจหนัก เธอสบตาคมด้วยแววตาไม่มั่นใจ ต่อเมื่อเขาจับเอวเธอยกขึ้นลงหลายครั้ง รูร่องรูดรัดถูครูดแก่นกายอวบจนเทียนหอมจับจังหวะได้ หญิงสาวก็คล้องลำคอแกร่งไว้มั่นแล้วยกบั้นท้ายขึ้นลงช้าๆ ดูดกลืนรูดรัดตอเนื้ออวบยาวทั้งขมิบตอดทั่วลำ น้ำหล่อลื่นไหลหลั่งชโลมจนท่อนเอ็นเป็นมันวาว “เก่งมาก” คุณเกื้อชมแล้วก้มลงฟัดเต้านมอวบอย่างรุนแรง เขาดูดจนแก้มตอบ ทั้งขบกัดอย่างมันเขี้ยวเทียนหอมถูกไฟราคะแผดเผา เธอดิ้นเร่าไปกับกามตัณหาที่คุณเกื้อปลุกเร้า ร่างสาวขย่มโยกสุดเหว

เทียนหอมพูดจบแล้วรีบเดินหนีไป ปล่อยให้มิราหน้าเสียยืนนิ่งตัวชาอยู่คนเดียว แต่ก็เพียงครู่เดียวเท่านั้น ไม่นานมิราก็ระบายยิ้มหวานเต็มใบหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความสมหวังแกมสะใจ “ฉันยินดีรับแฟนแกมาเป็นผัวฉันด้วยความเต็มใจ อีเทียนโง่!”การทำงานภาคบ่ายช่างเป็นอะไรที่ว้าวุ่นใจ เทียนหอมรู้ดีว่าเรื่องที่เธอบอกมิราว่าเธอรู้แล้วว่ามิรากับทิมมีอะไรกันนั้น ป่านนี้เพื่อนทรยศของเธอคงเอาไปบอกกับทิมแล้ว เธอไม่ได้เสียดายความรักความผูกพันที่เคยมีให้กับทิมและมิรา แต่เธอเจ็บใจที่ถูกเขาสองคนหักหลังอย่างเลือดเย็นต่างหาก แต่ถึงแม้จะว้าวุ่นใจ เทียนหอมก็ตั้งใจทำงานที่วิไลวานให้ทำได้เสร็จก่อนที่คุณเกื้อและวิไลจะกลับมา เมื่อคุณเกื้อและวิไลกลับมาจากข้างนอก เทียนเห็นร่างสูงใหญ่เดินมาแต่ไกล เขาเดินตรงมาที่ประตูห้องทำงาน ซึ่งเธอนั่งทำงานอยู่หน้าห้องของเขา ดังนั้นสายตาเธอจึงสบสานกับเขาพอดี ตาคมกริบและใบหน้าหล่อเหลาทว่าเรียบเฉยทำให้ใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ เทียนหอมรีบลนลานก้มหน้าหลบด้วยความประหม่า พอคุณเกื้อเดินเข้าห้องไปพร้อมกับวิไลที่เดินตามหลังเข้าไปด้วยแล้ว หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นมาถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่พอเสียงเปิดประ

“คุณท่านโทรมาบอกว่าให้คุณเกื้อโทรกลับค่ะ”“อืม…” คุณเกื้อรับคำในลำคอ แล้วก้มลงทำงานต่อวิไลยืนนิ่งยังไม่ยอมออกไป พอคุณเกื้อเงยหน้ามองเธอ วิไลก็ยิ้มแหยแล้วปรี่เข้าไปฉุดเทียนหอมให้เดินออกไปพร้อมกัน เธอตั้งใจว่าจะซักไซ้เทียนหอมสักหน่อยว่าเข้ามาทำอะไรในห้องคุณเกื้อตั้งนานสองนานเทียนหอมก้มหน้าเดินตามวิไลออกไปด้วยขาสั่นน้อยๆ รู้สึกโล่งใจที่ได้ออกห่างตัวอันตรายอย่างคุณเกื้อ เขาเร่าร้อนเกินไปแล้วคุณเกื้อมองตามผู้หญิงของเขาแล้วยิ้มบาง เขารอกระทั่งประตูห้องทำงานปิดลงแล้วจึงโทรหาคุณท่านของทุกคนในบริษัทนี้ แต่ท่านคือคุณย่ากอบของเขา“สวัสดีครับคุณย่า” คุณเกื้อทักทายเสียงนุ่มทุ้ม เขายิ้มรอรับฟังคำพูดเดิมๆของคุณย่าอย่างรู้ใจ“ยุ่งมากเลยหรือตาเกื้อ ย่าโทรไปตั้งหลายสายแล้วนะ ทำไมไม่รับ”“นิดหน่อยครับคุณย่า ผมทำงานอยู่ และปิดเสียงโทรศัพท์ด้วย เลยไม่ได้รับสาย ขอโทษนะครับ”“ยุ่งขนาดนี้ ชาตินี้ย่าจะมีวาสนาได้เห็นหน้าเหลนกับเขาไหม” คุณย่ากอบบ่นมาตามสาย เป็นคำบ่นที่คุณเกื้อคุ้นเคยแล้ว“ผมกำลังเร่งมืออยู่ครับคุณย่า”“เร่งมือทำอะไร”“ก็ทำเหลนให้คุณย่าไงล่ะครับ”“จริงหรือตาเกื้อ นี่อย่าบอกนะว่าเรากำลังจะแต่ง