All Chapters of ใคร่รักคุณหมอ NC25+: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่20มา เอา กันไหมสองหนุ่มถูกเชิญขึ้นมาบนเวทีเพื่อมอบดอกไม้ให้จันทร์เจ้าแถมทีมงานยังไม่ยอมให้ตะวันลงไปอีก เขาหล่อจนเรียกเสียงฮือฮาแถมภายในชั่วพริบตาก็เกิดแฮชแท็ก #ผู้จัดการส่วนตัวของจันทร์เจ้าคือใคร แน่นอนว่าประวัติของตะวันถูกขุดคุ้ยออกมาเผยแพร่กันทั้งโลกโซเชียล#หมอหล่อบอกต่อด้วย#รู้สึกปวดกระดูกอยากหาหมอตะวัน#หมอตะวันควรเป็นสามีแห่งชาติ#หมอตะวันหล่อมาก#อยากมีผัวชื่อตะวันเสร็จสิ้นจากการเดินแบบทีมงานก็รีบคว้าตัวฉันกับพี่ตะวันเอาไว้เพื่อสัมภาษณ์แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะพุ่งเป้าไปหาพี่ตะวันมากกว่า(ได้ข่าวว่าคุณตะวันพึ่งมารับหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้องจันทร์เจ้ารู้สึกกดดันไหมคะ)“ไม่ครับ ปกติ”(ตอนนี้กระแสต่างชื่นชมในความหล่อของคุณตะวัน ไม่สนใจรับงานในวงการบันเทิงบ้างหรือคะ)“ไม่ครับ ผมเหมาะกับการจับมีดผ่าตัดมากกว่า”(น้องจันทร์เจ้ากับคุณตะวันเป็นอะไรกันคะ ทำไมถึงชื่อคล้องจองกันแบบนี้)“เอ่อ....คือว่า เราสองคนเป็นพี่น้องกันค่ะ” น้ำเสียงแผ่วเบาของฉัน ฉันรู้ว่าคนข้างๆ กำลังไม่พอใจ เพราะเขาเดินออกไปจากวงสัมภาษณ์เลย ทีมงานเลยต้องพาฉันไปเปลี่ยนชุดแต่ระหว่างทางเดินฉันก็เจอพี่ตินกับ

บทที่22โซ่รู้โซ่เห็น!รถสปอร์ตหรูขับเข้ามาจอดหน้าคลินิกแต่ดันมีรถของเพื่อนสนิทจอดอยู่ ด้วยความสงสัยจึงโทรถามเพื่อนเพื่อเช็กความปลอดภัย แต่ดูเพื่อนรักอย่างตะวันไม่รับสายอาการแบบนี้ถ้าไม่หลับก็คงจุ๊กกรู๊กับสาวอยู่อยู่ด้วยกันมาแค่มองตาก็รู้แล้ว“ช่างแม่ง! ไปเถอะเด็กดีเดี๋ยวพี่พาทัวร์คลินิก”“ค่ะพี่โซ่”เพียงแค่ก้าวขึ้นมาชั้นสองเสียงครางหวานๆ ก็ดังลอดออกมาจากประตูห้อง โซ่รีบหันมาจุ๊ปากและให้สาวสวยดีกรีนางแบบเข้าไปรอในห้องก่อน(อ๊ะ! พี่ตะวันหนูจะเสร็จอีกแล้ว อ๊า!!)(เสร็จพร้อมพี่นะครับจันทร์เจ้า อืออ อ่า~~)“กูว่าแล้วมึงนี่มันชั่วเหมือนกูจริงๆ!”ผมกลับเข้ามาในห้องเพื่อจัดการกับนางแบบสาวที่ผมพึ่งไปหิ้วมาจากงานเดินแบบของคุณวาริส จริงๆผมตั้งใจเอาดอกไม้ไปให้น้องจันทร์เจ้าที่งานตามคำสั่งของคุณแม่ผม แต่พอไปถึงเห็นไอ้ตะวันมันเดินไปเดินมาอาการเหมือนคนหัวร้อนเพราะไอ้คนชื่อตินที่นางซินมันแอบส่องไอจีกำลังถือช่อดอกไม้สายตาของมันมองไปที่จันทร์เจ้าตลอดเวลา ผมเลยต้องโยนช่อดอกไม้ในมือให้มันไป‘อะไรของมึง’ ตะวันถามโซ่ด้วยความสงสัยจู่ๆเพื่อนก็โยนดอกไม้มาให้‘มึงมีเวลา25วินาทีตอนนี้ไอ้ตินมันเดินไปหาจันทร์เจ

