All Chapters of สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love: Chapter 11 - Chapter 20

63 Chapters

11: นัดแรก...สู่ทางลับ NC++

ตอนที่ 11หกโมงครึ่ง... เวลานัดหมายพราวนั่งอยู่ในมุมในสุดของร้านกาแฟบรรยากาศดีในซอยที่ไม่พลุกพล่านนัก นิ้วเรียวเผลอเคาะเบาๆ กับแก้วช็อกโกแลตเย็นที่พร่องไปเพียงนิดหน่อย หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก....นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนัดเจอเขานอกเวลางานอย่างเป็นกิจลักษณะ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่ใช่สถานการณ์ฉุกเฉิน และไม่ใช่เพราะความเมามายเธอเลือกเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้มที่ขับผิวขาวผ่อง แต่งหน้าอย่างตั้งใจมากกว่าปกติ... ตั้งใจเพื่อใครกันนะ? คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัว แต่เธอไม่กล้าหาคำตอบให้ตัวเองแล้วร่างสูงที่รอคอยก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูร้าน วินในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนปลดกระดุมเม็ดบน กับกางเกงสแล็คสีเทาเข้มดูผ่อนคลายกว่าตอนอยู่ในชุดสูทเต็มยศ แต่ถึงอย่างนั้น ออร่าของผู้บริหารระดับสูงและความหล่อเหลาที่ดึงดูดสายตาก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย เขากวาดตามองครู่หนึ่งก่อนจะเดินตรงมาที่โต๊ะของเธอ"ขอโทษที่อาจจะเลทไปนิดหน่อยครับ" เขากล่าวทักทายพร้อมรอยยิ้มบางๆ ทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม"ไม่เป็นไรค่ะ พราว... ก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน" พราวตอบเสียงเบา รู้สึกประหม่าจนทำตัวไม่ถูกหลังจากสั่งกาแฟแล้ว ความเง
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

12: โลกสองใบ NC++

ตอนที่ 12หลายสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่ ‘นัดแรก’ ที่โรงแรมหรูในคืนนั้น ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างพราวและวินก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางความหวาดระแวงและความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือยาชูใจชั้นดีที่ทำให้ชีวิตอันเหี่ยวเฉาของเธอได้กลับมามีสีสันอีกครั้งโลกของพราวถูกแบ่งออกเป็นสองใบอย่างชัดเจนใบแรกคือโลกยามกลางวัน ที่บริษัท ที่ซึ่งเธอคือ ‘คุณพราวนภา’ ผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนเก่ง และเขาคือ ‘คุณวิศรุต’ รองประธานฯ จากบริษัทพาร์ทเนอร์คนสำคัญ พวกเขาต้องทำงานร่วมกัน ประชุม สื่อสาร และวางตัวอย่างมืออาชีพที่สุด แต่ภายใต้หน้ากากนั้น กลับมีสัญญาณลับๆ ที่รู้กันเพียงสองคนเสมอ... แววตาที่สบกันนานกว่าปกติเพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากเมื่อเผลอคิดถึงเรื่องราวของกันและกัน หรือข้อความสั้นๆ ผ่านแอปพลิเคชันแชทลับที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอมือถือส่วนตัวที่เธอซ่อนไว้อย่างดีWin: เที่ยงนี้คิดว่าจะทานอะไรดีครับ? Praw: ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ งานยุ่งมาก Win: เดี๋ยวผมสั่งเผื่อเอาไหม? ร้านโปรดคุณทุกอย่างคือความลับที่น่าตื่นเต้นและอันตรายในเวลาเดียวกัน“พี่พราว! ช่วงนี้ดูออร่าจับ หน้าตาสด
last updateLast Updated : 2026-01-02
Read more

13: เผชิญหน้าสี่คน NCเบาๆ

ตอนที่ 13เสียงเพลงคลาสสิกเบาๆ และแสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าสร้างบรรยากาศหรูหราให้กับร้านอาหารอิตาเลียนชื่อดัง แต่สำหรับพราวแล้ว บรรยากาศดีๆ เหล่านี้ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกประหม่าและกังวลใจในอกลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย เธอกำลังจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่กระอักกระอ่วนที่สุดในชีวิต... ดินเนอร์สี่คน ร่วมโต๊ะกับสามีตัวเอง และชู้รักกับภรรยาของเขา!"แต่งตัวนานชิบหาย จะไปรบที่ไหน!" เสียงห้วนๆ ของธามดังขึ้นขัดจังหวะความคิดขณะที่เธอกำลังสำรวจตัวเองหน้ากระจกเป็นครั้งสุดท้าย พราวถอนหายใจเบาๆ เลือกที่จะไม่ต่อปากต่อคำ เธออยู่ในชุดเดรสสีแดงก่ำเรียบหรู เผยให้เห็นช่วงไหล่และเนินอกเพียงเล็กน้อย แต่ก็ขับเน้นผิวขาวผ่องและรูปร่างเย้ายวนของเธอได้อย่างดีเยี่ยม เธอดูดี... แต่ในใจกลับว้าวุ่นเกินกว่าจะสนใจรูปลักษณ์ภายนอก"ไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะสาย" เธอตอบเสียงเรียบ เดินนำสามีออกจากห้องแต่งตัว...บนรถระหว่างทาง ธามยังคงบ่นไม่หยุดเรื่องที่เขาต้อง 'เสียเวลา' มาดินเนอร์ไร้สาระตามใจเพื่อนของภรรยา แทนที่จะได้ไปสังสรรค์กับเพื่อนของเขา พราวทำเพียงนั่งเงียบๆ มองออกไปนอกหน้าต่าง พลางแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความลับท
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

