All Chapters of Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version): Chapter 21 - Chapter 30

HINDI mapigilan ni Vanessa ang pagtawa dahil sa nasaksihan niya. Diniin na nga niya ang mga labi pero kusang lumalabas ang halakhak niya at hindi niya mapigilan. Halos hindi na nga siya makahinga nang maayos, hawak niya ang dibdib. Paano ba naman kasi, masiyadong cute ang asawa niya.Akala niya kung ano na ang ginagawa nito sa loob ng banyo. Kulang na lang ay himatayin siya sa kaba kaya binuksan niya ang pinto, nag-lock pa kasi talaga. Hindi naman nito gawain iyon kaya labis siyang nagtaka.Noon nga ay libre niya itong nasisilip. May free live show pa siya tuwing naliligo ang asawa. Na minsan pa ay pinapasok na niya talaga at sasabayan niya ito.Tiningnan niyang muli ang mukha ng asawa na nakasimangot pa rin habang tinutuyo ang buhok gamit ang kulay pula nitong towel. Naaalala niya pa rin ang mukha nito nang mahuli niya ito sa banyo.‘Yon bang parang natuklaw ng ahas! Nakatatawa talaga.“Vanessa, stop laughing,” matigas nitong sabi at tiningnan siya ng masama, nakakunot ang noo nito a

“`WAG mong kalimutan na inumin ang gamot mo ha?” muling paalala ni Gian kay Vanessa. Tumango siya pagkatapos na isubo ang hotdog sa bibig. “Sinabihan ko na rin si Nanang Delia na ipa-remind ka baka makalimutan mo.”“Bakit? Saan ka pupunta?” tanong niya sa asawa nang mapansing nakapanlakad ang asawa.Pangalawang araw na niya mula nang lumabas siya sa hospital. Sa wakas ay pinayagan na rin siyang makauwi. Hindi na niya kaya na magtagal pa sa hospital, mas lalo lang siyang nakararamdam ng panghihina. Iba talaga ang atmosphere sa loob ng hospital.“May pupuntahan lang ako, babalik ako kaagad.”Naghihinala na talaga siya sa mga kilos ng asawa niya. Sunod-sunod na ang pag-alis nito ng bahay na walang saktong rason ang binibigay nito. Bawat tanong niya ay laging ganiyan ang ibinibigay nitong sagot sa kaniya. Palaging sinasabi ni Gian na babalik ito agad at idagdag pa ang pagbitin sa kaniya ng pinsan niya.Totoo naman ang sinabi nitong babalik agad, wala pang dalawang oras ay bumabalik naman

SA nakabukas na bintana nakatuon ang paningin ni Vanessa. Tila nag-uusap ang mga mata niya at ang mga dahon na hinahampas ng mahinang hangin. Malakas ang mga patak ng ulan na sumasabay sa pighati na nararamdaman niya. Ulan na parang naging simbolo ng kaniyang kasawian.Katulad nang narinig niya sa balita, may paparating daw na bagyo. Mukhang sasabayan talaga siya ng langit sa pagdadalamhati. Mukhang nais talagang sabayan ang bawat pagtulo ng kaniyang luha.Akala niya may makakasama na siya. Akala niya hindi na siya muling mag-iisa. Akala niya magiging ganap na ina na siya. Pero bakit ganito ang nangyari? Bakit ganoʼn?Bakit pumayag ang Maykapal na masawi ang anak niya? Bakit?Kailan matatapos ang bangungot na ito?Simula nang magising siya pagkatapos ng kaniyang operasiyon ay walang salitang lumabas sa bibig niya. Ayaw niyang magsalita. Ayaw niya. Parang gusto na lang niyang tingnan ang kawalan.Ang kawalan na sinasabayan ang kaniyang kalungkutan.Alam naman niyang hindi siya naging m

MATAPOS niyang isara ang kulay rosas na kurtina sa kaniyang kuwarto ay nakarinig siya ng tatlong katok kasabay ng pagbukas ng pinto.“Hindi mo ba lalabasin si Gian?”Boses iyon ni Manang Celia. Hindi niya ito nilingon para ibigay ang tugon niya. Ayaw niyang harapin si Gian dahil naaalala lang niya kung gaano ito kagago. Ewan, pero tuwing naririnig niya ang pangalan ng asawa ay kumukulo na ang dugo niya. Sapat na ang pangalan nito para tumaas ang kaniyang dugo.“Malakas ang ulan sa labas, baka magkasakit ang asawa mo,” dagdag pa ni Manang Celia.“Should I care? Noʼng ako ang nasa hospital, nasaan siya?” malamig niyang tugon sa ginang habang nasa kurtina pa rin ang tingin.“Vanessa, huwag mo munang paandarin ang katigasan mo.”“Hindi naman, Manang. Ibinabalik ko lang kung anong binigay niya—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin ay muli niyang narinig ang pagbukas at pagsarado ng pinto.Ano bang mali ko? Bakit galit silang lahat sa ‘kin? Kay Gian dapat sila magalit, hindi sa ‘kin.Laba

NAPABUNTONGHININGA si Vanessa. Lahat ng maaari niyang maging posisyon sa pagtulog nang gabing iyon ay nasubukan na niya pero ayaw pa rin talaga siyang dalawin ng antok, naging mailap iyon sa kaniya. Dapat kaya siyang magpasalamat dahil stranded ang pinsan niyang si Sharon sa Cagayan kaya nagkaroon siya ng magandang pagkakataon na tumira pansamantala sa lungga ng baklang si Gian.Parang ang sama ko naman kung ganoon, oportunista.Bumangon siya sa kama at binuksan ang pinto ng kuwarto na papuntang terrace. Yumakap agad sa kaniya ang malamig na hangin dulot ng bagyo. Hindi naman kalakasan iyon sa lugar nila pero sapat na para magdulot ng lamig na hangin. Tumingin siya sa halos hindi na makitang buwan.Ang dami na niya talagang kasalanan, lumayas na naman siya sa bahay nila. Hindi niya rin maintindihan ang sarili, gustong-gusto niyang sawayin ang Daddy niya. Gaya ngayon, ayaw na ayaw ng Daddy niya na sumabak siya sa magulong mundo ng showbiz pero sumuway na naman siya. Iyon kasi ang traba