Tous les chapitres de : Chapitre 201 - Chapitre 210

คำกล่าวของหรงจื่อเหยาทำให้เส้นผมของนายอำเภอตั้งชัน (หรือว่าคำกล่าวของอาซินจะเป็นจริง) เจ้าตัวคิดพลางกลืนน้ำลายลงคอ (แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อหลักฐานมัดตัวนางแน่นหนาถึงเพียงนั้น) ความคิดของเขาในหัวตีกันไปมาอย่างยุ่งเหยิงเซี่ยเว่ยหลงสังเกตเห็นท่าทางของนายอำเภอ เขาหันไปมองหรงจื่อเหยาเล็กน้อย ก่อนจ

ก่อนที่นางจะสรุปผลการตรวจสอบของตน “จากการตรวจสอบภายในร่างกายของแม่เฒ่าโดยละเอียด” น้ำเสียงของหรงจื่อเหยาก็พลันเต็มไปด้วยความตึงเครียด“ข้าพบร่องรอยของการถูกทำลายอย่างรุนแรงที่หัวใจและปอด และที่สำคัญที่สุดคือ... ในกระเพาะอาหารของนางมีเศษยาบำรุงที่ผสมกับพืชพิษชนิดนี้อยู่!” จบคำกล่าวของนางใบหน้าของอาเซ

หลังจากเสร็จสิ้นคดีของอาซิน และนำความยุติธรรมกลับคืนสู่หมู่บ้านอันผิงแล้ว ขบวนของเซี่ยเว่ยหลงก็คิดจะออกเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องลงบนพื้นดินที่ยังคงมีหิมะขาวโพลนปกคลุมอยู่บางเบา บรรยากาศที่เคยวังเวงและเศร้าสร้อย บัดนี้กลับดูสดใสขึ้นมาเล็กน้อยชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ต่างพากันมา

หรงจื่อเหยาไม่รอช้านางรีบสวมถุงมือและรับกระดูกท่อนนั้นมาพิจารณาอย่างละเอียด“นี่คือกระดูกต้นแขนของมนุษย์เพศหญิง อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบปี” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตาคมกริบไล่สำรวจไปตามพื้นผิวของกระดูก “มีรอยกัดแทะจากสัตว์กินเนื้อชัดเจน แต่...”นางหยุดชะงัก พลางใช้นิ้วชี้ไปยังรอยแตกแนวขวางที่

หลังจากรับอาหารเย็นเสร็จ หรงจื่อเหยาพร้อมด้วยเสี่ยวชุน เหลิ่งเยว่ และจ้าวเฟิงที่รออยู่ด้านล่างก็มุ่งหน้าไปยังสุสานแห่งนั้น ภายใต้การคุ้มกันอย่างแน่นหนาขององครักษ์จิ่นอีเว่ยเมื่อมาถึงห้องชันสูตร หรงจื่อเหยาสวมถุงมือหยิบเครื่องมือชันสูตรออกมาวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ นางหายใจเข้าปอดลึกเพื่อรวบรวมสมาธิ