Todos los capítulos de เผลอใจรักเมียคนเดิม: Capítulo 11 - Capítulo 20

44 Capítulos

ตอนที่ 11 ไม่ได้อยากพยายามมากขนาดนั้น

ผ่านมาแปดสัปดาห์แล้วที่อินทัชต้องอยู่ในบ้านหลังเดิมเพียงลำพังกับความสุขที่เขาได้รับชีวิตที่ไม่มีการผูกมัดคืนมา และมันน่าแปลกมากที่เขากลับไม่ได้รู้สึกต่างอะไรกับตอนที่มีอีกสองคนอยู่ในบ้านหลังนี้คำว่าไม่ต่างในความหมายของอินทัชคือ เขาไม่เห็นจะรู้สึกมีความสุข ดี๊ด๊า กับอิสรภาพของตัวเองเลย มีเพียงแค่วันที่อารีรัตน์ขับรถพาลูกย้ายออกจากบ้านไป มีแค่วันนั้นวันเดียวแล้วหลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกดี๊ด๊าเลยแต่ตรงกันข้าม อินทัชกำลังดีดดิ้น ใช่! เขากำลังดีดดิ้นที่มาจนตอนนี้ก็ยังหาเบอร์โทรศัพท์ของอารีรัตน์ไม่ได้และที่อยู่บ้านหลังใหม่ของเธอด้วย(นี่พี่โอบ อิงค์ไม่รู้จริง ๆ ว่าเอิร์นอยู่ไหน)“พี่ไม่เชื่อ อิงค์กับเอิร์นเป็นเพื่อนสนิทกัน จะไม่รู้เลยเหรอ บอกพี่มาเถอะอิงค์ พี่คิดถึงลูก”(อิงค์ก็คิดถึงหลานเหมือนกัน แล้วพี่โอบไม่คิดถึงเมียตัวเองบ้างเหรอ) อิงค์ได้ยินเสียงพี่ชายก็รู้สึกสงสารขึ้นมา นิดหน่อย แค่นิดเดียวพอ“เมียเก่า พูดให้ครบด้วยครับ เมียเก่า แล้วพี่จะต้องคิดถึงเอิร์นทำไม เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วถ้าพี่จะคิดก็แค่คิดเฉพาะเรื่องอันนาเท่านั้น”มันก็เหมือนการซื้อหนึ่งแถมหนึ่งในความคิดของอินทัช เขาค
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 12 ความต้องการของลูก

โรงเรียนอนุบาลเติมฝัน“คุณแม่ขา น้องอันชอบโรงเรียนนี้มากเลยค่ะ” มือน้อย ๆ จับมือของคุณแม่แกว่งไปแกว่งมาอย่างมีความสุข วันนี้เป็นวันแรกที่อารีรัตน์พาอันนามาดูโรงเรียน ซึ่งก็คือโรงเรียนที่ได้รับการแนะนำมาจากมินตราและเป็นโรงเรียนที่มินตราพาลูกสาวมาสมัครเรียนชั้นอนุบาลหนึ่งด้วย“น้องอันอยากไปดูโรงเรียนอื่นด้วยไหมคะ เผื่อมีที่น้องอันชอบมากกว่า” อารีรัตน์พาลูกสาวเดินมาหยุดที่ม้านั่งในลานอเนกประสงค์ของโรงเรียน เป็นพื้นที่ในร่มมีหลังคาปกคลุมกันแสงแดดให้เด็ก ๆ เป็นอย่างดี และเวลานี้เป็นเวลาพักกลางวันของพี่ ๆ อนุบาลที่พากันออกมาเล่น บ้างก็วิ่งไล่จับ บ้างก็เล่นตุ๊กตา เด็ก ๆ ดุสนุกกันมาก“ไม่อยากค่ะ น้องอันอยากเรียนที่นี่เพราะตังเมก็เรียนและน้องอันอยากเล่นกับพี่ ๆ” นิ้วชี้ป้อม ๆ ชี้ไปที่กลุ่มเด็ก ๆ ที่กำลังวิ่งเล่นไล่จับกันอย่างสนุกสนาน อารีรัตน์ส่ายหน้าเบา ๆ เมื่อเห็นผลที่อันนาชอบโรงเรียนนี้นอกจากโรงเรียนจะกว้างใหญ่และทาสีตึกหลากสีเป็นสีสันที่สดใสกับมีสนามเด็กเล่นให้เล่น อีกหนึ่งเหตุผลก็คงเป็นเพราะได้เห็นรุ่นพี่อนุบาลวิ่งเล่นกันและทุกคนมีความสุขมาก และที่สำคัญอารีรัตน์เห็นคุณครูคอยยืนดูแลนักเรี
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 13 อยากให้ปะป๊าปลอบ

