All Chapters of สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนที่ 51: เสียงหอบหายใจหนักๆ ดังก้องอยู่ในความเงียบอันมืดสลัวของห้องทำงานผู้บริหารที่ราวกับถูกพายุถล่ม โต๊ะทำงานที่เคยเรียบร้อยถูกกวาดจนเอกสารปลิวกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น เก้าอี้หมุนคว่ำ โซฟาหนังยับยู่ยี่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบและกลิ่นอายแห่งตัณหาที่อบอวลไปทั่วทั้งห้อง...พราวนอนหมดแรงอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว ร่างกายเปลือยเปล่าชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผิวขาวนวลของเธอแดงระเรื่อจากความร้อนแรงของบทรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป วินนอนอยู่ข้างร่างเธอ ใบหน้าซบลงในซอกคอขาวผ่อง สูดดมกลิ่นกายอันหอมหวานปนกลิ่นรักอันเร่าร้อนของทั้งคู่.... เขาหายใจเข้าลึกๆ ราวกับอยากเก็บทุกโมเลกุลของกลิ่นนั้นไว้ในปอด“พราว… คุณนี่มัน…” วินกระซิบ เสียงแหบพร่าด้วยความหลงใหล “คุณทำให้ผมแทบคลั่ง… ทุกครั้งที่ได้สัมผัสคุณ มันเหมือนผมสูญเสียตัวเองไปในตัวคุณ”พราวยิ้มบางๆ ดวงตาคู่สวยยังฉ่ำเยิ้มจากความเหนื่อยอ่อนและความรู้สึกที่ท่วมท้น “วิน… คุณมันบ้า… คุณรู้ไหมว่าเราทำอะไรลงไป?” เธอพูดเสียงแผ่ว ราวกับยังไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นค่ำคืนอันแสนบ้าคลั่งนี้เริ่มต้นจากเกมท้าทายของเธอ....คำพูดที่หลุดออกมาในยามโกรธและหึงหวงเมื่อตอนกลางวัน ค

ตอนที่ 53:สองสามวันแรกในเซอร์วิสอพาร์ทเมนท์แห่งใหม่ผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับพราว ห้องพักขนาดหนึ่งห้องนอนที่ตกแต่งอย่างทันสมัยและครบครันด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก มันสะอาดสะอ้าน ปลอดภัย และเป็นส่วนตัว แต่มันก็ช่างเงียบเหงาและไร้ชีวิตชีวาเหลือเกินเมื่อเทียบกับบ้านหลังใหญ่ที่เธอเพิ่งจากมา แม้บ้านหลังนั้นจะเปรียบเสมือนกรงทองที่กักขังเธอไว้ แต่ที่นี่... มันก็คือความอ้างว้างในอีกรูปแบบหนึ่งพราวรู้สึกถึงคำว่า ‘อิสระ’ อย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เธอไม่ต้องคอยหวาดระแวงว่าธามจะกลับบ้านมากี่โมง จะเมามาหรือไม่ จะพาใครมาด้วยหรือเปล่า เธอไม่ต้องคอยปั้นหน้ายิ้มต้อนรับ หรือฝืนทนรองรับอารมณ์ใคร่ของเขาอีกต่อไป... เธอเป็นอิสระแล้วจริงๆแต่ในความอิสระนั้น มันก็ปนเปื้อนไปด้วยความเหงาและความไม่แน่นอนเกี่ยวกับอนาคต เธอมองไปทางไหนก็เห็นแต่ความว่างเปล่า ไม่มีใครให้พูดคุย ไม่มีใครให้ออดอ้อน... มีเพียงตัวเธอคนเดียวกับความคิดที่ฟุ้งซ่านเธอพยายามทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปที่การทำงานอย่างหนักหน่วงเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องคิดอะไรมากเกินไป ที่ออฟฟิศ เธอกลับมาเป็นคุณพราวนภา ผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนเก่งที่เต็มไปด้วยพลังแ

