All Chapters of เรื่องของเรา...จะเอายังไง: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 30 ดาวนำโชคของพ่อ“ขออนุญาตค่ะท่านประธาน…” นุการดา หรือ นุ เลขาส่วนตัวของกรรมการผู้จัดการเอ่ยบอกทุกคนในห้องประชุมทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องหินอ่อนที่ยาวมาจนถึงห้องประชุม และก่อนที่จะเงียบเสียงไปเพราะเธอก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ภายในห้องประชุมแล้วแค่เพียงพบนุการดาก็ทำให้คนที่นั่งร่วมอยู่ในห้องประชุมรู้สึกอิหลักอิเหลื่อ แต่การได้พบกรรมการผู้จัดการที่ในหนึ่งปี มินตราจะมาปรากฏตัวที่นี่สักครั้งก็แทบทำให้หัวใจของใครบางคนเกือบจะหยุดเต้นได้“มิน…วันนี้เข้าบริษัทเหรอลูก” เสียงที่เอ่ยทักเธอค่อนข้างเก็บความดีใจไว้ไม่มิด ไม่เพียงแค่เจ้าของชื่อแต่ทุกคนในห้องประชุมก็รับรู้ถึงความรู้สึกที่เจ้าสัวมีให้กับลูกสาวคนนี้“มินคิดถึงคุณพ่อน่ะค่ะ” มินตราตอบกลับด้วยน้ำเสียงธรรมดา และสบแววตาอบอุ่นของบิดากลับไป“ออกไปก่อน” ทันทีที่มินตราทิ้งสายตาไปยังที่นั่งประจำตำแหน่งของตนเองที่ตอนนี้มีคนลากเก้าอี้ไปนั่งด้านหลังบิดาเธอแล้วเจ้าสัวก็พูดกับคนด้านหลังว่าให้ออกไปก่อน และส่งยิ้มให้ลูกสาวทั้งยังผายมือให้มินตรามานั่งข้างกันมินตราไม่รอช้า เธอสาวเท้ากลับมาหยุดยืนอยู่ตรงเก้าอี้ปร

บทที่ 32 ผู้ชายเคยเสเพลร้านอาหารที่นนทภพตั้งใจพามินตรามาดินเนอร์คือร้านที่อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในช่วงเวลาเย็นย่ำพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน บรรยากาศในตอนที่หญิงสาวโดนโอบเดินประคองเข้ามา และทั้งร้านมีเพียงแค่เราสองคน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันโรแมนติกเกินไปในความคิดของมินตรา“คนสวยเชิญครับ” มินตราเหลือบสายตาไปมองคนพูดและมองเก้าอี้ที่ถูกลากออกมาเชื้อเชิญให้เธอนั่งการดูแลเทกแคร์เอาใจใส่ของเขา แน่นอนไม่ว่าใครก็ต้องชอบรวมถึงมินตราด้วยมินตรานั่งลงและมองออกไปริมแม่น้ำทันที สายลมเอื่อย ๆ กับท้องฟ้าสีส้มบ่มแดดที่แสดงเป็นสัญลักษณ์ว่าวันนี้กำลังจะหมดไปอีกวันแล้ว“ผมดีใจที่คุณชอบนะ ไม่เสียแรงที่จองล่วงหน้า”“รู้ได้ยังไงว่าฉันชอบ…อากาศน่าเหนียวตัวจะตายไป”นนทภพยิ้มก่อนจะยื่นมือมาจับมือบาง และเขาก็หันไปมองริมแม่น้ำเช่นกันนิ้วมือของเขาถูสัมผัสปลายนิ้วทั้งสี่ของเธอเบา ๆ “ผมรู้ว่าคุณชอบ...ปิดกันไม่มิดหรอก” นนทภพพูดกับเธอแต่หันใบหน้าออกไปมองวิวริมแม่น้ำเช่นกันมินตรากำลังตกหลุมอากาศขนาดใหญ่…เธอมองเสี้ยวหน้าของเขาจนนนทภพหันกลับมา “แววตาคุณมันฟ้อง…ชอบก็บอกว่าชอบ จะปากแข็งทำไมครับ” เขาโน้มเอาศอกมาวางบนโต

บทที่ 34 เรื่องที่รู้มา? ร้อนรน?หลังจากโดนเพื่อนสนิททุบรีดความลับจนน่วมพวกมันก็แยกย้ายกันไป มินตราเงยหน้ามองนาฬิกาติดผนังภายในห้องทำงาน เกือบจะถึงเวลาเลิกงานแล้ว แต่เธอยังคงต้องเคลียร์กล่องแพ็กเกจจิงให้เสร็จทันส่งทีมในวันพรุ่งนี้ และอาจจะไปดินเนอร์ตามที่นัดนนทภพไว้ไม่ได้ มินตราต้องตรวจการออกแบบที่น้อง ๆ ฝึกงานส่งกันเข้ามา สำหรับคนที่ถูกเลือกมินตรามีรางวัลใหญ่เล็กให้ตามลำดับ ตอนนี้บริษัท CHI RA PHA BRAND ต้องการพนักงานรุ่นใหม่ไฟแรงที่จะมาร่วมเปิดประสบการณ์ดี ๆ ไปด้วยกัน เธอจึงเฟ้นหานักศึกษาจบใหม่ หลัก ๆ เพื่อเปิดตลาดวัยรุ่นที่เข้าถึงง่าย ราคาจับต้องได้ แต่คุณภาพต้องระดับไฮเอนด์มินตราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดส่งข้อความไปบอกนนทภพว่าวันนี้คงต้องยกเลิกนัดไปก่อนเพราะเธอมีธุระติดพัน แต่เมื่อเห็นทั้งข้อความและสายที่โทร. เข้ามาก็อดใจหายไม่ได้เด้น 20 สายไม่ได้รับข้อความใหม่…มินตราลืมสนิทว่าปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ ข้อความจากนนทภพถูกส่งมาชั่วโมงละข้อความและยิ่งเธอไม่ตอบเขาก็ยิ่งส่งแบบรัว ๆ จนกลายเป็นนาทีต่อนาที มันยาวแบบที่เธอเลื่อนจนนิ้วหงิกกว่าจะอ่านถึงปัจจุบันตอนนี้โดยนิสัยปกติมินตราไม่

