All Chapters of หวานใจพี่หมอ: Chapter 21 - Chapter 30

ช่วงบ่ายวันเดียวกันที่บ้านคุณหญิงรวิดา“มาหาใครครับ” เสียงทุ้มห้วนดังมาจากด้านในก่อนจะปรากฏชายวัยกลางคนในชุดพนักงานขับรถสีน้ำเงินเข้มเดินออกมาสอบถามสาวสวยที่ยืนลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่หน้าบ้านอย่างสงสัย พลางมองรถเก๋งยุโรปสีขาวกลางเก่ากลางใหม่ที่จอดอยู่ไม่ห่างจากประตูใหญ่มากนัก“มาพบคุณหญิงรวิดา ฉันชื่อหมอเอื้อมจันทร์” หญิงสาวเชิดหน้าตอบ ซึ่งคำตอบของเธอก็ทำให้คนออกมาถามขมวดคิ้วมองหน้าทันที เพราะตามตารางวันนี้คุณหญิงไม่ได้มีนัดกับคุณหมอและปกติคุณหญิงจะไปหาหมอที่โรงพยาบาลเองเพราะจะได้ไปหาหลานชายท่านด้วย“ได้นัดไว้หรือเปล่าครับ”“ไม่หรอก ฉันเป็นเพื่อนหมอเจน่ะ”“เพื่อนคุณหมอเจ” ชายดังกล่าวพยักหน้าเข้าใจว่าหมอเจเดนให้ที่อยู่เพื่อนมาตรวจสุขภาพของคุณย่า เพราะช่วงนี้คุณหญิงบ่นปวดเข่าบ่อย ๆ “อ๋อ... งั้นรอซักครู่นะครับ ผมต้องเรียนท่านก่อน” ว่าพลางล้วงโทรศัพท์ออกมากดโทรหาคนในบ้านเมื่อได้รับอนุญาตจึงเดินมาเปิดประตูเล็กให้ “เชิญครับ คุณหมอ”“สวัสดีค่ะคุณย่า”หญิงสาวเดิน

“ตอนเข้าห้องน้ำ หนึ่งได้ยินคนในห้องน้ำคุยกันว่าหมอเอือมมีญาติในโรงพยาบาล มาทำงานที่นี่ได้เพราะใช้เส้น” น้องน้ำหนึ่งพูดพลางมองหน้า เธอเข้าห้องน้ำที่โรงพยาบาลวันนี้ได้ยินโดยบังเอิญซึ่งฟังจากน้ำเสียงแล้วคนที่พูดถึงไม่ค่อยชอบคุณหมอคนสวยนี่นักและมีบางประโยคที่เธอได้ยินแต่ไม่พูดออกมาเพราะเธอไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าชายหนุ่มกับคุณหมอคนสวยจะเป็นอย่างไร“ช่างแม่ง! เหอะ อย่ามาวุ่นวายกับพี่มากก็แล้วกัน กูจะยอมให้คุณพ่อกับอาโรมด่าย้ายกลับฟลอริดาให้จบ ๆ” ชายหนุ่มตัดบทมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังได้ตุ๊กตาตัวที่ 2 จากฝีมือของพี่ชายเธอ“พี่เจยังแคร์หมอเอือมหรือเปล่าล่ะ ถ้ายังแคร์อยู่หนึ่งว่าพี่เจยกเลิกสัญญากับซีมันเหอะ อย่ายื้อเลย” น้ำหนึ่งตัดสินใจพูดขึ้นเพื่อช่วยให้เพื่อนรักกับพี่ที่เธอเคารพยังมองหน้ากันได้เพราะกลัวว่าหากผิดใจกันอีกครั้งจะทำให้คนทั้งคู่มองหน้ากันไม่ติด“ไม่ว่ะ พี่ไม่แคร์ผู้หญิงคนนั้นหรอก” “ไม่แคร์แล้วพี่ยอมทำไมนักหนาล่ะ ครั้งก่อนซีมันบอกว่าเข้ามาเกาะแขนต่อหน้าย่าว่านพี่ก็นิ่ง ครั้งนี้พี่ก็ไม่ว่าอะไรอีก ซีมันก็เข

