All Chapters of I LOVE YOU DANGEROUSLY: Chapter 111 - Chapter 120

SUZZETE"Likhaan." Agad akong napatayo like I'm a sort of woman who was caught cheating by her boyfriend and automatically reacted like I've seen a ghost."It's okay, no need to stand up." Hinawakan niya pa ako sa braso at nginitan ako naman tila maamong pusa at unti-unti napabalik sa pagkakaupo.Nang tingnan ko si Kairos may laman ang tingin niyang ibinibigay sa akin pero may kasamang iritasyon."I saw you two talking while... waiting for your food, am I right?" Likhaan asked in casualties at ako ang tumango at sumagot."Yes—"Pero natigilan din ako agad nang sumabat agad si Kairos na prenteng nakasandal at ang magkabilang bisig at sino nasa arm rests."If you don't mind, we had a serious conversation here before you interrupted us, so if it's okay could you please excuse us?" he asked Likhaan to get out of our sight in a cool and proper manner without looking rude.Hilaw namang napatawa si Likhaan at nagpamulsa may sasabihin pa sana ngunit saktong dating ng waiter dala ang pagkain n

SUZZETEAng ending, umuwi talaga akong mag-isa, Kairos didn't bother to follow me because he knows I was fuming mad after what happened.Alam niya rin may kasalanan siya because of his wordings are also harsh to hear, pasimple siyang pumapatol kay Likhaan at itong isa naman nga ang nauna pero pikon.Nakauwi na ako ng condo ko ng matiwasay naman at iniwan si Likhaan doon hindi niya ako napilit magpahatid dahil ayoko, ayoko! Sa asar ko dahil ang gulong-gulo niya.Diretso ako agad ng banyo naghubad ng uniform, blouse and pants and inner cloth nagtungo sa sa shower room nang kahit papaano mahimasmasan din ako...My mind was all about Likhaan and his confusing behavior a while ago... and it was definitely cleared na gusto niya rin ako dahil hindi naman gagawin ng matinong tao ang ganoon na bigla-bigla na lang manggugulo.Napatingala ako hagod ang basa at mahaba kong buhok, hinayaan bumagsak ang maliliit na butil ng tubig sa mukha ko galing shower.Nagtagal ako sa banyo, gusto kong ma-relax

SUZZETE "Suzzete, can I?" Napaangat ako ng mukha nang marinig ang boses ni Kairos at nakitang may dalang food tray batid na pwede ba makiupo sa tapat kong bakante ang upuan. Magisa lang akong kumakain dito sa cafeteria, ala una na ako nakapag-lunch dahil nag-assist ako emergency room kaya paubos na ang mga tao rito at pabalik na sa kani-kanilang duty, ako maguumpisa pa lang kumain. Nasa pangdalawang lamesa ako walang kasabay. Luminga naman ako sa paligid ko, nakitang maraming bakante pero gusto niya rito maupo at kahit kahit pa rin ako, I don't want to be rude to him. Tumango ako batid na maupo na siya at ibinalik ko muli ang atensyon ko sa aking pagkain nang hindi siya tinitingnan pero ramdam kong nakatingin siya sa akin pagkaupong-pagkaupo. "You still mad?" he asked in his soft tone. Tumaas lang ang isang sulok ng labi ko, I'm not smiling, it's just an obvious smirk but still I denied it. Umiling ako. "No." I heard him chuckled a bit but there's no hint of humor in it. "Don

SUZZETEDinala niya ako sa isang restaurant, malayo kung saan ako dinala ni Kairos, pakiramdam ko ang landi kong babae dahil magkaibang lalaki ang sinasamahan ko.Will this consider two timings or cheating? But I'm not committed to any of them, so... am I?Siguro bukas... pagpasok ko sa trabaho kakausapin ko ng masinsinan si Kairos, nang sa gayon, hindi na siya umasa pa at hindi ko na para patagalin kung hindi ko rin naman siya sasagutin.Na para bang kung magsalita ako'y siguradong-sigurado na ako rito kay Likhaan? Ayoko lang din na bandang huli pagkalito ang kahantungan kung sinong pipiliin sa kanilang dalawa.Mas mainam na rin para wala akong masaktan at hindi ko na hahayaan pa na mas lumalim ang nararamdaman nito para sa akin dahil kargo de konsensya ko kapag nagkataon makasakit nga ako dahil isa lamang ang maaaring piliin.Nakatitig ako sa platong nasa harap ko na may naka-serve nang pagkain, I'm still in my uniform, pansin ko ang hilig ata ako i-date na hindi man lang pinag-aay

SUZZETEKumuha ako ng lakas ng loob bago pa man ako pumasok ng trabaho hanggang nandito na nga ako pero napanghihinaan pa rin ako kung paano ko ba siya kakausapin?Hindi ko siya nakita kaninang maaga raw nag-sagawa ng operation sa isang patient na may brain tumor, kaya nag-tungo muna ako sa banyo pagka-break ko, humarap ako sa salamin at pinakatitigan ang mukha ko, sinubukan ko munang mag-practice na kunwari kaharap ko na siya."Kairos, pwede ka makausap?" Umiiling-iling pa ako. "Kairos, may oras ka ba? Usap tayo?" Para akong sirang nageensayo ng linya ko para magmukang casual, at para hindi ganoon kabigat ang bungad ko.Nakailang ulit pa ako pero hindi ko makuha ng tama! Paano ko bang uumpisahan gayon pinapangunahan ako ng kaba sa sasabihin at iisipin niya? Maiintindihan niya naman siguro, hindi ba?Pero alam kong madidismaya siya dahil hindi pa siya nakaka-isang linggo ng panliligaw, ito babastedin ko na agad, pero hindi ba mas mabuti?As early as possible nang hindi na siya umasa,