Todos os capítulos de หลุมพรางเสน่หา: Capítulo 101 - Capítulo 110

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 101"ไม่กลัวว่าผมจะทนไม่ไหวเหรอ""แค่จูบเองค่ะ"ถ้าตั้งใจฟังคงได้ยินเสียงกลืนน้ำลายของอีกฝ่าย ผู้หญิงกับผู้ชายไม่เหมือนกันถึงขนาดจูบมันก็ต้องอยากได้เรื่องอย่างว่าด้วย แต่เขาก็จะพยายามทนให้ได้ริมฝีปากหนาขยับเข้าไปใกล้ก่อนที่จะแนบจูบลงไป น้อยหน่าเผยอริมฝีปากเล็กน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายแทรกลิ้นเข้ามาได้ มือหนาขยับตัวเธอให้นอนหงายก่อนจะขึ้นคร่อม แต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งแรงลงมาเลยแม้แต่นิด แค่อยากจูบให้ถนัดหน่อย"อือ""ผมขอโทษ" ซอโซ่รีบขยับร่างออกอย่างเร็วเพราะไอ้ที่มันแข็งตัวไปดันถูกตรงนั้นเข้า ดีไม่ดีถ้าอยู่ใกล้แผลอาจจะไปถูกแผลก็ได้เขาเลยต้องหยุดตัวเองไว้แค่นี้น้อยหน่ารู้สึกอายมากจนไม่กล้ามองสบตา"เห็นไหมบอกแล้ว""ไม่ได้ถูกแผลสักหน่อยฉันแค่ตกใจ""ดีแล้วที่ไม่ถูกแผลนอนนะครับ" ว่าแล้วซอโซ่ก็ลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบหมอน"คุณจะไปไหนคะ""ผมจะไปนอนโซฟา""ทำไมต้องไปนอนโซฟาด้วย""คุณจะได้นอนสบายหน่อยไง""คุณไม่อยากนอนใกล้ฉันเหรอคะ""ไม่ใช่แบบนั้นผมกลัวว่าจะ..""กลัวว่าอะไร""กลัวว่าจะอดใจไม่ได้ไง"น้อยหน่าแอบยิ้มบางๆ ก่อนที่จะบอกให้เขากลับมานอนเตียง"คุณยิ้มอะไร""คุณโต

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 103เย็นวันนั้น..เมษาโทรหาชัชชนก็ยังเหมือนเดิม จะว่าแบตหมดก็ไม่ใช่ ที่ทำงานจะไม่มีที่ให้ชาร์จแบตเลยเหรอ ..ออกจากมหาวิทยาลัยเธอเลยตรงมาที่ทำงานของเขา"เอ่อ.. คุณชัชหรือครับ""เขาบอกว่าจะพ่วงกะค่ะ""อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจเดี๋ยวผมลองไปถามข้างในดูก่อนนะครับ""ฉันเข้าไปถามเองได้" ที่เธอเลือกถามด้านหน้าก่อน เพราะอยากจะรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่จริงไหมเมษาเลือกเข้าไปดูในบ่อนก่อน แต่พอไม่เจอเธอถึงได้ไปดูบาร์ ..ตอนนี้คนที่ทำงานในบาร์ยังเป็นกะกลางวันมาถึงเมษาก็ไปดูในห้องทำงานของสามีเป็นอันดับแรก โดยที่ยังไม่ถามใคร"เมย์?""พี่สิงห์""เลิกเรียนแล้วเหรอ""คุณชัชล่ะคะ""เมื่อกี้ก็อยู่แถวนี้นี่ ออกไปงานให้พ่อเลี้ยงหรือเปล่าพี่ไม่แน่ใจ""อย่าโกหกฉัน เขาไปไหน""เลิกเรียนทำไมไม่กลับไปพักผ่อน ดูสิใครเขาใส่ชุดนักศึกษามาที่แบบนี้กัน""สามีฉันเป็นอะไร" เธอยังไม่ไขว้เขวไปกับสิ่งที่พี่ชายเบี่ยงเบน"คนแบบไอ้ชัชมันจะเป็นอะไรได้ล่ะ""เขาไม่เคยขาดการติดต่อแบบนี้""พี่บอกก็ได้มันได้รับภารกิจพิเศษ อย่าถามว่าภารกิจอะไร เรื่องนั้นพี่บอกไม่ได้""เอาเบอร์โทรพ่อเลี้ยงมา เดี๋ยวฉันจะโทรไปถามเอง" เธอไม่ค่อยส

