All Chapters of เรื่องของเรา...จะเอายังไง: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 40 พ่อของลูก?“เป็นอะไรไอ้นนท์หมุนซ้ายหมุนขวาอยู่ได้กูรำคาญ”ตั้งแต่ลงเครื่องมาถึงกรุงเทพฯ นนทภพก็ดูลุกลี้ลุกลนจนผู้ร่วมทางอย่างธรรมจำต้องเอ่ยถามด้วยความรู้สึกเวียนหัวนนทภพวุ่นวายจนดูเหมือนจะมากกว่าลูกแฝดวัยสองขวบของธรรมและศรุตาด้วยซ้ำ“นั่นสิคะ ตั้งแต่ลงเครื่องมาก็หมุนไม่หยุด เอาธรรศมานี่ไหมคะ? ตาอุ้มเองก็ได้นะคะ”ศรุตาคิดว่าอาจจะเป็นเพราะคนเป็นลุงอาสาอุ้มหลานชายเอง และลูกของเธอก็ไม่ใช่ตัวเล็กตัวน้อยแล้วส่วนเธอในฐานะแม่ก็มัวแต่วุ่นวายกับกระเป๋าเดินทางห้าหกใบที่รวมของทุกคนในครอบครัวไหนจะรถเข็นเด็ก กระเป๋าของเล่น และขบวนพี่เลี้ยงอีกมากมาย แล้วก็ยังต้องดูแลเพื่อนสามีเพิ่มมาอีก…ไม่สิ สามคน!“ไม่เป็นไร อุ้มได้ ไอ้ธรรมมึงอ่านไลน์หน่อยดิ”ธรรมเหลือบไปมองหน้าเพื่อนสนิททันที ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดอ่านข้อความที่นนทภพส่งมาศรุตามัวแต่วุ่นวายกับลูกแฝดสองคนที่กำลังซนไม่มีหยุด และข้าวของที่ขนมาจนหัวยุ่งเหยิง แต่เธอก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อยเพื่อรอรถตู้ของที่บ้านมารับ และพวกเราจะได้เดินทางกลับบ้านพักผ่อนกันเสียทีแต่พอหันกลับมาก็พบว่าผู้ชายสองคนนั้นยืนก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์มือถื

บทที่ 42 นิภาลัยปัญหาในครอบครัวนิภาลัยเริ่มต้นมาจากครอบครัวของสามีไม่ได้ชอบเธอ มันจึงเกิดการระหองระแหงของตัวสามีและเธอมาเรื่อย ๆคนที่เกิดในตระกูลที่ต่างกัน การใช้ชีวิตก็ต่างกัน ไม่ว่าอะไรเขาก็เชื่อแม่ทั้งหมด ไม่สนใจว่าเธอจะคิดอย่างไรสำหรับสามีนิภาลัยเขาค่อนข้างจะแคร์ครอบครัวมาก เธอแทบจะเป็นอันดับสุดท้ายในชีวิตเขาด้วยซ้ำแถมยังมีศึกใหญ่ภายในบ้านซึ่งมีมารดาของสามีนิภาลัยเป็นตัวตั้งตัวตี แม้ลูกชายจะแต่งงานแล้วก็ยังคงเทียวหาผู้หญิงคนอื่นให้กับลูกเสมอ ๆ ทั้งยังจับได้ว่าสามีนอกใจมีบ้านเล็กบ้านน้อยซึ่งบ้านน้อยและผู้หญิงคนนั้นก็เป็นคนที่แม่สามีหามานั่นแหละ!นิภาลัยรู้ความจริงก็ให้เขารับปากว่าจะเลิกทำแบบนี้ และเขาก็รับปาก แต่สุดท้ายสามีเตรียมจะแต่งผู้หญิงอีกคนเข้าบ้านตามคำสั่งของแม่! เธอจึงหอบลูกย้ายออกมาข้างนอกและเตรียมแยกย้ายขอหย่า ในขณะที่เธอย้ายออกอีกฝั่งเตรียมจะแต่งเข้าบ้าน คงไม่มีเวลาที่จะมาสนใจอะไรเราสองแม่ลูกในชีวิตของนิภาลัยจะรู้จักคนที่จะยอมเอาตัวเองมาแปดเปื้อนและทำเพื่อเธอสักกี่คนกันและคนเดียวที่มั่นใจว่าเขาจะต้องช่วยเพราะด้วยสัญญาที่รับปากไว้ก็ดี ด้วยนิสัยใจคอที่รู้จักกันอย่

