Semua Bab ซีรีส์ผัวสองสนองรัก NC20+: Bab 81 - Bab 90

“ฮือ...เสียว อ๊าย! เทียนไม่ไหวแล้ว กรี๊ด!!!” เทียนหอมกรี๊ดออกมาสุดเสียง เธอน้ำแตกพุ่งปรี๊ดอีกครั้ง ในตอนที่คุณเกื้อเกร็งบั้นท้ายเด้าอัดสุดแรง แทงเอ็นอวบลึก แล้วปักคาแนบแน่น เขาปลดปล่อยน้ำกามใส่รูเนื้อที่ตอดขมิบรุนแรง เมื่อบทกามแสนเร้าใจผ่านพ้นไป คุณเกื้อวางสองขาเรียวลง เขาโน้มตัวทาบทับบนตัวเทียนหอม แล้วพรมจูบไปทั่วดวงหน้าสวยที่ดูอ่อนล้า “ไหนคุณเกื้อบอกว่าจะให้เทียนขย่ม” เพราะถ้าเธอทำมันจะไม่รุนแรงแบบนี้ เทียนหอมจึงคิดว่าถ้าเธอทำเองยังจะดีเสียกว่า “ช้า...ไม่ทันใจ ไปอาบน้ำกันเถอะ”คุณเกื้อลุกขึ้นนั่ง เขาถอดเสื้อผ้าและชุดชั้นในของเทียนหอมออกจนหมด แล้วอุ้มเธอขึ้นแนบอก“ไม่ทำให้ห้องน้ำแล้วนะคะ เทียนเหนื่อยจริงๆ ขอเทียนพักบ้างนะคะ” เทียนหอมคล้องลำแกร่งไว้อย่างรู้งาน ปากเธอก็อ้อนวอนน่าสงสาร“อืม...รีบอาบ แล้วมานอน ค่ำๆออกไปกินข้าวที่ริมหาด ผมสั่งคนจัดโต๊ะไว้ให้แล้ว”พอเขาตกลงว่าจะไม่ทำ เทียนหอมก็ยิ้มกว้างดีใจ แต่พอเข้าไปในห้องน้ำ เธอก็ถูกเขาจัดการไปอีกรอบจนได้ เธอเหนื่อยจนแทบหลับคาห้องน้ำ ไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไร ต้องปล่อยให้เขาจัดการอาบน้ำให้ เขาล้วงล้า

พอคุณเกื้ออุ้มเทียนหอมเข้ามาถึงในห้อง เขาก็จับเธอเปลื้องผ้า แล้วอุ้มพาเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำล้างไอเหนียวจากลมทะเล เป็นการอาบน้ำที่เหนื่อยมาก เพราะเขาทำให้เธอแตกซ่านคาลำไปสองครั้ง หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาก็อุ้มเธอมาที่เตียง และจัดการทำลูกกับเธออีกหลายท่า โดยเขาอ้างว่า ต้องเปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ เพราะบางทีท่าทางอาจจะมีผลกับการเดินทางของอสุจิ เธอเหนื่อยและจนใจจะขัดขืนเขา ดังนั้นไม่ว่าคุณเกื้อจะจับเธอพลิกซ้าย ตะแคงขวา คว่ำหน้าหรือนอนหงาย เทียนหอมก็ปล่อยให้เขาทำตามแต่ใจ กว่าคุณเกื้อจะรามือยอมนอนลงเคียงข้างเธอ ก็เลยเที่ยงคืนไปเกือบสองชั่วโมง ตื่นเช้ามาคนที่ถูกเขาหักโหมเอาแบบมาราธอนจึงจับไข้ไปตามระเบียบ “ลุกขึ้นมากินยาก่อน” “ไม่กินค่ะ มันขม” “อีกแล้วนะเทียน” คุณเกื้อบ่นเสียงดุ เพราะคราวที่แล้วที่เธอไม่สบาย เธอก็กินยายากแบบนี้ พอเขาบอกว่าจะพาไปหาหมอ เธอก็ไม่ยอมไป เพราะกลัวเข็มฉีดยา “ก็ใครล่ะคะที่ทำให้เทียนต้องไม่สบาย” เทียนหอมว่าแล้วพลิกตัวนอนตะแคงหนีตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องเป็นไข้ตัวร้อนนอนซม คนที่ไปขอยาจากล็อบบี้ของรีสอร์ตมาให้เธอถอนหายใจ

