All Chapters of ใคร่รักคุณหมอ NC25+: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่31ตะวัน: ซวยไปด้วยผมได้ข่าวจากซินเรื่องที่ไอ้โซ่มันกำลังทำเพราะผมพาจันทร์เจ้าไปนั่งทานข้าวและบังเอิญเจอลุงหมอศิลา ท่านบอกว่าคุณวันใหม่มาขอเบอร์ไอ้โซ่ ท่านกลัวว่ามันจะทำให้คุณวันใหม่เสียงาน แถมซินยังบอกว่าไอ้โซ่จิกกัดไอ้ตินไม่ปล่อยเลย“พี่ตะวันกับพี่โซ่คิดจะทำอะไรคะทำไมคุณวันใหม่ต้องไปหาพี่โซ่ด้วย”นั่นไงจันทร์เจ้าดันมาได้ยินผมคุยโทรศัพท์กับไอ้โซ่ ผมบ่ายเบี่ยงที่จะตอบ แต่เธอจ้องหน้าผมจนผมต้องค่อยๆ นั่งลงและเล่าเรื่องที่ซินโทรมาบอกให้ฟัง“อะไรกันซินกับพี่ติน เฮ้อ หนูรู้นะว่าซินมันแอบชอบพี่ตินแต่ทำไมเรื่องมันเป็นแบบนี้ล่ะ”“ก็ไอ้เวรนั่นมันชอบเราไง!” ผมสวนทันควันเลยถูกด่าทางสายตาทันที เธอมองผมด้วยหางตาจากนั้นก็เดินหนีออกไป อะไรวะเรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องโกรธกันเลยผมนั่งรออยู่ชั้นล่างเพื่อรอไอ้โซ่พอมันมาผมก็สวดมันยับ ผมไม่รู้ว่ามันคิดจริงจังกับคุณวันใหม่แค่ไหนแต่บอกเลยว่าสิ่งที่มันทำโคตรเหี้ย“อยากด่าก็ด่าไปกูไม่สำนึกผิดหรอก”“ไอ้โซ่มึงตั้งใจหลอกฟันคุณวันใหม่ใช่ไหม กูขอร้องมึงหยุดเลยนะเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย”ไอ้โซ่มันฟังผมมากครับมันเอนตัวลงนอนบนโซฟาโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่ผมพ

บทที่33 ตะวัน/จันทร์เจ้า : ง้อคุณหมอตะวันNCผมจูบเธออย่างอ่อนโยนจากนั้นก็ไต่ระดับความต้องการขึ้นเรื่อยๆ ผมหวง หึงและอยากครอบครองเธอโดยไม่อยากปิดบังอะไร ผมอยากมีเธอในทุกวันและอยากให้ทุกวันของเธอมีผมอยู่ แต่ไอ้สัญญาบ้าๆ นั่นผมดูผมก็รู้ว่าทางนั้นต้องการบีบทางฝั่งผม ซึ่งผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นแน่“พี่ตะวันดูเครียดๆ หายเครียดนะคะหนูอยู่ตรงนี้ถ้าพี่ตะวันอยากมีอะไรกับหนู หนูก็ยอมค่ะ”“ทำไมถึงน่ารักแบบนี้ครับ” แก้มใสๆ ของเธอถูกผมหอมสลับกันทั้งซ้ายทั้งขวามันเขี้ยวจริงๆ เลย“เพราะหนูรักพี่ตะวันไงคะ”“งั้นพี่ เอา นะครับ”“อื้อออ”ผมถอดเสื้อผ้าของเธอออกเพื่อซุกไซร้ตามสองเต้าจนเธอจิกแผ่นหลังของผมอ่าาาเจ็บนะแต่โคตรรู้สึกดีเลย“พี่ตะวันคะ อือ~”“เสียวเหรอครับ”เธอพยักหน้าตอบแถมยังเม้มปากตัวเองแน่นจนผมต้องขยับเข้าไปจูบเธอแล้วสอดลิ้นเข้าไปกวาดเลียน้ำหวานด้านใน ผมชอบเธอที่เป็นแบบนี้ ทั้งสวยทั้งหอมแถมยังเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นได้ดีเมื่อความเป็นชายของผมพร้อมรบแล้วผมก็รีบควานหาถุงยางที่หัวเตียงแต่มันเหลือแค่ชิ้นเดียวนี่สิ บ้าชะมัดเลย แต่ผมก็ต้องยอมตอนนี้ไฟกำลังลุกโชน ผมฉีกซองถุงยางเพื่อสวมใส่ให้ลูกช

บทที่35 วันใหม่: ครั้งสุดท้ายก่อนจากลา NCฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันควรจะรู้สึกยังไงและควรทำอะไรต่อ กลับบ้านไปคุณพ่อคงตีด้วยก้านมะยมแต่ถ้าอยู่ที่นี่คนอื่นก็เดือดร้อน เพราะคุณพ่อฉันหูตายิ่งกว่าสับปะรด ท่านคือท่อน้ำเลี้ยงให้พรรคการเมืองที่ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ตอนนี้“ดื่มหน่อยไหมรับรองว่าปลอดภัย จะได้คุยกันคล่องๆหน่อย”ฉันมองแก้วไวน์ของหมอโซ่ฉันเข็ดจริงๆ และฉันมั่นใจว่าคืนนั้นฉันต้องถูกวางยาแน่ ฉันรับแก้วไวน์มาถือเอาไว้จากนั้นก็รอจังหวะที่เขาหันไปฉันจึงรีบสลับแก้วของฉันกับเขาทันที หมอโซ่ก็หมอโซ่เถอะ“คุณอยากให้ผมรับผิดชอบคุณหรือเปล่าหรือแค่อยากจะวันไนท์กับผมเฉยๆ”“คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบฉัน เพราะฉันเองก็ไม่ได้คิดอะไรกับคุณ เราแค่หาความสุขชั่วคราวร่วมกัน แบบนี้โอเคไหมคะ”เขาทางหมอโซ่เหลือเกิน เขายกยิ้มมุมปากแถมยังรู้สึกถูกใจเธอเหลือเกิน เพียงแค่วันใหม่ยกแก้วดื่มหมอโซ่ก็ยิ้มกริ่มเขารีบยกแก้วของเขาดื่มจนหมดเวลาผ่านไปวันใหม่ยังไม่มีอาการใดๆเลยต่างกับหมอโซ่ที่เริ่มคอแห้งเหงื่อผุดตามใบหน้า เขามีความต้องการแต่มันมากกว่าเดิมยิ่งวันใหม่ยกขาขึ้นไขว่ห้างเขาก็แทบอ่อนระทวยไปด้วย“คุณหมอไม่สบายหร

