LOGINเรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!"
View Moreโปรยปก
“คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ....”
“คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ”
“มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ...”
“เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน”
“คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!”
เฮือกกกก!!
ท่ามกลางทริปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจของเธอกลับกลายเป็นจะได้พักผ่อนกี่โมง???
เพราะทุกครั้งที่นอนหลับตา ก็มีหน้าหล่อของคนบางคนตามหลอกหลอน ไม่ได้หลอนธรรมดา หลอนมากกกกก
ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ แต่เธอกลับต้องจมอยู่กับฝันร้ายและกลางกายที่ฉ่ำชื้น
สีหน้าแววตากรุ่มกริ่มเจ้าชู้รู้ทัน น้ำเสียงนุ่มทุ้มเรียบเรื่อยแต่ก็แฝงไปด้วยความอารมณ์ดี กลิ่นกายสะอาดหอมกรุ่น และลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขา...นนทภพ
ตึกตัก! ตึกตัก!
ทันทีที่นึกถึงหน้าเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นนั่งใช้ฝ่ามือลูบไปกับลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เธอหลับตาลงพร้อมกับผ่อนลมหายใจร้อนผ่าวออกมา
ปลายจมูกโด่งสันและริมฝีปากหยักลึกที่เจือไปด้วยกลิ่นบุหรี่ สัมผัสร้อนเร่าพวกนั้นกลับฝังรากลึกลงไปในหัวใจเธอ
มินตราเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเอง เธอตั้งขาขึ้นและลูบซอกขาด้านในก่อนจะก้มมองลงไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวแรง
รอยม่วงช้ำขนาดประมาณหนึ่งถึงสองเซนติเมตรกระจายอยู่เต็มข้างขา คิดดูว่าหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปแล้ว รอยยังชัดขนาดนี้...แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ถ้าทำมินเจ็บขอโทษด้วยนะ ครั้งต่อไปขอแก้ตัว...”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ และมันจะไม่มีครั้งต่อไปให้คุณได้แก้ตัว”
“ไม่ต้องรีบร้อนตอบหรอกมิน เรื่องของเรา...เก็บไปคิดสักทีสองทีก็ได้”
ทีสองทีของเขานี่มันหมายถึงเรื่องอะไร?
พระเอก : นนทภพ หรือ คุณนนท์
▪️เจ้าของ GOLD CLUB MOTERCENTER โชว์รูมรถยนต์นำเข้าติดท็อป 5 ของประเทศ / สถานบันเทิงย่านธุรกิจ / ธุรกิจสีเทา
▪️อายุ 32 ปี ส่วนสูง 189 เซนติเมตร
▪️สถานะ : โสด
▪️หล่อ รวย ใจดี สายเปย์ ชอบทำบุญกับเด็กโดยเฉพาะเด็กผู้หญิง เจ้าแผนการ
นางเอก : มินตรา หรือ คุณมิน▪️เจ้าของแบรนด์น้ำหอมชื่อดังของไทย / ร้านอาหารเชฟเทเบิ้ล / โรงงานผลิตพลาสติกที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกเฉียงเหนือ (ธุรกิจครอบครัว)
▪️อายุ 30 ปี ส่วนสูง 175 เซนติเมตร
▪️สถานะ : เพิ่งจะโสด
▪️สวย รวย ลุคร้าย แต่งตัวเก่ง ปากร้ายไม่ยอมคน
นนทภพ ➡️ คุณมินครับ...ริอยากจะเลี้ยงเสือก็ต้องตั้งใจเลี้ยงให้มันอิ่มด้วย ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยให้อดให้อยาก หัวโตพอดี
มินตรา ➡️ คุณนนท์คะ...พอดีมินไม่ชอบเลี้ยงเสือ แต่มินชอบเลี้ยงหมา อยากเป็นมั๊ย...หมาของมิน?
หนูมินลูกกก หนูก็อย่าไปเปิดแบบนี้ ใครมันจะไปอยากเป็นหมาของหนู 55555 คุณนนท์เขาเป็นเฉือย้ายยยย 🐯
เรื่องนี้เป็นนิยายของคนคลั่งร๊ากกกก ถ้าเธอเป็นไฟ ฉันมีน้ำมันเป็นบ่อ เธออยากจะสาดใครก็สาดฉันจะนั่งเป็นกำลังใจ 🤣
#คนของนนท์ถูกเสมอออออ #คุณนนท์ตามใจเก่งที่หนึ่งงงง
เรื่องนี้พระเอก นางเอก หล่อ สวย รวย มีเสน่ห์ กินกันไม่ลง เลือกไม่ถอก 🤣🤣🤣
เรื่องนี้รวยกับรวยมาเจอกันค่ะ ไม่ต้องมาปลดนงปลดหนี้อะไรแล้วนะค้าบบบ โคตะระ! ร๊วย!
