《แต่งงานใหม่ล้างรักลวง》全部章節:第 341 章 - 第 350 章

370 章節

บทที่ 341

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่แสดงท่าที ไป่ชิงก็เริ่มร้อนใจ “คุณจะทำกับฉันแบบนี้จริง ๆ เหรอ?”“ตอนนี้ตระกูลฮั่ว...ต้องการกองทุนนั้นมากจริง ๆ”ฮั่วจี้หมิงรู้สึกจุกแน่นในลำคอ เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหม่นอึดอัด แต่ไม่กล้ามองเธอน้ำตาของไป่ชิงไหลลงมาถึงมุมปาก แต่เธอกลับหัวเราะออกมา “เพราะกองทุน หรือเพราะเจียงหร่านกันแน่?”แม้เธอจะรู้ดีว่าฮั่วจี้หมิงให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ ทั้งกองทุนและเจียงหร่าน เขาคงไม่คิดจะปล่อยสิ่งใดไปต่อให้ตอนนี้เขาบอกว่าจะไม่หย่ากับเธอ เธอก็ไม่มีทางเชื่อดังนั้นตอนนี้ฮั่วจี้หมิงจึงขี้เกียจแม้แต่จะโกหกเธอแล้ว“...ขอโทษ” ฮั่วจี้หมิงหลับตาลง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนับตั้งแต่วันที่เขาไปขอร้องเจียงหร่าน พวกเขาก็ไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว“ฉันจะชดเชยให้ เธออยากได้อะไรก็ได้”“ชดเชยเหรอ?”ไป่ชิงแค่นหัวเราะเบา ๆ ประกายสุดท้ายในดวงตาดับวูบลงไปจนหมดสิ้นหรือว่ายิ่งคนเราพยายามจะไขว่คว้าบางสิ่งมากเท่าไร ก็ยิ่งสูญเสียสิ่งนั้นมากเท่านั้น?หรือว่านี่คือผลกรรมของเธอ?ความทรงจำพลันย้อนกลับไปเมื่อเธออายุยี่สิบปีปีนั้นเธอออกไปเรียนไกลบ้าน เพราะความฟุ้งเฟ้อจึงก
閱讀更多

บทที่ 342

ไป่ชิงมีแววประหลาดใจเล็กน้อยในดวงตาเธอไม่เข้าใจว่าทำไมฮั่วจี้หมิงถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหัน จึงได้แต่เม้มริมฝีปากแน่นโดยไม่ตอบอะไรฮั่วจี้หมิงเป็นคนที่โตเกินวัยมาตั้งแต่เด็ก ตอนที่ทั้งสองเพิ่งรู้จักกัน เขากำลังพยายามสอบเข้าศึกษาต่อและสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ จึงเข้าออกกลุ่มลูกหลานตระกูลมีฐานะระดับกลางถึงระดับสูงอยู่บ่อยครั้งคนที่คบหาและสังสรรค์กับฮั่วจี้หมิง ล้วนเป็นรุ่นพี่จากมหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองไห่ที่ใกล้จะเรียนจบกันแล้วในกลุ่มนั้นก็มีเพื่อนของไป่ชิงอยู่ด้วยไป่ชิงตกหลุมรักฮั่วจี้หมิงตั้งแต่แรกเห็นในงานสังสรรค์ หลังจากนั้นจึงอาศัยเพื่อนช่วยสืบถามจากหลายทาง อยากรู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหนใครจะคิดว่าพอสืบไปสืบมา เธอกลับพบว่าตัวเองกับฮั่วจี้หมิงมีวาสนาต่อกันไม่น้อย เพราะทั้งคู่เคยมีจุดเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่ตอนเขาอายุหกขวบปีนั้น เมืองไห่มีค่ายฤดูหนาวที่โด่งดังเป็นอย่างมาก จัดขึ้นโดยนักกีฬาทีมชาติที่พาเด็กและวัยรุ่นหลายสิบคนไปผจญภัยบนภูเขาหิมะชื่อดังระดับโลกแต่ค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว มีเพียงเด็กจากครอบครัวที่มีฐานะดีมากเท่านั้นจึงจะสามารถเข้าร่วมได้ก่อนวันเดินทางไม่นาน ยัง
閱讀更多