บทที่37แปลกๆวันนี้ผมต้องตื่นแต่เช้าเพื่อพาจันทร์เจ้าไปลองชุดที่บริษัทวาริส มาถึงทีมงานก็รีบพาผมสองคนขึ้นมายังห้องรับรองไม่นานไอ้คุณตินก็เดินเข้ามาแม้ผมจะไม่ค่อยชอบหน้ามันแต่ผมก็ต้องฝืนทน ไม่ชอบก็ต้องอยู่เงียบๆ ตอนนี้มันรักษาระยะห่างและวางตัวดีกว่าเมื่อก่อน เพราะมันกับผู้ใหญ่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับจันทร์เจ้า ทุกคนไม่ได้ห้ามแต่ขออย่าพึ่งเปิดตัวเพราะงานของวันใหม่มีสิทธิ์ที่จะโกอินเตอร์ทีมงานค่ายซีรีส์ชื่อดังของประเทศจีนกำลังตามดูผลงานของเธออยู่แถมยังมีคำชมมากมายผ่านผู้ใหญ่มาด้วย“อันนี้จะเป็นคอลเลคชั่นใหม่ที่จะเปิดตัวในเดือนหน้าครับ น้องจันทร์เจ้าอยากให้ปรับตรงไหนบอกได้นะครับ”“หนูว่าแค่นี้ก็สวยมากแล้วค่ะพี่ติน ชุดนี้ใส่ไปได้ทุกงานเลย เรียบแต่หรูดูคุณหนูมากๆ เลยค่ะ”///จันทร์เจ้า///ระหว่างที่พี่ตะวันคุยกับทีมงานและช่างภาพอยู่ฉันก็เดินมาเข้าห้องน้ำและนั่งอ่านนิยายออนไลน์เงียบๆ ด้านนอกก็มีพนักงานและทีมงานเดินเข้ามาใช้ห้องน้ำ ตอนแรกฉันก็ไม่สนใจอะไรแต่พอมีชื่อของคุณวันใหม่เท่านั้นฉันก็รีบปิดเสียงโทรศัพท์เพื่อแอบฟังทันที‘จริงเหรอแกถึงว่าคุณวันใหม่ถึงได้หายไปเลย’‘เรื่องนี้ก็ยังไม่ไ

บทที่39 วันใหม่: ปัญหาอันใหญ่หลวง1เดือนที่ฉันต้องอยู่กับคำถามมากมายที่บ้านสวนแม้จะได้พักสมองแต่ร่างกายกลับแย่ลงทุกวัน นอนไม่ได้กินอะไรก็อาเจียน ฉันวินิจฉัยโรคเองว่าฉันเครียดลงกระเพาะ คุณแม่เห็นอาการของฉันไม่ดีขึ้นจึงคอยอยู่ดูแลและพร่ำสอนถึงเรื่องการมีแฟน แม้ฉันจะปฏิเสธไปว่าฉันกับหมอโซ่ไม่ได้คบกันแค่หาความสุขให้กันเฉยๆแต่แม่ฉันท่านไม่เข้าใจท่านค่อนข้างหัวโบราณพูดถึงแต่คุณค่าของผู้หญิง ผู้หญิงที่ดีไม่ควรชิงสุกก่อนห่ามบราๆๆๆ ฉันฟังนะแต่แค่ฟังเท่านั้น ส่วนบ้านสวนหลังนี้ฉันเคยอยู่ตั้งแต่เด็กๆ คุณทวดท่านยกให้ฉันแถมยังโอนให้เป็นชื่อของฉัน ไม่โอนได้ไงฉันขอเอาไว้เอง แต่พอโตขึ้นฉันกลับไม่อยากมาอยู่มีแต่คุณนายเอวาและคุณวายุพ่อของฉันที่มักจะมาพลอดรักกันที่นี่ ทิ้งให้ฉันอยู่กรุงเทพเลี้ยงไอ้เด็กบ้าธาวินที่ไม่เคยเข้าข้างฉันเลย“วันใหม่ทำไมยังไม่กินข้าวอีกจะ11โมงแล้วนะ” เอวาเดินออกมาดูลูกสาวที่เอาแต่นั่งมองปลาคาร์ฟในบ่อ“หนูไม่อยากกินค่ะ ป้าบัวววว วันใหม่อยากกินกระท้อนลอยแก้วค่ะไปสอยกระท้อนกันเถอะ”เอวามองลูกสาวสลับกับจานข้าวที่เธอตั้งใจทำมาให้ เมื่อก่อนลูกเห็นเมนูนี้คงจะฟาดเรียบแต่พักหลังลูกสาวไ