บ้านไร่นี้มีรัก의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

“น้าเงินคะ นี่เบอร์โทรของหนูกับพี่ต้นนะคะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาเราได้ทันทีเลยค่ะ ช่วงนี้อยากให้น้าเงินโทรหาพวกหนูไปก่อนนะคะ เพราะพี่แฟนต้องรักษาตัวอีกพักใหญ่เลยค่ะ พวกเราไม่อยากให้เธอต้องมาเครียดเรื่องแม่อีก ฝากน้าเงินดูแลคุณแม่ด้วยนะคะ” เธอเอาเงินให้น้าเงินเป็นค่าใช้จ่ายของนงนุช และให้พิเศษต่างหากอีกส่วนหนึ่ง “ส่วนนี้เป็นพิเศษของน้าเงินนะคะ”“ไม่เป็นไรค่ะ น้าไม่รับหรอก ถือว่าช่วย ๆ กัน หนูแฟนเขาก็ดีกับน้ามาก”“รับไว้เถอะค่ะ ถือว่าจ้างน้าเงินทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกเราได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ”“ขอบคุณคุณทั้งสองมากนะคะ” เงินยกมือไหว้ทั้งสองอย่างซาบซึ้งในน้ำใจทิตยาและฐวรรษรีบยกมือรับไหว้ “ไม่เป็นไรค่ะน้าเงิน พวกเรากลับก่อนนะคะ”“คุณคะ” เงินรีบเดินตามทั้งสองเมื่อนึกอะไรขึ้นได้“มีอะไรเหรอคะน้าเงิน” “ฝากบอกหนูแฟนด้วยนะคะว่าน้าไม่ได้ไปเยี่ยม แล้วก็ให้เขาระวังตัวไว้ด้วย น้าไม่ไว้ใจสุชาติมันเลยค่ะ เมื่อคืนน้าได้ยินที่มันพูดแล้วไม่สบายใจเลย กลัวว่ามันจะทำอะไรหนูแฟนอีก” นางเล่าเรื่องที่ได้ยินมันกล่าวอาฆาตหญิงสาวให้ทั้งสองฟัง“น้าเงินไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พวกเราจะช่วยกันปกป้องพ

วรรณาเอื้อมมือไปแตะที่ไหล่เพื่อนรักเบา ๆ เข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายดีเต็มอก“คนเลวทำดีได้ไม่นานหรอก เดี๋ยวลายมันก็ออก แต่ฉันหวังว่ามันจะติดคุกก่อนออกลายนะแฟน“ให้มันจริงเถอะ แต่พูดตรง ๆ เลยนะ ตอนที่โมโหฉันก็อยากให้มันติดคุกนะ แต่ตอนนี้ฉันชักไม่อยากให้มันติดคุกแล้วแหละนา” เธอมองหน้าเพื่อนสาวที่มาเยี่ยม ที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเป็นคำถามว่าทำไม “ฉันสงสารแม่น่ะ ถ้าฉันเอามันเข้าคุก แม่คงจะโกรธเกลียดฉันมากกว่านี้แน่” เธอถอนหายใจออกมา รู้สึกลำบากใจกับเรื่องนี้มากเมื่อได้ยินเหตุผลของเพื่อน วรรณาก็ได้แต่พยักหน้าอย่างปลง ๆ “ฉันเข้าใจแกเลยแฟน ถึงจะเกลียดมันขนาดไหน อยากจะฆ่ามันให้ตายแค่ไหน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะแม่ เพราะคนที่เรารักมากที่สุดดันรักมัน ทำร้ายมันก็เหมือนทำร้ายแม่ตัวเอง” เธอเห็นเพื่อนสาวพยักหน้ารับ ดึงทิชชูซับน้ำตาเบา ๆ ก็ยิ่งสงสารจับใจ ไม่เจอกับตัวก็คงไม่รู้หรอกว่ามันหน่วงหัวใจเพียงใด “คิดเสียว่าทำดีได้ดีก็แล้วกันนะ ทำเพื่อแม่ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้หรอก” เธอปลอบใจเพื่อน“ขอบใจที่ให้สติ แต่เตือนตัวเองก่อนเถอะ ฉันบอกให้พูดเบา ๆ เห็นมั้ยว่าเขานอนอยู่ โอ๊ย..” เธอดุเพื่อนที่เสียงดังขึ้น แล้วเผลอ

