Lahat ng Kabanata ng I LOVE YOU DANGEROUSLY: Kabanata 71 - Kabanata 80

THIRD PERSON'S POVIsang malakas na kamao ang tumama sa mukha ni Vihaan dahilan para bumalandra siya sa malamig na sahig.Hindi niya ininda sa halip sapo niya lang ang gilid ng labi niyang pumutok dulot ng suntok ng Papa ni Esme, agad din siyang mabagal na tumayo, hinarap ito buhat ng matamlay niyang mukha at blangkong mga mata.Nangangalit siyang dinuro nito. "You..." Maluha ito sa galit. "KASALANAN MONG LAHAT NG ITO!" Tinanggap niya ang ginagawa nitong paninisi."Kinuha mo sa akin, ibinahay mo... pero anong ginawa mo? Hinayaan mo lang mapahamak. Ano sa palagay mo ang magandang naidulot mo sa anak ko?"Nanlalaki ang nga mata nito habang hawak-hawak ito ni Mabelle sa balikat, 'di nila magawang patigilin sa pangduduro sa anak nila, panghahamak dahil naiintindihan nila at nasasaktan ito sa nangyari sa anak namang si Esme, at walang magulang na hindi magagalit.Samantala hindi naman nagsalita si Vihaan, tumingin lang siya sa kawalan, pakiramdam niya wala siyang boses at wala siyang karap

ESMERALDA The scent of our home filled me... I'm home now to the house where I really belong, this is what you wanted Esme, and you're now back and your life with be back to normal the way you used to... I roamed my eyes around the house, our furnitures, paintings, and other displays are still remains, hindi nabago, nandoon pa pero napanatili rin ang kalinisan. Habang nililibot ko ng tingin ang buong paligid ng bahay hindi ko maiwasang hindi manibago sa pagbabalik ko kaya si Papa ay hinawakan ako sa magkabila kong balikat na may pag-iingat wag masagi ang aking sugat sa bandang likod at nagsalita ito. "Welcome home, princess," tuwa nitong sinabi at inihilig ang pisngi niya sa pisngi ko at itinuon ang kanyang baba sa aking balikat. "I'm really home... I am not dreaming," I said with a chuckle but there's a hint of sadness in it. Hindi ko rin maiwasan mainis sa sarili dahil sa nararamdaman ko na dapat masaya ako kaso wala, parang may bahagi na naman sa akin ang nangungulila at ala

ESMERALDAMalamig na simoy ng hangin ng tumatama sa mukha ko habang nakatanaw sa malayo mula sa balkonaheng kinaroronan ko.It's been a month since I'm getting better, ang dating sugat naging pilat na lang.Habang hawak ko ang isang libro na kanina ko pa binabasa patungkol sa isang taong dumaan sa maraming pagsubok pagdating sa kanyang buhay pag-ibig.By next week babalik na ako sa kumpanya, and yes, I'm going to start my life again na dating naudlot, sisikapin ko maging masaya at magkaroon muli ng isang normal na buhay.Kahit parang ang hirap."Ma'am?"Napalingon ako nang tawagin ako ni Suzzete, today is her last day, pero ngayon na rin ito aalis at dahil ko na rin kailangan pa ng isang personal nurse at magaling na rin naman ako."Suzzete."Nakangiti ko siyang hinarap at lumapit naman siya sa akin nang nakangiti rin dala-dala na ang bag."Ma'am, sumaglit lang ako para magpaalam," saad nito na ikinatango ko. Naging kaibigan ko rin ito sa nga panahong ito ang nag-alaga sa akin."Mag-i

ESMERALDA "Bakit nakapasok iyon?" tanong ko sa mga bantay sa bahay habang nakaturo sa may pintuan at pinanlalakihan sila ng matang sampu. Nangangalit pa rin ako hanggang ngayon kahit naakalis na si Likhaan hindi pa rin nito napapababa ang loob ko at nagpamaywang akong napasagitsit, nasuklay ko ang buhok ko at asar silang tiningnan. "Pasensya na Ma'am, hindi agad namin namukhaan akala namin kabigan niyo—" "Let me ask all of you, what is the meaning of security? Ito ba iyung basta niyo na lang na pinapapasok ang kung sinu-sino sa bahay nang 'di muna tinatanong ang may bahay kung kakilala ba niya ito? Kung ganoon, anong silbi niyo?" mahaba kong pagalit. Nagsitahimik lamang ang mga ito habang pinasadahan ko sila galit na tingin isa-isa nang pumasok si Papa kadarating lang, mayroon itong inasikaso sa labas kaya nagtatakang siyang naabutan akong pinagagalitan ang nga tauhan niya. "What's happening here, Esme?" he asked and came near me hinawakan ako sa balikat dahil nakikita niyang ga

ESMERALDAHindi ko maaupuhap ang sasabihin, pero sa kabila ng epekto sa akin ng presensya niya, ipinagpatuloy ko ang pagiging pormal sa harapan ng karamihan.Tumikhim ako. "Sorry about that." Idinaan ko sa pagak na pagtawa ang nakakahiya kong ikinilos at hinawi ko ang hibla ng buhok kong tumakas sa pagkakaipit na nasa may gilid ng pisngi ko at muli rin akong nag-angat ng tingin dito."I am just shocked, gentlemen seeing Mr. Sullivan here in one room because the last time I checked my father refused him to be our business partner?" My one eyebrow raised at him questioning his presence.Natawa naman siya at nagpa-lipat-lipat din ang tingin nila sa amin dahil sa namumuong tensyon sa pagitan naming dalawa, they can feel it."Well, Ms. Nuevo... maraming pwedeng magbago, and you have to get used to seeing me every time we cross our paths..." he answered me with his cool, polite tone kaya humugot na lang ako ng malalim na pag-hinga.Pilit akong ngumiti at tumuwid ng tayo, ipinagdaop ko ang d