All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 291 - Chapter 300

ดูเหมือนการตัดสินเซี่ยหนานของเขาจะไม่แม่นยำนักโจวเฮ่าจิงเบนสายตาไป อยากมองสีหน้าของเซี่ยหนานให้ชัด ๆ แต่หญิงสาวกลับก้มหน้าเล็กน้อย และสงบนิ่งอย่างหาได้ยาก“แล้วเธออยากได้นานแค่ไหนล่ะ? หรือว่า... อยากเป็นภรรยาของฉัน?” ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงทุ้มไพเราะของโจวเฮ่าจิงก็ดังขึ้นอย่างเนิบช้านิ้วของเขาลูบไล้จากต้นแขนของเธอลงมาอย่างช้า ๆ แฝงด้วยการยั่วยวนแบบไม่ใส่ใจนัก“ฉันก็แค่คนธรรมดา เล่นเกมของคุณโจวไม่ไหวหรอกค่ะ” เซี่ยหนานฝืนกลั้นความรังเกียจที่พลุ่งพล่านอยู่ในอกไว้ แล้วพูดเสียงเบาเหมือนเดิม “ฉันกลัวจะเป็นเหมือนคนรู้จักเก่าของคุณ... ที่สุดท้ายพังยับเยินไม่เหลือชิ้นดี”“ฉันกำลังคุยเรื่องของเธอกับเธออยู่ อย่าพูดถึงคนอื่นอยู่เรื่อยได้ไหม”โจวเฮ่าจิงใจหายวูบ ความผ่อนคลายทั่วร่างค่อย ๆ สลายไปพร้อมกับคำพูดของเธอเขาจ้องมองเซี่ยหนานอยู่นาน นานเสียจนเซี่ยหนานนึกว่าเขามองทะลุการเสแสร้งของเธอแล้วแต่สุดท้ายชายหนุ่มก็เพียงปล่อยมือ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ แล้วดื่มชาจนหมดในอึกเดียว“ไปกันเถอะ” เขาลุกขึ้นยืน ร่างกายโอนเอนเล็กน้อย “เธอไปส่งฉันกลับ”เซี่ยหนานมองแผ่นหลังที่เดินเซจากไปของเขา ก่อนจะหยิบ

ซูหนิงถูกสายตาของเขาข่มจนชะงักไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็ฝืนสบตาเขากลับไป แถมยังยิ้มออกมาอีก“ดูเหมือนคุณเองก็ไม่ได้เชื่อมั่นในตัวเจียงหร่านขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อคุณก็รู้ว่าไม่มีใครรับแรงกดดันมหาศาลขนาดนั้นได้ แล้วทำไมคุณถึงให้อภัยฉันไม่ได้...”“อย่าพยายามทำให้การทรยศดูสูงส่งและชอบธรรมขนาดนั้น”น้ำเสียงของเจี่ยงอี้หนักแน่นจนกดดันอย่างรุนแรง ทำให้สีหน้าของซูหนิงซีดเผือดในทันที “และผมก็ไม่เคยทำร้ายคนบริสุทธิ์มาก่อน”อาซวี่เริ่มร้อนใจ เมื่อเห็นพายุอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในดวงตาของชายหนุ่ม เขาจึงเอ่ยเตือนซูหนิงด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง “คุณซู! กรุณาอย่าพูดต่อเลยครับ ครั้งนี้เป็นการเดินทางมาทำงาน เรื่องส่วนตัวระหว่างคุณกับคุณผู้ชายไม่ควรถูกนำมาปะปนด้วย เชิญคุณกลับไปเถอะครับ!”ดวงตาของซูหนิงแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่เธอไม่อยากอ่อนแออีกต่อไป และไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว จึงได้แต่กัดฟันฝืนทนเอาไว้“เจี่ยงอี้ ฉันไม่ได้ทรยศคุณ เป็นคุณต่างหากที่ตัดขาดอย่างไร้เยื่อใยเกินไป...”“ผมคิดว่าผมพูดกับคุณชัดเจนมากแล้ว ส่วนเรื่องของผมกับเจียงหร่าน...”จู่ ๆ เจี่ยงอี้ก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เดินผ่านอาซวี