“เมื่อกี้เหมือนผมจะได้ยินน้องอันนาบอกว่าจะเข้าเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ”เอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจและรู้สึกยินดีมาก ๆ หากโรงเรียนของเขาสามารถสร้างความไว้วางใจให้อารีรัตน์ได้ รวมถึงผู้ปกครองคนอื่น ๆ ด้วย“ค่ะ เอิร์นตั้งใจจะพาอันนามาสมัครเข้าเรียนอนุบาลหนึ่งที่นี่ค่ะ คงต้องรบกวนคุณผอ.ด้วยนะคะ” ได้โอกาสก็ต้องรีบฝากฝังเจ้าลูกลิงให้อยู่ในมือของผอ. ได้คุยกับเจ้าของโรงเรียนโดยตรงแบบนี้ก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้นเพราะดูแล้วปณิธานก็ไม่ได้เป็นคนดุอะไร ท่าทางจะเข้ากับเด็ก ๆ ได้ดีมากด้วย สมแล้วกับที่เป็นเจ้าของโรงเรียนอนุบาล“ด้วยความยินดีมาก ๆ เลยครับคุณเอิร์น ผมรับรองว่าลูก ๆ ของผู้ปกครองทุกคนจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากบุคลากรทุกคนในโรงเรียน และไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยนะครับเพราะผมให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ทุกมุมของโรงเรียนจะมีกล้องวงจรปิดติดตั้งเอาไว้”ปณิธานภูมิใจนำเสนอโรงเรียนอนุบาลเติมฝันที่เขาภาคภูมิใจ พร้อมกับเดินนำอารีรัตน์และอันนาพาชมจุดต่าง ๆ เพิ่มเติม อยากให้เห็นว่า ไม่ว่าลูกหลานของคุณจะเดินไปทางไหนก็จะมีกล้องวงจรปิดติดไว้ทุกที่และจะมีบุคลากรของโรงเรียนอยู่ทุกจุด จะเดินไปทางไหนเด็ก
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 14 คุณแม่โสดอยากจีบ

“ระหว่างนี้คุณเอิร์นกรอกเอกสารสมัครเรียนให้น้องอันนาได้เลยนะครับ อีกเดี๋ยวคุณพยาบาลก็พาน้องอันนากลับมาส่งคุณแม่แล้วครับ”“ค่ะ...” อารีรัตน์ยังคงมองบานประตูที่อันนาเดินออกไปอยู่เหมือนเดิม เธอไม่เคยต้องอยู่ห่างลูก ไม่เคยต้องฝากลูกไว้กับใครที่ไม่รู้จัก และเป็นสิ่งที่อารีรัตน์เองต้องปรับตัวไปพร้อม ๆ กับอันนาลูกสาวของเธอกำลังเติบโตขึ้นไปอีกขั้นส่วนเธอเองก็ต้องเข้มแข็งและเติบโตไปพร้อม ๆ กับลูก เธอจะต้องรู้จักปล่อยวางและยอมไว้ใจคนอื่นเพราะต่อจากนี้โรงเรียนจะเป็นอีกสถานที่ที่อันนาจะต้องใช้เวลาอยู่มากที่สุดรองจากการอยู่กับเธอ“คุณเอิร์นครับ”“คะ?” การที่ปณิธานเรียกชื่อทำให้อารีรัตน์หลุดจากภวังค์ความเป็นห่วงลูกออกมาได้“เรื่องคุณพ่อของน้องอันนา คือผมต้องขอโทษที่เสียมารยาทที่จะต้องถามนะครับ”สีหน้าของปณิธานมีความลำบากใจฉายออกมาและอารีรัตน์เข้าใจดีว่าเขาต้องการจะถามเรื่องอะไร เธอไม่ได้รู้สึกหนักใจที่จะตอบและไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความลับอะไรขนาดนั้นเพราะมันก็คือความจริง“คุณชินจับได้ใช่ไหมคะว่าเอิร์นกำลังหลอกลูก”“ครับ”“อาการของเอิร์นออกขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“สายตาของคุณเอิร์นตอนที่พูดไม่ตรง
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 15 จะไม่ยอมพลาดช่วงเวลาดีๆ

