All Chapters of เรื่องของเรา...จะเอายังไง: Chapter 1 - Chapter 10

INTRO#GOLD CLUB CENTER“ตรงนั้นผัวเมียตีกันปะวะ?” “ฉิบหาย! ไอ้หนุ่มนั่นไม่ใช่ไอ้เศรษฐีหน้าใหม่เหรอวะ?”“เวรละมึง! มาตีกันวันนี้! ไอ้นนท์มึงอย่าเพิ่งช็อก! มึงเรียกตำรวจก่อน!”ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงในชุดทักซีโดโก้หรูที่กำลังโดนเพื่อนสนิทพูดถึง เขาได้ยินในสิ่งที่เพื่อนพูดแต่ไม่ได้แสดงท่าทีร้อนใจ มือหนาเพียงแค่ดึงแก้วไวน์แดงออกจากปากและละสายตาจากมุมนั้นที่มีคนมุงอยู่ไปอีกมุมหนึ่งอย่างรู้สึกสนใจ“อย่ามาชี้หน้าคู่หมั้นฉันแบบนี้! และเรา! ไม่เคยเป็นอะไรกัน!!”“เรายังไม่ได้เลิกกันนะคุณน็อต…เราไม่เคยเลิกกัน”“พูดบ้าอะไรวะ! ออกไป! เฮ้ย! ที่นี่มันไม่มีการ์ดเลยหรือไง! มาลากผู้หญิงคนนี้ออกไป!”“คุณน็อตกล้าทำแบบนี้กับชะเอมได้ยังไง…ฮึกกก”มินตรามองผู้ชายที่อยู่ในสถานะคู่หมั้นที่กำลังยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าผู้หญิงอีกคนในชุดเดรสตัวหลวม ก่อนจะตวาดตะคอกออกมาเสียงดังลั่นโชว์รูมรถโดยไม่สนใจว่าคนที่ยืนกันอยู่ครึ่งร้อยตรงนี้จะมองพวกเรายังไง“หุบปาก…ทั้งคู่!” เสียงของหญิงสาวที่เห็นแค่เพียงแผ่นหลังคนมองก็รู้สึกได้ว่ามันมีพลังงานบางอย่างแผ่กระจายออกมา เธอสวมใส่ชุดเดรสเกาะอกสีดำแบรนด์หรู ทับด้วยเบลเซอร์สีขาวตัดกั

บทที่ 2 เจ้าของไวน์“NGO CLUB TWO ไนท์คลับเลาจน์สถานบันเทิงครบวงจรที่ติด 10 คลับที่ดีที่สุดในกรุงเทพที่จะพาคุณปาร์ตี้แบบสุดเหวี่ยง…”มินตราเหลือบดวงตาภายใต้แว่นสีชามองไปยังกำแพงด้านข้างที่มีเสียงโฆษณาดังออกมาทั้งที่ไม่มีลำโพงปรากฏอยู่สักตัว นั่นหมายถึงการออกแบบที่ทันสมัยและที่นี่ตั้งแต่รถเลี้ยวเข้ามาในอาคารแห่งนี้ก็สัมผัสได้ถึงความหรูหราและส่วนตัว ดูน่าค้นหาแบบมีมิติลี้ลับ“เป็นไง ที่นี่โอเคอย่างที่ฉันบอกเลยไหม?”เจ้าของเมมเบอร์หกหลักสวมกอดลำแขนเธอและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงรื่นเริงเป็นพิเศษ“ก็ดี…” มินตราตอบกลับเสียงเบาและเดินสาวเท้าบนรองเท้าส้นสูงสี่นิ้วเปิดหน้าตามบริกรในชุดสูทสุดดูดีนั่นไป“แค่ก็ดีเหรอ…วันนี้ที่นี่มีงาน เสียดายที่แกไม่แต่งตัว”ยลดากระซิบกระซาบและชายตาแลมองไปตามทางเดินที่พวกเราสี่คนกำลังเดินเข้าไป ความเป็นส่วนตัวที่นี่เรียกว่าชั้นนำ แต่เมื่อเข้าไปโซนด้านในแล้วนั่นคืออีกเรื่องหนึ่ง“แกจะว่าฉันไม่สวยเหรอ?” มินตราถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก เพราะตอนนี้ความสนใจของเธอกลับจดจ่ออยู่กับสถานที่แห่งนี้มากกว่าทางเดินที่พวกเขากำลังเดินผ่านดูเหมือนประตูสู่โลกใบใหม่ โลกที่เง