บทที่ 44 MOVE แล้วจบประโยคที่มินตราพูดร่างหนาของนนทภพเหมือนถูกสาปด้วยพายุน้ำแข็งเย็นยะเยือกแต่ในอกกลับร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุมเพลิง มือหนาที่วางอยู่บนโต๊ะกำแน่นจนขาวซีด“แฟนใหม่?” นนทภพถามออกไปอย่างเลื่อนลอย ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินมินตรายิ้มอย่างเย็นชาก่อนพยักหน้าเป็นคำตอบยืนยันแล้วเธอก็ยกมือเรียกซอมเมอลิเยร์มาแนะนำไวน์ชั้นเลิศให้กับนนทภพ แต่ชายหนุ่มไม่ได้รับไมตรีนั้น เขายกมือขึ้นห้ามทันทีแต่นนทภพยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ผู้ชายข้างมินตรากลับพูดขึ้นแทรกเสียงเข้ม“ผมมีธุระนิดหน่อยครับ คุณคุยกันไปก่อน” แอรอนโน้มใบหน้ามาใกล้กระซิบข้างหูมินตราเธอหันมายิ้มให้เขา แล้วเบนสายตากลับมาที่นนทภพอย่างไม่แยแส“ตั้งแต่เมื่อไหร่...” นนทภพถามเสียงต่ำ“หมายถึงอะไรคะ?” มินตราตอบอย่างไม่ใส่ใจ“คุณคบกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่” น้ำเสียงของนนทภพแฝงไว้ด้วยความเจ็บปวด“หลังจากเลิกกับคุณหนึ่งอาทิตย์ค่ะ” คำตอบของเธอเย็นชาเหมือนมีมีดกรีดกลางใจกระบอกตาของนนทภพร้อนผ่าว หนึ่งอาทิตย์ที่เขาจะเป็นจะตายกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะเธอ แต่มินตรากลับคบกับผู้ชายคนอื่นไปแล้ว…และตอนนี้เธอพาผู้ชายคนใหม่มาเปิดตัวกับผู้ชายคนเก

บทที่ 46 กลับมา...โรงงาน CHI RA PHA BRAND ที่ฮ่องกงเปิดขึ้นหลังจากที่มินตราย้ายไปอยู่ที่ฮ่องกงกับว่าที่สามีได้หนึ่งปี ไม่นานนักนนทภพก็ได้รับการ์ดเชิญงานแต่งงานของมินตรากับแอรอนเธอส่งการ์ดเชิญมาให้เขาจริงตามที่มินตราเคยบอกไว้ คอนเซปต์ของเธอยังคงเดิมชัดเจนใครทำให้เธอเจ็บ…เธอก็จะทำให้เจ็บยิ่งกว่าผ่านมาแล้วหนึ่งปีหลังจากที่ทั้งคู่เลิกกัน มินตรายังส่งการ์ดแต่งงานเธอกับแอรอนมาให้ราวกับเป็นการหยามใจและท้าทายความรู้สึกของนนทภพ ทุกครั้งที่นนทภพหยิบการ์ดขึ้นมามอง มันไม่ใช่แค่คำเชิญแต่งงานธรรมดา แต่มันคือบาดแผลที่ถูกปลุกขึ้นมาใหม่บาดแผลที่เขาไม่อาจลบเลือนได้ เท่านั้นยังไม่พอมีข่าวหลุดออกมาว่าที่แต่งงานช้าก็เพราะเธอตั้งท้องทั้งที่คิดว่าทุกอย่างโอเคแล้วเพราะมันผ่านมาหนึ่งปี แต่ไม่เลยทันทีที่รู้เรื่องนี้นนทภพก็ดิ่งทั้งยังต้องกลับไปเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง นนทภพเทกยานอนหลับจนหลับไม่ตื่นเข้าโรงพยาบาลก็เป็นเพราะเหตุผลนี้นนทภพรับไม่ได้…ที่ต้องสูญเสียมินตราไปอย่างถาวร นนทภพไม่ได้ไปร่วมงานแต่งของมินตรา…แต่ส่งของขวัญไปให้เธอแทนเป็นรูปภาพจากจิตกรชื่อดังที่เราสองคนชื่นชอบ ซึ่งคนรับก็คงต้องรู้ว

บทที่ 48 คนนอกคนนอก? และคนนอกอย่างนนทภพก็หยัดกายลุกขึ้นเนื่องจากไม่ชอบให้ใครมายืนค้ำศีรษะ เขาหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียง นนทภพตาขุ่นมองผู้ชายที่ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมินตราด้วยการประคองให้เธอลุกขึ้นและใช้ท่อนแขนสวมกอดเอวบางให้มายืนเคียงข้างกันเพิ่งรู้ว่าแอรอนพูดไทยได้ชัดมาก และคงไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวที่น่าเซอร์ไพรส์ก่อนที่จะมองเลยไปยังด้านหลังเพื่อสบตาและยิ้มให้ใครบางคน“มองอะไร?!” แอรอนเห็นสายตาของนนทภพที่มองไปทางอื่นแทนที่จะสนใจคนที่เขาโอบกอดอยู่นี่!นนทภพละสายตามาสบตาคนถาม มุมปากหยักของเขายกขึ้นอย่างยียวน และก็กลับไปสนใจคนที่ยืนอยู่ด้านหลังแอรอนต่อโดยไม่สนใจว่าตอนนี้บรรยากาศโดยรอบจะเป็นยังไง“โยชิเราไม่เจอกันนานเลยนะ สบายดีไหมครับ”นนทภพสอดมือล้วงกระเป๋าถามยลดาด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี มินตรามองหน้าเขาและผ่อนลมหายใจ ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลัง ยลดารู้สึกถึงสงครามประสาทที่กำลังเริ่มขึ้นโดยผู้ชายสองคน“ก็…ดีค่ะ” ยลดาตอบนนทภพกลับไป และมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า “อย่ามายุ่งกับคนของผมอีก!” แอรอนกัดฟันพูดก่อนจะรั้งตัวมินตราจะพาเดินออกไปจาก