14: ถลำลึก

ตอนที่ 14บรรยากาศภายในรถยนต์ยุโรปคันหรูเงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ พราวนั่งเหม่อมองแสงไฟนอกหน้าต่าง ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปถึงเหตุการณ์ระทึกขวัญในมื้อค่ำที่เพิ่งผ่านพ้นไป ความรู้สึกหลากหลาย ทั้งโล่งใจที่รอดมาได้ หวาดเสียวกับความเสี่ยงที่เกือบถูกจับได้ และความรู้สึกผิดที่ยังคงเกาะกินใจ มันปะปนกันจนแยกไม่ออก"ไอ้วินอะไรนั่นน่ะ ท่าทางมันจะใหญ่มาจากไหนวะ เห็นประธานบริษัทคุณแทบจะอุ้มเข้าบริษัท" เสียงห้วนๆ ของธามที่นั่งอยู่ข้างคนขับดังขึ้นทำลายความเงียบ เขาคงจะหายเมาแล้ว แต่ความไม่พอใจบางอย่างยังคงฉายชัดอยู่ในน้ำเสียง"เขาก็เป็นรองประธานฯ จาก K Group ไงคะ บริษัทพาร์ทเนอร์รายใหญ่" พราวตอบเสียงเรียบ ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด"หึ! แล้วเมียมันล่ะ ชื่อพิมพ์อะไรนั่น ท่าทางเรียบร้อยซะไม่มี ไม่รู้บนเตียงจะจืดชืดเหมือนหน้าตาหรือเปล่า" เขาพูดจาคะนองปากตามนิสัยเดิม พราวเม้มปากแน่น รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที "อย่าพูดจาไม่ให้เกียรติคนอื่นสิคะธาม!""อ้าว! ทำไม! หรือว่าหวงเพื่อน? เห็นสนิทกันนักนี่ หรือว่า..." เขาลากเสียงยาว หรี่ตามองเธออย่างจับผิด "...หวงผัวเพื่อน?""บ้าเหร
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

15: เฉียด

ตอนที่ 15ครืด... ครืด....เสียงโทรศัพท์มือถือที่สั่นสะท้านอยู่บนโต๊ะข้างเตียงในคอนโดหรูของวิน ดังแทรกความเงียบสงัดยามดึกสงัดขึ้นมาอย่างไม่คาดฝัน แสงสว่างจากหน้าจอสาดส่องกระทบใบหน้าซีดเผือดของพราวทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ เธอเบิกตากว้าง หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้าตัวใหญ่...‘Tham’‘เขาโทรมาทำไมตอนนี้! นี่มันตีสองกว่าแล้วนะ! หรือว่าเขาตื่น? เขาหลับไปแล้วนี่นาตอนเราออกมา! หรือว่าละเมอ? หรือว่าเขารู้อะไรแล้ว!’ ความคิดนับร้อยวิ่งวนอยู่ในหัวพราวอย่างสับสนอลหม่าน ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ขณะที่วินซึ่งนอนกอดเธออยู่ก็สะดุ้งตื่น ผุดลุกขึ้นนั่ง มองหน้าเธอสลับกับโทรศัพท์ด้วยแววตาตื่นตระหนกไม่แพ้กัน"รับสิพราว... ใจเย็นๆ... ทำตัวปกติที่สุด" วินกระซิบเสียงเบา พยายามตั้งสติ เขากุมมือเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ให้กำลังใจพราวสูดหายใจลึก พยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เธอกดรับสาย พยายามบังคับเสียงให้ราบเรียบและงัวเงียที่สุดเท่าที่จะทำได้"ฮัลโหล... ค่ะธาม..." เสียงเธอสั่นเครือเล็กน้อยจนวินรู้สึกได้ เขากระชับมือเธอแน่นขึ้นอีก[ตื่นมาไม่เห็นคุณอยู่บนเตียง ไปไหนเนี่ย! ทำเสียงดังอะไรแ
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

