EP. 76 : สีเทา

"พวกมึงมองกูทำไมวะ" มาร์ตินหันกลับไปถามสองหนุ่มที่ยังรอคำตอบของเขาอย่างใจจดใจจ่อ

"ไอ้ติน สรุปน้องเอยเป็นอะไร" อ๋อ เออลืมเลยว่าคุยเรื่องน้องอยู่ ไปหมดแล้วสมงสมอง

"โทษๆ กูลืม" มาร์ตินยังคงทำสีหน้าเรียบเฉยมือหนายกขึ้นลูบปลายคางเบาๆ อย่างครุ่นคิดก่อนที่จะโพล่งขึ้น ทำให้มาร์แชล และกาวินเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ

"กูว่าเป็นเพราะน้องป่วย ก็น้องโดนไอ้พวกเดรัจฉานทำร้ายมา ไม่รู้มันทำอะไรน้องบ้าง กูว่าพาน้องไปหาหมอเถอะวะ"

มันจริงอย่างที่มาร์ตินว่า หลังจากกลับมาเธอก็ไม่สบายอย่างหนักแถมวันนี้มีอาการแปลกๆ อีก เป็นห่วง คำๆ นี้มันผุดขึ้นมาในสมองของกาวินในทันที

"ทำให้พวกกูลุ้นจนฉี่จะราด ไอ้ห่า เรื่องแค่นี้ไม่พูดให้มันไวๆ ว่ะ" กาวินพูดขึ้นอย่างนึกหมั่นไส้มาร์ตินไม่ได้ เรื่องแค่นี้ทำเอาใจจดใจจ่ออยู่ตั้งนาน

"แล้วจะพาไปยังไง ในเมื่อน้องเหม็นพวกเราขนาดเข้าใกล้ไม่ได้เลยนะ" มาร์แชลพูดขึ้น สายตายังมองออกไปนอกห้องครัว เพื่อมองน้องสาวของตัวเองที่นอนพักอยู่บนโซฟา

"น้องหลับอยู่. ตอนนอนไม่ได้กลิ่นหรอก กูว่า อุ้มแม่งเลย" มาร์ตินเสนอความคิดเห็น ทำให้สามหนุ่มมองหน้าสลับก