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 105"ตามไปเร็วๆ สิเดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก""ตามใกล้ได้ที่ไหนล่ะเธอก็รู้ว่าคนที่เราตามอยู่เป็นใคร" คนพวกนั้นมาเฟียชัดๆ"เลี้ยวไปทางนั้นแล้ว""ฉันรู้แล้วเธอนั่งอยู่เฉยๆ เถอะน่า""พวกเขาจะไปไหนกัน" ขับถนนหลักมาดีๆ ก็เลี้ยวเข้าไปในซอยซะงั้น"จะรู้ไหม""เอ้าแล้วเขาเลี้ยวไปซอยไหนแล้วล่ะ" แต่พอเลี้ยวตามเข้ามาในซอยก็ไม่เห็นรถคันนั้นแล้ว"เหมือนเขารู้ว่าเราตามเลย""เขาจะรู้ได้ยังไง เขาไม่รู้จักรถเธอสักหน่อย""สติหน่อยสิ แฟนเธอเป็นใครเธอก็รู้อยู่ ถ้าแค่นี้ไม่รู้แล้วเขาจะทำงานแบบนั้นได้ยังไง""แต่เขาก็ไม่น่ารู้นี่""เมย์ฉันว่าเรากลับก่อนดีกว่า ฉันเริ่มจะกลัวแล้วนะ" เมษายังดีที่เป็นคนรัก..แต่เนเน่ไม่ได้ข้องเกี่ยวอะไรกับพวกนั้นเลย ถ้าพวกมันโกรธแล้วมาทำอะไรเธอล่ะ"เกือบไปแล้วไหมล่ะพี่""หึ.. กูก็บอกมึงแล้ว มนุษย์เมียไม่ธรรมดา ซี๊ดด" เมื่อสักครู่ตื่นเต้นเกินไปจนทำให้เจ็บแผลขึ้นมาอีก"เป็นอะไรมากไหมพี่ เดี๋ยวผมจะรีบพากลับไปที่โรงพยาบาล""มึงดูให้แน่ใจก่อนนะว่าตามมาไม่ถูกแล้วจริงๆ""ยังจะกลัวเมียตามอยู่อีก ไม่รู้ว่าแผลฉีกหรือเปล่า" ซอโซ่รีบพาขับรถกลับโรงพยาบาล พอมาถึงโรงพยาบาลหมอโอห์ม

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 107 หมอโอห์ม"ฉันจะมาสอบถามคุณหมออมเรื่องของคุณชัชชนค่ะ"หลังจากที่ได้ยินว่าเด็กสาวคนนี้จะมาถามเรื่องชัชชนจากที่ขำอยู่เมื่อครู่ภูตะวันหุบขำในทันที"ก็ถามมาสิ"เนเน่ที่หันหน้าไปหาคุณหมอโอห์มถึงกับตวัดสายตามองมาที่คนพูดเมื่อสักครู่นั่นคือภูตะวัน ..แย่แล้วเราทักคนผิดเหรอ ที่จริงเนเน่เลือกทักถูกคนแล้ว เพราะดูท่าทางของทั้งสอง..คนหนึ่งเหมือนหล่อรวยไปวันๆ อีกคนเหมือนคนทำงานเลย"ผมเป็นเพื่อนของคุณหมอ คุณไม่ต้องสับสนหรอก แต่คนที่คุณจะถามผมพอรู้จัก" เห็นอีกฝ่ายมีท่าทีประหม่า และภูตะวันคิดว่าเธอคงไม่รู้จักเขา แถมไม่รู้จักไอ้หมอเพื่อนของเขาด้วยเนเน่ถอนหายใจโล่งขึ้นมาหน่อย คิดว่าจะปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อแล้วเสียอีก ยังดีที่ทักถูกคน"คือว่าฉันขอถามหน่อยค่ะคุณชัชมาทำอะไรที่โรงพยาบาลนี้คะ""แล้วคุณอยากรู้ไปทำไม" ประโยคนี้หมอโอห์มเป็นคนถาม"คือฉัน.." เนเน่เอ้ยเธอจะไม่รอดก็คราวนี้แหละ"ใครใช้คุณมา" ภูตะวันแอบสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นสายของฝ่ายตรงข้ามหรือเปล่า หรือฝ่ายนั้นอยากรู้ว่าชัชชนถึงตายไหม"ไม่มีใครใช้ฉันมาทั้งนั้นแหละค่ะ คือฉัน..""พูดมา!"เนเน่สะดุ้งตอนถูกตะคอก "ฉะ ฉันพูดก็ได้ค

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 109"แม่?" เนเน่ตกใจตั้งแต่คุณหมอเรียกนางว่าแม่แล้ว ไม่คิดว่าคุณป้าที่ตามเธอเข้ามาจะเป็นคุณแม่ของหมออม"ผมถามว่าแม่มาทำไมที่นี่แล้วนี่แม่มาเยี่ยมใคร" โอห์มแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเธอคนนั้น แต่จริงๆ ไม่ต้องแกล้งเขาก็ไม่รู้จักเธออยู่แล้ว"แม่เห็นว่าพ่อของหนูเนเน่ไม่สบายเลยมาเยี่ยม""หนูเนเน่?""เนเน่??" ทั้งสองพูดขึ้นแทบจะพร้อมกัน แต่พอเนเน่นึกได้ว่าเธอพูดคำนำหน้าเป็นชื่อตัวเองคุณป้าอาจจะรู้มาจากตรงนั้นก็ได้"ใช่ก็พ่อกับแม่แฟนของเราไม่สบายแม่ก็ต้องมาเยี่ยมหน่อยสิ""ห๊า?" แต่พอท่านพูดประโยคต่อมาไม่รู้ว่าใครตกใจมากกว่าใคร"เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะคะ" จากทีแรกที่นาราแม่ของเนเน่ไม่ค่อยสนใจ ตอนนี้นางหันมาให้ความสนใจทั้งสอง ไม่ใช่แค่คนเป็นแม่หรอกพ่อที่นอนป่วยอยู่ก็หันมาให้ความสนใจเพราะได้ยินว่าคุณหมอคนนี้เป็นแฟนลูกสาวเนเน่ที่มองสบตาคุณหมออยู่เมื่อสักครู่ค่อยๆ ลดสายตาต่ำลง เพราะดวงตาที่ดุดันของเขาทำให้เธอรู้สึกกลัวได้"ไม่ต้องปิดแม่แล้วแม่ได้ยินหมดแล้วล่ะ มีแฟนแล้วก็ไม่บอกแม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมาก ดีนะที่แม่ยังไม่นัดดูตัวให้""........" นัดดูตัว? เขาจะฆ่าเราไหมเนี่ย ที่แม่ของเขา