Semua Bab ซุปตาร์คลั่งรัก: Bab 71 - Bab 80

@ห้างสรรพสินค้า"เพราไปกินติมกัน""โตจนผัวเลียตูดไม่ถึงแล้วยังจะกินติมเป็นเด็กๆ ไปได้" กะเพราเย้าแหย่เพื่อนรักเมื่อทั้งคู่เดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้าหลังจากเพิ่งเลิกเรียน โดยครั้งนี้มี เกรย์. มาร์ติน และมาร์แชล มาด้วยกัน"เลียอย่างอื่นก็ถึงนะ คิก คิก" เอิงเอยเย่าแหย่เพื่อนรักกลับ จนคนโดนแหย่กลับหน้าแดงซะเองเกรย์รีบเดินประกบคู่กะเพราสอดมือหนาจับกับมือเล็กไว้มั่น กะเพราพยายามสะบัดออก แต่เกรย์กลับจับแน่นกว่าเดิม"ปล่อยนะ" กะเพราพูดแกมกระซิบให้พอได้ยินกันแค่สองคนกับเกรย์ นั่นยิ่งทำให้เกรย์ทำเป็นหูทวงลม หน้ามึนเข้าไว้ พี่ว่าที่เมียสอนมา"พี่ติน พี่แชล เอยอยากกินติมร้านตรงโน้น" เอิงเอยรีบวิ่งไปควงแขนของสองแฝดทันทีเมื่อเจอเป้าหมายที่ถูกใจ มาร์ติน กับมาร์แชล ยิ้มให้กับความน่ารักหน้าเอ็นดูของน้องสาวครืด ครืด ครืด ครืด"ฮัลโหล"(ทำอะไรอยู่)"เอยชวนพี่ติน พี่แชล เพรา แล้วก็เกรย์มากินติมที่ห้างค่ะ พี่วินละ"(กำลังจะเข้าฉาก เดี๋ยวเสร็จแล้วพี่วินไปรับนะ)"โอเคคร้าบบบ"เมื่อมาถึงร้านไอศครีม

ปัง!!!!"ขอร้องน้องกูเถอะว่าจะปล่อยมึงไปหรือจะให้ขุดหลุมฝังมึงดี" เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดวิถีกระสุนพุ่งตรงไปยังหัวไหล่ข้างซ้ายของเจนนี่ที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว"โอ้ยยยยย!!!"เจนนี่หน้าซีดเผืิอดโดยทันทีเมื่อเห็นหน้าของมาร์แชล ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้ามา มือหนึ่งควงปืนเล่นอย่างชำนาญ อีกมือหนึ่งคีบบุหรี่ไว้ในมืิออย่างใจเย็นมือเล็กของเจนนี่ยกขึ้นจับบาดแผลจากการถูกยิง ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง อะไรที่เป็นของเหลวไหลซึมผ่านมือของเธอจนเปียกแฉะ"พะ ... พี่แชล" เมื่อเห็นหน้าพี่ชายความกลัวก็ถาโถมเข้าหาจนแทบบ้า ต่างจากเมื่อสักครู่ที่ยังทำเก่งตบตีกับเจนนี่ได้อย่างคล่องมือ"มะ ... แชลหรอ" หนึ่งในคนที่จับแขนเอิงเอยเอาไว้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นกลัว หรือนี่จะเป็นมาร์แชลผู้เลือดเย็น และมาร์ตินผู้เหี้ยมโหด คงไม่บังเอิญอย่างนั้นมั้ง"หึ! กะ ... ก็แค่มาเฟียกระจอก เก่งแต่กับแค่ผู้หญิง" เจนนี่ยังไม่ลดละความเกลียดชัง สายตาที่จับจ้องมองหน้ามาร์แชลอย่างไม่เกรงกลัวก่อนที่ใบหน้าของเธอจะหันไปตามแรงตบอย่างแรงปึก!!"เก็บปากไว้แดกน้ำข้าวต้มดีไหมอีห

กาวินเดินเข้ามาในตอนที่พาทิศกำลังตัดนิ้วชี้ของกลุ่มชายฉกรรจ์พอดี"หึ! ตามใจพวกมึง" กาวินไม่แม้แต่ปรายตามองแต่กลับเดินตรงไปหาเจนนี่ทันที"วะ ... วินช่วยเจนด้วย ... ฮึก ..."เจนนี่พยายามเดินเข้าใกล้ซุปตาร์หนุ่มในสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่า แม้จะเขินอายที่ต้องอยู่ในสภาพนี้ แต่เธอมั่นใจว่าผู้ชายอย่างกาวินไม่ใช่พระอิฐพระปูน เขาไม่ใช่คนใจร้ายแน่ๆ ร่างกายของเธอคงต้องทำให้เขาลุ่มหลงอยู่บ้าง"ตอนจ้างคนมาทำชั่วกับเมียฉันทำไมไม่คิดบ้างล่ะ" กาวินถอยห่างออกมาในขณะที่เจนนี่กำลังจะเข้าหา"ตะ แต่อีเอย ... เออ ... คุณหนูเอยก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่คะ" ดวงตาสีน้ำตาลหม่นของมาร์แชลจ้องมาที่ดวงหน้าของเจนนี่อย่างคาดโทษ ทำให้เจนนี่ต้องรีบพลิกลิ้นโดยทันทีไม่สำนึก ผู้หญิงคนนี้ไรซึ่งสามัญสำนึก โดนขนาดนี้แล้วยังไม่รู้จักหวาดกลัว"เธอนี่มันหน้าสมเพชนะ เจนนี่" กาวินมองดวงหน้าของเจนนี่อย่างเฉยชา ก่อนที่จะผละตัวออกไปนั่งอยู่กับพวกมาร์ติน และมาร์แชล"ถ้าเป็นกู กูฆ่า" มาร์ตินเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นได้ในพริบตา"ถ้าเป็นกู กูขังแม่ง" เกรย์สมทบ ผู้หญิงคน