บทที่24เด็กดีของพี่หมอตะวันNCให้ตายเถอะหลังจากที่คุณแม่ขึ้นไปพักเหล่าแม่บ้านก็ออกไปกันหมดจนเหลือเพียงฉันกับพี่ตะวันที่ยังคงนั่งสบตากัน รู้สึกชนะที่ได้เขามาครอบครอง เขาดูเป็นผู้ชายคลั่งรักมาก นี่แหละพี่ตะวันที่ฉันชอบ“พรุ่งนี้พี่อาจจะต้องไปโรงพยาบาลกับพ่อ ไอ้โซ่ก็ไปเราอยากไปไหม ไปดูห้องทำงานของพี่”“จะดีเหรอคะ”“ดีสิ”“ก็ได้ค่ะพรุ่งนี้หนูจะไปกับพี่ตะวัน”“งั้นเดี๋ยวขึ้นห้องไปกินยากันก่อนดีกว่าเนอะ คืนนี้จะได้หลับสบาย^^”ผมรีบพาเธอขึ้นมาบนห้องเพราะต้องจัดยาให้เธอสักดอก เอ๊ย! สักเข็มเฮ้อช่างมันเถอะผมจะจิ้มเธอนั่นแหละไม่มีอะไรหรอก ขึ้นมาบนห้องผมก็รีบพาเธอมานั่งบนเตียง เธอพยายามมองตามผมตลอดเวลาผมเลยรีบจัดการจับปลายคางเธอเชิดขึ้นแล้วโน้มลงไปจูบเบาๆ“อือ พี่ตะวันจะทำอะไรคะหนูยังไม่หายเลย”“เขาเรียกว่าซ้ำครับ ต้องซ้ำและมันจะดีขึ้น”“นี่พี่เป็นหมอจริงไหมเนี่ย!”“จริงครับ มาเดี๋ยวพี่ขอดูหน่อยว่ามันอักเสบมากไหม”“ถ้าอักเสบพี่ตะวันจะไม่ทำใช่ไหมคะ”“ทำครับ!”-_-!เขาจับขาฉันตั้งชันเป็นรูปตัวเอ็มขณะที่ฉันนอนราบลงไป แพนตี้สีชมพูของฉันก็ถูกถอดออกจนพ้นร่างกาย ตอนนี้ฉันรู้สึกเย็นนุ่มนิ่มจังเลย อ๊ะ! อ

บทที่26เรื่องราวที่ไม่มีใครรู้ของตะวันผมพาจันทร์เจ้ากับซินลงมานั่งที่ร้านกาแฟเพราะไอ้โซ่มันไลน์มาบอกว่าณิชาดูท่าจะไม่พอใจเรื่องที่มันบอกว่าผมมีแฟนแล้ว อีกอย่างผมต้องอธิบายเรื่องของผมกับณิชาให้จันทร์เจ้าได้รู้เพราะเธอดูท่าไม่สบายใจเรื่องณิชาเอามากๆมาถึงร้านกาแฟผมก็รีบสั่งน้ำและขนมมาให้จันทร์เจ้าก่อนเลย เด็กคนนี้เห็นขนมไม่ได้ใจอ่อนไปหมดโกรธใครไม่ได้นาน“เล่ามาค่ะพี่ตะวันอย่าให้หนูโมโหไปมากกว่านี้นะคะ!”“ครับๆ จะเล่าแล้วครับ”ผมเล่าย้อนไปถึงเรื่องราวของผมกับณิชา ผมมีปัญหากันมาตลอดอาจจะเป็นเพราะผมเองนี่แหละที่บ้าเรื่องเรียนมากเกินไป ผมอยากสอบให้มันจบๆไป ไม่อยากมาตามแก้ให้เสียเวลาวันหยุดหรือเวลาว่างผมเลยทุ่มเทกับการอ่านหนังสือ จนมันทำให้ผมกับณิชาไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่ด้วยกันวันเกิดเรื่องผมปฏิเสธที่จะไปงานวันเกิดกับเธอเพราะอีกสองวันผมมีสอบ ไอ้โซ่ยังต้องอยู่อ่านหนังสือเลย คืนนั้นเธอโทรหาผมหลายสายมากแต่ผมปิดเสียงโทรศัพท์ไว้เพื่อไม่ให้กวนสมาธิ สุดท้ายเธอกลับมาบ้านในสภาพสะบักสะบอม ผมเห็นผมก็ตกใจพอเข้าไปดูเธอก็ผลักผมออก ไอ้โซ่มันเลยออกมาดูและห้ามศึกครั้งนั้นณิชาเธอไม่พูดอะไรเลยแต่เธอเดินเข้าห

บทที่28หมอโซ่/นางซิน หน้าที่ของพี่ชายก๊อกๆๆๆ“พี่เข้าไปนะ”ผมเปิดประตูเข้าไปเพื่อดูอาการน้องสาวแต่เธอไม่ได้เป็นอะไรยังนั่งทำงานของเธออยู่ พอผมเข้าไปเธอก็หันมามองหน้าเตรียมจะด่าผมเหมือนทุกครั้ง“หยุดเลยซิน เป็นอะไรอกหักหรือไง”“เปล่า” ตอบสั้นๆแถมยังอารมณ์ไม่ดีเหมือนเดิม“บอกมาเถอะยังไงพี่ก็เป็นพี่เรานะ”ซินถอนหายใจออกมาแต่ตายังมองไปที่แมคบุ๊ค ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาเธอพยายามกลั้นมันเอาไว้ โซ่มองน้องสาวก็พออ่านใจได้จึงเดินเข้าไปแล้วดึงน้องสาวมากอด“ฮึก!”“อยากร้องก็ร้องพี่ไม่บอกพ่อกับแม่หรอก”จากนั้นซินก็เหมือนได้ระบายความอัดอั้นออกมา เธอร้องไห้โฮโดยที่โซ่ไม่ได้ซ้ำเติมหรือพูดอะไรออกมาเลย เมื่อเสียงสะอื้นเริ่มหายไปโซ่จึงลูบหัวน้องสาวเบาๆเพื่อให้กำลังใจ“เหนื่อยก็พัก พี่เชื่อว่าซินเก่งและซินต้องผ่านทุกอย่างไปได้ ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่จะไปต่อยหน้ามันเองดีไหม”“ไอ้พี่โซ่บ้า ฮึก! ชอบใช้กำลังหัดใช้สมองบ้างนะ”จากนั้นเธอก็หัวเราะออกมาและได้พูดคุยถึงเรื่องติน เธอยอมรับว่าเธอเองก็ใจง่ายแต่ที่เธอยอมเพราะเธอรักตินมาก มากจนไม่ได้เผื่อใจเอาไว้“ในฐานะที่พี่เป็นผู้ชายนะ ตินมันคงชอบจันทร์เจ้ามากและการที่