Todos los capítulos de เผลอใจรักเมียคนเดิม: Capítulo 31 - Capítulo 40

“ไม่ใช่เลยเอิร์น แต่พี่ยอมรับว่าพี่อยากมีเซ็กซ์กับเอิร์น นั่นเพราะเอิร์นเป็นเมียพี่ ถ้าไม่ใช่เอิร์นพี่ก็ไม่ได้มีอารมณ์หื่นแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหน ไม่ได้มีความต้องการอะไรแบบนี้ด้วย”ที่พูดมาก็เป็นความจริงทั้งนั้น อินทัชเคยคิดว่าที่เขาไม่ได้สนเรื่องอย่างว่าก็เพราะเขาทำงานหนัก แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยและเขาก็พึ่งมารู้แจ้งเอาก็ตอนได้กลับมาอยู่ใกล้เธออีกครั้ง อาการหลายอย่างของร่างกายที่ควบคุมตัวเองได้ยาก ความต้องการต่าง ๆ ที่มันหายไปพร้อมกับวันที่อารีรัตน์พาอันนาออกจากบ้าน เขามาได้รู้ว่าอารีรัตน์มีผลต่อตัวของเขามากแค่ไหนก็เมื่อมีเธออยู่ข้างกายอีกครั้ง“ช่วงเวลาที่เราอยู่ห่างกัน จนมาถึงวันนี้ เอิร์นทำให้พี่ได้ค้นพบบางอย่าง”อารีรัตน์นิ่งฟัง ขณะเดียวกันเธอก็แอบสำรวจความจริงในดวงตาของเขาไปด้วย ซึ่งเรื่องค้นหาความจริงผ่านดวงตาหรือมองเข้าไปในดวงตาที่พร้อมดึงดูดเธอได้เสมอของอินทัช อารีรัตน์ไม่เคยเดาออกเลย แต่เธอก็ยังอยากรู้และพยายามข่มหัวใจที่สั่นไหวให้นิ่งลง เธออยากรู้ว่าสิ่งที่เขากำลังจะเอ่ยออกมานั้นจะตรงกับใจเธอคิดหรือไม่“ชีวิตของพี่ต้องมีเอิร์นและลูก”“อิสระที่พี่ต้องการนักหนา มันเทียบกันไ

“ปะป๊าทำน้องอันมาสาย งื้อ” เจ้าลูกสาวยืดกอดอกทำแก้มป่องสะบัดหน้าหนีคนเป็นพ่อ วันนี้เธอมาถึงโรงเรียนสายไป 5 นาทีและอันนาตัดสินไปแล้วว่าคนที่ผิดคือปะป๊าของเธอ เหตุผลคือ ปะป๊าเป็นคนขับ คนที่ขับก็คือคนที่ทำให้เธอมาโรงเรียนสาย“ป๊าขอโทษครับ ป๊าผิดไปแล้ว” โดนลูกงอนแต่เช้า จะผิดตามที่ลูกกล่าวหาหรือไม่อินทัชก็ต้องน้อมรับและเป็นฝ่ายขอโทษลูกบังเกิดเกล้า แอบส่งสายตาไปหาตัวช่วยเผื่ออารีรัตน์จะช่วยพูดให้อันนาเข้าใจว่าที่มาช้าไม่ใช่เพราะเขาขับรถช้าแต่เป็นเพราะเราสามคนโอ้เอ้ต่างหาก“พี่โอบต้องทำเวลาให้ดีกว่านี้นะคะ” นั่น! ไม่ช่วยพูดให้ยังจะมาซ้ำกันอีก เหอะ ฝากไว้ก่อนเถอะ“ไปเข้าห้องเรียนกันค่ะ” ยื่นมือให้ลูกสาวที่ยังงอนพ่อแก้มป่องจับ แล้วพาอันนาเดินตรงไปที่ห้องเรียนของตัวเอง โชคดีที่ยังมาทันคุณครูสอนวิชาแรกแต่ที่ลูกสาวงอนเพราะอันนาไม่ได้เข้าแถวเคารพธงชาติกับเพื่อน ๆ ซึ่งช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่อันนาชอบมากเพราะเธอซ้อมร้องเพลงชาติทั้งวัน ซ้อมมาเยอะน้องอันต้องได้ร้องค่ะ“ตังเม ๆ” อาการกระเง้ากระงอดหายวับไปทันทีเมื่อเห็นเพื่อนซี้ลุกจากที่นั่งแล้วขออนุญาตคุณครูเดินมารับอันนาเข้าห้องเรียน“สวัสดีค่ะน้าเอิร์

