Lahat ng Kabanata ng I LOVE YOU DANGEROUSLY: Kabanata 91 - Kabanata 100

SUZZETE VENTURA Ano ba para sa iyo ang kahulugan ng salitang pag-ibig? Katulad ko ba na para sa akin masarap sa pakiramdam o masakit lang kung iisipin? Ako si Suzzete, isang nurse sa isang private hospital, ayos lang naman may kalakihan din ang kitaan lalo na at mayayaman ang mga pasenteng naririto sa ospital na aking pinagtatrahuhan. Masaya at payapa naman ang pagtatrabaho ko rito tatlong taon na rin simula nang dito ako mag-intern hindi na rin ako umalis at dito inumpisahan ang journey ko bilang nurse na dating pangarap ko lang ngayon dito na halos sa lugar na ito umiikot ang mundo ko. Nang may magtanong sa akin kung wala ba akong balak mag-abroad pero ang parati kong sagot, wala. "I prefer to serve in my own country before anywhere else," I answered my co-worker politely who kept on asking me about working abroad dahil ang iba kong kasabayan mga nag-abroad na. Habang hawak ko ang chart at nakangiti kong binabasa ang in-endorse sa akin ng ka-shift ko. "Kuntento ka na sa sahod

SUZZETEHindi ko mabilang kung ilang beses na ba akong nagpunta sa silid ni Mr. Likhaan sa buong magghapon, para akong sira na napunta lang doon para matitigan ito.Iniisip ko na paggising niya hindi ko na iyon magagawa pa kaya paulit-ulit ko ginagawa kahit muka na akong tangang paulit-ulit na nag-ro-roving sa wards kahit naka-roving na ako nag-iikot pa ako ulit masilip ko lang siya kung ayos ba siya, kung maganda ba ang pwesto niya kahit hindi naman nababago dahil hindi pa naman siya nagigising.Sadyang ako lang itong aligaga na baka hindi siya komportable sa ayos niya kahit hindi naman siya gumagalaw... I became paranoid... with so much extra care at the same time.Kaya nahahalata na ako ng mga kasama ko at nagkakaideya na sila pero nagkibit balikat lang sila sa tuwing sinasabi ko na VIP ang pasyenteng si Mr. Likhaan kaya naman masusi kong bumibisita.Ang iba'y patuloy sa panunukso pero hindi ko na lang pinapansin, patuloy lang naman ako sa trabaho sa ibang pasyente hindi naman hust

SUZZETEHindi ko pa alam kung kailan ang umpisa ng trabaho ko kina Don Gijardo dahil hindi pa rin naman nagigising si Ms Esmeralda kaya hindi muna siya nakikipag-usap sa management patungkol sa pagkuha sa akin bilang personal nurse ng anak niya.I went out to buy some groceries, wala na akong stocks sa kusina, hindi ako kumakain na hindi niluluto, tipong convenient food na isasalang mo lang sa microwave ay ayos na? I'm too health conscious for that since I'm in the field of healthy living.Hanggang sumapit na naman ang gabi mabilis na umipas ang oras papasok na naman ako sa aking trabaho, ganito ang araw-araw na routine, trabaho bahay lang kaya nagtataka ang mga kaibigan ko sinong lalaki ang aking nagugustuhan.Ngumiti ako, at naging ganado ako sa pagpasok dahil kay Mr. Likhaan na hiling kong sana'y magising na, nang sa gayon... makipagkilala...Naghanda na ako sa pagpasok ko, at nang naka-in na saktong patungo na ako sa amin nurse station nang mamataan ko ang mga nagmamadali kong kas

SUZZETEHindi ko inaasahan ang naging asta niya at sinabihan pa akong b*tch? Pasalamat siya gwapo siya!"Hindi ako b*tch!" Nanlaki ang mata ko sa kanya dahil ayokong-ayoko sa lahat iyung iniinsulto ako gayong hindi pa naman niya ako kilala!Halatang nabigla siya nang sigawan ko siya kaya bigla siyang tumawa. "The hell? You are just a f*cking nurse but why are you acting like we're common close?" He laughed and looked pissed."Kailan ho ako umaktong close tayo, aber?" Nagtaas ako sa kanya ng isang kilay kaya lalo siyang namangha pero halata ang pagkadisgusto sa mukha.Hindi ko alam saan ako nakuha ng tapang ko at... lakas ng loob na makipag-usap sa kanya ng ganito gayon tama naman siya hindi kami close para kausapin siya ng pabalang and the way how I approached him but I am a nurse here kaya may ikakatwiran ako.Pero totoong nagugulat ako kahit sa sarili ko dahil kilala akong mahinahon pero alam nila ako magalit naninigaw at mataray pero hindi nga lang ganito katapang... palibhasa maha

SUZZETENasa harap ako ng pintuan ng room ni Mr. Likhaan, nagdadalawang isip kung tutuloy ako o hindi, palitan man ang mag-wa-ward required pa rin akong humingi ng dispensa sa inasal ko...Huminga ako ng malalim, wala akont dala na chart ngayon kanina pa ako tapos mag-ikot, kaya heto ako... kailangan makipag-usap dahil malaking tao ito, mayaman silang pamilya kaya ipasara itong ospital na pinatatrabahuhan ko kaya naman kinakailangan ayusin ito.Ang alam ko nag-undergo siya ng MRI CT Scan kanina at naghihintay na ng resulta, kagagaling lang ng mga magulang niya umalis din agad matapos siya dalawin, pansin kong hindi sila nagtatagal.Pumasok na ako sa loob at nadatnan ko siyang nakaharap sa labas ng bukas na bintana, nakatuon ang mga kamay sa hamba nito malayo ang tanaw..."Sir..." malumanay ang boses kong kuha sa atensyon niya at agad naman kumunot ang noo niya at salubong ang kilay na lumingon sa gawi ko."I told you not to show your face, but you still here?" Hilaw siyang suminghal a