อารีรัตน์ยังชั่งใจอยู่ นิ้วหัวแม่มือข้างขวาจ่อรออยู่ตรงเครื่องหมายโทรออก เธอไม่รู้ว่าหลังจากกดโทรออกไปแล้วคนที่ลูกอยากคุยด้วยมาก ๆ จะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้ยินเสียงของเธออินทัชจะดีใจบ้างไหม เขาจะมีคำพูดดี ๆ ที่อยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมบ้างหรือเปล่า ความกังวลและหวาดหวั่นมากมายเกิดขึ้นมาจิตใจของอารีรัตน์แต่แล้วก็เป็นความรู้สึกอุ่น ๆ ที่กำลังจับมือข้างซ้ายของเธออยู่ มือเล็กของลูกที่เดินมาจับมือของเธอแกว่งไปมาเป็นเครื่องเตือนสติให้เธอตัดสินใจกดโทรออกได้สักที(สวัสดีครับ)“...”ใจเต้นเกินไปแล้วยัยเอิร์น ทำเป็นตื่นเต้นเหมือนเด็กวัยรุ่นไปได้ แต่เสียงของปลายสายยังคงทุ้มนุ่มน่าฟังเหมือนเดิม เป็นเสียงที่เขาใช้พูดกับเธอตลอดยกเว้นช่วงหลัง ๆ ก่อนที่เราจะเลิกกันช่วงนั้นมีแต่ความเย็นชา(ใครครับ ถ้าไม่พูดผมจะวาง...)“อะ เอิร์นเองค่ะ พี่โอบ”(เอิร์น) การคุยโทรศัพท์ทำให้อารีรัตน์ไม่เห็นใบหน้าของอินทัช เธอจึงไม่รู้ว่าเขากำลังยิ้มหรือกำลังทำหน้าเซ็งอยู่กันแน่แต่เธอได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเสียงเหมือนเขาวางแก้ว‘ดื่มอยู่หรือเปล่านะ’อารีรัตน์แอบคิดแล้วพยายามฟังว่ามีเสียงดนตรีหรือไม่เพราะเขาอาจจะกำลังนั
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 16 ปีกกล้าขาแข็ง

(พรุ่งนี้ปะป๊าจะไปหาน้องอันนะครับ) พูดแล้วก็แอบเหลือบไปมองคนที่เป็นแม่ การคุยผ่านวิดีโอคอลภาพอาจจะไม่ชัดมากนักแต่เขาเห็นชัดเจนตอนที่อารีรัตน์ตวัดสายตามามองเขาก่อนจะเบือนหน้าไปมองทางอื่น เธอยังไม่อยากให้เขาไปเจอลูกอาการออกจนมองผ่านกล้องยังเห็นได้ชัด‘จะเกินไปไหมเอิร์น อันนาของพี่นะทำก็ทำด้วยกัน เอิร์นจะมากีดกันพี่แบบนี้ไม่ได้ ไม่ยอมหรอก’“เย้ๆ น้องอันจะได้เจอปะป๊าแล้ว ปะป๊างานไม่ยุ่งใช่ไหมคะ”(ใช่ครับปะป๊าไม่ยุ่งแล้ว) เรื่องงานตอนนี้ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วงแล้วเพราะธุรกิจของเขาเดินหน้าไปได้ด้วยนี้ สิ่งที่จะยุ่งคือเขาจะเอาตัวเองไปยุ่งกับอดีตเมียมากกว่า ใครจะปล่อยให้อารีรัตน์ทำคะแนนกับลูกคนเดียวและเขาจะไม่ยอมพลาดช่วงเวลาดี ๆ ที่เขาควรได้มีกับลูกแม้ว่าอารีรัตน์จะอึดอัดใจที่ต้องเจอหน้าเขาก็ตาม“ปะป๊ารีบมาหาน้องอันนะคะ”น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจของอันนาไปสะกิดหัวใจของอารีรัตน์อย่างแรง การที่ได้เห็นลูกมีความสุขที่จะได้เจอหน้าพ่อ เธอเองก็มีความสุขไปกับลูกและในขณะเดียวกันก็ปวดหน่วงหัวใจอยู่ไม่น้อยความสุขของลูกที่มาพร้อมความรู้สึกผิดที่เธอตัดขาดจากอินทัช มันอาจจะเร็วเกินไปเพราะเธอยังทำใจไม่ได้แต่
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 17 ขอเวลา Move on