“คุณชินมีแบบในใจไหมคะ” อารีรัตน์เอ่ยถามเพื่อเก็บเป็นข้อมูลในการช่วยเลือกรองเท้าให้กับสาวคนนั้น แอบเสียดายที่เธอไม่เคยพบหน้าสาวของปณิธานมาก่อน ไม่อย่างนั้นจะได้ช่วยเลือกรองเท้าให้เข้ากับเจ้าของรองเท้ามากที่สุด“แฮะ ผมไม่มีแบบในใจเลยครับคุณเอิร์น ไม่รู้ด้วยว่าผู้หญิงจะชอบแบบไหนกัน” ยกมือขึ้นมาเกาที่หลังคอแก้เขิน ก็เขาไม่มีประสบการณ์เลือกรองเท้าให้ใครมาก่อนนี่ก็เลยไม่รู้ว่าควรจะเริ่มที่แบบไหนดี“สวยทุกคู่เลยนะครับ” นี่แค่ร้านแรกนะปณิธานก็ตาลายแล้ว สวยของผู้หญิงคือแบบไหนเพราะที่เห็นก็สวยเหมือน ๆ กันหมด ยากจัง“น้องเขาสูงประมาณคุณเอิร์นครับ ตัวเท่า ๆ กัน ผมคิดว่าน่าจะใส่รองเท้าไซซ์เดียวกับคุณเอิร์นได้”“อืม น่าจะได้นะคะ แล้วสีผิว”“ผิวขาวอมเหลืองครับ ผมดำยาวถึงกลางหลัง ปากเล็ก ๆ สีชมพูธรรมชาติ อ้อ แล้วนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนด้วยครับ ผมมีข้อมูลไม่มาก ไม่รู้ว่าเขาชอบสีอะไรเป็นพิเศษหรือชอบแบบไหน” ปณิธานพยายามคิดถึงจุดเด่น ๆ ที่สะดุดตาของพลอยใสแล้วและเขามีข้อมูลเท่านี้จริง ๆ ไม่รู้ว่าจะช่วยอารีรัตน์ได้บ้างหรือเปล่า“เท่านี้ก็พอแล้วค่ะ” อันที่จริงก็ได้ข้อมูลมามากอยู่นะ มากเกินจำเป็นด้วยซ้ำ เธอแค่ถา

“เอิร์นจะให้เวลาพี่โอบบอกลาลูก พี่โอบจะอ้างเหตุผลอะไรก็ได้แต่จะต้องไม่ทำให้อันนาเสียใจ จะต้องไม่ให้เหตุผลที่เกิดจากปัญหาของเราสองคน” เรื่องของเธอกับเขาไม่ควรสร้างปัญหาและความทรงจำที่เลวร้ายให้กับอันนา เขาเป็นคนสร้างก็ควรเป็นคนแก้ด้วยตัวเองจะทำยังไงก็ได้แต่ต้องไม่กระทบกระเทือนจิตใจลูก“ตะ แต่พี่อยากอยู่กับลูกนะเอิร์น อันนายังต้องการพี่นะ พี่เป็นพ่อของเขา” สถานะที่เขาจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งไปและเขาจะไม่ยอมแบ่งความรักที่ลูกมีต่อเขาไปให้ใครด้วย นั่นรวมถึงความรักที่อารีรัตน์ยังหลงเหลือให้เขา วันนี้เขาไม่ได้จะยอมแพ้ แต่หากดันทุรังจะยื้อต่อโอกาสของเขาคงไม่เหลือแน่ ‘แค่ถอยไปตั้งหลักเท่านั้น’“พี่โอบจะเป็นพ่อของอันนาตลอดไปค่ะ สถานะนี้ไม่มีทางเปลี่ยนได้ และเอิร์นไม่ได้จะห้ามไม่ให้เจอกับลูก พี่โอบจะมาหาลูกได้บ่อยเท่าที่ต้องการแต่เอิร์นไม่อนุญาตให้พี่โอบพาลูกไปค้างคืนและไม่อนุญาตให้พี่โอบค้างคืนที่บ้านหลังนี้”เรื่องที่เขาเป็นพ่อของอันนาเธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงนี้ได้และอันนาก็รักปะป๊ามาก ความสุขของลูกต้องมาก่อนความต้องการของพ่อและแม่อยู่แล้ว“เอิร์นจะไม่ย้ายหนีพี่ไปไหนแล้วใช่ไหม” อินทัชเข

“เบื้องหลัง? มันยังไงกันแน่อิงค์ พี่เริ่มไม่เข้าใจแล้วอะ” มันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมชีวิตแต่งงานของเขากับอารีรัตน์ถึงได้มีคำว่าเบื้องหลังมาเกี่ยวข้อง(การแต่งงานของพี่โอบกับเอิร์น เป็นการวางแผนจากพวกเราทุกคน)“วางแผนอะไร” นี่มันอะไรกันวะเนี่ย กลิ่นเริ่มจะไม่ดีแล้วนะยิ่งอิงค์เล่าก็เหมือนกับว่าเขาถูกหลอกให้เข้าใจผิดจนต้องยอมเอ่ยปากและขอเป็นคนแต่งงานกับอารีรัตน์(เรื่องที่บ้านเอิร์นจะย้ายไปอยู่อังกฤษอันนี้คือเรื่องจริง เรื่องที่เอิร์นไม่อยากย้ายไปกับพ่อแม่อันนี้ก็เรื่องจริง แต่เรื่องที่เอิร์นต้องแต่งงานกับลูกเพื่อนพ่อ อันนี้ไม่ใช่เรื่องจริงมันเป็นเรื่องที่พวกเราช่วยกันคิดเพื่อที่...)“เพื่อที่พี่จะเป็นคนอาสาแต่งงานกับเอิร์นเอง ใช่ไหม นี่เล่นอะไรกันอะ รู้ไหมว่าเรื่องแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องเล็กนะ”อินทัชเคยด่าตัวเองในวันที่เขาขอจบความสัมพันธ์กับอารีรัตน์ วันนั้นเขาโทษตัวเองที่เป็นคนเลือกที่จะแต่งงานกับเธอโดยไม่มีพื้นฐานมาจากคำว่ารักและคิดว่าตัวเองมองเรื่องนี้เหมือนเล่นขายของ แต่เมื่อคิดดูดี ๆ เพราะเขารักเธอมาตลอดต่างหากเขาถึงได้เลือกที่จะเอาตัวเองไปแต่งงานกับเธอเพราะไม่อยากเสียเธอให้ใคร แต่ไม่