ออกจากตัวเมืองอันแสนวุ่นวาย ที่ถนนหนทางติดขัดไปด้วยรถสารพัดชนิด ถนนก็เริ่มโล่งและขับรถได้เร็วขึ้น แต่ยุทิตย์ก็ไม่ได้ขับรถด้วยความเร็วเหมือนทุกครั้ง เพราะครั้งนี้มีคนรักนั่งมาด้วย และเธอกำลังหลับอยู่ จึงเกรงว่าการขับรถเร็วจะรบกวนการนอนของเธอเขาขับรถมาถึงไร่ช่วงเวลางานเลิกพอดี คนงานที่เห็นรถของเจ้านายขับผ่าน ต่างยิ้มแย้มอย่างยินดีที่เขากลับมาแล้ว “ลุงสน ๆ ๆ”เสียงตะโกนของไข่ ทำให้ผู้ถูกเรียกต้องละสายตาจากงานที่ทำอยู่ หันไปมองด้วยความสงสัย “เรียกซะเสียงดังเชียว ถูกหวยเหรอไอ้ไข่” “ถูกก็ดีสิ จะได้ไปขอน้องเอื้องจากลุง” ยิ้มตาพราวเมื่อเอ่ยถึงสาวเจ้า เพราะตอนนี้เขาและเธออยู่ในช่วงกำลังแอบมอง ๆ กันอยู่ “ทะลึ่งแล้วไอ้ไข่ ลูกข้าเพิ่งจะยี่สิบสามเอง ยังเด็กเกินไป” ลุงสนรีบดักคอเพราะความหวงลูกสาว แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก “ไม่เด็กแล้วจ้ะลุง แถวบ้านผมอายุเท่านี้มีหลานให้พ่อแม่เลี้ยงคนสองคนแล้ว หวงก็บอกมาตรง ๆ เถอะ ผมไม่ว่าอะไรหรอก แต่ขออย่างเดียว อย่าห้ามผมไม่ให้ชอบน้องเอื้อง แค่นี้ผมก็กราบขอบพระคุณอย่างมากแล้วครับ” อิทธิยกมือไหว้ลุงสนท่วมหัว ตามนิสัยขี
最終更新日 : 2026-01-24