การเดินทางไปโรงเรียนอนุบาลเติมฝันไม่ใช่เส้นทางที่ยากเย็นอะไรแต่ที่ยากสำหรับอินทัชคือการตื่นแต่เช้าเพื่อรีบอาบน้ำโกนหนวดโกนเคราให้เรียบร้อย วันนี้เขาจะได้ไปเจอหน้าลูกสาวที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบสามเดือน คิดถึงสุด ๆ และคิดว่าจะซื้อขนมติดไม้ติดมือไปให้อันนาด้วย“เกือบสองชั่วโมงเลยเหรอวะ ไกลชิบ” เขารู้ว่าอยู่ชานเมืองซึ่งห่างไกลจากบ้านหลังที่เขาอยู่มากแต่ก็ไม่ได้คิดว่ามันจะไกลจนเหมือนขับรถไปต่างจังหวัดขนาดนี้“ดีนะที่ตื่นเร็ว” อินทัชเปิดGPSและเริ่มขับรถออกจากบ้านไปตามเส้นทางที่GPSกำลังพาเขาไป การที่ตื่นเร็วทำให้เขามีเวลาพอที่จะไปดักรออันนาที่หน้าโรงเรียนได้ระหว่างทางก็กดโทรศัพท์โทรหา แม่ของลูก เบอร์ใหม่ของอารีรัตน์ถูกบันทึกชื่อไว้เหมือนเบอร์เดิมกับที่อินทัชใช้บันทึกเบอร์เก่าของเธอ ‘เปิดเครื่องสักทีนะ’ มุมปากฉีกยิ้มกว้างอย่างลืมตัว แค่เสียงสัญญาณดังบ่งบอกว่าเบอร์นี้ติดต่อได้แล้วหัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น(ค่ะ) เสียงของอารีรัตน์ทักแค่นั้นไม่มีถามหรือพูดอะไรต่อ น้ำเสียงเธอนิ่งเรียบไม่ได้ตื่นเต้นหรือรำคาญใจ“พี่กำลังออกไปนะ อันนากินข้าวเช้าหรือยัง”(ยังค่ะ)“แล้วทำไมเอิร์นไม่รีบทำให้ลูกกิ
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 18 ผอ. ผัวเอิร์น

เดินชมรอบ ๆ โรงเรียนได้สักพักอินทัชยกแขนขึ้นมาดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือของตัวเองก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลา07.45น. เวลานี้เขาคิดว่าอารีรัตน์ควรพาอันนามาถึงโรงเรียนได้แล้ว สองขารีบก้าวเดินตรงไปที่ประตูทางเข้าโรงเรียน ประตูนี้จะมีรปภ.คอยดูแลความปลอดภัยและยังมีคุณครูผู้หญิงหนึ่งคนคอยยืนต้อนรับนักเรียนและผู้ปกครองที่มาส่งด้วย“นั่นไง มากันแล้ว” มุมปากทั้งสองข้างยกยิ้มขึ้นด้วยความดีใจเมื่อเห็นสองแม่ลูกเดินจับมือพากันมาหาคุณครูผู้หญิงคนนั้น อินทัชไม่รอช้ารีบก้าวยาว ๆ เพื่อจะเข้าไปทักทายลูกสาวที่เขาคิดถึง ทว่า!“ใครวะ”ผู้ชายที่มีส่วนสูงใกล้เคียงกับเขา หน้าตาดูดีหล่อแบบสะอาดแล้วท่าทางก็ดูเป็นมิตรมาก เขาเป็นใครอินทัชไม่ได้อยากรู้จัก แต่จำเป็นต้องสนใจเพราะผู้ชายคนนั้นเดินตัดหน้าเขาเข้าไปทักทายอารีรัตน์และอันนาก่อน แหม พูดคุยอย่างกับคนรู้จักสนิทสนมกันเกินไปผู้ชายคนนั้นไม่ใช่เพื่อนของอารีรัตน์แน่อินทัชมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์เพราะเขารู้จักเพื่อนของอารีรัตน์ทุกคนทั้งสนิทมากสนิทน้อยเขารู้จักหมดถึงได้มั่นใจไงว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เพื่อนของเธอ แล้วมันเป็นใครวะ! แล้วเอิร์นก็อีกคนเขายืนห่างจากเธอแค่ไม่กี่ก้าวแต่ทำเ
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 19 จะมีผัวใหม่ได้ ขออนุญาตผัวเก่าหรือยัง