2 สัปดาห์ต่อมาบ้านคุณศิลาครืด... ครืด...เสียงมือถือเครื่องบางของลูกสาวคนเล็กของเจ้าของบ้านดังขึ้นในขณะที่เธอกำลังจะออกจากบ้าน น้องซีกับน้องน้ำหนึ่งกลับมาจากต่างประเทศได้ 3 วันแล้วเพื่อที่จะให้ผู้ปกครองพาไปยื่นเอกสารยืนยันการเรียนที่เดิมก่อนที่ดอกเตอร์ศิลาและภรรยาจะไปต่างประเทศ และตอนนี้พ่อแม่พวกเธอทั้ง 2 ครอบครัวไม่อยู่บ้านจึงไม่อยากให้ลูกสาวอยู่กันตามลำพัง คุณมาร์คพ่อของน้องน้ำหนึ่งจึงบอกให้ทั้ง 2 ไปนอนที่บ้านย่านารถที่นครนายกจนถึงใกล้จะเปิดเทอม ซึ่งพวกเธอคุยกันว่าก่อนไปจะแวะนำของฝากไปให้ย่าหญิงก่อนและจะบอกท่านว่าจะกลับมานอนกับท่านสัปดาห์สุดท้ายก่อนเปิดเทอมเหมือนทุกปีเด็กสาวล้วงมือถือออกจากกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วมองสายเรียกเข้าตอนเช้าตรู่แบบนี้แล้วกดรับสาย “พี่เจรู้แล้วเหรอว่าเรากลับมา?”“ฮัลโหลค่ะ”‘เมื่อไหร่จะกลับมา’ ประโยคแรกแสนแหบโหยของคนปลายสายทำให้เด็กสาวขมวดคิ้วทันที“กลับ? กลับไปไหนคะ ซีก็อยู่บ้านนะ” เด็กสาวพาซื่อตอบตามความจริงทั้งที่ทีแรกเธอตั้งใจว่าจะยังไ

“หนึ่งได้ยินพยาบาลพูดกันในห้องน้ำว่านางไปด่าพยาบาลในแผนกพี่เจด้วยว่าอ่อยแฟนนางให้ระวังตัวให้ดี” เด็กสาวเล่าให้คุณย่าฟังอย่างออกรส“ตายแล้ว!” คุณย่าอุทานเสียงดังนึกคำพูดคุณสรัญที่เคยถามท่านว่ารู้จักเอื้อมจันทร์ดีแค่ไหนถึงบอกว่าน่ารัก2 ย่าหลานคุยกันอย่างออกรสกับเรื่องของหลานชายคนเล็กของท่านและหมอคนสวยที่ท่านเคยบอกว่าอยากได้มาเป็นสะใภ้ แต่เมื่อได้ฟังเด็กสาวพูดคุณย่าก็ได้แต่ถอนหายใจและรู้เหตุผลว่าทำไมหลานชายถึงบอกว่าคุยแค่กับน้อง ๆ ถึงขนาดกล้าขออนุญาตคุณศิลาเพราะที่โรงพยาบาลถูกหมอสาวระรานแบบนี้นี่เองและท่านคิดว่าเรื่องนี้คงต้องคุยกับคุณโรมลูกชายท่านให้ช่วยหลานชายเพื่อที่จะได้ทำงานสะดวกขึ้น ส่วนคนที่ถูกกล่าวถึงนั้น...เด็กสาวเดินประคองถาดข้าวต้มพร้อมกับแก้วใส่ยาเข้ามาในห้องนอนของชายหนุ่มที่ตอนนี้เขามานั่งรออยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งเรียบร้อยแล้ว“อาบน้ำแล้วทำไมไม่เป่าผมเองล่ะ เดี๋ยวก็หวัดกินหรอก” ว่าพลางวางถาดลงที่โต๊ะอ่านหนังสืออย่างระมัดระวัง“ก็รอซีอยู่นี่ไง” ชายหนุ่มหันมามองหน้าอ้อน ๆ

โรงพยาบาล Hสัปดาห์ต่อมาวันมีนัดกับหมอของคุณหญิงรวิดา เจเดนได้โทรบอกเด็กสาวเพื่อให้เธอกลับมาจากบ้านของย่านารถที่นครนายกก่อนกำหนดที่อาโรมของเขาจะส่งรถที่บ้านไปรับ ซึ่งเธอกับเพื่อนก็รับปากและให้รถที่บ้านคุณย่ามาส่งที่โรงพยาบาลเพราะได้โทรคุยกับคุณย่าของชายหนุ่มแล้วว่าจะกลับมาและไปนอนกับท่านที่บ้านจนกว่าเพื่อนรักของคุณพ่อจะกลับเชียงใหม่ซึ่งพวกเธอก็จะไปนอนกับคุณย่าอีกบ้านจนถึงเปิดเทอม ซึ่งเป็นเหมือนธรรมเนียมทุกปีที่น้องซีกับน้องน้ำหนึ่งต้องไปนอนกับคุณย่าให้ครบทั้ง 4 บ้านช่วงปิดเทอม ซึ่งคุณศิลาและคุณมาร์คไม่เคยห้ามลูก ๆ ของพวกท่านเพราะอยากให้เด็ก ๆ ได้สนิทสนมกับญาติผู้ใหญ่ของเพื่อนพ่อเพื่อจะได้มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นเหมือนรุ่นพ่อและพึ่งพากันได้ในอนาคต“เจ...” น้ำเสียงนุ่มทุ้มของคุณย่าเรียกหลานชายขณะที่เดินเข้ามากับคุณแม่ของชายหนุ่ม“คุณย่า คุณแม่” ชายหนุ่มรีบเดินเข้ามาหาพยุงคุณย่าไปนั่งที่เก้าอี้ไม่ไกลจากประตูทางเข้ามากนัก“วันนี้ไม่ทำงานหรือลูก” คุณจีน่าถามลูกชาย เมื่อเห็นว่าเขาใส่เสื้อยืดคอกลมกับกางเกงยีนส์พอดีตัว ไม