บททั้งหมดของ Ang Bagong Emily Hills: บทที่ 11 - บทที่ 20

NoraNagsalubong ang tingin namin ni Asher, mabilis ang lakad niya papalapit sa akin, halatang hindi na iniintindi ang paligid. Nakabuntot sa kanya si Corrine, halos hindi makasabay sa laki at bilis ng hakbang ng lalaki.Napangisi ako.Tumaas ang kilay ko nang mapansin kung paano niya halos makaladkad ang babae, parang accessory na ayaw bitawan pero sagabal sa galaw.So this is how you play now, Asher.“Emily—”Tinaas ko agad ang kamay ko, ang palad ay nakaharap sa kanya—isang malinaw na senyales para tumigil siya. Hindi ako sumigaw. Hindi ko kailangan.“Are you going to talk about our divorce?” kalmado kong tanong, halos bored ang tono.“No.”“Then stay out of my sight.”Simple. Malinis. Walang emosyon.Tinalikuran ko na sila, handa nang maglakad palayo, pero hindi pa man ako nakakaisang hakbang ay bigla niyang hinawakan ang braso ko at pinigilan ako. Napaharap ulit ako sa kanya.Kumunot ang noo ko.Kung nagkataon na nasa dating katawan ko pa ako, kung ako pa rin si Nora Dumont sa pis

Nora“Emily, kilala mo ba ang lalaking ’yan?”Tumaas ang kilay ko sa tanong na iyon ni Asher. Kung may sukatan lang ng kapal ng mukha, siguradong lampas na lampas na siya sa limitasyon. Gusto ko sanang singhalan siya, ipamukha sa kanyang wala akong maalala—na ang babaeng kinakausap niya ngayon ay isang taong nangangapa pa sa sariling buhay—pero pinigilan ko ang sarili ko. Hindi dahil sa kahinaan, kundi dahil hindi siya karapat-dapat sa paliwanag.Sa halip, dahan-dahan kong inalis ang tingin ko mula sa kanya at hinarap si Devon.“I don’t remember agreeing to any research collaboration with anyone,” malamig kong sabi, malinaw at diretso. “So enlighten me—when did I, or the Hills Pharma, ever agree to something like that?”Hindi na ako basta-basta nagtitiwala ngayon. Hindi na muli.Matapos ang ginawa ni Andres—ang panlilinlang, ang mga kasinungalingang naging dahilan para mamatay ako at mamuhay sa katawang ito ni Emily—natutunan kong huwag basta tanggapin ang kahit anong salita, kahit pa

Nora“Sign this,” malamig na sabi ni Asher sabay lapag ng isang older sa tabi ko. Nanghihina ang pakiramdam ko na para bang nauupos na kandila. Bakit niya ako pinapipirma?Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Nakatayo siya sa tabi ni Corrine, magkalapit, parang iisang kampo. Base sa amoy ng antiseptic, sa puting ilaw sa kisame, at sa mahinang tunog ng makina sa paligid, agad kong napagtanto—nasa hospital ako. Idagdag pa ang pagkakahiga ko at sa kamay ko na may swero.Dinampot ko ang folder, mabigat hindi lang sa kamay kundi pati sa dibdib. Nang buksan ko iyon, bumungad sa akin ang mga pahina ng dokumento. Malabo man ang mga letra dahil tila umiikot ang paningin ko, malinaw pa rin ang naka-bold at all caps na nakapwesto sa itaas ng papel, parang sentensyang ipinapataw sa isang taong wala nang kalaban-laban.DIVORCE AGREEMENTNanikip ang dibdib ko.Nakahiga ako sa hospital bed, masakit ang buong katawan, may mga karayom na nakakabit sa akin—pero heto si Asher, kalmado, maayos ang postura

Asher“Have you found anything about Devon?” tanong ko kay Troy na kasalukuyang nakatayo sa harapan ko, diretso ang tindig at hawak ang tablet. “Base sa pagsasalita ni Mr. Taylor nung kaarawan niya, mukhang hindi basta-basta ang lalaking ’yon. Hindi siya yung tipong nandun lang para makipag-socialize.”“Sir,” panimula ni Troy, seryoso ang mukha, “base sa imbestigasyon ko ay may koneksyon siya kay Mr. Cesar Ashworth.”Napakunot ang noo ko.“Cesar Ashworth?” ulit ko, sinisigurong tama ang narinig ko. “Of the Lacrunx Group?”Tumango si Troy, bahagyang nag-aalinlangan sa ekspresyon niya na para bang alam niyang mabigat ang pangalang binanggit niya.“Hindi malinaw kung gaano kalalim ang pagiging magkaibigan nila,” paliwanag niya. “Pero may ilang ulat at personal sightings na nagpapakitang madalas silang magkasama sa mga pribadong okasyon—mga lugar na hindi basta pinapasok ng kahit sinong executive.”Tahimik akong nakinig.“Alam naman natin,” patuloy ni Troy, “na si Mr. Ashworth ang Acting C

Nora“Sigurado ka ba sa lugar na ’to?” tanong ko kay Matt habang muling tinitingnan ang mga larawan sa brochure na hawak ko.“Yes, Miss Hills,” kumpiyansang sagot niya. “I’ve already looked into the community. Maganda po talaga—secured, may sariling guards, limited lang ang access, at talagang ideal para sa mga taong gusto ng privacy.”Ilang segundo akong natahimik habang pinagmamasdan ang mga townhouses na nakaayos nang maayos sa brochure. Malinis ang disenyo, simple pero elegante, at halatang hindi basta-basta basta pinapasok ng kung sinu-sino. Karamihan sa mga unit ay for rent, may ilan ding binebenta.Doon ako napaisip.Ano ba ang mas praktikal, mag-rent muna o bilhin ko na lang agad?Kung tutuusin, kaya kong bilhin kahit alin sa mga ito nang hindi man lang kumukurap. Pero ang tanong ay hindi kung kaya ko, kundi kung dapat ko bang itali ang sarili ko sa isang lugar. Ang buhay ko ngayon ay puno ng variables. Isang maling galaw lang at maaaring sumabog ang lahat.“Kung gusto n’yo pon