Semua Bab Kakaibang Init (SPG): Bab 31 - Bab 40

Aleron POVUmingay bigla ang group chat namin nila Jason at Guison. Biglang nag-aya si Guison ng chill night sa kanila. Sino ba namang hindi papayag, kung makikita ko si Ralia doon. Hindi dapat ako puwede dahil may collaboration ako sa isang sikat na vlogger, pero pina-move ko na dahil gusto kong patulan ang aya ni Guison.“Ano, game ba kayo, Jason at Aleron? Bakit ayaw niyong mag-reply?” message ulit ni Guison sa group chat. Naka-hold kasi ako, kaya kahit hindi ko ma-seen ang message niya ay nababasa ko pa rin.Nakita kong nagta-typing na si Jason, kaya hinintay ko ang sagot niya.“Saglit lang kasi, may nagpapalinis ng ngipin, pero game ako, anong oras ba ‘yan?” reply ni Jason, kaya napangiti ako. Ibig sabihin lang ay tuloy na tuloy na ang night chill sa bahay nila Ralia.Doon na rin ako nag-reply. “Ako, wala naman akong masyadong gagawin, kaya puwede rin ako.”“Ayos, sige, maghahanda ako ng mga pulutan. Sagot ko na ang alak, ako naman ang nag-aya, e,” reply ni Guison.Nung kasado na

Ralia POVGaya dati, nauna na namang matumba sina Jason at Guison. Natatanging matibay si Aleron, na hanggang ngayon, mukhang matino at patuloy na umiinom. May kalahating oras nang tulog ‘yung dalawa, hinihintay ko na lang na tumigil at makatulog siya. Ayoko munang lapitan, kasi naaamoy kong may binabalak siya.Mainam na rin ‘yung ganito. Mainam na rin na tahimik lang siya at hindi tumatayo para lapitan ako. Ang nakakatakot lang ay ‘yung malasing pa siya nang husto at hindi na makapagpigil pa.Ang tagal ko nang nandito sa kusina. Lahat nang malibag ay nalinis ko na. Dapat, kanina pa ako nasa kuwarto, kaya lang ay ayokong iwan si Guison. Gusto ko na siyang ipasok sa kuwarto at lumapit doon sa sala, pero hindi ko magawa dahil parang naiisip kong hinihintay lang ako ni Aleron na pumunta roon para gumawa ng moves niya.“Jason, Guison, hoy! Napakawi-weak ninyo talaga!” sabi ni Aleron. Sinubukan niyang gisingin ang mga ito o baka tini-test kung magigising pa o hindi, kasi gusto na niya akon

Aleron POVTatlong araw mula nang magsimula akong magtanong-tanong, makinig at maghintay sa dapat kong malaman about kay Guison. Hindi ako nagmadali at lalong hindi nag-ingay. Alam ko kasing kapag may tinatago ang isang tao, lalabas at lalabas din ‘yon kahit hindi mo pilitin.At kanina lang, nakuha ko na ang sagot sa mga tanong ko. Wala naman palang pa-raffle. Walang luxury car na premyo. Nakaupo ako ngayon sa loob ng sasakyan ko, naka-park sa gilid ng kalsada. Hawak ko ang cellphone ko, pero matagal ko na itong hindi tinitingnan. Paulit-ulit na lang bumabalik sa utak ko ang mga impormasyong narinig ko.Nagsinungaling si Guison. Sinimulan ko ang pagtatanong nang maingat sa kung sino-sinong alam kong masasagot ang tanong ko.“May birthday party ba ang boss ni Guison last month?”Meron daw.“Malaki ba?”Oo, sosyal.“May pa-raffle ba?”At doon ko na tuluyang nalaman ang sagot.“Wala. Walang ganun. Ang alam ko, cash gifts lang, at travel vouchers.”Doon pa lang, napangisi agad ako.Pero

Ralia POVNasa bahay na ako bago pag maghapunan.Pagkatapos kong makipagkita kay Madison, dumiretso na agad ako pauwi. Hindi na ako nagtagal sa labas. Parang pagod na pagod ang isip ko kahit wala naman akong ginawang mabigat. Siguro dahil sa mga usapan namin at sa mga pinag-iisipan kong mali sa kaniya at sa asawa ko. Lahat ng mga pinagsasabi niya kanina ay parang pahiwatig, kaya imbis na nag-enjoy ako, na-stress lang ako.Pagbukas ko ng pinto, parang pakiramdam ko ay sobrang pagod na pagod talaga ako. Malinis naman ang bahay at maayos. Ang bilis nag-expired nung kilig at saya ko. Nakakainis kasi si Guison. Dahil sa pagsabi niya ng goodnight, Madison, nag-o-overthink na naman tuloy ako.Inilapag ko ang bag ko sa sofa at dumiretso agad sa kusina.Kailangan kong magluto ng hapunan para kay Guison. Kahit na naiirita na naman ako sa kaniya.Kahit magulo ang isip ko, kahit may bumabagabag sa dibdib ko, ginagawa ko pa rin ang mga bagay na matagal ko nang ginagawa bilang asawa niya.Binuksan

Ralia POVNagsimula na akong magpapansin sa social media ngayong linggo. Hindi dahil bored ako. Hindi dahil naghahanap ako ng validation. Kundi dahil ramdam ko na, kung hindi ako kikilos, tuluyan na akong lulubog sa katahimikan na matagal ko nang kinamumuhian.Matagal na rin akong nawala sa mata ng publiko.Dati, halos araw-araw akong nasa TV. May taping. May pictorial. May interviews. May fans. May mga taong naghihintay sa susunod kong proyekto.At kahit matagal akong nawala, alam kong hindi basta-basta nawawala ang mata ng mga taong minsang tumingin sa ‘yo nang may paghanga.Kaya kahapon, sinadya kong mag-ayos.Hindi ‘yung simpleng ayos lang, ha! Hindi ‘yung pang-bahay na makeup lang. Talagang pinaghandaan ko ng bongga.Nag-shower ako nang matagal. Pinili ko ang magandang damit na alam kong pupukaw sa atensyon ng mga dati kong fans. Hinayaan kong makita ang leeg ko, ang collarbone, ang linya ng balikat. Nag-makeup ako na parang magiging bata ako. ‘Yung hindi naman makapal, pero sapa