บทที่ 343

“ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตอนนั้นเธอหาฉันเจอได้ยังไง แล้วพูดอะไรกับฉันบ้าง”เธอคือเงาในความทรงจำที่เขาเฝ้าโหยหาในตอนนั้น เป็นความอบอุ่นที่ทำให้เขาโหยหาอย่างถึงที่สุดความรู้สึกแบบนั้น ไม่ใช่ความรู้สึกที่ใครก็ตามซึ่งเคยอยู่ข้างกายเขาจะเทียบได้แน่นอนว่านั่นรวมถึงไป่ชิงด้วยนับตั้งแต่เธอปรากฏตัวอยู่ข้างกายเขา ทุกช่วงเวลาในใจฮั่วจี้หมิงก็ไม่เคยมีความรู้สึกรุนแรงเช่นนั้นอีกเลยและเขาเพิ่งมารู้ตัวเอาตอนนี้ว่า บางทีความทุ่มเทโดยไม่ลังเลตลอดสิบปีที่ผ่านมา รวมถึงความรักลึกซึ้งจนสุดใจที่เขาคิดไปเอง อาจเป็นเพียงความยึดติดอันน่าขันเท่านั้นสิ่งที่คนเราไม่อาจก้าวข้ามได้ แท้จริงแล้วอาจมีเพียงสิ่งที่ไม่เคยได้มา สิ่งที่คิดว่าไม่มีวันได้มา หรือไม่ก็...สิ่งที่สูญเสียไปแล้วความสัมพันธ์ระหว่างไป่ชิงกับเขา ก็คงเป็นเช่นนั้น“คุณอยากพูดอะไรกันแน่?” ไป่ชิงดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของเขา จึงยิ่งรู้สึกเย้ยหยัน “เรื่องที่จำไม่ได้แล้ว ก็ลบล้างได้หมดเลยงั้นเหรอ? ลบทิ้งไปได้อย่างสิ้นเชิงเลยใช่ไหม?”“บุญคุณที่เธอมีต่อฉัน จะไม่มีวันเปลี่ยนไป แต่ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอ ก็เหมือนความทรงจำที่เลือนรางเหล่านั้น ฉันไ
閱讀更多

บทที่ 344

ก่อนหน้านี้เขาเอาแฟลชไดรฟ์ที่เก็บบทความวิจัยของเจียงหร่านให้ไป่ชิง แต่เธอยังไม่ได้คืนให้เขาโชคดีที่ฮั่วจี้หมิงหาอยู่นาน สุดท้ายก็เจอมันในลิ้นชักของโต๊ะข้างเตียงดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากไปเองราตรีค่อย ๆ ลึกลง แสงไฟของเมืองก็ยิ่งทอดยาวเชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียว สะท้อนอยู่บนกระจกรถที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นเงาแสงพร่าเลือนสลับซ้อนฮั่วมู่เฉิงมองออกไปนอกหน้าต่างรถเงียบ ๆ เม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดอะไรสักคำไป่ชิงเพิ่งคุยโทรศัพท์เสร็จ เธอส่งข้อมูลในคอมพิวเตอร์ออกไปจากบนรถ ก่อนจะสังเกตเห็นท่าทางของลูกชาย“เฉิงเฉิง อย่ากลัวไปเลย พวกเราแค่จากไปชั่วคราวเท่านั้น ลูกเชื่อแม่ใช่ไหม?”พอได้ยินคำพูดของไป่ชิง ฮั่วมู่เฉิงก็พยักหน้าทันที “อื้อ! ผมเชื่อแม่!”แต่พอพูดจบ เขากลับเม้มปากอย่างหงอยเหงาอีกครั้ง “แต่ผมก็ไม่อยากไม่มีพ่อ ไม่อยากให้พ่อไปอยู่กับผู้หญิงเลวคนนั้น...”“ไม่ต้องห่วงนะ” ไป่ชิงโอบประคองศีรษะเล็ก ๆ ของฮั่วมู่เฉิงไว้ “ตราบใดที่ยังมีแม่อยู่ พ่อจะไม่มีวันทิ้งลูก”ฮั่วจี้หมิงอยากหย่างั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!เจียงหร่านอยากโค่นพวกเธอให้ล้ม ยิ่งฝันไปใหญ่!เธอส่งข้อมูลที่ยังไม่ได้เผยแพร่ข
閱讀更多