16: ระยะห่างที่ทรมาน

ตอนที่ 16สามสัปดาห์... สามสัปดาห์เต็มที่พราวใช้ชีวิตอยู่กับ "ระยะห่าง" ที่เธอและวินจำต้องสร้างขึ้นเพื่อความปลอดภัย มันคือสามสัปดาห์ที่ยาวนานราวกับสามปี โลกที่เคยกลับมามีสีสันฉูดฉาดด้วยความลับอันน่าตื่นเต้น บัดนี้กลับคืนสู่สีเทาหม่นหมองอีกครั้ง มีเพียงหน้าจอโทรศัพท์สำรองในแอปพลิเคชันแชทลับเท่านั้น ที่เป็นเหมือนหน้าต่างบานเล็กๆ ให้เธอได้แอบมองเห็นแสงสว่างรำไรข้อความถูกส่งหากันแทบจะทุกครั้งที่มีโอกาส วินยังคงสม่ำเสมอในการส่งข้อความมาถามไถ่ แสดงความเป็นห่วง และเติมกำลังใจให้เธอในตอนเช้า กลางวัน และก่อนนอน ส่วนพราวก็ตอบกลับด้วยความคิดถึงและความโหยหาที่ไม่เคยลดน้อยลงWin: เช้านี้ทานอะไรรึยังครับ? อย่าทำงานจนลืมทานนะPraw: เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง :) Win: ห่วงสิครับ ห่วงมากด้วย... เมื่อคืนผมนอนไม่หลับเลย คิดถึงคุณจนทรมาน Praw: (หัวใจเต้นแรงกับคำว่าคิดถึง) พราวก็เหมือนกันค่ะ... อยากให้เช้าเร็วๆ จะได้เห็นหน้าคุณ... แม้จะแค่ในที่ทำงานก็ยังดี Win: แค่นั้นมันไม่พอหรอกพราว... ผมอยากกอดคุณแน่นๆ... อยากจูบ... อยาก... (ข้อความหยุดอยู่แค่นั้น เหมือนเขาจะยั้งตัวเองไว้) Praw: (หน้าแด
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more

17: สิ้นสุดการรอคอย

ตอนที่ 17เข็มนาฬิกาบนผนังบอกเวลาเกือบห้าทุ่ม พราวค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนใหญ่ออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุด เธอย่องเท้าเบาๆ ผ่านห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว ตรงไปยังประตูหน้าบ้านหัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นระคนความรู้สึกผิด แต่ความต้องการที่จะได้พบเจอ ‘เขา’ อีกครั้งหลังจากห่างหายกันไปเกือบสามสัปดาห์ มันรุนแรงกว่าความรู้สึกอื่นใดเธอมั่นใจแล้วว่าธามหลับสนิทอยู่ในห้องจริงๆ หลังจากที่เขาดื่มเหล้าจนเมามายและหลับใหลไปโดยไม่ได้แตะต้องตัวเธอเลยสักนิดในคืนนี้... มันคือโอกาสเดียวที่เธอจะแอบหนีออกไปได้พราวขับรถออกจากหมู่บ้านหรูด้วยความเร็วคงที่ มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางที่คุ้นเคย... คอนโดมิเนียมส่วนตัวของวิน บรรยากาศของค่ำคืนบนท้องถนนดูเงียบสงัด แต่มันกลับขับเน้นเสียงหัวใจของเธอให้ดังกระหน่ำอยู่ในอกความกลัวความผิดที่เคยมีก่อนหน้านี้ มันถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นและแรงปรารถนาอันท่วมท้น... เธอทนรอต่อไปอีกไม่ไหวแล้วจริงๆ....วินาทีที่ประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกที่ชั้นบนสุดของคอนโด ร่างสูงของวินก็ปรากฏอยู่หน้าประตูห้องพักราวกับนับทุกลมหายใจรอคอยเขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงนอนผ้าเนื้อนิ่มสบายๆ แต่เพียง
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