เรามาอ่านแบบคนรวยเค้านอนคุยกันนะคะ 🔥 ลุ๊กกกกกกพรึบ! ฮรี่ๆๆๆ
นางเอกสู้มือ ปากไม่ตรงกับใจ พระเอกเพลย์บอย มีหน้าหล่อ นิสัยรวยไปวัน ๆ
รักกันแบบสู้ฟัด นัว 🔞💦เลยนะคะ >< หนุบหนับ มี NC ฉ่ามมม 😎
ปล.อินนท์โดนน้อนมินทุบเดี้ยงแน่ ฮ่าาาาาา
#นิยายเรื่องนี้มีโทนหม่น ดราม่า+โรมานซ์+กุ๊กกิ๊ จบสุขนิยม ในเรื่องมีเด็ก
เป็นเรื่อง TOXIC , มีการใช้กำลัง , SEX , มีคำหยาบคาย (แต่ไม่หยาบโลน) ไม่เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี
รบกวนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ไม่ทิ้งคอมเมนต์ด้านลบไว้กับนักเขียน เพราะนักเขียนจะหยอกกลับ
ตอนพิเศษ สำรวจลูก NCผ้าห่มที่ค่อย ๆ ร่นออกจากร่างเปลือยเปล่าตามแรงดึงทำให้คนที่ตกอยู่ในห้วงนิทราเริ่มรู้สึกตัวตื่น แต่เพราะว่านี่ยังคงเช้าเกินไปเกินกว่าที่เธอจะอยากลืมตาตื่น“อื้ออออ” แต่เพราะความเย็นของเครื่องปรับอากาศที่มากระทบโดนผิวกายกับมือหนาที่สอดเข้ามาบีบบั้นท้ายอวบอัดของเธอ ก่อนที่บางอย่างจะค่อย ๆ กดและสอดใส่เข้ามาในร่างเธอในที่สุด“อึกกก คะ คุณนนท์” ความใหญ่โตของคนเป็นสามีสอดเข้ามาในโพรงรักอ่อนนุ่มที่พร้อมสำหรับเขาเสมอ“มอร์นิงงับคุณเมียสุดสวย...” ปากหยักจูบลงมาบนลาดไหล่เปลือยเปล่ามินตราฝังหน้าไปกับหมอนที่ใช้หนุน ก่อนจะค่อย ๆ ปลดปล่อยเสียงครางกระเส่าออกมาเบา ๆ“ผมจะเบา ๆ ไม่โดนหัวลูกแน่นอนงับ”มินตราในอายุครรภ์หกเดือนเต็ม เธอนอนตะแคงข้างกอดหมอนที่เป็นของเขา นนทภพคุกเข่าคร่อมร่างกันไว้ และค่อย ๆ ขยับเอวสอบส่งใส่ความใหญ่ยาวเข้าไปอย่างไม่เต็มแรงนัก ด้วยกลัวว่าจะรบกวนคนท้องโต“อ๊ะ ๆ ๆ” ถึงแม้คนเป็นสามีจะสาดใส่ความใหญ่โตเข้ามาอย่างเนิบช้า แต่เขาก็เติมเต็มเธอได้เสมอ“มิน อืม...” มือหนาบีบหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก เขาก้มลงไปจูบหน้าท้องที่ยื่นนูนก่อนจะขยับเอวใส่เธอ
ตอนพิเศษ เคร่งเครียด การรอคอยลูกคนที่สองของบ้านพชรเมธากุลยังไม่เป็นผล แม้เวลาจะล่วงเลยมากกว่าหกเดือน ที่นนทภพพยายามสร้างสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกให้กับครอบครัวเราอย่างสมบูรณ์ในทุกค่ำคืนแต่ความพยายามนั้นก็ดูเหมือนจะยังไม่สัมฤทธิ์ผลเสียที! เดิมทีนนทภพก็ไม่ได้เร่งรีบหรือวิตกนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้าความกังวลก็เริ่มก่อตัวจนสุดท้ายนนทภพก็เก็บความอายใส่กระเป๋าและแบกหน้าหล่อ ๆ เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเหล่าเพื่อนสนิทโดยเฉพาะธรรม ผู้มีลูกดกเสียจนดูเหมือนกำลังตั้งทีมฟุตบอล!“เดี๋ยวจะมาก็มาเองนั่นแหละ มึงไม่ต้องเครียดไปหรอก”ธรรมพูดโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากกองงานตรงหน้า ขณะที่นนทภพเพื่อนสนิทนั่งหน้าเครียดอยู่ฝั่งตรงข้ามธรรมไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้จะน่าหนักใจอะไรนัก ก็แค่ยังไม่ถึงจังหวะเวลาเท่านั้น ไม่ใช่ว่านนทภพจะมีปัญหาถึงขนาดจะมีลูกอีกแล้วไม่ได้ เพราะมันก็มีลูกสาวมาแล้วหนึ่งคน“จะไม่ให้กูเครียดได้ไง กูพยายามสุด ๆ แล้วนะ หรือว่าไข่กูจะมีปัญหาวะ?” นนทภพพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดไอ้ที่บอกว่าพยายามสุด ๆ คือเขาพยายามทุกคืน ตอกเมียทุกคืนแล้วทำไมลูกยังไม่ติด!“ก็ไปหาหมอกันทั้งคู่แล้วไม่ใช่เหร