คอนโดของเสี่ยสมพงษ์มีนาขยับเรือนร่างที่เปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่ม ข้างกายของเธอมีเสี่ยสมพงษ์ ชายชรารุ่นพ่อนอนหลับอยู่“จะรีบลุกไปไหนมีนา ป๋ายังไม่อิ่มจากหนูเลยนะ” คนที่เธอคิดว่าหลับยกแขนมาโน้มตัวเธอลงไปใหม่“เปล่าค่ะป๋า มีนาแค่รู้สึกเมื่อยก็เลยจะเปลี่ยนท่านอนใหม่”“เมื่อยตรงไหน ป๋านวดให้มั้ย หรือว่าหนูอยากไปนวดที่สปาก็ได้นะ เดี๋ยวป๋าพาไป”“ไม่ดีกว่าค่ะ แค่ป๋าช่วยนวดให้มีนาก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว” เธอยิ้มยั่วใส่เสี่ยเฒ่า ไม่ต้องพูดก็รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอ จึงเริ่มลงมือสนองความต้องการนั้นอย่างช่ำช่อง จนเสี่ยเฒ่าสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง พร้อมกับปล่อยเสียงครวญครางด้วยความสุขสมออกมา“หนูมีนาจ๋า ป๋ามีความสุขที่สุดเลยรู้ไหม” เสี่ยเฒ่ากอดเรือนร่างระหงที่ทิ้งตัวลงมาบนตัวเขา“มีนาก็มีความสุขที่สุดเลยค่ะป๋าขา” เธอออดอ้อนเสียงกระเส่า หอมแก้มเอาใจซ้ายขวา“มีหนูคอยปรนนิบัติแบบนี้ทุกวัน เท่านี้ป๋าก็ดีใจแล้ว”คำพูดของชายชราทำให้เธอคิดตาม และเธอก็ตั้งใจไว้แล้วว่าเธอจะยอมอยู่กับเขา เพื่อความสุขสบายของตัวเอง เธอรู้ว่าเขาสามารถช่วยให้พ่อเธอหลุดจากคดีที่ก่อขึ้นได้แน่นอน แต่เธอก็ต้องเอาตัวและความ

หญิงสาวรีบจับมือเขา “พี่เป้คะ พี่เป้จะโกรธจะเกลียดแฟนยังไงก็ได้ แต่อย่าโกรธอย่าเกลียดแม่แฟนเลยนะคะ” เสียงสั่นเครือของเธอทำให้เขาได้สติ “พี่ขอโทษนะ” เขากอดปลอบเธอ “เอาเป็นว่าพี่เคารพการตัดสินใจของหนูก็แล้วกัน เรากลับไปที่ห้องกันเถอะ ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแล้ว” “ค่ะ” เธอยิ้มกว้างทั้งน้ำตา แล้วเขย่งปลายเท้าไปจุ๊บที่แก้มเขา “ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องนะคะ” “น่ารัก” เขาบีบแก้มเธอเบา ๆ พร้อมกับรอยยิ้ม แล้วจูงมือเธอเดินกลับห้อง..แต่ใจของเขาไม่ได้ยิ้มตามเลย การกระทำของมารดาเธอทำให้เขาหมดศรัทธา และสิ่งหนึ่งที่คิดได้ขณะนี้ก็คือ เขาจะไม่ให้เธอกลับไปอยู่ที่บ้านหลังนั้นอีกเด็ดขาด……………….. ภายในห้องพักฟื้น“ฝากบอกนายของพวกคุณด้วยนะครับ ว่าเรื่องนี้จบเพราะเราเห็นแก่คุณแม่ของเจ้าทุกข์มาขอร้อง ไม่ใช่จบเพราะมีคำสั่งมาจากเจ้านายของพวกคุณ แล้วก็ฝากเตือนด้วยนะว่าระวังจะตกจากเก้าอี้ไม่รู้ตัว จะช่วยคนก็สืบประวัติให้ดีด้วย อย่าสุ่มสี่สุ่มห้า ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว ห้าจีแล้วไม่ใช่สองจี” “ฝากบอกไอ้เลวนั้นด้วยนะคะ ว่าให้สำนึกถึงบุญคุณของแม่ฉันให้มาก ๆ ถ้าแม่ฉันไม่มาขอ

“มันเรียกร้องหาหนูขนาดนี้แล้ว ป๋าคงอดใจไว้ไม่ไหวหรอก” เขาจับมือของเธอไปสัมผัสกับบางสิ่งที่ตื่นตัวขึ้นมา “งั้นหนูตามใจป๋าก็ได้ค่ะ” ปากเธอตอบออกไปแบบนั้น แต่ในใจกลับก่นด่าไอ้เฒ่าตัณหากลับ ที่เอาแต่ตักตวงความใคร่จากเธอ “ต้องอย่างนี้สิ ตามใจป๋าเก่งแบบนี้ รับรองมีเงินทองใช้ไม่ขาดมือตลอดชาติแน่ สาวน้อยแสนสวยของป๋า” เสี่ยไม่รอช้า รีบจูงมือเธอไปที่ห้องนอน พาเธอไปที่เตียงแล้วจัดการรวบรัดในทันที ..มีนามองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ ที่มีเสี่ยใหญ่ขยับโยกอยู่บนตัวของเธอ เสียงครางอย่างสุขสมของเขา ไม่ได้สร้างความสำราญให้เธอแม้แต่นิดเดียว นอกจากความรู้สึกทรมานในรสกามที่แสนจะกักขฬะครั้งนี้ เขาไม่เคยเติมเต็มความปรารถนาของเธอได้ เพราะเขาไม่เคยปรนเปรอเธอ ทำให้เธอมีความสุขก่อนเข้าสู่เกมสวาท เขาเติมเต็มแต่ความปรารถนาของตัวเอง เรียกร้องเอาอย่างมักง่าย เขามันคนเห็นแก่ตัว แต่ก็ช่างเถอะ เพื่อเงินเธอเสแสร้งได้อยู่แล้ว ส่วนความสุขเธอค่อยไปหาเอากับชายหนุ่มคนไหนก็ได้ ........................ คฤหาสน์ธนภัทร์กิตติวุฒิ ยุทิตย์เดินเข้