ทิมตามไปเคาะกระจกและดึงประตูรถปิด แต่เทียนหอมก็ไม่สน เธอสตาร์ตรถแล้วขับหนีไปอย่างรวดเร็ว แต่พอขับห่างทิมไปเล็กน้อยเธอก็เข้าเกียร์ถอยหลังขับกลับไปหาเขา ทิมตาเบิกโพลงเพราะนึกว่าเทียนหอมจะถอยหลังมาชน แต่เทียนหอมก็เบรกก่อนรถท้ายรถจะพุ่งชนเขา เธอกดกระจกรถเลื่อนลงแล้วชะโงกหน้าออกมาตะโกนเสียงดังว่า “ไปตายซะ ไอ้คนเฮงซวย!” พอด่าเขาแล้ว เทียนหอมกดปุ่มเลื่อนกระจกขึ้น แล้วขับรถหนีไปอย่างรวดเร็ว พอออกมาถนน เทียนหอมก็สะอื้นออกไห้ออกมา น้ำตาไหลเป็นทาง เธอไม่ได้เสียใจที่ต้องเลิกกับทิม ไม่ได้เสียดายความรักเฮงซวย แต่เธอโมโหและเจ็บใจที่เขาเป็นต้นเหตุให้เธอต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ “ไอ้คนเฮงซวย ไอ้เลว ฮึกๆ” เทียนหอมด่าทิม ทั้งใช้มือปาดน้ำตา เธอสะอื้นไปตลอดทางจนกระทั่งกลับถึงคอนโด คุณเกื้ออมยิ้มกับหน้าจอมือถือ เขากำลังดูคลิปที่คนของเขาส่งมาให้ดู เป็นคลิปเทียนหอมกับแฟนเก่าของเธอที่ถ่ายมาจากลานจอดรถของซูเปอร์มาร์เก็ต “ร้ายเหมือนกันนะเรา” คุณเกื้อว่ายิ้มๆก่อนวางมือถือลงบนโต๊ะทำงาน คุณเกื้อให้สั่งให้คนของเขาติดตามเทียนหอมทุกฝีก้าวที่เธอออกจากค

“คุณเกื้อ!” อุษาเรียกเขาด้วยความโมโห เธอลงมาจากเตียงแล้วเข้าไปกอดลำคอแกร่ง ยิ่งเธอเข้ามาใกล้ คุณเกื้อก็ยิ่งพะอืดพะอม เขาผลักอุษาจนหงายหลังลงไปบนเตียงอีกครั้ง“เข้ามา!” สิ้นเสียงสั่งดังก้องห้อง คนของคุณเกื้อก็จับตัววิไลและพนักงานเสิร์ฟเข้ามาในห้อง ส่วนคนของอุษาสองคนถูกคนของคุณเกื้อจัดการจนสลบเหมือดไปแล้ว“นี่มันอะไรกัน คนพวกนี้เป็นใคร” อุษาปั้นหน้าตกใจไม่รู้เรื่อง“ครั้งแรกผมพอให้อภัย แต่ครั้งที่สองนี่ไม่ไหวนะอุษา”“ครั้งแรก ครั้งที่สองอะไรกันคะ ษาไม่เข้าใจ” อุษามองคุณเกื้อและมองผู้คนที่ยืนอยู่ในห้องสลับไปมา“คราวที่แล้ว ในงานเลี้ยงบริษัทที่ผมเชิญคุณไปร่วมงานด้วย คุณมอมยาผมแต่ไม่สำเร็จ ครั้งนี้คุณก็ทำเหมือนเดิมอีก โดยมีวิไลเป็นคนจัดการ วิไลกับพนักงานเสิร์ฟสารภาพทุกอย่างหมดแล้ว”“พวกมันใส่ร้ายษา ษาไม่เคยทำแบบนั้น” อุษาโวยวาย เธอเดินเข้าไปหาคุณเกื้อ แต่คุณเกื้อถอยหลังหนี“ผมเก็บหลักฐานทุกอย่างไว้แล้ว ทั้งภาพจากกล้องวงจรปิดจากโรงแรมที่จัดงานครั้งนั้น และภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงแรมนี้ตอนที่คุณให้คนพาผมขึ้นห้อง”“หลักฐานอ่อนแบบนั้น เชื่อถือไม่ได้” อุษาขึ้นเสียงสูง“อ้อ...ผมลืมบอกคุณไปว่า ผม

เมื่อออกมาจากห้องคุณย่าและดึงประตูปิดเรียบร้อยแล้ว คุณเกื้อก็มองหาคนที่ออกมาจากห้องคุณย่าก่อนเขาเมื่อครู่ เขากวาดตามองบานประตูทุกบานอย่างวิเคราะห์ เธอต้องพักอยู่ชั้นบนนี้แหละ เพราะต้องดูแลคุณย่าอย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่แน่ใจว่าเธอจะพักที่ห้องไหน ตอนนี้เธอคงเดินลงไปชั้นล่าง เพื่อเอาแก้วน้ำและถาดไปเก็บ คุณเกื้อจึงยืนรออยู่ทางเดินชั้นบน แต่รอเกือบสิบนาทีแล้ว คนที่เขารอก็ไม่เดินขึ้นมาสักที เขาจึงเข้าห้องไปก่อนเทียนหอมที่ยืนแอบมองคนหน้าดุอยู่ชั้นล่าง พอเห็นเขาเข้าห้องไปแล้ว เธอก็รีบก้าวขึ้นบันไดมาทันที คุณย่ากอบให้เธอพักห้องติดกันกับท่าน ส่วนห้องของคุณเกื้อนั้นอยู่ติดกับห้องของคุณย่ากอบอีกฝั่ง พอขึ้นมาถึงชั้นบน เทียนหอมก็รีบตรงไปเปิดประตูทันที แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ผลักประตูเข้าไป เธอก็ถูกรวบตัวกอดจากด้านหลัง พอจะกรีดร้อง เขาก็เอามือมาปิดปากเธอไว้ แล้วอุ้มเธอเดินผ่านห้องคุณย่าไปอีกทาง เทียนหอมเบิกตากว้างตกใจ พอเขาเปิดประตูห้องของเขาออกแล้วพาเธอเข้าไปข้างในได้แล้ว เขาก็ปล่อยตัวเธอ แล้วหันไปปิดล็อกประตูแน่นหนา ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาดุ“ทำไมไม่รับสาย ทำไมไม่อ่านข้อความ”เทียนหอมก้มหน้าหลบต