บททั้งหมดของ Kakaibang Init (SPG): บทที่ 21 - บทที่ 30

Ralia POVPagpasok ko pa lang sa maliit na milktea-han na may kasamang pizza place sa kabilang side, agad kong nakita si Aleron. Nasa pinakadulo siya, sa bandang sulok kung saan hindi masyadong dumadaan ang mga tao. Pareho pa kaming naka-face mask, parang dalawang kriminal na nagtatago, pero wala kaming choice. Ganito ang buhay namin, masaya pero palihim.“Ang aga mo,” sabi ko, habang tumatawa sa likod ng face mask ko.Hinila niya palabas ang upuan sa harap niya. “Ayoko kasing naghihintay ka,” sagot niya. Kahit may mask siya, ramdam ko ang pagngiti sa boses niya. “Tsaka para makasilip ako kung ligtas ang paligid.”Umupo ako at agad kong tinanggal ang face mask. Mabuti na lang, wala talagang masyadong tao. Siguro dahil weekday, at late afternoon pa lang. Ilang estudyante at dalawang magkasintahan lang ang nandoon.“Tanggalin mo na rin,” bulong ko.Tinanggal na rin niya ang facemask niya.“Ang guwapo mo talaga,” pang-uuto ko sa kaniya.“Maganda ka rin, sobra,” pagbawi naman niya. Kaya

Ralia POVWalang pasok si Guison ngayon. Maaga siyang nagising. Nagising kasi ako na wala siya sa tabi ko sa kama. Paglabas ko ng kuwarto, nakita ko siyang nagbubuhat ng mga barbell niyang in-order sa online shop. Bigla siyang nagpapalaki ng katawan ngayon. Ewan ko lang, ha, pero iba ang naiisip ko sa ginagawa niya ngayon. Sa totoo lang, tumaba siya at nagkabilbil na. Pero ang naiisip ko talaga ay may something. Na para bang nagpapaganda siya ulit ng katawan kasi may gusto siyang iba. At hindi ako ‘yun. Iyon ang naiisip ko.“Nag-almusal ka na?” tanong ko, kahit nakakainis siya.“Diet ako, kaya puro gulay ang gusto ko. Saka, hindi ako kakain ng almusal, mamayang lunch na ako kakain,” sagot niya nang hindi manlang tumitingin sa akin.Hindi na ako sumagot. Tumuloy na ako sa kusina at naghanda na lang ng almusal ko. Habang nagtitimpla ako ng kape, napatingin ako sa tiyan ko. Napataas ang kilay ko nang makita kong hindi naman ako katabaan. Kahit nakunan at nabuntis, hindi ako tumaba, pero

Ralia POVTinolang manok ang niluto kong dinner. Alam kong pauwi na si Guison, kaya maaga akong nagluto. Sa totoo lang, ayokong kumilos at ramdam ko na rin kasi agad ‘yung pagod sa nangyaring paggi-gym ko kanina. Pero dahil ayokong pagsimulan ng away ulit namin ang hindi ko pagluluto ng ulam, nagluto na ako para walang mangyaring gulo.Saktong nung sinara ko ang kalan ay narinig ko na ang sasakyan ni Guison. Papasok na ito sa parking area namin. Dahil dun, naghanda na ako ng plato, spoon at fork sa lamesa. Pati na rin baso at mainis na kanin.Pagpasok niya sa loob, nagulat ako. “Good evening, nag-uwi ako ng paborito mo,” sabi niya habang sweet ang boses. Nilapit niya sa akin ang dala-dala niyang tatlong box ng bukopie.Nang tignan ko siya, maaliwalas ang mukha niya at nakangiti sa akin.“Anong mayroon?” tanong ko nang tanggapin ko naman ang bukopie. Marupok ako pagdating sa paborito kong pagkain.“Hindi mo pa ba napapansin, bumabawi. Alam kong nagtampo ka nung hindi kita pinasalubunga

Aleron POVAko ang kauna-unahang nasa gym. Kahit walang tulog, nagpunta pa rin ako para maglibang. Simula kagabi, wala akong maayos na tulog dahil kay Ralia. Hindi ko matanggap na ang aga naming natapos. Hindi ko inaasahang magkakaayos pa ulit sila ni Guison.Kalalaking tao ko, napaiyak ako kagabi ni Ralia. Nung sabihin niyang huwag na raw akong mangulit, tumaas ang balahibo ko at talagang nabiyak ang puso ko. Doon ko lalo napagtantong gustong-gusto ko siya. Na sobra akong nanghihinayang dahil ang aga niya akong inayawan.Tumingin ako sa salamin ng gym pagkatapos kong magbuhat ng barbell. Kung titignan, halata ang pamamaga ng mga mata ko. Halatang nag-iiyak ako kagabi. Sa ganitong edad pa talaga ako na-broken. Sa ganitong edad pa talaga ako nakaranas ng ganito. Iba ang epekto ni Ralia sa akin, sobra, para kaming dalaga’t binata.Nag-ring ang phone ko kaya dinampot ko ito. Tumatawag si Jason, kaya agad kong sinagot.“Oh?” bungad ko sa kaniya.“Nakita mo na?” tanong niya, kaya nagtaka a

Aleron POVKahit pa paano, malilibang ako ngayong araw. Mabuti na lang at hindi na maga ang mga mata ko. Nasa studio ako ngayon para sa isang magazine photoshoot.Nagdatingan na ang ibang staff kaya binubuksan na ang mga ilaw. May nag-aayos na rin ng reflector. May stylist na naglalakad sa likod ko, hawak ang clipboard. Naghahalo-halo na rin ang amoy ng hairspray, kape. Halos lahat kasi ay may kani-kaniyang kape.Excited ako kasi Topless ang datingan ko. Underwear lang ang suot, kapag ganito ang photoshoot. Palagi kong tinatanggap ang ganitong trabaho, para palagi ko ring nababalandara sa publiko kung gaano kaganda ang katawan ko. Sa ganitong paraan, baka sakaling makuha ko ulit ang atensyon ni Ralia. Kahit alam kong nagpapaloko na naman siya sa kaibigan ko.Pagkatapos akong ayusan ng makeup artist ko, nag-start na rin kami. Puno na naman ng langis ang katawan ko.“Okay, Aleron,” sabi ng photographer. “Relax lang. Natural.”Tumango lang ako. Huminga ako nang malalim habang inaayos ng