All Chapters of กลับมาครั้งนี้ข้าขอเปลี่ยนชะตาเพื่อทวงแค้น: Chapter 111 - Chapter 120

จบสิ้นวาสนาทุกชาติ 1.1โจวหยางหลงที่ยังคงขัดขืน แต่เขาถูกพาออกจากท้องพระโรงด้วยความเงียบงัน ขณะที่เหล่าขุนนางยืนมองด้วยความเคร่งเครียดเมื่อโจวหยางหลงถูกพาไปแล้ว ฮองเฮาก็ทรงทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง ความเศร้าและความโล่งใจปะปนกันในพระทัยของพระนาง ชีวิตของบุตรชายจะเปลี่ยนไปตลอดกาล แต่อย่างน้อยเขายังมีชีวิตอยู่ นั่นคือสิ่งที่พระนางสามารถขอได้ในขณะนี้“จำไว้ว่าการกระทำผิดต้องได้รับการลงโทษ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ตาม เราจะไม่ยอมให้ผู้กระทำผิดลอยนวล” ฮ่องเต้ตรัสอย่างหนักแน่น ก่อนจะเสด็จออกจากท้องพระโรง ปล่อยให้ขุนนางทั้งหมดรู้สึกถึงความเคร่งเครียดที่ยังคงอยู่ในอากาศระหว่างการเดินทางไปยังสุสานหลวง ความเงียบงันและความเคร่งเครียดแผ่กระจายไปทั่วขบวน โจวหยางหลงนั่งอยู่ในรถม้า ข้อมือถูกล่ามด้วยโซ่ หน้าตาเย็นชา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้น และความเศร้าหมองเมื่อรู้ว่าพระมารดาของตนยอมตายแทนด้วยการดื่มยาพิษ ความรู้สึกเสียใจท่วมท้น เขามองผ่านหน้าต่างรถม้าออกไปยังทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ขณะความคิดหนีเริ่มก่อตัวขึ้นฉู่ตงฟางซึ่งได้รับหน้าที่ควบคุมตัวอดีตองค์รัชทายาทมองดูสถานการณ์ด้วยความเคร่งขร

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ 1.1องค์ชายหกฟังคำกล่าวของฉู่ตงฟางแล้วก็รู้สึกถึงความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น เขาตระหนักได้ว่าภาระหน้าที่ที่มีต่อจากนี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่เขาก็ยังต้องการคำแนะนำและความช่วยเหลือจากฉู่ตงฟาง จึงกล่าวออกไปอย่างหนักแน่น“หากท่านพี่กล่าวเช่นนั้น ข้าก็จะขอรับหน้าที่นี้ด้วยความภักดีและความตั้งใจ ข้าหวังว่าท่านจะอยู่เคียงข้างข้าเสมอ”ฉู่ตงฟางยิ้มให้กับคำกล่าวขององค์ชายหก ก่อนจะกล่าวออกมาอย่างหนักแน่นและให้เกียรติ“กระหม่อมขอให้คำมั่นว่าจะคอยช่วยเหลือและสนับสนุนพระองค์ตลอดไปอย่างภักดีพ่ะย่ะค่ะ” ฉู่ตงฟางเข้าใจในภาระหน้าที่ของตนเองและพร้อมที่จะสนับสนุนองค์ชายหกอย่างเต็มที่ เพื่อบ้านเมืองที่สงบสุขในภายภาคหน้าเมื่อการตัดสินใจนี้เป็นที่ยืนยัน เหล่าขุนนางต่างก็เริ่มเตรียมการสำหรับการขึ้นครองบัลลังก์ขององค์ชายหกโจวต้าเฟย พิธีการและการเตรียมงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่จากการผลักดันของฉู่อ๋อง องค์ชายหกได้ขึ้นนั่งบัลลังก์แทนฮ่องเต้องค์ก่อนที่ล้มป่วยอดีตฮ่องเต้ก็ได้ปล่อยวางเรื่องในราชสำนักและมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับหวงกุ้ยเฟยที่ยามนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว แต่ใบหน้าข

บทส่งท้าย ความสุขที่ต้องการ 1.1 หนึ่งปีผ่านไปการเมืองในราชสำนักกลับมาสงบเงียบไร้ซึ่งเกลียวคลื่นใต้น้ำ ขุนนางทุกฝ่ายเริ่มเห็นพ้องต้องกัน และต่างรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเพื่อประโยชน์ของแผ่นดินฮ่องเต้ต้าเฟยได้แต่งตั้งฮองเฮาคู่กาย ฮองเฮาผู้นี้เป็นญาติห่าง ๆ ของหลินซูหนาน ในช่วงเวลานี้บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุขย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน ในวันที่อากาศสดใส ฮ่องเต้ต้าเฟยได้เดินทางไปตรวจเยี่ยมชาวบ้านด้วยพระองค์เอง โดยมีราชครูหลินเจิ้งหานตามเสด็จไปด้วยในฐานะพระอาจารย์ของฮ่องเต้ พวกเขาเดินทางไปยังหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งนาเขียวขจี ความงดงามของธรรมชาติทำให้ฮ่องเต้รู้สึกสดชื่น หลังจากที่ตรากตรำกับราชกิจอยู่ในวังมานานระหว่างที่พระองค์กำลังชมทัศนียภาพอยู่นั้น สายพระเนตรของพระองค์ก็ไปสะดุดกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่กลางทุ่งนานั้น ใบหน้าของนางสวยงามราวกับภาพวาด ผมยาวสลวยถูกลมพัดปลิวไสว ดวงตาส่องประกายมีชีวิตชีวา รอยยิ้มอ่อนหวานของนาง ดึงดูดใจพระองค์เป็นอย่างมากหญิงสาวผู้นี้กำลังช่วยชาวบ้านจัดการพืชผลที่เก็บได้ ในมือมีสมุดบัญชีอยู่หนึ่งเล่ม ซึ่งนางกำลังก้มหน้าก้มตาจดรายการพืชผลของช

