All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 361 - Chapter 370

หลังจากนั้นเจียงหร่านเคยบอกเธอว่า เหยียนหมิงเถามีความคิดจะจับมือกับโจวเฟิ่งถังจริง ๆ แสดงว่าเรื่องที่โจวเฮ่าจิงพูดเป็นความจริงการใช้ประโยชน์จากโจวเฮ่าจิงไม่ใช่เรื่องง่าย เซี่ยหนานรู้ดีว่า แค่ความสนใจเล็ก ๆ ที่เขามีต่อเธอ คงไม่พอให้เธอหลอกล่อเขาให้เข้ามาติดกับได้เพราะงั้น เธอต้องใช้ยาแรงทำให้โจวเฮ่าจิงหลงเธออย่างหนัก ต่อให้เป็นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เธอก็อยากให้เขาได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกคนหลอกเล่นถึงจะทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ขอหาจุดอ่อนของเขาให้เจียงหร่าน เพื่อแก้แค้นแทนเพื่อนรัก!เซี่ยหนานรวบรวมเรื่องราวและข่าวลือเกี่ยวกับโจวเฮ่าจิง แล้ววิเคราะห์นิสัยของเขาคร่าว ๆชอบหว่านเสน่ห์ใส่ผู้หญิง แต่ไม่เคยจริงจังกับใคร หยิ่งในตัวเอง หลงตัวเอง และชอบเอาชนะที่จริง ยิ่งเป็นคนรับมือยาก จุดอ่อนก็ยิ่งชัดเจนโจวเฮ่าจิงก็เป็นแบบนั้นเขาเจ้าชู้ ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน และใช้ชีวิตอย่างเสเพล นั่นยิ่งพิสูจน์ว่าเขาต้องการความตื่นเต้นทางอารมณ์อย่างมาก พูดอีกอย่างคือ เขาต้องการความรู้สึกที่เข้มข้นมาหล่อเลี้ยงตัวเองส่วนความหยิ่ง หลงตัวเอง และชอบเอาชนะ ยิ่งเข้าทาง ทำให้เขาอยากได้ ชอบ แต่กลับไม่ได้ค

"ให้คุณโจวจัดการเถอะ ฉันขอตัวก่อน"พูดจบ เธอก็สะบัดมือโจวเฮ่าจิงออก แล้วเดินออกไปโจวเฮ่าจิงเริ่มอยู่ไม่สุขในใจ กำลังจะเดินตามออกไป คุณหวงก็เข้ามาขวาง ยังจะเอ่ยขอโทษอีกพอเซี่ยหนานไม่อยู่ โจวเฮ่าจิงก็ไม่เกรงใจ เตะเข้าที่เข่าของผู้ชายคนนั้นเต็มแรงอีกฝ่ายอายุมากอยู่แล้ว โดนเข้าไปทีเดียวก็ล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บ ผู้ช่วยจะพยุงก็พยุงไม่ขึ้น"พรุ่งนี้ไสหัวไปลาออก คนอย่างคุณอยู่ในตำแหน่งต่อก็มีแต่สร้างปัญหา ไม่งั้นอย่าหาว่าผมหาเรื่อง"โจวเฮ่าจิงทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ท่าทางดุดันจนไม่เหลือเค้าความเป็นสุภาพบุรุษผู้สูงศักดิ์เลยทั้งที่พูดเข้าข้างความถูกต้อง แต่พอออกจากปากเขา กลับเหมือนนักเลงกำลังจัดการนักเลงด้วยกันเองเขายิ่งเหมือนตัวร้ายเสียมากกว่าพอออกมา โจวเฮ่าจิงก็กวาดตามองไปรอบ ๆ เขานึกว่าเซี่ยหนานกลับไปแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะยังยืนอยู่ตรงมุมหน้าประตู"รอฉันอยู่เหรอ?"โจวเฮ่าจิงโอบร่างของเซี่ยหนานจากด้านหลังอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ทันทีที่แตะตัว เธอก็เบี่ยงหลบได้อย่างพอดิบพอดี"คุณโจว วันนี้...ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?"ในเมื่อจะแสดงก็ต้องแสดงให้เนียน พออยู่กันตามลำพัง เซี่ยหนา

เจียงหร่านรู้ว่าการพูดละเมอไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่ถึงอยากปล่อยมันผ่านไป แต่ในใจก็ยังปล่อยวางไม่ได้อยู่ดีแต่จะให้บอกเจี่ยงอี้ตรง ๆ ว่าเธอโกรธ เธอก็พูดไม่ออกเจียงหร่านรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาแบบไหน ทั้งกังวล ทั้งรู้สึกผิด แล้วก็ขอโทษไม่รู้จบอีกอย่าง...ต่อให้ในใจเขาจะมีที่ให้ซูหนิงจริง ๆ ...เขาก็คงไม่มีทางยอมรับออกมาตรง ๆ ใช่ไหม?เจียงหร่านลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ลุกเก็บของ เตรียมกลับแต่พอเปิดประตูห้องทำงานออกไป ก็เห็นเหอหว่านยืนอยู่หน้าประตูไม่รู้ว่าเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างทั้งร่างจมหายอยู่ในความมืดพอเจียงหร่านเดินออกมา ไฟทางเดินก็ติดขึ้นอัตโนมัติ เหอหว่านถึงค่อยเดินเข้ามาสองก้าวอย่างเก้ ๆ กัง ๆ"ทำไมคุณยังอยู่ล่ะ วันนี้เริ่มงานราบรื่นไหม?"เจียงหร่านเดินเข้าไปหาเหอหว่าน แล้วถามด้วยความเป็นห่วงเหอหว่านพยักหน้า "คุณจัดการไว้แล้ว ทุกอย่างก็ราบรื่น ทุกคนดีกับฉัน""เดี๋ยวก็มีอบรม คุณค่อย ๆ เรียนรู้ ไม่ต้องรีบ" เจียงหร่านปลอบสบาย ๆ "กลับด้วยกันไหม?"เหอหว่านตอบเพียง "อืม" พูดแค่นั้น แล้วก็เดินอยู่ข้างเจียงหร่านทั้งสองเดินเข้าไปในลิฟต์ด้วยกันตอนนี้คนในบริษัทกลับกัน