ตอนที่ 55:ชีวิตใหม่ของพราวในฐานะผู้หญิงที่กำลังจะหย่าร้างเริ่มต้นขึ้นอย่างทุลักทุเลแต่ก็เต็มไปด้วยความหวัง เธอต้องวิ่งวุ่นจัดการเรื่องเอกสารกับทนายความ ต้องหาเวลาไปเก็บของใช้ส่วนตัวที่ยังเหลืออยู่ที่บ้านหลังใหญ่นั้น และต้องรับมือกับสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนร่วมงานที่ออฟฟิศ แต่ทุกครั้งที่เธอรู้สึกเหนื่อยหรือท้อแท้ เธอก็จะมีภูคอยเป็นกำลังใจและให้ความช่วยเหลืออยู่ไม่ห่าง เขาทำหน้าที่เพื่อนและน้องชายที่แสนดีได้อย่างไม่มีที่ติส่วนความสัมพันธ์กับวินก็พัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น พวกเขาติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอมากขึ้น การพูดคุยไม่ได้มีแค่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ แต่ยังเต็มไปด้วยการวางแผนและความเป็นห่วงเป็นใย วินยืนกรานที่จะช่วยค่าใช้จ่ายเรื่องที่พักใหม่ของเธอ ซึ่งพราวก็ยอมรับไว้ด้วยความซาบซึ้งใจทุกอย่างดูเหมือนจะกำลังค่อยๆ เข้าที่เข้าทาง... แต่พราวก็รู้ดีว่าภายใต้ความสงบนี้ มีพายุลูกใหม่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ... และพายุลูกนั้นก็มีชื่อว่า "พิม"หลังจากแผนการปั่นประสาทครั้งก่อนๆ ไม่ได้ผลดังที่คาดไว้ พิมที่ตอนนี้รู้แล้วว่าพราวเป็นอิสระและกลับมาเป็นพันธมิตรกับวินได้อย่างแข็งแกร่งกว่าเดิม เธอก็ยิ่ง

ตอนที่ 57:หลังจากที่พราวได้รับอิสรภาพจากการหย่าร้างอย่างเป็นทางการ และวินได้เริ่มตาสว่างเกี่ยวกับพฤติกรรมของพิม ความสัมพันธ์ลับๆ ของพวกเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่บทใหม่ มันไม่ใช่แค่เรื่องของแรงปรารถนาอีกต่อไป แต่คือการร่วมมือกันของ "พันธมิตร" ที่มีเป้าหมายร่วมกัน... นั่นคือการค้นหาความจริงและกระชากหน้ากากของคนที่พวกเขาเคยไว้ใจที่สุดออกมาการประชุมลับเกิดขึ้นอีกครั้งที่อพาร์ตเมนต์ของพราว บรรยากาศเต็มไปด้วยความจริงจังและเคร่งเครียด พวกเขานั่งอยู่ตรงข้ามกันที่โต๊ะอาหารเล็กๆ ตรงกลางมีเพียงแก้วกาแฟสองใบและสมุดโน้ตที่พราวใช้จดบันทึก"หลักฐานที่เรามีตอนนี้ มีแค่คำให้การของคุณภู" วินเริ่มต้นบทสนทนาด้วยน้ำเสียงเรียบแต่หนักแน่น "มันเป็นหลักฐานแวดล้อมที่สำคัญมาก แต่มันก็ยังไม่พอที่จะใช้มัดตัวพิมได้โดยตรง ถ้าเราผลีผลามทำอะไรไป อาจจะทำให้คุณภูเดือดร้อน และพิมก็จะไหวตัวทัน""แล้วเราจะทำยังไงกันต่อดีคะ" พราวถามอย่างกังวลใจ "พราวรู้สึกเหมือนเรากำลังเดินอยู่ในความมืด มองไม่เห็นทางเลย"วินนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาคมกริบคู่นั้นฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก ก่อนที่ประกายบางอย่างจะวาบขึ้นมา "ผมว่า... เราคงต้องล่อให้ง

ตอนที่ 59:เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากค่ำคืนอันแสนป่าเถื่อน วินกลับมาถึงบ้านและพบกับภาพที่ไม่คาดคิดพิมกำลังจัดโต๊ะอาหารเช้าด้วยท่าทีสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใบหน้าสวยหวานประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ เหมือนทุกวัน ไม่มีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวหรือเสียใจจากเหตุการณ์เมื่อคืนเลยแม้แต่น้อย"กลับมาแล้วเหรอคะพี่วิน ทานอาหารเช้าด้วยกันก่อนสิคะ พิมพ์ทำของโปรดพี่วินไว้เต็มเลย" เธอเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยจนน่าขนลุกวินมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขารู้ว่าภายใต้ความสงบนิ่งนั้นคือพายุอารมณ์ที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ แต่การที่เธอเลือกจะ "นิ่ง" ทำให้เขารู้สึกว่าเกมนี้อันตรายกว่าที่คิด"ไม่ล่ะ ผมจะรีบไปบริษัท" เขาตอบเสียงเย็นชา พยายามจับสังเกตปฏิกิริยาของเธอ"เหรอคะ... งั้นเหรอ..." พิมเพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ ไม่ได้ซักไซ้หรือแสดงท่าทีหึงหวงใดๆ เกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนเลยแม้แต่น้อย "เมื่อคืน... พี่วินคงจะคุยงานกับลูกค้าดึกมากเลยสินะคะ"คำพูดของเธอเหมือนมีดที่กรีดลงมาเงียบๆ วินรู้ทันทีว่านี่คือการประกาศสงครามในรูปแบบใหม่... สงครามประสาทที่เยือกเย็นและอำมหิตกว่าเดิมบรรยากาศในบ้านหรูอึดอ