บทที่60 ความรักและกาลเวลาที่เปลี่ยนไป3ปีผ่านไปในที่สุดฉันก็เรียนจบสักที แต่การรับปริญญาของฉันไม่มีนางซินเพราะนางซินรับที่เกาหลีและลั่นระฆังประตูวิวาห์ไปแล้วจ้า ไม่รีบเลยกลับจากเกาหลีนางก็บินตรงไปเชียงใหม่เพื่อปั๊มทายาทกับพี่ตินทันที อยากจะบ้าตายรายวัน“ยินดีด้วยนะจันทร์เจ้า”“เจ้าขุนนนน ไม่เจอกันตั้งนานเรียนหมอเป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม”“เหนื่อยมาก แต่ก็ดีท้าทายดี” ฉันเดินคุยกับเจ้าขุนจนเขาขอแยกตัวไปหาเพื่อนหรือแฟนก็ไม่รู้ได้ข่าวมาว่าเธอมีฝาแฝดด้วยแต่รายละเอียดทุกคนค่อยรอไปอ่านเรื่องของเจ้าขุนเอาแล้วกัน ตอนนี้ฉันขอไปหาหลานสาวก่อน“อาจันทร์เจ้าขา!!!”เสียงเรียกของวีนัสดังมาก ดังสุดๆไปเลยเพราะเธอพูดใส่ไมค์จนคนทั้งสนามหันมามอง“ขา วีนัสคนสวยของอา”“คุณอารักอาตะวันไหมคะ”ฮะ! ฉันตกใจจนตาโตเมื่อจู่ๆ หลานสาวก็ถามฉันออกไมค์จนนักศึกษาที่ยืนอยู่เริ่มขยับออกเป็นวงกลม ทุกสายตาต่างจับจ้องกดดันฉัน“ตอบสิคะรักคุณอาตะวันไหมคะ”“รักสิคะ”อร๊ายยย!! เสียงร้องเคอะเขินของนักศึกษาเริ่มดังขึ้นแต่ฉันหัวใจเต้นแรงมากหลานสาวกำลังทำให้ฉันขายหน้า งือออ“รักมากไหมคะ”“รักมากที่สุดเลยค่ะ”“จริงๆนะคะ”“จริงค่ะ อารั
Last Updated : 2025-12-15 Read more