บทที่ 345

ตอนที่เธอกำลังประชุมอยู่เมื่อครู่นี้ เจี่ยงอี้ส่งข้อความมาหาเธอแม้จะเป็นเพียงการถามว่าคืนนี้จะกลับกี่โมง ให้อาซวี่ไปรับเธอแต่คำถามนี้ เขาถามเธอตอนเช้าก่อนออกจากบ้านแล้ว ตอนเที่ยงก็ถามอีกครั้ง และตอนนี้ก็เป็นครั้งที่สามแล้วเจียงหร่านรู้ดีว่า เจี่ยงอี้คิดถึงเธอ หลังจากเธอบอกว่ากำลังประชุมอยู่ อีกฝ่ายก็ไม่ส่งข้อความมารบกวนอีกพอมานึกย้อนดูตอนนี้ การที่เจี่ยงอี้เป็นฝ่ายส่งข้อความมาหาเธอหลายครั้งขนาดนี้ ก็ถือว่าค่อนข้างติดเธอไม่น้อยคนที่ชอบติดอีกฝ่าย มักเป็นคนที่รู้สึกไม่มั่นคงในความสัมพันธ์แม้เจี่ยงอี้แทบไม่เคยแสดงความต้องการของตัวเองออกมา แต่หลังจากที่ทั้งสองได้ใช้เวลาร่วมกันในช่วงนี้ เจียงหร่านก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนตัวเธอเองก็เป็นคนที่ไม่มีความมั่นคงในเรื่องความรักเช่นกัน เพียงแต่วิธีรับมือของเธอมักต่างออกไป เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เธอก็มักเก็บความคิดทั้งหมดเอาไว้คนเดียว หรือไม่ก็เชื่อการตัดสินใจของตัวเองอย่างเด็ดขาด แล้วผลักอีกฝ่ายออกไปแต่ก่อนเธอคิดว่าเจี่ยงอี้เป็นคนเย็นชา และคิดว่าเขาเองก็คงเป็นคนประเภทเดียวกับเธอแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ยิ่งเขารู้สึกไม่มั่นคงมา
閱讀更多

บทที่ 346

“ฉัน? ฉันไม่เป็นอะไรนี่” เจียงหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนนึกขึ้นได้ “อ้อ ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันรับสายลุงใหญ่”ในมือของชายหนุ่มยังถือโทรศัพท์อยู่ หน้าจอยังค้างอยู่ที่หน้าโทรออกเมื่อครู่พวกเขาวางสายกันกะทันหันเกินไป พอถึงหน้าบ้านแล้ว เจียงหร่านก็เลยคุยกับโจวเฟิ่งถังอีกสองสามประโยค คิดไม่ถึงว่าแค่ไม่กี่นาที เจี่ยงอี้จะเป็นห่วงถึงขนาดนี้“……”พอได้ยินคำอธิบายของเจียงหร่าน ฝ่ามือที่กำแน่นของเจี่ยงอี้ก็คลายลงเล็กน้อยสีหน้าเขาฉายแววกระอักกระอ่วน ก่อนจะโอบกอดเจียงหร่านเบา ๆ “ครั้งหน้า ให้อาซวี่ไปรับเธอเถอะ”“ฉันโตขนาดนี้แล้วนะ...แล้วคุณจะใช้งานอาซวี่จนตายหรือไง?”ในใจเจียงหร่านอบอุ่นขึ้น แต่ก็ทั้งขำทั้งจนปัญญาโดยเฉพาะช่วงเวลาแบบนี้ เจี่ยงอี้ต้องคอยสั่งงานคนอยู่ตลอด เขาใช้อาซวี่จนชิน เรื่องใหญ่เรื่องเล็ก วันหนึ่งเรียกใช้อีกฝ่ายเป็นสิบกว่าครั้ง“งั้น...” เจี่ยงอี้เองก็รู้ตัวว่าคิดไม่รอบคอบ “เปลี่ยนเป็นคนอื่น”เจียงหร่านไม่อยากให้เขายืนคุยอยู่ตรงที่ลมพัด จึงรีบปิดประตูแล้วดึงเขากลับเข้าห้องเธอเห็นว่าเจี่ยงอี้ใส่รองเท้าแล้ว มีกุญแจรถวางอยู่ตรงทางเข้า แต่บนตัวยังสวมชุดนอนที่เธอเลือกให้เอ
閱讀更多