"ใช่" เหอหว่านยังคงคาดคั้น เจียงหร่านจึงยอมพูดตรง ๆ "คุณเหอ ในเมื่อรู้อยู่แล้วจะถามทำไม ในเมื่อคุณไม่อยากติดหนี้บุญคุณ อีกฝ่ายก็ไม่อยากให้คุณติดหนี้บุญคุณ คุณก็ไม่ต้องถามแล้ว อีกอย่างตอนนี้คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ สิ่งสำคัญที่สุดของคุณตอนนี้คือออกจากตระกูลเหอ ในเมื่อมีเป้าหมายแล้ว ก็ควรเติบโตขึ้นอย่างกล้าหาญ"ปกติเจียงหร่านไม่ค่อยชอบสั่งสอนคน อาจเป็นเพราะช่วงนี้สภาพจิตใจของตัวเองก็ไม่ค่อยดี คำพูดเลยออกแนวครูฝ่ายปกครองนิด ๆเหอหว่านไม่ถือสา ปกติเธอได้ยินคำพูดร้าย ๆ มามากแล้ว คำเตือนด้วยความหวังดีของเจียงหร่านแบบนี้ กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นใจเธอยกเหล้าดื่มอึกใหญ่ "โจวเยี่ยนใช่ไหม เขารีบตอบแทนน้ำใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?"เจียงหร่านรู้สึกหนักอึ้งในอก ก่อนจะตอบรับเบา ๆ "อืม เขาไม่ให้ฉันพูด คุณรู้ก็พอ"นิสัยตรงไปตรงมาของเหอหว่านทำให้คนอยู่ด้วยรู้สึกผ่อนคลายเจียงหร่านรับปากจะช่วยโจวเยี่ยนจริง แต่คำโกหกที่ปิดไม่มิดแบบนี้ เธอพูดต่อไม่ไหวแล้วครั้งนี้เหอหว่านช่วยโจวเยี่ยนไว้ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังน่าอึดอัด โจวเยี่ยนไม่อยากออกหน้าเอง คิดว่าเหอหว่านคงไม่ยอมรับการดูแลจากเขาเจียงหร่านเป็นเ

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างโจวเยี่ยนกับเหอหว่านก็มีอุปสรรคในความเป็นจริงอยู่ โจวเฟิ่งถังน่าจะไม่เห็นด้วยให้เหอหว่านกับโจวเยี่ยนคบกันโจวเยี่ยนเป็นคนรักเดียวใจเดียว กว่าจะวางความรู้สึกลงได้ไม่ง่ายเลย หากเหอหว่านปฏิบัติต่อเขาให้ดีไม่ได้...คนที่เจ็บปวดก็จะเป็นทั้งสองคนความรักนี่มันเป็นเรื่องแปลกจริง ๆไม่รักก็ไม่ได้ รักมากเกินไปก็ไม่ได้เจียงหร่านเองก็ยกแก้วขึ้นดื่มไปครึ่งแก้วเดิมทีเธอมาดื่มเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ แต่พอโดนเหอหว่านพาอารมณ์ไปด้วย เธอก็เริ่มอ่อนไหวตามไปด้วยบอกว่าจะดื่มแค่แก้วเดียว สุดท้ายเจียงหร่านก็ดื่มติดกันไปสามแก้วเหล้าที่เธอสั่งดีกรีไม่แรง เห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้ว เธอจึงเรียกคนมาขับรถแทน ก่อนเดินไปเข้าห้องน้ำเหอหว่านฟุบอยู่บนโต๊ะ ถือโทรศัพท์ไว้พลางเลื่อนดูรายชื่อผู้ติดต่อแล้วนิ้วก็เลื่อนไปแตะที่เบอร์ของโจวเยี่ยนอีกครั้งทันใดนั้น เสียงเครื่องสั่นก็ดึงสติของเหอหว่านกลับมามือถือของเจียงหร่านวางอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอไม่ได้หยิบติดตัวไปด้วยเหอหว่านหรี่ตามอง เห็นชื่อสายเข้าเป็น "เจี่ยงอี้"ไม่นานหน้าจอก็ดับลง แต่ปลายสายไม่ยอมแพ้ โทรเข้ามาอีกครั้งติด ๆ กันเหอหว่านมีอา