บทส่งท้าย“ครบหนึ่งเดือนแล้ว มินเป็นยังไงบ้าง…”คำถามของคนที่เธอรับนัดดื่มชาที่สนามหญ้าหน้าบ้านด้วยกัน ไม่ได้แปร่งหูอย่างที่เคยเป็นมา หญิงสาวยกแก้วชาร้อนขึ้นจิบและรู้สึกว่าวันนี้ชาดีกว่าทุกครั้ง“ดีมากค่ะ”“พ่อรู้ว่ามันจะต้องดีมากแน่ ๆ มินดูมีความสุขมากเลยนะลูก”มินตราหันไปมองหน้าบิดา ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอสบตาท่าน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าการมองกันในครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว“คุณพ่อก็ดูมีความสุขนะคะ”“เพราะมินยอมมาดื่มชากับพ่อ…แล้วยังพานีร่ามาเที่ยวเล่นที่บ้านเราอีกด้วย พ่อดีใจมาก…จริง ๆ”เจ้าสัวสารัชถ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่เขาเฝ้ารอวันนี้มานาน...วันที่ลูกสาวจะกลับมาที่บ้านหลังนี้อีกครั้ง พร้อมกับหลานที่เขาไม่เคยได้เห็นหน้า“คุณย่าเอง…ก็ดีใจมากเหมือนกัน” ดวงตาของชายชราสั่นระริก ขอบตาแดงจัด แม้จะพยายามสะกดกลั้นไว้เพียงแค่น้ำเสียงของลูก…แววตาที่เขาเคยมองหา และหลานสาวตัวน้อยทันทีที่รู้ถึงการมีอยู่ของมนพัทธ์ เขาก็เฝ้ารอวันที่ได้มาพบกัน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับหัวใจที่รอคอยมายาวนานมนพัทธ์คือจุดศูนย์รวมหัวใจของคนในบ้าน เจ้าสัวสารัชถ์ไม่เคยถามให้ลูกสาวต้องเจ็บช้ำ
บทที่ 51 ปรับความเข้าใจหลังจากปรับความเข้าใจกันนนทภพก็ยอมไปหาหมอเพื่อทำแผลกับเธอที่โรงพยาบาล และก็มาปรับความเข้าใจกับแอรอนด้วย ต่างฝ่ายต่างขอโทษกันและกันแอรอนกับยลดาจึงขอตัวกลับกรุงเทพฯ เพราะอยากจะอยู่กันสองคนเนื่องจากอีกสองวันแอรอนก็มีบินไปทำงานที่ต่างประเทศอีกแล้ว คราวนี้วิลลาที่เช่าไว้ก็เหลือแค่มินตรา นีร่า ป้านี และพี่เลี้ยงลูกอีกสองคน ไม่น่าเชื่อว่าพอไม่มียลดากับแอรอนวิลลาหลังนี้ก็ดูใหญ่เกินไปจริง ๆ แต่ไม่ต้องเหงานานเพราะพิชานันท์และเนตรนภาตามมาสมทบพร้อมกับยศชัยที่อาสาไปรับสองสาวมาด้วย ตอนนี้สองวิลลาเริ่มมารวมตัวกัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็ก ๆ กับเสียงกระโดดน้ำของพวกผู้ใหญ่ทำให้บ้านทั้งหลังคึกคักเป็นอย่างมากธรรศธีรากับธีราธรรศดูแลน้องเล็กเป็นอย่างดี มนพัทธ์เรียกว่าติดพวกพี่แจ แต่ที่ติดกว่าพวกพี่ก็เห็นจะเป็นพ่อของเธอนนทภพแสดงตัวกับเด็กหญิงตอนแรกลูกก็ยังงง ๆ เพราะไม่เคยมีพ่อมาก่อน ถึงจะมีแอรอนแต่ก็ไม่ได้เรียกแอรอนว่าพ่อ แม่อย่างเธอจึงต้องอธิบายว่าพ่อคืออะไร มนพัทธ์เหมือนจะเข้าใจครึ่งไม่เข้าใจครึ่งแต่สักพักก็ยอมเข้าใกล้นนทภพและหลังจากนั้นก็ไม่ยอมห่างกันอีกเด็กหญิงเป่าแผลให้