MATAPOS niyang isara ang kulay rosas na kurtina sa kaniyang kuwarto ay nakarinig siya ng tatlong katok kasabay ng pagbukas ng pinto.“Hindi mo ba lalabasin si Gian?”Boses iyon ni Manang Celia. Hindi niya ito nilingon para ibigay ang tugon niya. Ayaw niyang harapin si Gian dahil naaalala lang niya kung gaano ito kagago. Ewan, pero tuwing naririnig niya ang pangalan ng asawa ay kumukulo na ang dugo niya. Sapat na ang pangalan nito para tumaas ang kaniyang dugo.“Malakas ang ulan sa labas, baka magkasakit ang asawa mo,” dagdag pa ni Manang Celia.“Should I care? Noʼng ako ang nasa hospital, nasaan siya?” malamig niyang tugon sa ginang habang nasa kurtina pa rin ang tingin.“Vanessa, huwag mo munang paandarin ang katigasan mo.”“Hindi naman, Manang. Ibinabalik ko lang kung anong binigay niya—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin ay muli niyang narinig ang pagbukas at pagsarado ng pinto.Ano bang mali ko? Bakit galit silang lahat sa ‘kin? Kay Gian dapat sila magalit, hindi sa ‘kin.Laba
Read more