ตอนพิเศษ 1.1หลังจากที่ฉู่ตงฟางและหลินซูหนานได้ล่องเรือเที่ยวไปตามเมืองต่าง ๆ จนพอใจแล้ว สุดท้ายทั้งคู่ก็ตัดสินใจปักหลักที่เมืองท่าแห่งหนึ่ง เมืองนี้มีทิวทัศน์ที่สวยงาม พร้อมด้วยท่าเรือที่คึกคัก ด้วยบรรยากาศที่เงียบสงบและสวยงามของแม่น้ำสายใหญ่ จึงทำให้ทั้งสองรู้สึกว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่เหมาะสมในการสร้างชีวิตใหม่ฉู่ตงฟางและหลินซูหนานเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยการเปิดร้านค้าเล็ก ๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากท่าเรือ ร้านค้าของพวกเขาได้รับการตกแต่งอย่างสวยงาม มีบรรยากาศอบอุ่นที่ดึงดูดลูกค้า ทั้งสองจัดทำสินค้าหลากหลาย ตั้งแต่อาหาร ไปจนถึงสินค้าหัตถกรรมที่สวยงาม โดยเฉพาะสินค้าที่หลินซูหนานทำด้วยมือซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้ร้านของทั้งสองมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว โดยตั้งร้านค้าชื่อซูหนานนอกจากการขายสินค้าแล้ว ฉู่ตงฟางยังให้บริการคุ้มภัยทางเรือแก่พ่อค้าและนักเดินทางที่ต้องการขนส่งสินค้าไปยังเมืองต่าง ๆ โดยตั้งชื่อสำนักคุ้มภัยซูหนานฉู่ตงฟางมีลูกน้องที่มีวรยุทธสูงส่งมากมายที่ลาออกจากการเป็นองครักษ์เพื่อมาติดตามเขา และเขาเองก็มีความสามารถในการจัดการที่ดีเยี่ยม ทำให้ลูกค้าต่างไว้ใจสำนักคุ้มภัยซูหนานของนายท่า

ตอนพิเศษ 2.1สิบปีต่อมาฉู่ปิ่งเติบโตเป็นเด็กหนุ่มที่แข็งแกร่งและกล้าหาญที่สุดในเมืองท่าแห่งนี้ ปีนี้เขาอายุสิบสามแล้ว เป็นเด็กหนุ่มที่มีความมุ่งมั่นและขยันขันแข็งในทุกสิ่งที่ทำ โดยเฉพาะในด้านการเรียนและการฝึกวรยุทธ ฉู่ปิ่งเข้าเรียนที่สถานศึกษาของเมืองท่า โดยมีอดีตราชบัณฑิตเจียงจวนหยางเป็นผู้สอน เขาสอนทั้งวิชาการและการต่อสู้ ทำให้ฉู่ปิ่งเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ จนได้รับการยอมรับจากอาจารย์และสหายร่วมชั้นในแต่ละปีเวลามีงานเทศกาลประจำเมือง ฉู่ปิ่งมักจะเข้าร่วมการประลอง เขาได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถของตนอย่างเต็มที่ ในปีนี้ก็เช่นกัน เขาผ่านรอบสุดท้ายโดยมีคู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่และดุดันชื่อว่าเหอจิ้ง ซึ่งเป็นนักสู้รุ่นพี่ที่มีฝีมืออันดับต้น ๆ ในเมืองท่าท่ามกลางเสียงร้องของผู้คนในงานเทศกาล ฉู่ตงฟาง หลินซูหนาน และน้องสาวน้องชายของฉู่ปิ่ง นั่งอยู่ในที่นั่งที่ดีที่สุด พวกเขามองไปที่ฉู่ปิ่งด้วยความหวังและความภูมิใจในตัวเขา“ฉู่ปิ่ง ตั้งใจสู้ให้ดี” หลินซูหนานตะโกนให้กำลังใจบุตรชาย ขณะที่ฉู่ปิ่งยืนอยู่ในวงล้อมการประลอง“ใช่ แสดงให้พวกเขาเห็นว่าเราคือใคร” ฉู่ตงฟางเอ่ยขึ้นเสียงดังด้วยความตื่นเต้นฉู่ปิ่งม