บทที่ 347

เจี่ยงอี้พูดได้เพียงครึ่งประโยค แววตาพลันสั่นไหว ราวกับมีบางอย่างอยากพูดแต่ก็ลังเล สีหน้าดูลังเลอยู่หลายส่วน“ตกลงเป็นอะไร?”เจียงหร่านตกใจจนลมหายใจแทบขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ มือค่อย ๆ ยกขึ้นเล็กน้อย อยากแตะตัวเจี่ยงอี้ แต่เพราะกังวลเกินไปจนไม่กล้าขยับ“ก็คือ...” มุมปากของเจี่ยงอี้ยกขึ้นน้อย ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น เขาโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูเธอ “คิดถึงเธอมาก”“เจี่ยงอี้ คุณอย่าชอบทำให้ฉันตกใจได้ไหม!”เจียงหร่านทั้งพูดไม่ออก ทั้งขำ ทั้งจนใจทันทีที่เธอพูดจบด้วยน้ำเสียงงอน ๆ ดวงตาก็แดงขึ้นอีกครั้ง เดิมทีเจี่ยงอี้แค่อยากหยอกเธอเล่น ใครจะคิดว่าหญิงสาวกลับมีน้ำตาเอ่อออกมาจริง ๆ ความร้อนใจฉายวาบขึ้นในดวงตา สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที“เด็กโง่ ร้องไห้อะไร...”เจี่ยงอี้รีบยื่นมือไปแตะแก้มเจียงหร่าน แต่เธอกลับเป็นฝ่ายกอดเขาไว้ก่อนแต่การกอดของเจียงหร่านเบาแสนเบา ราวกับกลัวจะทำของที่เปราะบางชิ้นหนึ่งแตกเสียหาย“เจี่ยงอี้ ฉันกลัวจริง ๆ... ฉันเป็นคนอ่อนแอมาก ฉันกลัวการจากลา กลัวการสูญเสีย กลัวว่าวันหนึ่งจะไม่ได้เจอคุณอีก”“...”เสียงของหญิงสาวเจือด้วยอาการสะอื้นอย่างชัดเจน ลมหายใจอุ่นชื้นซึมเปียกไ
閱讀更多

บทที่ 348

แววตาของเจียงหร่านหม่นลงเล็กน้อย ก่อนจะคืนโทรศัพท์ให้เจี่ยงอี้อย่างรวดเร็วเธอสังเกตเห็นว่าสีหน้าของชายหนุ่มดูไม่สู้ดีนัก น่าจะเพิ่งเห็นข่าวพวกนี้ก่อนและหลังที่เจี่ยงอี้เกิดเรื่อง เจียงหร่านก็เห็นข่าวติดเทรนด์พวกนี้มาแล้ว จึงค่อนข้างสงบนิ่งตอนนี้ซูหนิงกำลังได้รับความนิยมจากการไลฟ์สดอย่างมาก หลังกลับไปเธอโพสต์เพียงประโยคเดียวบนโซเชียลมีเดียว่า “เลิกงานแล้ว” ให้แฟนคลับ ทำให้ข่าวที่กระแสเพิ่งเริ่มซาลงกลับมาร้อนแรงขึ้นอีกครั้งพวกแอ็กเคานต์การตลาดอาศัยความอยากรู้เรื่องความสัมพันธ์ของแฟนคลับ คอยปล่อยบทความปั่นกระแสและข่าวชี้นำอยู่ตลอดแต่สำหรับข่าวซุบซิบพวกนี้ ซูหนิงกลับนิ่งเฉยราวกับไม่ได้ยินอะไรเลย ต่อให้รูปถ่ายและกำหนดการเดินทางของเธอกับเจี่ยงอี้ถูกเผยแพร่ไปทั่ว เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะออกมาตอบโต้“เดี๋ยวนี้ข่าวบันเทิงชอบเขียนมั่ว ฉันยังไม่ใส่ใจเลย คุณก็อย่าเก็บมาใส่ใจ”เห็นเจี่ยงอี้ทำหน้าขรึม ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ เจียงหร่านจึงอดพูดขึ้นมาก่อนไม่ได้ได้ยินแบบนั้น เจี่ยงอี้จึงได้สติกลับมา เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วดึงเจียงหร่านมานั่งข้างตัว “เธอสลับบทหรือเปล่า ฉันเป็นคนมีข่าวพวกนี้ ทำไมสุ
閱讀更多