“ระวัง! หินถล่ม!”ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนขึ้นมา เจี่ยงอี้หันกลับไปมอง รูม่านตาหดวูบทันที—เห็นเพียงดินทรายบนไหล่เขาด้านบนไหลลงมาพร้อมก้อนหินขนาดใหญ่ที่กำลังกลิ้งลงมาอย่างรวดเร็ว!ผู้คนต่างแตกตื่นในทันที พากันวิ่งหนีกระจัดกระจายไปคนละทิศละทางแต่ตรงใต้แนวที่ก้อนหินกำลังกลิ้งลงมา เด็กผู้หญิงอายุราวเจ็ดแปดขวบคนหนึ่งกลับล้มอยู่กับที่ด้วยความตกใจ เธอเงยหน้ามองกระแสดินโคลนที่ถาโถมลงมา จนลืมแม้แต่จะวิ่งหนี“อันตราย!”เด็กหญิงคนนั้นอยู่ไม่ไกลจากเจี่ยงอี้ เขาแทบไม่ทันได้คิดก็หันกลับไปช่วยทันที“เจี่ยงอี้!!” ซูหนิงหันกลับมาจากด้านหน้า พอเห็นภาพนี้ก็หน้าถอดสีด้วยความตกใจ“คุณผู้ชาย!!!” อาซวี่ก็ตกตะลึงเช่นกันแต่เมื่อเผชิญหน้ากับภัยพิบัติที่เกิดขึ้นกะทันหัน ความหวาดกลัวกลับเข้าครอบงำเขา จนไม่กล้าก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียวบอดี้การ์ดคนอื่น ๆ และผู้คนรอบข้างก็ไม่ต่างกัน ทุกคนเห็นเด็กหญิงคนนั้นเหมือนกัน แต่มีเพียงเจี่ยงอี้ที่พุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียวท่ามกลางเสียงครืนของก้อนหินที่กลิ้งลงมา เจี่ยงอี้คว้าตัวเด็กหญิงมากอดปกป้องไว้แน่น ใช้แผ่นหลังของตัวเองเป็นเกราะด่านสุดท้าย ก่อนท

แต่ในหัวของฮั่วจี้หมิงเต็มไปด้วยความคิดสับสนวุ่นวาย ทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับเจียงหร่าน เวลานี้เขาไม่เหลือเหตุผลอยู่เลยแม้แต่น้อยเข้าไปในบริษัทไม่ได้ เขาก็จะรออยู่หน้าบริษัท รออยู่บนเส้นทางที่เจียงหร่านต้องผ่านตอนออกมาแน่นอนเขาต้องได้เจอเธออีกครั้ง และบอกความในใจทั้งหมดให้เธอฟังให้ได้บอกเธอด้วยปากตัวเองว่า เขาไม่ได้มาเพื่อทวงบริษัทคืน ไม่ได้มาเพื่อตระกูลฮั่ว แต่แค่อยากขอเธอกลับคืนมาเท่านั้นความสัมพันธ์ที่ยาวนานหลายปีขนาดนั้น แม้แต่เขายังตัดใจไม่ได้ แล้วเจียงหร่านจะตัดขาดได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?ฮั่วจี้หมิงเดิมพันถูกแล้วหลายวันที่ผ่านมาเจียงหร่านยุ่งกับการสะสางเรื่องของฮั่วซื่อ ช่วงเช้าอยู่ที่โจวซื่อ ช่วงบ่ายก็อยู่ที่ฮั่วซื่อทันทีที่เงาร่างของเจียงหร่านปรากฏตัวหน้าบริษัท ฮั่วจี้หมิงก็ราวกับได้รับยากระตุ้นหัวใจ รีบผลักประตูรถแล้วพุ่งลงไปทันที“หรานหร่าน!”เขารีบวิ่งไม่กี่ก้าวไปหยุดตรงหน้าเจียงหร่าน แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ตัว ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบริเวณบริษัทเข้ามารั้งไว้ก่อนบอดี้การ์ดคนหนึ่งที่ติดตามเจียงหร่านมาด้วย รีบก้าวมาขวางอยู่ตรงหน้าเธอทันทีเธอหันกลับไปมอง ยืนอย

เจี่ยงอี้ไม่มีทางไม่ติดต่อเธอทั้งวันแบบนี้แน่นอนจนปัญญาแล้ว เจียงหร่านจึงโทรหาอาซวี่อีก แต่โทรติดกันหลายสาย อาซวี่ก็ไม่รับเช่นกันแต่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อาซวี่ก็ส่งข้อความมาหาเธอข้อความหนึ่งว่า[ขออภัยนะครับคุณเจียงหร่าน เมื่อครู่นี้ผมกำลังยุ่งอยู่ ทางคุณผู้ชายมีธุระบางอย่างเข้ามาแทรก จึงยังกลับมาไม่ได้ และยังไม่สามารถติดต่อคุณได้เช่นกัน รอให้เขาว่างเมื่อไร ผมจะให้เขาโทรกลับหาคุณด้วยตัวเองครับ]แม้จะได้รับข้อความตอบกลับจากอาซวี่แล้ว แต่ปมกังวลที่ขมวดแน่นอยู่ระหว่างคิ้วของเจียงหร่านก็ยังไม่คลายลงนี่ไม่ปกติเลย เจี่ยงอี้บอกแล้วว่าวันนี้จะกลับมา ต่อให้มีธุระติดขัด อย่างน้อยก็ควรบอกเธอด้วยตัวเองสักคำเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นกันแน่? ถึงทำให้เขายุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะติดต่อเธอ?เจียงหร่านมองสายโทรออกสิบสายและข้อความฝากไว้หลายข้อความที่ส่งถึงเจี่ยงอี้ ความไม่สบายใจในใจก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆแต่เมื่อเธอส่งข้อความไปถามอาซวี่อีก อาซวี่ก็ไม่ตอบกลับมาอีกเลยหากเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการจริง ๆ การที่เธอคอยถามไม่หยุดก็ดูจะรบกวนเกินไปอยู่บ้างแต่ทำไมกัน...ในใจของเธอถึงได้กระสับกระส