บททั้งหมดของ ช่วยด้วย! ข้าถูกตัวร้ายปักธงเข้าให้แล้ว: บทที่ 221 - บทที่ 230

หลังจากได้รับพระบัญชาจากองค์ฮ่องเต้ หรงเจี้ยนอวี่ก็เริ่มเตรียมตัวสำหรับการเดินทางไปประจำการที่เหมืองแร่อย่างเร่งด่วนเขาใช้เวลาอีกสองสามวันจัดการงานที่คั่งค้างในหน่วยจิ่นอีเว่ยอย่างรอบคอบ ตรวจสอบเอกสารสำคัญหลายฉบับ และมอบหมายงานให้ผู้ใต้บังคับบัญชาดูแลต่อไปส่วนหูเต๋อคนสนิทของเขาก็ยุ่งอยู่กับการจัดเ

หลังจากเหตุการณ์ชุลมุนที่โตรกผา หรงเจี้ยนอวี่ก็ได้รวมขบวนของซูเหมยหลิงเข้ากับขบวนของตน แม้ว่าผู้ติดตามของซูเหมยหลิงหลายคนจะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็นับว่าโชคดีที่ไม่มีใครเป็นอันตรายถึงชีวิต หรงเจี้ยนอวี่จึงให้หมอประจำขบวนของตนดูแลบาดแผลของทุกคนอย่างทั่วถึงซูเหมยหลิงมองดูการจัดการของชายหนุ่มด้วยความประหลา

ยามสายมาเยือนหลังจากทุกคนได้รับข้าวเช้ากันเรียบร้อย ขบวนเดินทางของหรงเจี้ยนอวี่และซูเหมยหลิงก็เริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลงมาระหว่างกิ่งไม้สร้างเป็นลำแสงอ่อน ๆ สวยงาม ทำให้บรรยากาศยามนี้ดูสงบไม่น้อย ทว่าภายในรถม้าของซูเหมยหลิงกลับไม่สงบตามไปด้วยนางยังคงรู้สึกปวดเมื่อยจากการเดิน

ในที่สุดการเดินทางที่ยาวนานกว่าสามเดือนก็ได้สิ้นสุดลง เมื่อขบวนของหรงเจี้ยนอวี่และซูเหมยหลิงได้มาถึงเหมืองแร่ ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่เริ่มคล้อยต่ำลงพวกเขาก็พบเข้ากับเวรยามที่กำลังเฝ้าหน้าประตูเหมืองซึ่งรอบด้านนั้นได้ล้อมรอบด้วยกำแพงไม้สูงใหญ่ที่สร้างขึ้นอย่างแข็งแรงและมั่นคง แสดงให้เห็นถึงการจัดกา

หรงเจี้ยนอวี่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม พลางมองแผ่นหลังของน้องสาวที่กล่าวทิ้งไว้และเดินหนีไปอย่างดื้อ ๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะหันมาทางผู้ที่เป็นทั้งสหาย น้องเขย และผู้บังคับบัญชา“เหยียนสวี่” หรงเจี้ยนอวี่เอ่ยเรียกนามรองของเซี่ยเว่ยหลง น้ำเสียงของเขายังคงเจือไปด้วยความสับสนและปรารถนาในคำอธิบาย“เจ้าคิดว่าที่