บทที่ 349

ตราบใดที่ซูหนิงยังไม่ยอมตัดใจ ข่าวลือพวกนี้ก็มีโอกาสกลับมาอีกครั้งได้เสมอต่อให้เจียงหร่านไม่ใส่ใจ เขาก็ไม่ยอมให้ใครมาตั้งคำถามกับสถานะของภรรยาตัวเอง“งั้น...”เจียงหร่านยังครุ่นคิดอยู่ จู่ ๆ ข้อมือก็ถูกเจี่ยงอี้ดึงขึ้นชายหนุ่มพลิกมือเรียวของเธอมาจับไว้ ประสานนิ้วทั้งสิบเข้าหากันแน่น แล้วกดทาบไว้บนต้นขาของเขาเจียงหร่านมองอย่างแปลกใจ เห็นเจี่ยงอี้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปมือของทั้งคู่หลายรูปมุมของภาพพอดีจนเผยให้เห็นแหวนหมั้นเพชรเม็ดโตและกำไลคู่รักของทั้งสองคนได้อย่างเด่นชัดเต็มตาเจี่ยงอี้ไม่ค่อยเล่นโซเชียล ไม่มีบัญชีส่วนตัว แต่เจี่ยงซื่อยังมีบัญชีทางการอยู่หลายบัญชี ใช้เป็นช่องทางเผยแพร่ข่าวสารของบริษัทแม้จะไม่ค่อยเคลื่อนไหว แต่เจี่ยงซื่อมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ ผู้ติดตามจึงมีจำนวนไม่น้อย“คุณแน่ใจนะว่าจะโพสต์แบบนี้? ไม่งั้นพรุ่งนี้ค่อยว่ากันก็ได้ นี่มัน...บัญชีทางการนะ”เจียงหร่านอดกังวลไม่ได้แต่เจี่ยงอี้ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาส่งข้อความหาอาซวี่เพื่อขอรหัสบัญชี ก่อนจะล็อกอินเข้าไปทันทีเจียงหร่านยังพูดไม่ทันจบ รูปก็ถูกโพสต์ออกไปแล้วข้อความประกอบ: แต่งงานแล้ว อย่ารบ
閱讀更多

บทที่ 350

ใต้บัญชีของเธอเดือดเป็นไฟ มีคนแท็กเธอไม่หยุด ขอให้เธอออกมาตอบหลายวันมานี้แฟนคลับต่างจิ้นกับข่าวซุบซิบของทั้งคู่ ถ้าข่าวลือพวกนั้นไม่มีมูล เจี่ยงอี้จะออกมาสวนกลับด้วยตัวเองได้ยังไง?แล้วทำไมถึงต้องโพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการไร้สาระแบบนี้เพื่ออวดความหวานด้วย?แฟนคลับของซูหนิงโกรธมาก พวกเขาปักใจว่านี่คือการทำร้ายซูหนิงโดยเจตนาไม่แน่ว่าอาจเป็นเพราะอีกฝ่ายทำให้เธอรักแล้วทอดทิ้ง ซูหนิงถูกบอกเลิก ถูกทำร้าย จนก่อนหน้านี้ถึงได้คิดสั้นในเมื่ออีกฝ่ายออกมาตอบแล้ว แฟนคลับของซูหนิงก็หวังให้ซูหนิงกล้าออกมาตอบกลับเช่นกันทางที่ดีที่สุด เธอควรเปิดเผยเรื่องราวในอดีตระหว่างตัวเองกับเจี่ยงอี้ออกมาให้หมด เพื่อทวงความยุติธรรมให้ตัวเอง!หลังเห็นข่าวติดเทรนด์และกระแสความคิดเห็น ซูหนิงรู้สึกหนักอึ้งในอก เจ็บหน่วงไปหมดตั้งแต่กลับมาจากประเทศข้างเคียง เธอก็นอนไม่หลับมาตลอด วันนี้กว่าจะหลับได้สักพัก ตอนนี้ก็หมดอารมณ์นอนอีกครั้งในโทรศัพท์ เพื่อนสนิทของเธอต่างทยอยส่งข้อความและโทรมาถามไถ่ไม่ขาดสายเรื่องที่ซูหนิงพยายามฆ่าตัวตายเพราะเรื่องเจี่ยงอี้ คนนอกไม่รู้ แต่คนรอบตัวซูหนิงแทบทุกคนรู้กันหมดแล้วตอนน
閱讀更多
上一章
1
...
323334353637
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status