บทที่ 4 คนแรกที่จีบ“คุณไม่ต้องมาอวดเบ่ง... คิดว่าฉันกลัวคุณหรือไง?”มินตราตวัดสายตาไม่พอใจมองไปที่นนทภพ แต่เขาแค่ยิ้มกว้าง ก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอย่างไม่สะทกสะท้าน เหมือนไม่รับรู้เลยว่าเธอกำลังโกรธเขามากแค่ไหนมินตราเม้มปากแน่น เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้เธอผิดที่ใช้อารมณ์แบบไม่สนใจอะไรเลยแต่ตอนนั้นมันเลือดขึ้นหน้า และนิสัยแพ้ไม่เป็นมันทำงานเต็มที่ ต่อให้ย้อนเวลากลับไปมินตราก็ยังเลือกทำเหมือนเดิม ฉีกหน้าพวกคนศีลธรรมต่ำสองคนนั้น!“ก็บอกตัวเลขมาสิฉันจะรับผิดชอบ ส่วนคอนเน็กชันถ้าให้พูดกันตามจริง เรื่องของฉันมันไม่ใช่เรื่องของคุณ” มินตรากำลังจะบอกว่าต่อให้เธอทำอย่างนั้นที่โชว์รูมนนทภพ คนที่ดูไม่ดีก็คือตัวเธอเองและมันไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลยด้วยซ้ำ“มินก็คิดง่ายเกินไป…” เขายังพูดไม่ทันจบแต่เธอก็หันมากระแทกเสียงใส่“เราไม่ได้รู้จักหรือสนิทสนมแบบที่คุณจะมาเรียกชื่อเล่นฉันแบบนี้ได้นะ” นนทภพยักไหล่ไม่แยแสแถมยังเสิร์ฟไวน์แดงในขวดของเขาลงแก้วเปล่าของเธอ“ผมไม่ได้เป็นคนสนิทกับใครง่ายนะ และมินลองคิดดูดี ๆ ว่ามีผมเป็นพันธมิตรมีอะไรให้ต้องเสียหาย” แน่นอนว่าการรู้จักนนทภพคงไม่มีอะไรให้ต้องเสียหายหรอก เพรา

บทที่ 6 วิธีเอาคืนมินตรามองโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในมือนนทภพ เขายื่นมาปลดรหัสล็อกหน้าจอด้วยการสแกนใบหน้า และเข้าแอปพลิเคชันรูปถ่ายก่อนจะกางแขนออกข้างหนึ่ง“อะไร?” “ก็แค่ถ่ายรูปกัน”นนทภพพูดและโอบไหล่เธอ เพียงแค่อ้อมกอดเดียวของเขามินตราก็แทบจะจมลงไปกับอกแกร่งสองแขนเธอยกขึ้นประสานป้องหน้าอกอวบอิ่มเอาไว้เพราะโดนโอบไปกอดโดยไม่ทันตั้งตัว“มันคิดว่ามันส่งมาได้คนเดียวหรือไง แต่คงไม่ต้องให้ผมบอกใช่ไหมว่ามินต้องทำยังไงต่อ” ข้อความที่ส่งเข้ามาในเครื่องมินตราเมื่อสักครู่ก็คือภาพสวีตหวานในวาระต่าง ๆ ของชายโฉดหญิงชั่วสองคนนั้นที่ทำอะไรลับหลังเธอเพราะชะเอมกลัวว่าลูกจะไม่มีพ่อ ต่อให้มินตราจะประกาศกราวต่อหน้าคนหลักสิบหลักร้อยว่ายกผู้ชายชั่วคนนั้นให้แล้ว แต่คนท้องโตที่ถนัดแต่ทำเรื่องชั่ว ๆ ก็ยังคงไม่รู้จักปล่อยวาง ชะเอมไม่ยอมปล่อยมินตราไป เพราะณัฐชัยก็พยายามติดต่อขอคืนดีอย่างไม่ลดละก็แน่นอนนั่นเป็นเพราะคนมันไม่มีอะไรดีนอกจากเพศสภาพที่ผู้เป็นแม่ให้มาก็เท่านั้น ถึงได้ต้องมานั่งส่งทั้งรูปทั้งข้อความสวีตหวานที่แอบคุยลับหลังกันด้วยกลัวว่ามินตราจะกลับไปหาณัฐชัยอีก!“ฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไรแบบนั้น”“แล้ว

บทที่ 8 หวั่นไหว 50% ในตอนที่เดินตามแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวเข้ามาด้านในอาคารใจกลางเมืองที่เป็นจุดศูนย์รวมของผู้รากมากดีและผู้ที่มีอันจะกิน หากมินตราอยากได้รถหรู ๆ ไว้ขับแต่เธอไม่มีวาสนา ห้องชุดสุดหรูพวกนี้นนทภพเองก็ไม่มีวาสนาเช่นกัน ทว่าการเดินตามผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้ง พูดคุยกันแค่ครั้งแรก มันกลับทำให้เขากล้าพอที่จะก้าวข้ามกฎของตัวเองถูกต้อง...นี่คือครั้งแรกที่เขาก้าวเข้ามาในห้องของผู้หญิงสถานที่ที่ชายผู้ตั้งมั่นจะไม่ยอมตกเป็นเหยื่อของอารมณ์ใด ๆ อย่างเขาจะไม่มีวันเหยียบย่างเข้าไป เพราะมัน...อันตรายแต่เมื่อมินตรายกมือแตะประตูลิฟต์เพื่อปลดล็อกให้เขาเข้าไปยังปลายทาง ความรู้สึกในอกของนนทภพก็เริ่มเต้นแรง ราวกับหัวใจจะหลุดออกมาจากอก“คุณอยู่ชั้นบนสุดเลยเหรอ” เขาถามขณะที่มองตัวเลขดิจิทัลที่สว่างค้างไว้“ฉันไม่ชอบให้ใครเดินเหยียบหัว” มินตราตอบอย่างไม่ยี่หระทั้งยังกดข้อความโต้ตอบกับใครสักคนอยู่พอได้ยินคำตอบนนทภพก็ไม่สามารถกลั้นยิ้มได้อีก เขาก้าวเท้าเข้ามาประจันหน้ากับเธอ มินตราเงยหน้าสบตาเขาและมองเลยไปด้านหลังข้างบนศีรษะของชายหนุ่ม“ที่นี่ไม่มีกล้องไม่ต้องกลัวว่าจะมีคลิปหลุด”