ยืนส่งลูกจนหายเข้าไปในห้องเรียนมาสักพักแล้วอินทัชยังเห็นอารีรัตน์ทำหน้าหงอย รู้นะว่าเธอเป็นห่วงลูกมากแต่จะมาน้ำตาซึมขี้มูกไหลแบบนี้อายคนอื่นตายเลย“ดีนะที่น้องอันไม่อยู่ตรงนี้”“ทำไมเหรอคะ?”“ลูกจะได้ไม่เห็นว่าแม่ตัวเองขี้แยแค่ไหน”เธอโตจนมีลูกกับเขาแล้วหนึ่งคนนะแต่ยังอ่อนไหวง่ายอยู่อีก อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้น้ำตาแตกทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไปได้ อินทัชบ่นอยู่ในใจพร้อมกับมือได้เลื่อนขึ้นไปเช็ดน้ำมูกใส ๆ ที่ติดอยู่ปลายจมูกให้อารีรัตน์“พี่โอบ มือจะเลอะนะคะ”“ทำอย่างกับว่าพี่ไม่เคยเช็ดให้เอิร์น มากกว่านี้ก็เคยนะหรือว่าลืมไปแล้ว?”เรารู้จักกันมานานมาก ๆ แต่งงานอยู่กินด้วยมาก็หลายปีกับอีแค่เช็ดน้ำมูกเนี่ยมันเป็นเรื่องธรรมดามากเลยนะ อาบน้ำเช็ดตัวให้เธอเขาก็ทำมาหมดแล้ว อินทัชไม่เคยรังเกียจอารีรัตน์เลย ถ้าเขามีความรู้สึกแบบนั้นกับเธอเขาคงไม่เลือกที่จะแต่งงานกับเธอหรอก“...” อารีรัตน์ไม่ตอบ เธอหลบสายตาของอินทัชเพราะสายตาของเขาในตอนนี้ช่างอ่อนโยนเหลือเกิน สิ่งที่เขากำลังทำให้อารีรัตน์อดคิดถึงเขาที่เป็นพี่โอบคนเดิมไม่ได้ คนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่พี่โอบที่บอกเลิกเธอในคืนนั้น“พี่เคยบอกแล้วไง
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más

ตอนที่ 20 ลูกดก

“วันนี้ว่างเหรอคะ” อารีรัตน์ถามออกไปด้วยความรำคาญ ใช่เลยละ เธอชักจะรำคาญเขาขึ้นมาซะแล้วสิ เธอไม่ให้เขาตามมาที่ตังเมคาเฟ่แต่ก็ยังจะตามมาอยู่ได้ พอบอกว่าที่คาเฟ่เป็นที่ทำงานของเธอ เขาก็บอกว่าจะต้องตามมาดูหน่อยและเสนอตัวจะเป็นลูกค้าของคาเฟ่หนึ่งวัน อยากดูว่าการบริการของพนักงานดีไหมแล้วรสชาติเครื่องดื่มใช้ได้หรือเปล่า“ว่างที่ไหนละเอิร์น นี่ไงพี่นั่งทำงานอยู่” มีแล็ปท็อปเครื่องเดียวก็สามารถนั่งทำงานได้จากทุกที่ และวันนี้เขาก็หอบงานติดตัวมาด้วย“บ่ายสองไปรถพี่นะ ไปรับลูกพร้อมกัน”“ไม่ค่ะ เอิร์นจะไปรับอันนาเอง”“พี่ก็อยากไปรับลูกด้วย จุดหมายปลายทางของเราคือที่เดียวกัน เราก็ไปพร้อมกันสิเอิร์น จะแยกกันไปทำไม น้ำมันแพงนะไม่รู้เหรอ” เก็บเงินค่าน้ำมันเอาไว้เลี้ยงลูกดีกว่าไหม ไปที่เดียวกันก็ควรไปรถคันเดียวกันสิ“ที่เอิร์นไม่อยากไปคันเดียวกันกับพี่โอบก็เพราะหลังจากรับอันนาเสร็จเอิร์นต้องไปทำธุระต่อค่ะ ส่วนพี่โอบไปเจอลูกที่โรงเรียนก็ควรกลับบ้านตัวเองนะคะ ถ้าเราไปคันเดียวกันมันจะเสียเวลาวนไปวนมาค่ะ”เหตุผลของอารีรัตน์ก็เข้าใจได้ เพราะที่เธอพูดมามันก็ถูก หากเอารถไปคันเดียวยังไงก็ต้องวนกลับมาที่ร้านเพ
last updateÚltima actualización : 2025-12-06
Leer más
ANTERIOR
12345
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status