18: สัญญาณก่อนพายุ

ตอนที่ 18ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างพราวและวินดำเนินต่อไปเหมือนเปลวไฟที่ถูกเติมเชื้ออยู่ตลอดเวลา การ "หยุดเจอ" ชั่วคราวครั้งนั้นยิ่งทำให้พวกเขาตระหนักว่าต่างฝ่ายต่างขาดกันไม่ได้มากแค่ไหน การลักลอบพบเจอกันจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้งและอาจจะดูเสี่ยงยิ่งกว่าเดิม พวกเขาไม่ได้นัดเจอกันแค่ในpenthouseส่วนตัวของวิน หรือโรงแรมหรูที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เพื่อความปลอดภัยเท่านั้น แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นการแอบพบกันสั้นๆ ในช่วงพักกลางวันที่ห้องทำงานของวิน หรือแม้กระทั่งในรถของเขาที่จอดอยู่ในมุมลับตาของลานจอดรถบริษัทความตื่นเต้นหวาดเสียวกลายเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ที่น่าเสพติดนี้ไปแล้วในที่ทำงาน พวกเขาพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาระยะห่างตามปกติ แต่บางครั้งมันก็ยากเหลือเกิน โดยเฉพาะเวลาที่ต้องเข้าประชุมร่วมกัน สายตาที่ลอบมองหากัน บทสนทนาเรื่องงานที่แฝงความนัย หรือรอยยิ้มบางๆ ที่ส่งให้กันเมื่อเผลอสบตา มันคือสัญญาณลับที่ทำให้โลกของพวกเขาสองคนเชื่อมโยงกันอยู่เสมอ แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายก็ตามพราวรู้สึกว่าตัวเองกำลังถลำลึกลงไปเรื่อยๆ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดียังคงมีอยู่ แต่มันเริ่มเบาบางลง ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึ
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

19: อิสรภาพชั่วคราว

ตอนที่ 19เสียงล้อรถยนต์สปอร์ตคันหรูของธามบดเบียดกับพื้นถนนหน้าบ้าน ก่อนจะแล่นหายลับไปจากสายตา พราวยืนมองตามจากหน้าต่างห้องนอนชั้นบน ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกปนความรู้สึกสมเพชระคน... เขาไปแล้ว ไป ‘ทำงาน’ ที่ภูเก็ตหนึ่งสัปดาห์เต็ม ท่าทางดูดีใจและตื่นเต้นที่จะได้ไป เสียเหลือเกิน โดยไม่คิดจะซักถามหรือสนใจเลยสักนิดว่าเธอจะเป็นอย่างไรระหว่างที่เขาไม่อยู่พราวหยิบโทรศัพท์มือถือสำรองขึ้นมาทันที กดเข้าแอปพลิเคชันแชทลับ ส่งข้อความสั้นๆ ไปหาวินPraw: เขาไปแล้วค่ะข้อความตอบกลับมาแทบจะในทันทีWin: ทางนี้ก็เพิ่งไปส่งพิมพ์ที่สนามบินเมื่อเช้าเหมือนกันครับ ดูเขาเป็นห่วงคุณพ่อมากจริงๆพราวอ่านข้อความแล้วรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย พิมพ์ดูเป็นลูกสาวที่น่ารักและกตัญญูเสมอต้นเสมอปลาย ต่างจากเธอที่กำลังจะใช้ช่วงเวลาที่สามีไม่อยู่ไปกกกอดอยู่กับสามีของเพื่อน... แต่ความรู้สึกผิดนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อข้อความต่อมาของวินเด้งขึ้นมาWin: คอนโดผม... พร้อมต้อนรับคุณแล้วนะครับ... ตลอดเจ็ดวันนี้หัวใจพราวเต้นแรง รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย เธอรีบพิมพ์ตอบกลับPraw: พราวก็พร้อมจะไปหาคุณแล้วค่ะ ขอเก็บของแป๊บนะคะห
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

20: โลก(ลับ)ของเรา

ตอนที่ 20แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาในห้องนอนเพนท์เฮาส์หรู ปลุกพราวให้ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราอันแสนสุข เปลือกตาบางค่อยๆ ปรือเปิด ปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างก่อนจะสัมผัสได้ถึงวงแขนแกร่งที่โอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง และลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ข้างลำคอเธอนอนนิ่ง ซึมซับความสุขของการได้ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของวิน... เวลาผ่านไปเร็วเหมือนฝัน... สี่วันแล้วที่เธอได้ใช้ชีวิตในฐานะ ‘คนรัก’ ของเขาอย่างเต็มที่ในพื้นที่ส่วนตัวแห่งนี้ มันช่างแตกต่างจากชีวิตจริงอันแสนจืดชืดและขมขื่นของเธอลิบลับ"ตื่นแล้วเหรอครับ... คนสวยของผม"เสียงทุ้มนุ่มกระซิบข้างหู ก่อนที่ริมฝีปากหยักได้รูปจะประทับจูบลงบนไหล่เปลือยเปล่าเบาๆ"อื้อ..."พราวครางรับในลำคอ พลิกตัวกลับไปเผชิญหน้าเขา สบตากับดวงตาคมที่ทอประกายรักใคร่และ... แรงปรารถนาที่คุกรุ่นอยู่เสมอเมื่ออยู่ใกล้กัน"อรุณสวัสดิ์ค่ะ""อรุณสวัสดิ์ครับ"เขายิ้ม ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมามอบจูบที่ลึกซึ้งและดูดดื่มให้เป็นรางวัลของการตื่นนอน จูบที่เริ่มต้นอย่างนุ่มนวล แต่ค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างชำนาญ มือหนาเริ่มลู
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status