Lahat ng Kabanata ng พิษรักร้ายหมอมาเฟีย: Kabanata 141 - Kabanata 150

คิมหันต์ถอนหายใจเมื่อจำเสียงที่เรียกเขาได้ คนตัวสูงหันไปมองก็เห็นว่ามะปรางกำลังเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาก็พลันหลุดหายออกไปอย่างทันที"พี่มาหาปรางเหรอคะ" มะปรางพูดด้วยความกระตือรือร้นและดีใจ เพราะตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่เคยมาเจอเธออีก ต่อให้จะเธอจะไปหาที่ไหน เขาก็ห้ามเธอเข้าพบเด็ดขาด"ถ้ามีตาก็คงเห็น ว่าฉันไม่ได้มาหาเธอ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างไม่ไยดี แต่ทว่าเพื่อนในกลุ่มของมะปรางกลับรู้สึกตกใจ หนุ่มหล่อผู้แสนสุภาพอ่อนโยน คุณหมอที่สุดแสนจะเป็นคนดีคนน่ารัก ตอนนี้กลายเป็นคนละคนกับที่พวกเธอเห็น"พี่คิม ปรางอยากคุยกับพี่ พี่กำลังเข้าใจปรางผิดอยู่นะคะ""เข้าใจผิดเรื่องอะไรเหรอ เรื่องที่เธอทำคืนนั้น หรือว่าเรื่องคลิปของเธอที่มันว่อนไปทั่วโซเชียลล่ะ" ไม่ใช่แค่ผู้ชายคนนั้นที่มะปรางมีสัมพันธ์ด้วย แต่ทว่ามีผู้ชายอีกมากหน้าหลายตาที่เธอแอบไปทำอะไรลับหลังเขา"พี่คิม ไม่ใช่นะคะ คลิปพวกนั้นไม่ใช่ปราง""ฉันไม่รู้หรอกว่าจะใช่หรือไม่ใช่ เพราะฉันไม่ได้สนใจ อีกอย่างฉันกับเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ดังนั้นอย่ามายุ่งกับฉันอีก ต่างคนต่างอยู่"คิมหันต์รีบดันมิลินที่ยืนฟังอยู่ให้เข้

พอมิลินเอ่ยบอก มาเฟียหนุ่มก็พอจะเข้าใจอะไรขึ้นมา เขามองดูมิลินที่เดินไปหยิบน้ำมาให้เขาก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะแล้วนั่งลงข้าง ๆ"ห้องนี้สวยดีนะ""สวยจริงค่ะ พี่อยากมาอยู่ไหม" มิลินเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว ถ้าให้เขาเช่า เธอต้องได้ราคาดีกว่าปล่อยร้างไว้แน่ ๆ เดือนหนึ่งจะมานอนสักทีก็กลัวว่าจะไม่คุ้มทุน"อยู่ได้เหรอ" น้ำที่กำลังดื่มเข้าไปแทบจะทะลักออกมา เธอชวนเขามาอยู่ที่นี่ด้วยงั้นเหรอ"ได้ค่ะ ลินปล่อยเช่า พี่เอาไหม" สุดท้ายก็ฝันสลายเมื่อเธอพูดทุกอย่าง มันไม่ได้เป็นแบบที่เขาคิด นี่เขาเป็นบ้าอะไรไป"อยากเช่าเหมือนกัน ว่าแต่เช่าเจ้าของด้วยได้ไหมล่ะ""บ้า" มิลินตะโกนบอกเขาอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าภายในไม่กี่วินาทีก็เอ่ยถามเขาอย่างหยอกล้อเช่นกัน"ว่าแต่เช่าไปทำอะไร"มาเฟียหนุ่มยิ้มกริ่มเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตั้งท่าจะแกล้งเขา จากมือที่วางน้ำลงก็รีบดึงคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ "ว้าย""ต้องให้เช่าก่อนถึงจะบอก""อื้อ ชอบฉวยโอกาส" จมูกโด่งเฉียดเข้าที่แก้มของเธอ แต่เธอรู้ดีว่าเขาตั้งใจทำมากกว่าอุบัติเหตุแน่นอน"แต่ก็ยอมให้หอม" นั่นแหละที่เป็นปัญหาสำหรับเธออยู่ตอนนี้ ไม่ใช่ว่ากลัวใจเขาหรอก มันกลัวใจตัวเองมากกว่า"ใครจะ

มิลินชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนั้นในตอนนี้ เขาพึ่งเลิกกับมะปรางมาไม่นานเอง ทำไมเปลี่ยนใจง่ายขนาดนี้นะ ไม่เข้าใจเลย"ไวไปไหม พี่พึ่งเลิกกับมะปรางเองนะ""ไวอะไร นี่ช้าไปด้วยซ้ำ" เขาชอบเธอมาตั้งนานแล้ว แค่ไม่เคยแสดงออกก็แค่นั้นเอง"แต่...""โอเค กับ ไม่โอเค มีแค่สองคำเท่านั้น ไม่รับความตอบอื่นค่ะ" ปลายจมูกโด่งยังไม่หยุดที่จะซึมซับกลิ่นหอมจากตัวเธอ ทำไมพอเขาปลดล็อกทุกอย่าง เขาก็ไม่สามารถห้ามใจของตัวเองได้อีกต่อไปเขาเริ่มรู้สึกอยากอยู่ใกล้เธออยู่ตลอดเวลา เหมือนพวกคลั่งรักไปเสียได้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน มันเป็นไปแบบที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว"ไม่รู้ คิดไม่ออก""งั้นแสดงว่าตกลง" มิลินเอียงคอมองเขาอย่างมึนงง เธอตอบว่าไม่รู้ แล้วทำไมถึงได้กลายเป็นตกลงไปได้"รู้ไหมว่าทำไม พี่ถึงได้รู้" มิลินส่ายหน้าไปมา เขาจะรู้ใจเธอได้ไง ขนาดเธอยังไม่รู้ใจตัวเองเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วเกินไปจนเธอแทบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ"เพราะถ้าลินตอบพี่ว่าไม่ แสดงว่าลินไม่ชอบพี่จริง ๆ""แต่ที่ลินตอบว่าไม่รู้ ก็เพราะว่าลินอยากคบกับพี่เหมือนกัน แต่อาจจะยังมีเรื่องที่ทำให้ต้องคิดมาก" มิลินกะพริบตาปริบ ๆ

ร่างสวยกระตุกถี่ ๆ ก่อนจะปลดปล่อยน้ำหวานมาให้เขาดื่มด่ำจนสมใจอยาก คนตัวเล็กหวานมาก หวานไปทั้งตัวจริง ๆเสียงหอบหายใจของมิลินดังขึ้นไม่ขาดหาย แต่ทว่ามาเฟียหนุ่มก็ยังไม่ยอมหยุดซุกซนที่หว่างขาสวย เข้าใช้ลิ้นร้อนกวาดต้อนตักตวงความหวานจากเธออย่างคลั่งไคล้"พะ พอแล้วพี่คิม อ๊า" มีเสียงดังลามกจากเขาที่กำลังลิ้นดูดกลืนเธอออกมาไม่หยุดหย่อน จนเธอรู้สึกถึงความร้อนเร่าที่กำลังเกิดขึ้นในกายสาวอีกครั้ง"ลินหวานมาก" คนตัวสูงที่ขยับขึ้นมาด้านบนพร้อมกับเอ่ยกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูเล็ก คำพูดพวกนั้นยิ่งทำให้เธอใจสั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ริมฝีปากของเขาจูบซับเบา ๆ ที่เนินไหล่ของเธอเบา ๆ มิลินได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้เขาได้ยินเสียงเธอไปมากกว่านี้"ชอบไหมคะ""อื้อ ห้ามถาม ลินไม่รู้" มิลินส่ายหน้าไปมาในตอนที่เธอรู้สึกเขิน เธออายมากกว่าจะบอกสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเธอให้เขารู้ได้"ก็อยากได้ยิน""ไม่เอา" "ขอดูดนมได้ไหมคะ""อ๊ะ" เขาไม่ได้ถามเพื่อรอคำตอบ แต่เขาแค่อยากทรมานเธอด้วยความพูดเร่าร้อนพวกนั้น ลิ้นร้อนไล้เลียขึ้นไปตามเนินอกอวบอิ่มจากซ้ายย้ายไปขวา ราวกับว่ากลัวมันจะน้อยใจกัน"ชอบไหมคะ ถ้าไม่ตอบพี่ก

คนตัวสูงล้มตัวลงนอนอยู่ด้านข้าง มีเสียงหอบหายใจที่เหนื่อยหอบดังขึ้นประสานกัน ใบหน้าสวยของคนตัวเล็กเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อจากการร่วมรักมาเป็นเวลานาน"อื้อ" มีเสียงงอแงของคนตัวเล็กดังขึ้นเมื่อเขาดึงเธอเข้ามากอดเกี่ยว ไม่รู้ว่าเขารักเธอมากไปไหม แต่ดูเหมือนตอนนี้คนที่อยู่ในอกเขาเริ่มจะหลับคล้อยไปแล้ว"อาบน้ำไหม พี่พาไป" มิลินนอนสะลึมสะลือ เธอไม่สามารถตอบเขาได้อีก เธอทั้งง่วงแล้วก็เหนื่อยมาก แค่จะลืมตาขึ้นมันก็ยากลำบากแล้วตอนนี้ก็ค่อนคืนแล้ว เธอเองไม่รู้ว่าเขาใช้เวลารังแกไปนานแค่ไหน รู้แค่อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงจะเช้า"อื้อ คนบ้า" เธอยังบ่นเขาอู้อี้อยู่ในลำคอ แต่ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับยกยิ้ม มือหนาจับเขาที่เส้นผมนุ่มสวยที่ปิดบังใบหน้าหวานออก จนเขาเห็นมิลินที่ตอนนี้หลับตาพริ้ม"เด็กดีของพี่น่ารัก""อย่ามาพูด" เสียงหวานอู้อี้ในลำคอเล็กก่อนที่มา‍เฟียหนุ่มจะยกยิ้มกับความพยายามฝืนตัวเองให้ลุกขึ้นมาเถียงเขาได้"ไม่ให้พูด งั้นให้ทำอะไรดี""อื้อ หยุดคิดไปเลย เค้าไม่ไหวแล้ว จะตายแล้วเนี่ย" คนตัวเล็กขยับดิ้นไปมางอแงไม่หยุดจนมาเฟียหนุ่มยิ้มกว้าง หรือเขารังแกเธอหนักไป"ขอโทษได้ไหม""ไม่ยกโทษให้ง่าย ๆ หรอก