บทที่ 36 เชื่อหมดหัวใจ...[เลิกเดากันได้แล้วจ้า! เพราะไฮโซสาวเจ้าของเครื่องหอมที่โสดได้ไม่นาน พาแฟนใหม่ไปเปิดตัวที่บริษัทแบบรัว ๆ ไอ้ปิดหน้าปิดตาไม่เปิดเผยนั่นก็เป็นวิธีการสร้างเอนเกจของชีจ้าาาาา][ที่ให้มานั่งเดา ๆ กันว่าใครกันหน๋อตอนนี้รู้แล้วจ้าเพราะเขา Anniversary ห้าเดือนกันไปหมาด ๆ ดอกกุหลาบสามพันดอกแบบอึ้ง!][โป๊ะเช๊ะแน่นอน! เพราะที่นางนั่งบนฝากระโปรงรถยนต์ที่มีแค่สามคันในไทย มันจะเป็นใครไปได้เพราะเจ้าของรถยนต์หนึ่งคนเป็นผู้หญิง อีกคนแต่งงานแล้ว อีกคนยังโสดอยู่ ก็ต้องคนนั้นแล้วไม๊!][แล้วใคร ๆ กันล้าาา ก็ต้องขอต่อสายไปถามเจ๊โยชิกันก่อนว่าชีจะพูดดั๊ยมั๊ยยย ให้ชีพูดเถอะเพราะนั่นวงในสุดแต่งุบงิบไม่บอกน้อง ๆ เลยน้าาา]แล้วพวกนักข่าวสาวเมาท์ก็ยกหูต่อสายหายลดาทันทีรักครั้งใหม่ของไฮโซสาวสุดสวยกับนักธุรกิจหนุ่มเนื้อหอมดังกระฉ่อนไปทั่วสารทิศ มีทั้งคนยินดี และคนเตรียมรอสมน้ำหน้า [คาสโนว่าตัวพ่อเลยแกเอ๊ยยยยย ของแรร์ ของพรีเมี่ยม หล่อยันเงา! เจอที่บาร์สุขุมวิทหล่อฉห. ผญ.ก็สวยแบบสุด!][แต่ก็เหมาะกันนะ บางทีผช. เจอแบบนี้ก็อยากหยุดแล้วปะ สวยเลิศขนาดนั้น ทิ้งก็โง่ละ][ยังใหม่อยู่ รอผ่านหกเดื

บทที่ 38 ความลับมินตรามองนนทภพลากกระเป๋าออกจากห้องไป และก่อนที่เขาจะเดินทางเวลาทั้งหมดของเขามอบให้มินตราจริง ๆแม้เหลือเวลาแค่เพียงครึ่งคืนเขาก็ยังพาเธอออกไปทานข้าวที่ร้านอาหารใกล้ ๆ คอนโด ดูแลประหนึ่งเจ้าหญิงที่ฝ่าเท้าแทบไม่ต้องแตะพื้นมินตราเฝ้ามองการกระทำของเขาอย่างเงียบเชียบและตีประตูปิดล็อกหัวใจตัวเองไว้โดยไม่ปล่อยให้มันล่องลอยติดตามเขาไปอย่างเช่นเดิมนานหลายชั่วโมงที่หญิงสาวยังคงทำงานอย่างหนัก เสียงโทรศัพท์ที่สั่นเตือนแจ้งว่ามีข้อความเข้ามา มินตรากดเปิดหน้าจอดูข้อความ ยังคงเป็นเหมือนเช่นหลายวันที่ผ่านมาข้อความของน้องสาวต่างแม่ที่ยังคงเพียรพยายามส่งมาปั่นประสาทเธอไม่เว้นแต่ละวัน ‘ถึงจะไปกันได้ดีแค่ไหนมันก็ยังมีข่าวแว่วมาว่า ความรักของทั้งคู่จะสั่นคลอนเพราะมีชาวเน็ตท่านหนึ่ง ไม่ใช่สิหลายท่านเลยด้วย! เห็นนักธุรกิจหนุ่มไปเดินชอปปิงกับสาวนางหนึ่ง ณ ห้างสรรพสินค้าชานเมืองที่เพิ่งเปิดใหม่’[พี่สาวคนสวยของหม่อนพี่เห็นข่าวนี้หรือยัง?][พี่อยากรู้ไหมผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ถ้าอยากรู้ก็ขอร้องหม่อนสิจะบอกให้เอาบุญ]มินตราก็ยังคงอ่านแล้วไม่ตอบเช่นเดิม กดปิดหน้าจอโทรศัพท์และกดปิดเสียงด้วยท่าท