All Chapters of Ang Bagong Emily Hills: Chapter 31 - Chapter 40

NoraNagpatuloy ang gala night na parang walang nangyaring kakaiba.Champagne kept flowing. Investors kept smiling. Media cameras continued to flash as if tonight were nothing more than a celebration of corporate stability.Pero sa ilalim ng ilaw at musika, may bitak na akong nararamdaman sa loob ko.Nagpaalam na sina Mr. and Mrs. Hills, kailangan na ni Esmeralda ng pahinga at si Rod ay laging supportive. Bilang mga dating haligi ng kumpanya, sapat na ang presensya nila para maging opisyal ang transisyon. Lumapit sila sa akin bago umalis.“You handled that well,” sabi ni Rod, may bahagyang pagtango. Hindi iyon papuri—acknowledgment iyon.“This is just the beginning,” sagot ko.Esmeralda squeezed my hand gently. “Now it’s yours.”Hindi na ours. Hindi na family-managed.Mine. Pero alam ko na mahakaga sa kanila ito at wala naman akong ipagkait din sa kanila ito.“Hindi mo na kailangang ihatid pa kami. Nasa harap na ng hotel si Biboy,” sabi pa ni Esmeralda.“Okay, rest well, Mom.” Humalik

DevonTahimik ang opisina ko, pero hindi ang isip ko.Floor-to-ceiling glass ang harapan ng building, kita ang skyline—malinis, organisado, predictable. Isang mundo na kayang kontrolin ng tamang numbers, tamang strategy, tamang leverage.Pero may mga bagay na hindi nadadaan sa quarterly reports.“Andres,” sabi ko habang umiikot ang swivel chair ko paharap kay Cesar. “Full name?”“Walang malinaw,” sagot niya, nakasandal sa couch sa tapat ng mesa ko. Bilang front-facing CEO ng kumpanya namin, sanay siyang magmukhang relaxed kahit seryoso ang usapan. “May ilang records ng property acquisitions under shell corporations. Pero walang direct ownership. Walang public profile. Walang board affiliations.”“Too clean,” sagot ko.“Exactly.”Sa screen sa harap ko, naka-open ang background checks na pinatakbo ko kaninang madaling-araw. Standard databases. Corporate registries. International affiliations.Nothing.As if he doesn’t exist.“At yung babae?” tanong ko.“Nora Dumont,” sagot ni Cesar, baha

NoraNews about Hills Care Pharmacy spread like wildfire.Halos araw-araw ay may bagong email, bagong tawag, bagong request for meeting. Hindi na ito simpleng internal expansion plan ng Hills Pharma—naging usap-usapan na ito sa business circles.Sa pag-uusap namin ni Matt ay nalaman ko na maraming negosyante ang kumokontak sa kanya upang mag-invest. May mga venture capital groups, private investors, at maging ilang established distributors na biglang naging interesado sa proyekto.Predictable.Retail pharmacy backed by a pharmaceutical giant will always attract attention.Ngunit ayon na rin sa previous instruction ko, na-filter na niya ang karamihan sa mga iyon.Very reliable si Matt pagdating sa trabaho. Systematic, organized, at mabilis umintindi ng instructions. Hindi ko na kailangang ulit-ulitin ang gusto kong mangyari dahil kaya niyang mag-adjust agad sa direction ko.Pero sa kabila ng efficiency niya, may isang tanong na paminsan-minsan ay pumapasok sa isip ko.Mapagkakatiwalaan

NoraSobrang pagod ang nararamdaman ko sa tuwing umuuwi ako sa townhouse.Hindi lang ito yung tipong pagod na nawawala sa isang mahabang tulog. Ito yung pagod na galing sa tuloy-tuloy na pagdedesisyon, sa bawat meeting, bawat negotiation, bawat kalkulasyon kung sino ang dapat pagkatiwalaan at sino ang dapat panatilihin sa distansya.Pero sa tuwing maiisip ko kung gaano kaproductive ang naging araw ko, hindi ko rin mapigilan ang paggaan ng pakiramdam ko.Bawat meeting ay isang hakbang papalapit sa gusto kong mangyari.Bawat signature ay isang piraso ng kontrol.Iba na ang takbo ng buhay ko kumpara noong ako pa si Nora Dumont sa sarili kong katawan.Noon, magulo at mapanganib ang buhay ko, pero rganisado. Malayo sa corporate wars at sa mga taong handang magngitian sa harap mo habang may hawak na kutsilyo sa likod.Ngayon?Mas magulo.Pero mas makapangyariha sa legal na paraan.At sa kabila ng lahat ng iyon, may isang bagay na patuloy na bumabalik sa isip ko.Ang organisasyon at ang babae

DevonHindi ko agad nilapitan si Emily matapos ang sparring.Nanatili muna ako sa kinatatayuan ko sa gilid ng gym habang pinapanood siyang bumaba mula sa ring. Tinanggal niya ang mouthguard niya at iniabot ang gloves sa trainer bago kumuha ng tuwalya mula sa bench.May ilang hibla ng buhok ang kumawala mula sa ponytail niya at dumikit sa gilid ng pisngi niya dahil sa pawis.May kaunting pamumula rin sa panga niya.Pero kung masakit man iyon, wala sa kilos niya.Parang normal lang sa kanya ang lahat.Napailing ako habang nakasandal pa rin sa railing.Sa lahat ng pagkakataon na nasubaybayan ko si Emily—ito ang unang beses na nakita ko siya na literal na nakikipagbagbagan sa isang lalaki.At hindi lang basta sparring.Talagang nagkakasakitan sila.Ang mas nakakagulat pa ay katotohanan na parang wala lang iyon sa kanya.“Interesting,” bulong ko sa sarili ko.Nang matapos siyang magpunas ng pawis, saka ko pa lang siya nilapitan.Napansin niya ako agad.Hindi ko alam kung kailan niya ako nak