"อือออ ... " เอิงเอยรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ภาพเหตุการณ์เลวร้ายยังคงฉายซ้ำๆ ในห้วงความทรงจำ หยาดน้ำตาเริ่มรินไหลทั้งๆ ที่ตอนนั้นเธอดูเหมือนคนเข้มแข็งแต่ใครเลยจะรู้ว่าเธอหวาดกลัวขนาดไหน แต่ในเมื่ออยู่คนเดียวก็ต้องสู้"ตื่นแล้วเหรอ" กาวินเดินเข้ามาหย่อนตัวนั่งข้างเตียง พลางยกมือหนาขึ้นสัมผัสหน้าผากมนเพื่อวัดอุณหภูมิความร้อนจากตัวเธอ เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มใสอย่างอ่อนโยน"เป็นไงบ้าง" น้ำเสียงที่ถามออกมาดูเป็นห่วงเป็นใย ทำให้เธอสุขใจอย่างประหลาดน้ำตาที่เคยรินไหลกลับแห้งเหือดไปเป็นปลิดทิ้ง"เอย พี่ทำข้าวต้มไว้ให้ ไปอาบน้ำแล้วออกมากินซิ" มาร์แชลเดินเข้ามาภายในห้องนอนบอกน้องสาวให้ไปอาบน้ำอาบท่าแล้วเดินออกไปเตรียมอาหารเช้า เมื่อคืนนี้ มาร์ติน มาร์แชล เกรย์ และกะเพรานอนเฝ้าเอิงเอยทั้งคืนด้วยความเป็นห่วง"ไปอาบน้ำกันปะ เดี๋ยวพี่วินอาบให้" กาวินรั้งตัวแฟนสาวเข้ามาสวมกอดเบาๆ ก่อนจะสัมผัสริมฝีปากหนากับหน้าผากมนแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนของเขาทำให้ร่างกายของเธอตื่นตัวเอิงเอยเงยหน้าขึ้นมองปลายคางของแฟนหนุ่ม ใบหน้าของเขาทำให้เธอรู้สึก

"พวกมึงมองกูทำไมวะ" มาร์ตินหันกลับไปถามสองหนุ่มที่ยังรอคำตอบของเขาอย่างใจจดใจจ่อ"ไอ้ติน สรุปน้องเอยเป็นอะไร" อ๋อ เออลืมเลยว่าคุยเรื่องน้องอยู่ ไปหมดแล้วสมงสมอง"โทษๆ กูลืม" มาร์ตินยังคงทำสีหน้าเรียบเฉยมือหนายกขึ้นลูบปลายคางเบาๆ อย่างครุ่นคิดก่อนที่จะโพล่งขึ้น ทำให้มาร์แชล และกาวินเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ"กูว่าเป็นเพราะน้องป่วย ก็น้องโดนไอ้พวกเดรัจฉานทำร้ายมา ไม่รู้มันทำอะไรน้องบ้าง กูว่าพาน้องไปหาหมอเถอะวะ"มันจริงอย่างที่มาร์ตินว่า หลังจากกลับมาเธอก็ไม่สบายอย่างหนักแถมวันนี้มีอาการแปลกๆ อีก เป็นห่วง คำๆ นี้มันผุดขึ้นมาในสมองของกาวินในทันที"ทำให้พวกกูลุ้นจนฉี่จะราด ไอ้ห่า เรื่องแค่นี้ไม่พูดให้มันไวๆ ว่ะ" กาวินพูดขึ้นอย่างนึกหมั่นไส้มาร์ตินไม่ได้ เรื่องแค่นี้ทำเอาใจจดใจจ่ออยู่ตั้งนาน"แล้วจะพาไปยังไง ในเมื่อน้องเหม็นพวกเราขนาดเข้าใกล้ไม่ได้เลยนะ" มาร์แชลพูดขึ้น สายตายังมองออกไปนอกห้องครัว เพื่อมองน้องสาวของตัวเองที่นอนพักอยู่บนโซฟา"น้องหลับอยู่. ตอนนอนไม่ได้กลิ่นหรอก กูว่า อุ้มแม่งเลย" มาร์ตินเสนอความคิดเห็น ทำให้สามหนุ่มมองหน้าสลับก